Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(143- қисмат)
Бале, еки аз ахдофи наздики муслимин дар бархурд бо касоники таслими қонуни шариати аллох намешаванд ин астки бояд барои касби қудрати бештар ва умда, дар бархурд бо душманони умда, аз даруни жомеъайи куффор, нийрухойи ёри дихандайи худишонро берун бикашанд, ва хар касироки метавонад аз онхо химоят кунад ё озодийхойи онхоро таъмин кунад аз онхо истефода кунанд, ва аз ихтилофхойи мовжуди бейни сафхойи мухталифи душманон ва танаввуъи нигаришхойи онхо нихояти истефодаро бибаранд ва дар сурати тавоноий хубихойи онхоро жуброн кунанд.
Дар кинори инон, дастайи дигар аз ин куффор хастандки боз таслими қонуни шириати аллох намешаванд аммо бар асоси ду хадаф
«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»
Рахоий аз гурснагий ва фақр ва ба даст овардани рифох, ва рахоий аз тарс ва ноамний ва ба даст овардани амният, бо муслимин хам масир мешаванд. Инон дини моро намехоханд фақат дунёро мехохандки аз тариқи мо бароишон таъмин мешавад. Ин дархости онхо дар тули торих буда ва ниёзманди посухи шаръий хастанд. Ин ду хоста иллати хаммасир шудан ва муттахид шудани ин даста бо моро огохона, хадафманд ва харакатий мекунад, ва ниёзманди посухи ровшан, бидуни ибхом, амалий ва зихорий ва малмус хастанд. Хамон посухики аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва асхоби ишон гирифтанд.
Бояд диққат бишавадки хам пеймон шудан ва вахдати бо ин даста аз куффор танхо бояд аз тариқи уммати анжом бишавадки аз тариқи еки аз се конол ба вужуд омада ва қудрати рахбарият хам дасти худиш аст ва ин куффор зери дастониш хастанд. Агар каси тасаввур кунадки ғейри аз ин се конол метавонад бо куффор хам пеймон бишавад бидуни шак дар таваххум офтода, чун хоста ё нохоста табдил ба абзори дар дасти хамин куффор мешавад, ва ин таслим шудан аст на вахдат, ва фарқи зиёдий бейни таслим шудан бо вахдат вужуд дорад.
Ба унвони мисол мо медонемки хамин алъон дар Сурия гуруххойи хастандки аз коноли хукумати секуляри Туркия дар хидмати ахдофи ното қарор гирифтанд, гуруххойи хам хастандки аз коноли оли саъуд ва Қатар ва Иордания ва Кувейт ва ғейрих дар ихтиёри амрико хастанд, ва гуруххойи хам хастанд мисли дорудастайи муздури ужалон – мусайламайи каззоби феълийи курдхоки – дар ихтиёри Русия қарор гирифтанд, тамоми ин гуруххо хам новбати ва бар асоси сиёсатхойи ното ва амрико ва русия бо хам вориди жанг мешаванд. Дар инжо вахдати вужуд надорад балки абзор шудан аст ғейри қобили инкорки танхо ба ахдофи арбобон хидмат мекунад.
Вахдати бо куффор танхо ва танхо аз тариқи уммати анжом мешавадки аз тариқи еки аз онхо се абзор ба вужуд омада аст, ва аллох замонат карда астки ин уммати гумрох ва саргардон намешавад ва бидуни шак аз мовзеъи қудрат сухбат мекунад. Қудрати низомийки пуштивонайи аслийи дипломосийи муслимин дар равобит бо душманонишон аст.
Медонемки аллох таоло дар бархурд бо душманонимон ба фарзияйи мухим ирхоб ва тарсондани онхо бо қудрати низомий ишора мекунад ва мефармояд:
وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ (انفال/60)
Барои ( мубориза бо) онон то онжоки метавонид нийруйи( низомий) ва асбхойи варзида омада созид, то душмани худо ва душмани хувишро битарсонид, ва касони дигари жуз ононро хам битарсонидки онхоро намешносид ва худо ононро мешносад.
Дар ин сурат он нийруйики ба унвони ек омили боздорандайи аслий нақши бози мекунад ва душмани мо ва аллохро метарсонад ва шарришро аз мо дур мекунад ва пуштивонайи даъват ва дипломосиймон бо куффор мешавад танхо қудрати низомий аст. Диққат кунид: танхо қудрати низомий аст.
Мо хар чи мисли Андалус ба танхоий қудрати молиймон бештар бошад тамаъи душманон бештар мешавад, қудрати алмий хам ба танхоий кофий нест хамчунонки ба танхоий барои росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар Макка кофий набуд, балки танхо забони қудрати низомий ва жисмий астки дар марохили мухталиф бо пуштивонайи илмий ва гох иқтисодийки дорад, харфи аввалро мезанад.
Дар хамон ибтидойи баъсати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам баъди аз нусрати аллох, он чизики монеъи садама задан ба росулуллох буд шамширхойи бани хошим буданд на фақат оёти қуръон ва мезони илми росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ё сирвати уммул мўъминин Хадижа ба танхоий, он чизи намегузашт каси ба Умар ибни Хаттоб ва Саъад ибни Аби Ваққос ва Али ибни Аби Толиб садамайи бизанад ё боис мешудки ба амсоли Сумайя ва Ёсир ва дигарон садама бизананд вужуд ё адами вужуди қудрати низомий буд. Ончизики шароитро бар дигарон тахмил мекунад қудрати низомий аст, ва он чизики шахсро водор мекунад таслими шароити дуруст ё ғалати дигарон бишавад боз қудрати низомий аст. Ин формул аз гузаштахойи дур буда алъон хам дар қолиби хақ ва ту ва ғейрих дар сатхи бейнал милали ва мантақаий хоким аст.
(идома дорад……..)