Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(13-қисмат)
مَّثَلُ الَّذِینَ یُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ کَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِی کُلِّ سُنبُلَةٍ مِّئَةُ حَبَّةٍ وَاللّهُ یُضَاعِفُ لِمَن یَشَاءُ وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِیمٌ .(بقره/261)
-Мисли касоники дороийи худро дар рохи худо сарф мекунанд,хамонанди донайи астки хафт хуша бароварад ва дар хар хушайи сад дона бошад, ва худованд барои харки бихохад онро чандин баробар мегардонад, ва худо ( қудрат ва наъматиш) фаррох ( ва аз хамма чиз) огох аст.
– الَّذِینَ یُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ ثُمَّ لاَ یُتْبِعُونَ مَا أَنفَقُواُ مَنّاً وَلاَ أَذًى لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ (بقره/261-262).
Касоники дороийи худро дар рохи худо сарф мекунанд ва ба дунболи он миннати намегузоранд ва озори намерасонанд, подошишон назди парвардигоришон аст( ва андоза ажришонро каси жуз худо намедонад), ва на тарси бар онон хохад буд ва на андухгин хоханд шуд.
Инжостки мешавад гуфт ба теъдоди истеъдодхо ва тавоноийхойи инсонхо дар қонуни шариати аллох рох барои тўлиди шодий вужуд дорад.
Новъи дигар аз шодихойи мовриди пасанди аллох шодийи ноши аз фахми душманшиносий ва даражабандийи шаръийи душманон аст.
Аллох таоло баъди аз омузиши намоз ин манбаъи тўлиди шодий барои мўъмининро қабли аз омузиши даххо хукм ва хазорон суннати мовжуд дар кутуби хадис ва фиқх ба муслимин ёд дода аст. Яъни омузиш ва ёддехийи душманшиносий шаръий ва даражабандийи шаръий душманон дар увлавияти аслий қарор гирифта астки мисли амали ба соири ахком аз манобеъи тўлиди шодий хам хаст аммо ин шодий зарурийтар аст ва дар увлавият қарор дорад.
Аз самароти ин душманшиносийи шаръий ва даражабандийи шаръийи душманон метавон ба шод шудан ба пирузийи хар ончи аз назари мавадда ба муслимин наздиктар аст бар хар ончи аз муслимин дуртар аст ишора кард, хатто агар пирузийи ек жомеъа ва гурухи кофари бади бар гурух ва жомеъайи кофари бадтари бошадки аллох таоло ин бад ва бадтар ва бадтаринро таъйин карда аст. Мисли пируз шудани насронийхоки душманони шумора се муслимин хастанд бар мажуски душманони шумора ду муслимин хастанд ва муслимин ба пирузийи насронийхойи рум хушхол буданд ва аллох таоло ба унвони ек мужда ба онон башорат медихад:
وَهُم مِّن بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَیَغْلِبُونَ * فِي بِضْعِ سِنِينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِن قَبْلُ وَمِن بَعْدُ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ (روم/3-4)
ва ишон пас аз шикастишон пируз хоханд шуд дар муддати чанд соли. Хамма чиз дар дасти худо ва ба фармони у аст, чи қабл (ки румиён шикаст хурданд) ва чи баъад (ки онон пируз мегарданд). Дар он руз (ки румиён пируз мегарданд) мўъминон шодмон мешаванд.
Мо ба пирузийи насронийхо душманони шумора се худ бар мажус душманони шумора дуйи худ хушхол хастем, чун аввалан ек душмани дуртар бар ек душмани наздиктар пируз шуда ва ин ба нафъи муслимин аст ва ба муслимин хейр ва нафъи мерасад, ва чи каси вужуд дорадки аз хейр ва нафъ хушхол намешавад махсусан замоники ба он ниёз дошта бошад? Ва сониян насронийхо аз назари бовархойишон ба мо наздиктаранд ва мажус аз мо дуртаранд ва мо ба пирузийи оники ба мо наздиктар аст бар оники аз мо дуртар аст хушхол мешавем. Ин яъни табаъият аз душманшиносийи шаръий ва даражабандийи шаръийи душманоники аллох таоло бароимон таъйин карда ва ижоди шодий барои худимонки агар каси аз ин душманшиносийи шаръий ва даражабандийи шаръийи душманони ғофил ва ноогох бошад аз ин шодий хам махрум мешавад.
-дастайи севум аз шодихойи мовриди пасанди аллох таоло он шодий астки бар асари идома додани масири шухадойики дар рохи аллох ва жанги мусаллахона кушта шудан ба даст меояд.
وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْوَاتاً بَلْ أَحياءٌعِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ * فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِوَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُواْ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ (آل عمران/170-169)
Ва касонироки дар худо кушта мешаванд, мурда машмор,балки онон зиндаанд ва бидишон назди парвардигоришон рузи дода мешавад. Онон шодмонанд аз ончи худованд ба фазл ва карами худ бадишон дода аст, ва хушхоланд ба хотири касоники баъди аз онон монданд ( ва хануз дар рохи аллох жанг мекунанд ва шахид нашуданд ва ) бадишон напейвастанд. ( шодий ва сурури онон аз ин бобат астки пирузий ё шаходат дар интизори хамкишони ишон аст ва мақомоти баржаста ононро дар он жахон мебинанд, ва медонанд) инки тарс ва харросий бар ишон нест ва онон андухгин нахоханд шуд.
(идома дорад……..)