Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(144- қисмат)
Бо марги Абу Толиб қудрати шамширхойи бани хошим ба Абу Лахаб мунтақил мешавад ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз ин қудрати низомий махрум мешавад, барои хамин ибтидо хиёл мекунад ин қудратро бо шамширхойи мардуми тоиф метавонад ба даст биоварад аммо ин иттифоқ намеофтод, замони хам ин қудратро дар Мадина ба даст меоварад боз дар равобитиш бо соири қабоили кофар ва хатто контрол ва мудирияти мунофиқин, мезони қудрати низомийи ишон бо пуштивонайи қонуни шариати аллох харфи аввалро мезанад.
Қабли аз фатхи ошкори пеймони худайбия ва баъди аз ин фатхи ошкор, дипломосийи росулуллох ба мезони қудратики дошт дар холи увжгири буд, то инки баъди аз фатхи Макка ба увжи худиш мерасад. Чиро? Чун қудрати низомийи муслимин хам дар холи увжгири буд.
Дар ин сурат бо онки иддайи дар равиши бархурди бо мухолифин исолатро медиханд ба жанги мусаллахона, ва иддайи дигар исолатро ба даъват медиханд ва мегуянд жиход хамиша баъди аз даъват буда аст, аммо воқеият ин астки аз лахози торихий, исолати жанг ва даъватро “ мезони қудрат” таъйин карда ва мекунад.
Масалан агар муслимин Эрон ё Рум ё қабоили дигарро ба ислом даъват мекарданд ва онхо қабул намекарданд оё агар муслимин қудратишро надоштанд бо онхо жанги мусаллахона мекарданд? Қатъан на. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чи вақт ба кишвархо ва қабоили хамжавор нома невишт ва чи вақти жанги мусаллахона – он хам пас аз даъвати мужаддад- бо ин кишвархо ва қабоил дар замони Умар ибни Хаттоб ва Усмон ибни Авфон амалий шуд? Ин яъни асли асосий ва таъйин кунанда “ мезони қудрати” муслимин аст.
Бо пуштивонайи чанин қудрати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар равобитиш ва дипломосиш бо куффор аз усули куллий ва собит ва мондагорий табаъият мекард, ва чорчуби калони сиёсати хорижий хукумати исломийро шикл медод. Усули мисли: 1- асли тўвхид ва даъват.2- асли хокимияти қонуни шариати аллох.3- асли таъмини амният.4- асли нафийи сабил ва иззат ва сиёдати исломий.5- асли рафтори мутақобил 6- асли вафойи ба ахд ва эхтиром ба қарордодхо ва пеймонхо.
Зимни риоят ва дар назар гирифтани ин усул, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар дипломосий худиш, равишиш бо куффор такия бар асли тўвхид, эъломи нубувват ва муштаракот буд.
Муштаракот бейни тамоми инсонхойи мусалмон ва кофар
«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآَمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»
Аз бейн бурдани гурснагий ва овардани рифохи иқтисодий ва аз бейн бурдани тарс ва овардани амният аст, бисёри аз инсонхо бидуни дар назар гирифтани ақоиди тарафи муқобил, бар руйи ин муштаракот тамаркуз мекунанд. Ғейри аз ин, муштаракоти дигари хам бо куффори ахли китоб вужуд дорандки аллох таоло мефармояд:
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَىٰ كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ (آل عمران/64)
Бигу: эй ахли китоб! Биёйид ба суйи суханики миёни мо ва шумо муштарак астки жуз худованди ягонаро напарастем, ва чизиро шарики у накунем, ва бархи аз мо бархи дигарро, ба жойи худованди ягона, ба худойи напазирад. Пас харгох ( аз ин даъват) сарбар тобанд, бигуйид: гувох бошидки мо мусалмон хастем.
Ғейри аз ин муштаракот, аллох таоло ек хуқуқиро ба куффори ахли китоб дода астки ба мушрикин ва секуляристхо надода аст, барои хамин аст мебинем дар пеймоники дар Мадина бо яхудиёни ахли китоб баста мешавад ин куффори ахли китоб аз новъи худ мухторийи даруни ақидатий ва даруни гурухий бархурдор мешаванд, ва равобитишон бо муслимин хам бар асли эхтироми мутақобил, адами таъарруз бар хамдигар, адами хампеймони бо душманони хукумати исломий ва хамкорий дар сурати мовриди хамла қарор гирифтанд, бано шуда буд.
(идома дорад……..)
