Дарси хафтуми муқаддамотий / шинохти мухтасари бидъат дар манобеъи шаръий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(16- қисмат)
Хуб,алъон мерасем ба суъолоти дустон:
- Ассаламу алайкум ахи, бидъати хақиқий ва изофий ба чи маъност?
Қабли аз тўвзихи ин истелохот, барои чандмин бор хидматон арз кунамки, ин истелохоти сохта ва пардохтайи баъзи аз фуқахост ва наметавон мисли қуръон ё суннат ба он нигох кард,ва агар каси чизи дигари гуфт дар баробариш истод ингор масалан шахс бо чизи мутлақи рубару шуда ва дар баробари чизи мутлақи сухбат карда,на. Аммо суъоли шумо:бидъати хақиқий яъни: бидъатики аслий дар шаръ надорад, ва на ба ихтисор ва на дар тафосил бар далили мўътабар ва хатто шибхи далили такия намекунад. Мисли бидъати шохигарий ба жойи халафату ала минхажин нубувват, ё бидъати тафарруқки хеч асли дар қонуни шариати аллох надоранд.
Аммо, бидъати изофий яъни: асли дар шариат дорад аммо, мумкин аст дар сабаб, жинс, кейфият, адад, миқдор, замон ва ё макон тағйироти ва жобажойихойи анжом шуда бошадки дар ибтидойи хамин дарсимон ба сурати мовридий ба он ишора кардем.
- Салом, оё намоз хондан пушти сари муллойи секуляри ахли бадъатики огохона ва ба мейли худиш аз демократхо ё гурухи ужалон алайхи муслимин химояти таблиғий ё хатто молий мекунад ва мардумро ба кўмак кардан ба онхо ташвиқ мекунад сахих аст?
Чанини шахси секуляр ва мушрики жузви
«دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ» و «أَئِمَّةُ المُضِلِّينَ»
Ва олими суъ муртади аст, ва наметавон ба у гуфт ахли бидъат; ин шахс дучори бидъати мукаффара ё муғаллиза шуда ва бо абури у аз чохор филтер ( 1- исботи журм, 2- таъйиди журм тавассути аллох ва росулиш 3- шурути такфир, 4- мавонеъи такфир) фақат метавон ба у гуфт муртад на ахли бидъат,ва намоз хондан пушти сари чанин муртадди жоиз нест.
- Ассаламу алайкум бародар, оё касики ришишро бо тиғ мезанад ахли бидъат аст ва бидъати муфассақа анжом дода?
Агар яқин дошта бошад ва бидонад ва мутмаъин бошадки хукми росулуллох саллалллоху алайхи васаллам дар мовриди риш чист аммо,амдан ва ба мейли худиш ва бидуни холати изтирор ва узри шаръий онро бо тиғ бизанад, бале, дучори фисқ ва муртакиби гунохи мухолифати бо суннати шуда ва агар бо чанин шароити дар ин журм ва гунохиш бимонад ва ахли ин кор шавад метавон ба у гуфт ахли бидъат. Аммо, агар мисли имоми Нававий рохимахуллох ижтиход кунад, чанин шахси хукми мужтахиди хатокорро дорад ва дар хар сурати ек савоб барояш хаст хар чандки ижтиходиш иштибох буда бошад, дар холати изтирор хам агар муртакиби чанин журми мешавад боз то рафъи холати изтирор барояш мубох мешавад.
4-Чиро замоники дар шабакахойи мохвораий дар мовриди бидъат сухбат мешавад мисолхойи дар хадди поча шалвор ва риш ва ….зада мешавад ва аз бидъатхойи бузурги мисли хукуматхойи шохигарий ва тафарруқ ва ……сухбат намешавад?
Чун ,аввалан ин ашхос дар масоили риз тахассус доранд, ва ин масоили ризро пеш аз андоза бузург карданд, ва бо бузург кардани ин масоили риз, масоили мухим, худ ба худ риз ва ночиз нишон дода мешаванд ва ё хатто ба онхо таважжух намешавад ва нодида гирифта мешаванд. Илова бар ин, ин ашхос аз увлавият бандийи шаръий бархурдор нестанд, ба хамин далил астки ба хамин содагий дучори иштибох мешаванд.
