Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(7-қисмат)
Аллох таоло замоники ба мушрикин ва секуляристхо амон медихад ва онхоро жузви муслимин хисоб мекунадки баъди аз тўвба намозишонро бихонанд:
- فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَآتَوُاْ الزَّکَاةَ فَخَلُّواْ سَبِیلَهُمْ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ (توبه/5)
- فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَآتَوُاْ الزَّکَاةَ فَإِخْوَانُکُمْ فِی الدِّینِ وَنُفَصِّلُ الآیاتِ لِقَوْمٍ یعْلَمُونَ (توبه/11)
Ва замоники ахли бехишт аз мужримин мепурсанд
«فِی جَنَّاتٍ یَتَسَاءلُونَ * عَنِ الْمُجْرِمِینَ »
Чи чизи боиси офтодани шумо ба жаханнам ва сақар шуда аст
«مَا سَلَکَکُمْ فِی سَقَرَ ؟»
Еки аз жавобхойишон ин астки жузви намозгузорхо набуданд:
قَالُواْ لَمْ نَکُ مِنَ ٱلْمُصَلِّینَ (مدثر/32-43)
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам дар мовриди шахси намознахон мефармояд:
«بَیْنَ الرَّجُلِ وَ بَیْنَ الْکُفْرِ تَرْکُ الصَّلاةِ»[1]
Фарқи бейни мард бо куфр,тарки намоз аст.
«اَلْعَهْدُ الَّذی بَیْنَنا وَ بَیْنَهُمْ الصَّلاةُ فَمَنْ تَرَکَها فَقَدْ کَفَرَ»[2]
Ахди пеймоники моро аз кофарон жудо месозад намоз аст, хар каси намозро тарк кунад,кофар шуда аст.
«عُرى الإسْلامِ وَ قَواعِدُ الدِّینِ ثَلاثَةٌ، عَلَیهِنَّ أسِّسَ الإسْلامُ مَنْ تَرَکَ واحِدَةً مِنْهُنَّ فَهُوَ بِها کافِرٌ، حَلالُ الدَّمِ: شَهادَةُ أنْ لا اله إلاّ الله، وَ الصَّلاةُ الْمَکْتُوبَةُ، وَ صَوْمُ رَمَضانَ»[3]
Халқахойи бахам пейваста ва пояхойи дини ислом се чиз астки ислом бар руйи онхо бано шуда аст, ва хар каси еки аз онхоро тарк кунад ба воситайи тарки онхо кофар мешавад ва хуниш халол мегардад:
Иқрор ва яқин ба инки жуз худованди екто хеч маъбуди дигари нест….адойи намозхойи вожиби рузона…. руза гирифтан дар мохи рамазон “ дар ривояти дигар омада аст
:”من ترك منهنَّ واحدةً فهوكافر باللّه، ولا يقبل منه صَرْفٌ ولا عدلٌ، و قد حل دمه وماله“
Касики еки аз онхоро тарк кунад, кофар аст, ва хеч ибодати фарз ва суннати аз у пазирофта намешавад ва бидуни шак хун ва молиш халол аст.
Тамоми асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам касики амдан намозишро тарк мекунадро кофар ва хориж аз ислом донистанд. Дарин замина ривоятхойи мухталифи аз Али ибни Аби Толиб, ва ибни Масъуд ва Жобир ибни Абдуллох ва Абу Дардоъ ва ибни Аббос ва дигарон нақл шуда астки ба сирохат гуфтанд хар касики намоз нахонад кофар аст.
Холо агар каси намозро қабул дошта бошад ва танхо баъзи вақтхо аз руйи танбалий ё машғул шудан ба дунё онро нахонад ( на инки куллан таркиш карда бошад) аиммаи фирақи чохоргонайи маъруф ба ахли суннат се раъй доранд:
- Имоми Ханафий рохимахулллох мегуяд чанин шахси сахл ингорий фосиқ аст ва бояд онро ба андозайи задки хун аз баданиш жорий бишавад ва зиндоний бишавад то ба намозиш бармегардад.
- Имоми Молик ва Шофеъий хам мегуянд: чанин шахси танбали сахл ингори фосиқ аст, аммо танхо шаллоқ задан ва зиндони карданиш кофий нест балки агар бар тарки намозиш исрор кард бояд ба унвони хадди шаръий кушта бишавад.
- Имоми Ахмад мегуяд: намоз нахон кофар аст ва вожиб аст аз у хоста бишавадки тўвба кунад, агар тўвба накард гарданишро бизананд ва мужозоти ғейри аз куштан надорад.
Хуб ин қонуни шариати аллох ва хукми шахсий астки қалбиш мариз шуда аст ва ин беморийи барпо накардани намозро дар аъмолиш нишон дода астки дар дунё журми болотар аз ин нест, чун дар хадди иртидод аст, холо мужримики дучори чанин журми хатарноки мешавад қалбиш фосидтарин қалбхо нест?
Ингуна аъмоли фосид аз қалби фосиди сарчишма гирифтанд. Амали фосид нишонайи қалби фосид аст, амали олуда нишонайи қалби олуда ва мариз аст. Ба хамин далил астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:
:إِنَّ اللهَ لَا يَنْظُرُ إِلَى صُوَرِكُمْ وَأَمْوَالِكُمْ، وَلَكِنْ يَنْظُرُ إِلَى قُلُوبِكُمْ، وَأَعْمَالِكُمْ. [4]
Худованд ба чехра ва моли шумо нигох намекунад, балки нигохи у ба дил ва кордори шумост.
(идома дорад………)
[1] مسلم و ابوداود و ترمذی و ابن‌ماجه و احمدبن‌حنبل
[2] احمد و صاحبان سنن
[3]ابویعلی آن را با »اسناد حسن« روایت کرده است.
[4]رواه مسلم في كتاب البر والصلة والآداب، باب تحريم ظلم المسلم وخذله واحتقاره وذمه وعرضه وماله 4/ 1987 [2564].
