Дарси хафтуми муқаддамотий / шинохти мухтасари бидъат дар манобеъи шаръий.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(15- қисмат)
Медонемки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд: “ Муоз бин Жабал, огохтарин фарди уммати ман ба халол ва харом аст”. Холо, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ин Муоз бин Жабал розиаллоху анху 28 соларо ба Яман мефристад ва аз у мепурсад:
: كَيْفَ تَقْضِي إِذَا عَرَضَ لَكَ قَضَاءٌ؟
Дар миёни мардум бар асоси чи чизи қазоват хохи кард? Муоз розиаллоху анху дар посух гуфт: бар пояйи китоби худо. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд:
: فَإِنْ لَمْ تَجِدْ فِي كِتَابِ اللَّهِ؟
Агар хукмиро дар китоби худо наёфти? Муоз гуфт:
فَبِسُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ،
Бар асоси суннати росуллулох саллаллоху алайхи васаллам қазоват хохам кард. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд:агар дар суннати пайғамбари худо онро наёфти?
فَإِنْ لَمْ تَجِدْ فِي سُنَّةِ رَسُولِ اللَّهِ؟
Муоз гуфт: бидуни дуранг ба раъйи худ ижтиход мекунам.
. أَجْتَهِدُ رَأْيِي وَلَا آلُو
Сурати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам пас аз шанидани ин посух мисли ғунчайи гул шигуфта шуд ва ба синайи у зад ва фармуд:
: الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذِي وَفَّقَ رَسُولَ رَسُولِ اللَّهِ لِمَا يُرْضِي رَسُولَ اللَّهِ،
Алхамд ва сипос худойироки фристодайи худишро ба ончи пайғамбарро рози мекунад, мувофиқ ва хамоханг карда аст”..[1]
Бале, умури хастандки қуръон ва суннат дар мовридишон сукут карда ва онхоро ба ижтиходи муслимин вогузор намуда ва муслимин метавонанд мутаносиби бо “ вазъи мовжуд” ва “ниёзхойи рузишон” ижтиходи хосси худишонро ироя диханд ва ба ниёзхо ва суъолоти рузишон посухи “ ба руз” дошта бошанд. Дар инжо, замоники шахс ижтиход мекунад, яъни равиши тоза барои посухгуйи ба ниёзхойи жадиди жомеъа аз манобеъи шаръий ироя медихадки дар хидмати еки аз қавонини шариати аллох аст, ва чизи тозайиро дар кинори амр ва нахийхойи аллох таоло ироя намедихад.
Нуктайи баъдий, холати изтирор ва зарурат астки шахс мутаносиби бо заруратики дар он қарор гирифта то рафъ шудани ин зарурат, ижтиходи мутаносиб бо вазъи мовжуди худиш ва ниёзхойи рузи худ ироя медихад.
Алъон мумкин аст ин ижтиход дар холати изтирор ва заруратро еки аз “ се абзор” ироя намояд ва то рафъи ин холати изтирор, корхойиро анжом дихадки бархалофи қонуни шариати аллох аст. Масалан мисли пеймони Худайбия, муслимини мухожирро ба куффор тахвил дихад. Бале, ба хотири пеймоники доранд мажбур шаванд мусалмони муваххиди мухожирро ба куффор тахвил диханд,ё дар мовқеъиятхойи хассосий ба куффор сарона ва молиёт пардохт кунанд;чизики имруза аксаран муслимин ба куффор онро пардохт мекунанд ва хамин куффор бо хамин молиётхо ва саронахойи мушобех, муслиминро қатли ом менамоянд, ё қаблан хукуматхойи бадили изтирорийи исломий барои бастани сулхи то рафъ шудани холати изтироришон маблағиро пардохт карданд.
Мавориди дар ин заминахо хийли зиёд хастандки хам барои шахс ва гурух холати изтирорий пеш меояд ва хам барои се абзор; яъни хам мумкин аст барои хукумати исломий ала минхажин нубувват пеш биёяд, хамон корики росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар сулхи Худайбия ва мавориди мушобех анжом дод, ва хам мумкин аст барои хукумати бадили изтирорийи исломий пеш биёяд хамон корики баъзи аз хуккоми бани Умайя анжом доданд ва пулхойиро барои рафъ шудани холати изтирорий ба куффори румий пардохт карданд, ва ё мумкин аст тавассути мажлиси шўройи вохиди мужохидин пеш биёяд, хамон корики мужохидин дар пеймонхойики анжом доданд дар Сурия, Ироқ, Яман, Афғанистон, мусалмонони Чечен хам онро анжом доданд ва гуфтем мумкин аст барои шахс хам ин холати изтирорий пеш биёяд.
Дар тамоми ин холат, бояд мутаважжихи ин холати изтирор ва зарурат шуд, ва агар шахс муртакиби кори бархалофи қонуни шариати аллох шуд ва ин кориш рузхо ва моххо ва балки, солхо идома дошт ва заруратиш рафъ нашуд, бояд барояш узри қоил шуд ва агар шахс наметавонад дар бардоштани ин холати изтирор ва зарурат кўмаки кунад лоақал муртакиби тухматзаний, барчасбзаний ва зулми ошкор ба муслимини гирифтор хам нашавад.(идома дорад……….)
[1]– أخرجه أبو داود في سننه