Нуктайи дигар дар мовриди ин бахс ба уламойи дарбори, воизус салотин ва уламойи суъ ва манобеъи фикрий муслимин бармегардадки ба сурати расмий тахти контроли ин уламойи дарборий ва расмий хастанд.
Шахс, дар дастгохи хокимайи режими фосид мисли подшохи оли саъуд мансаби муфти ё хайъати куббори уламоро бар ухда дорад, ё еки аз шабакахойи мохвораий вобаста ба ин режимро идора мекунад, ё еки аз манобири масожидро бароишон мегардонад; шумо интизор дорид чанин ашхоси биёянд ва бигуяндки масалан шохигарий бидъат аст? На,ишон ба жойи он мегуянд бо пойи рост дохили дастшуйи рафтан бидъат аст ва инро пеш аз андоза барои шахс бузург мекунанд ва мавориди ризи дигарики мо мушохида мекунем.
5-Ассаламу алайкум, оё дуруст астки ахли бидъатро бояд тарк кард ва аз онхо дури намуд?
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
: «لا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ»،[1]
Холо,агар ин барои шахси мусалмон,халол нестки аз бародариш пеш аз се руз дури кунад шахс гуш надихад ва пеш аз се руз дури кард, худиш дучори бидъати шуда ва агар онро идома хам бидихадки мустахаққи оташи жаханнам мешавад. Чун ахли бидъат мешавад, чун онро идома дода аст. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чизи гуфта ва у кори дигари анжом дода ва онро идома дода, мустахаққи оташ мешавад.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
«لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثٍ، فَمَنْ هَجَرَ فَوْقَ ثَلَاثٍ فَمَاتَ دَخَلَ النَّارَ»،[2]
Агар бештар аз се руз, дури кард ва дар ин холати дури бимирад вориди оташ мешавад. Яъни гунохи дар хадди ахли бидъат ва кулли бидъатин золалатун ва кулли золалатин фин нар. Метавонем ба у ахли бидъат бигуем, бештар аз се руз идома дошта ва ахли ин кор шуда ва дар хамон холат хам мурда аст.
Тард кардани кофари аслий хам дар мархалайи даъват,ғейри шаръий аст; аммо, замоники шахс жузви дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо шуда бошад бояд аз у “хазар” кард, яъни хушёр буд, муроқиб буд ва эхтиёт кард, ва фақат замони дурий аз шахси мусалмони фосиқ ва ахли бидъат тўвжихи шаръий дорадки доройи маслахати шаръий бошад.
Суъолот зиёданд, дарс хафтум муқаддамотимонро дар инжо хотима медихем ва аз аллох таоло мехохем ба хаммайи мо тўвфиқ дихадки таърифимон аз бидъатро –мисли соири мавориди –исломий кунем, ва бо ислохи дипломосимон бо ахли қибла, хадафимонро фақат ислох ва хейррасоний ба хохарон ва бародарони мусалмони олуда ва ғейри олудамон қарор дихем ва аз хужуми ва хамалоти ношиёна ва баддаханихойи роижи бародарони номутаодил ва номезонимон нисбат ба ахли қибла моро пок ва дур кунад.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الجَنَّة وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ، وَأَعُوذُ بِكَ مَنَ النَّارِ وَمَا قَرَّبَ إِلَيْهَا مِنْ قَوْلٍ وَعَمَلٍ.
رَبَّنَا أَعِزَّنَا بِالإِسْلامِ، وَأَعِزَّ بِنَا الإسْلامَ، اللَّهُمَّ أَعْلِ بِنَا كَلِمَةَ الإسْلاَمِ، وَارْفَعْ بِنَا رَايَةَ القُرْآنِ.
سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.
[1]– البخاري (۵۷۲۷) ، ومسلم (۲۵۶۰) از أبي أيوب الأنصاري رضي الله عنه روایت کرده اند.
[2]– أخرجه أَبُو دَاوُد من حَدِيث أبي هُرَيْرَة بِإِسْنَاد صَحِيح. وقال النووي رحمه الله في «رياض الصالحين» (ص ۴۳۳)؛ رواه أَبُو داود بإسناد عَلَى شرط البخاري ومسلم.وكذا صححه الألباني رحمه الله في «صحيح أبي داود»
