
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(156-қисмат)
Холо замоники ин шўройи улил амри вохид ва уммати вохид ва жамоати вохид ба далили инхидоми он “ се абзор” аз бейн меравад, хар олимики моро ба ин масири сахих даъват кунад жузъви гузаштагони дурусткори мо ё ба арабий жузви салафи солихи мо хастанд, холо фарқи надорад ин шахси солих ва дурусткор шахси мисли имоми Ханафий бошад ва ахли раъй, ё шахси мисли имоми Ахмад ибни Ханбал бошад ва ахли хадис ва гуризон аз ахли раъй. Инхо ва тамоми бузургворони дигари мисли имоми Жаъфар Содиқ ва имоми Молик ва имоми Шофеъий ва садхо аиммайи дигар, гузаштагони солих ва нийкукори мо хастанд.
Аммо дар баробари ин нигариш, иддайи аз бародаронимонки худишонро салафий ва пейрави салафи солихи ин уммат медонанд дар таваххумишон андохтанд, чун инон ба жойи табаъияти ба эхсон аз гузаштагони солихи ин уммат муқаллиди андишахойи бахши аз уламойи оли саъуд хастанд, ва чунон дар тақлиди худишон аз ин наждияти” ду се қарни ахири оли саъуд жиддий ва махдудбин хастандки тавони тахаммули чизи ғейри аз ин хатти фикрийи хоссиро надоранд, ва бо тарошидани истелохот ва усул ва фуруъи бидъий чунон худишонро ғарқ карданд ва чунон худишонро ба ин истелохоти шубха ангиз ва хатто бидъий машғул кардандки хар жо қудрати бартар шуданд хеч ахли қиблайики мухолифи ин усулишон бошадро намепазиранд.
Ин бародарони танг назари мо агар қудрати бартар набошанд тахти мудирияти муслимин қарор мегиранд, аммо ба махзи пейдо кардани қудрат бонийи жанги дохилий ижтиноб нопазири мешавандки хатто наждийхойи хам фикри худишонроки дар еки ду истелохи бидъий бо онхо хамфикр нестандро хам тахаммул намекунанд. Тақсим бандийи миёни ин наждихойики худишонро салафий медонанд, ва инхамма хизби мусаллах ва жанги дохилийи миёни онхо,чизи нестки қобили китмон бошад, хийли рохат бо истефода аз хамон истелохоти тўлид шудайи бепоя ва асос хамдигарро муртад ва гумрох ва зол ва музил ва ғейрих медонанд ва ба содагий хун ва моли хамдигарро барои худишон халол карданд.
Жолибе ин хам бидонидки ин бародарони мо хар жо рафтанд бо ривожи ин истелохоти бепоя ва асоси бидъий боиси жудо кардани мардум аз мужохидин ва хатто нобуд кардани жиходи шудандки қарнхо дар он мардум холати фархангий ба худиш гирифта буд, намунайи чечен айнийтарин намуна метавонад бошад. хар чанд намунахойи Алжазоир ва Ироқ ва Шомро хам намешавад нодида гирифт.
3-Ассаламу алайкум, дар кул мо алъон чанд маржаъ барои вахдат дар ихтиёр дорем?
Мо барои хифзи вахдатимон танхо ек маржаъ дорем: мурожаъа ба рахбарияти жомеъики аз коноли еки аз он “ се абзор” ба қудрат расида ва шўройи улил амр ва мутахассисиники зери пушиши ин хокимият хастанд хамин ва бас.
. وَإِذَا جَاءهُمْ أَمْرٌ مِّنَ الأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُواْ بِهِ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُوْلِی الأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِینَ یَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ (نساء/83).
Ва хенгомики ( хабари)корики мужиби натарсидан ё тарсидани устуба онон мерасад, онро ( миёни мардум) пахш ва пароканда мекунанд агар ингуна афрод, сухан гуфтан дар ин бораро ба пайғамбар ва улил амри худ вогузоранд касони аз ин хабари ишон иттилоъ пейдо мекунандки мутахассисини амр хастанд ва ончи боист аз он дарк ва фахм менамоянд.
Холо агар ин шўройи улил амр хамки аз коноли еки аз он “ се абзор” ташкили шуда ва умматро ба вужуд оварда бейни худишон ихтилоф пейдо карданд маржаъишон барои хифзи вахдат мурожаъа ба китоб ва суннати сахих аст:
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ أَطِیعُواْ اللّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِی الأَمْرِ مِنکُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِی شَیْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن کُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ ذَلِکَ خَیْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِیلاً (نساء/59)
Эй касоники иймон овардаид! Аз худо ва аз пайғамбар итоат кунид, ва аз улил амр ва сохибон ва мутахассисини мусалмони худ фармонбурдори намойид ва агар дар чанин ихтилоф доштид онро ба худо ва пайғамбари у баргардонид агар ба худо ва рузи ростохез иймон дорид. Ин кор барои шумо бехтар ва хуш фаржомтар аст.
Барои чандимин бор хам бояд арз кунамки ин шўройи улил амр ва ташкили уммат ва жамоат хам танхо ва танхо аз коноли “ се абзор” маъни пейдо мекунад ва мутахаққиқ мешавад.
(идома дорад……..)