Янги асрдаги дорул исломни намуналари (9) (эрон исломий жумхурияти (2)) ( 34- бўлим)
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган
(21- қисм)
Саййид Ахмад Хумайний айтадики: мутахажжир кишиларни назари бўйича шох билан мубораза қилиш уят бўлган, лекин имомни назари бўйича Навоб Сафавийга ўхшаган буюк рухонийларни муборазаси ислом хаётига равшанлик келтириш ва мубораза қилувчиларнинг йўлидаги инқилоби хисобланган.[1]
Оятуллох Хумайний Навоб Сафавийни ўлимдан олиб қолиш учун жуда кўп харакатлар қилди, хатто оятуллох Буружардийдан ёрдам сўрайди ,аммо фойдаси бўлмайди,шу даврдаги секуляр хукуматнинг жибхасини янада қувватланишига боис бўладиган тафарруқни ва ички тўқнашувларни олдини олиш учун ислом фидоийларини тўғридан-тўғри химоя қилмайди, агарчи оятуллох Буружардий билан алоқасини узган бўлса хам; аммо кўриб турганимиздек оятуллох Хумайний аслида “мавжуд вазиятни” ва “кундалик эхтиёжларни” яхши биладиган маржаъият қолибидаги Навоб Сафавийдир, бир қанча йиллар ўтгач фурқон гурухи томонидан 58 йилда ислом фидоийлари жамиятининг марказий шўросини аъзоси Махдий Ироқий ўлдирилган пайтда у киши айтган эдики: Махдийни шахидлиги хаммага муборак бўлсин. У албатта шахид бўлиши керак эди; у учун тўшакда ўлиш муносиб эмас эди. [2]
Навоб Сафавийни аёли исломий инқилобнинг 57 йилдаги ғалабасидан сўнг оятуллох Хумайний билан қилган мулоқотида айтадики: “ оғойи Навобни орзуси бўлган мана шундай замон хам етиб келгани учун худога шукр қиламан. Сухбатимни давомида арз қилиб ўтган эдим; “ сизни назарингизда оғойи Навобни йўли,харакати қандай эди?” имом (рохимахуллох) айтган эдики: “ оғойи Навобни йўли шунчалик холис ва ғиллу- ғашликсиз эдики, уни чегараси,худуди бўлган эмас.” шунда арз қилдим, агар тўғри деб билсангиз ўзингизни тавсияларингизда оғойи Навобга ишора қилиб ўтсангиз. Имом (рохимахуллох) айтган эди: “ оғойи Навобни йўли шу қадар холис ва содиқ бўлганки, биз бу хақида сухбат қилишимизга хам эхтиёж қолмайди”.
Мана шу белгиларга эга бўлган Навоб Сафавий 1329 йилда “хақиқатга йўлланма” номли китобини чоп қилади, унда “исломий хукумат” учун ягона асосий қонун чизиб берилган эди; уни эронда секуляристларга қарши жиходнинг муқаддимаси ва ташайъюни ўртасида исломий хукумат ташкил бўлиши учун саййид Қутбнинг ихвоний муборазасини чизиғидаги йўл,деб хисобласа бўлади.
Навобни эътиқоди бўйича: узоқ даврлардан буён мусулмонларнинг молига,жонига, динига кофирлар,бегоналар томонидан хужум қилинган, улар ер ости бойликларига,мол-давлатга хужум қилишни хам бошлаб бўлишган, динга ва мусулмонларни номусига хужум қилишни хам ислом дастурларидаги ахкомларни катта қисмини бекор қилиш яъни ижтимоъий,сиёсий,иқтисодий ва судга оид қонунларни бир четга суриб қўйиш билан амалга оширишяпган. [3]
Навобни қуйидагича ишончлари мавжуд бўлган: илмий ва ахлоқий катта бир харакатни бошлаш керак, ақлга суянган холда икки харакатни бошлаш лозим; биринчиси мусаллам усулларга асосланган исломий бирлашган харакат ( иттиход ва исломий), бошқаси эса вахший ва гумрох европани баробаридаги ислом ахлоқларига,маъорифларига асосланган амалий ва олий инсоний харакатдир.[4]
Фидоийлар ташқи ишғолгар кофирларга нисбатан бундай назарга эга бўлишлари билан бирга пахлавийларнинг махаллий секуляр,қўғирчоқ хукумати хақида қуйидагича эътиқодда бўлишган: “ шохнинг секуляр хукуматини барча харакатлари ислом динига қаршидир, шунинг учун хам фидоийларнинг инқилобий фаолиятларини барчаси мана бу тузумни ўзгартиришга йўналтирилган эди”. Демак хеч қандай муросага, келишувга ўрин йўқ, инқилобни бошқа томонга буришга хеч кимни хаққи йўқ,хатто харакатни рахбари хам бундай қилиш хуқуқига эга эмас. Масалан Навоб Сафавий бир марта Қум шахридаги ўн саккизинчи мажлиси учун миллий шўро мажлисининг сайловида ўзини номзодини қўймоқчи бўлади, аммо у ўзини ёронларини қаршилигига ва уларни ажралишига дучор бўлади ва секуляристлар билан жиход қилиш йўлидаги ошкор бурилишдан четланади. Ислом фидоийлари ва муъталифа хайъатларига ўхшаган гурухлар уни йўлланмаларига эргашишарди, улар 1342 шамсий йилдан сўнг оятуллох Хумайнийни жибхасига жойлашишади ва оятуллох Рафсанжонийни сўзига кўра: Навоб Сафавий ва ислом фидоийлари кўзлаган орзулар бугунги кунда (57 йил инқилобида) рўёбга чиқди. [5][6][7]
سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
(давоми бор…….)
[1] مجموعه آثار یادگار امام – ج ۱ – ص ۶۶۰
[2] صحیفه امام، ج9، ص: 350
[3] سيد هادي خسرو شاهي، فداييان اسلام؛ تاريخ عملکرد، انديشه، تهران، اطلاعات، 1375، ص 89؛ همچنين رک: خاطرات شهيد سيد محمد واحدي، ص 96.
[4] خاطرات شهيد سيد محمد واحدي، همان، ص 74.
[5] عمید زنجانی، عباسعلی، انقلاب اسلامی ایران، ص۱۱۳-۱۲۱.
[6] اعلامیه اعضای فدائیان اسلام در قم در پذیرش نمایندگی شهر قم توسط نواب صفوی. / داود، امینی، اسناد نویافته فدائیان اسلام و نواب صفوی (۲) -شماره ۲۲ و ۲۱و ۱۳۷۶، سند شماره ۶۷
[7] محبی، نفیسه (1381)، فدائیان اسلام و انقلاب اسلامی، مجله حضور، ص 201.
