Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(64- қисм)
– Биз ишора қилмоқчи бўлган биринчи даражали иймонни ва шаръий илмни таълим олишлик мўъминларни харакатга келтира олиши борасидаги учинчи намуна, олий қард сахоба Амр ибни Жамухга тегишли.
Амр ибни Жамух 60 неччи ёшида оқсоқ оёғи билан ухуд жангида қатнашишни хохлайди. Худованд уни оқсоқ оёғи сабабли маъзур қилган эди, аммо у росулуллох саллаллоху алайхи васалламни хузурларига шошилиб бориб айтадики: мен шу оқсоқ оёғим билан жаннатда юрмоқчиман, сўнг аёли билан бутунлай хайрлашади ва қиблага қараб туриб айтадики: “эй худо мени шаходат даражасига етказгин, мени кўнглим синган ва ноумид холида манзилимга қайтарма.”
Басират билан
«أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ »
Аввалдан иймонни таълим бериладиган бўлса, шундай инсонлар вужудга келади, улар аллохни шариатидаги қонунлар ва дастурларни баробарида хеч қандай гап- сўзсиз ўйланиб ўтирмасдан фақат ва фақат ягона ўринни тутишади, у хам бўлса:
«سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا»
эшитдик ва итоат қилдик. Шу холос.
Улар одамларга кўр- кўрона тобеъ бўладиган иродасиз инсонлар жумласидан эмаслар, улар мустақил бўлиб иродага эгадурлар, нима қилиш кераклигини жуда яхши билишади? Ёки нима учун бу ишни қилаётганликларини хам яхши билишади? Қилаётган ишларини самараси нима бўлади? Аллохнинг мўъминлар билан қиладиган муомаласи борасидаги санадни мухтавосини,манфаъатларини яхшилаб текшириб кўриб чиқинглар, бу хақида турли-хил ўринлардан ишора қилиб ўтганмиз. Аллох таоло мана бу санадда мархамат қиладики:
إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ فَیَقْتُلُونَ وَیُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَیْهِ حَقّاً فِی التَّوْرَاةِ وَالإِنجِیلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللّهِ فَاسْتَبْشِرُواْ بِبَیْعِکُمُ الَّذِی بَایَعْتُم بِهِ وَذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ (توبه/111)
Албатта, аллох мўъминларнинг жонларини ва молларини улардан жаннат баробарида сотиб олди- улар аллох йўлида жанг қилишиб (кофирларни) ўлдирадилар ва ( ўзлари хам аллох учун шахид бўлиб) ўлдириладилар. (Бундай мўъминларга жаннат берилишига) аллох таврот,инжил ва қуръонда ўзининг хақ ваъдасини бергандир. аллохдан хам ахдига вофодорроқ ким бор? бас, (эй мўъминлар), қилган бу савдоларингиздан шод бўлингиз. Мана шу хақиқий буюук бахтдир.
Бундай уммат бир жойда ўтараверадиган, бепарво, эътиборсиз, ғайратсиз бўлмайди, балки доим харакат қилиб турувчи умматдир, улар ўзларининг амал қилувчи эканликларини исбот қилиб кўрсатиб беришади, улар фақат гапириб иддао қилиб ўтирмасдан амалда иш олиб боришади. Бизлар ўзимизнинг хамрохларимизга иймонни ўргатган пайтимизда, буни кетидан уларга қуръонни ва шариат қонунларини ироя берамиз, бу таълимлар уларни иймонини кўпайтиради:
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ (انفال/2)
Фақат аллох (номи) зикр қилинганида қалбларига қўрқинч тушадиган, унинг оятлари тиловат қилинганда иймонлари зиёда бўладиган ва парвардигорларигагина суянадиган кишилар (хақиқий) мўъминдирлар.
Вужудга келган онгли, мақсадли ва харакатли мана бу умматда аёл ва эркак бир хил суратда вохид мақсадлари сари харакат қилишади:
فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَالَّذِينَ:
- هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ
- وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي
- وَقَاتَلُوا وَقُتِلُوا
لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَابًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ (آل عمران/195)
Бас, парвардигорлари уларнинг дуоларини ижобат қилиб (деди): “албатта мен сизлардан бирон амал қилгувчи эркак ё аёлнинг амалини зое қилмагайман. Зеро, бировингиз бировингиздандирсиз ( яъни эркак аёлдан, аёл эркакдан дунёга келган). Бас, ватанларидан хижрат қилган, диёрларидан қувилган, менинг йўлимда азиятлар чеккан ва (менинг йўлимда) жанг қилиб, қатл этилган зотларнинг қилган гунохларини ўчиргайман ва уларни аллохни хузуридан савоб- мукофот қилиб тагларидан дарёлар оқиб турадиган боғларга киритурман. Ва энг гўзал савоб- мукофот аллохнинг хузуридадир.”
Мана бу суратда, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни хабарларига биринчи бўлиб иймон келтирган шахс уммул мўъминин Хадичага ёки ислом ва иймони йўлида қон бериб шахид бўлган аввалги шахс Сумайяга ёки ақаба паймонида, худайбия ғазотида, хунайн ғазотида, ямома жангида иштирок этиб жиход ва мубораза қилган ва хатто жангда қўлларидан бири узилган, ухуд жангида росулуллох саллаллоху алайхи васалламни қуролланган холда дифоъ қилган Нусайбага ўхшаган ва бундан бошқа ўнлаб намунадаги мўъминларнинг пайдо бўлиши бизларга шуни ошкора айтяптики: мана бу онгли,мақсадли харакатда барча мусулмонлар жинсият бўйича чекланмаган холда аллохни шариатидаги қонунларни ва хоким жохилиятни баробаридаги ўзларини ўринларини тута олишади, яъни улар бепорво ва томошабин эмаслар, балки улар ўзлари эга ўлган қобилиятларига муносиб холда нақшларини бажаришади ва олдинга харакат қилишади.
(давоми бор………)