Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(82- қисм)
Жамиятнинг дорилари ўша жамиятнинг мавжуд вазиятига ва кундалик эхтиёжларига муносиб холда ироя берилиши керак ва харакат буюк мақсадга етиш йўлида баъзи мархалаларда шариат ахкомларини баъзисини баён қилмасликка мажбур бўлиши хам мумкин, худди имоми Ахмад ибни Ханбал рохимахуллохга ўхшаб урнаяйн хадиси бўйича шундай ташхис берадики, мана бу ўтиш мархаласида уни баён қилишликка хеч қандай эхтиёж йўқ, чунки агар мана бу сохада назарий ва амалий фаолиятларни баён қилинса ва очилса, бу монеъ сифатида амал қилиши ва мубораза йўлида тўсиқ,тўғон бўлиши мумкин.
Уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ривоят қилган хадисда очиқ-ойдин суратда кўриниб турганидек, иймонни таълим беришдан олдин шаробхўрликка, зинокорликка ўхшаган ахкомларни татбиқ қилинадиган ва ироя бериладиган бўлса, бу тўсиқ сифатида амал қилади. Шу сабабли хам кўрганимиздек, мана бу мархалада вафот топган мусулмонлар усул бўйича бундай ахкомлар борлигидан хабардор бўлишган эмас, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг хеч қайси бир ёронлари хам бундай ахкомларни, қонунларни тасаввур қила олишмасди хам.
Ишнинг зохири шуни кўрсатадики, аллох таоло хам ахкомлари учун мухайё бўладиган мархала ва замон келмасдан олдин, уларни оғзаки ва назарий жихатдан ифодалашни лозим кўрмаган, шу сабабли хам қуръонни бир жойда тўлиқ китоб шаклида одамларга нозил қилган эмас, балки хатто уларга тегишли бўлган оятларни нозил қилишни хам ўзига хос макон ва замонга қолдирган. иймон таълим берилган пайтда мўъминларга тегишли барча оятлар
«يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا»
билан бошланган ва иймонни таълим бериб уни вужудга келтиргандан сўнг, шахсга ахкомларни баён қилиш учун хитоб қилади.
Агар бир киши фақат мусулмон бўлган бўлса ва мўъмин даражасига етмаган бўлса,аммо у мўъмин бўлганликни иддао қиладиган бўлса, очиқчасига эълон қиладики:
قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا ۖ قُل لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَٰكِن قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ ۖ (حجرات/14)
Аъробийлар: “иймон келтирдик”, дедилар. (Эй Мухаммад, уларга) айтинг: “сизлар иймон келтирганларингиз йўқ, лекин сизлар “Бўйсундик”, денглар, ( чунки хали- хануз) иймон дилларингизга кирган эмасдир.
Шу сабабли хам, эвалюцион харакатнинг мавжуд вазияти бизлардан нимани талаб қилаётганига мувофиқ равишда, агар бирор киши бизлардан
«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ ، آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»
«وَأَمْرُهُمْ شُورى بَيْنَهُمْ» و «إِذا حَکَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْکُمُوا بِالْعَدْلِ»
ни қандай татбиқ қилиш бўйича келажакдаги режаларингиз нимадан иборат,деб сўраса? Агар бизлар бу ахкомларни майда қисматлари учун кундалик эхтиёжларга ва мавжуд вазиятга ва инсонларнинг келажакдаги ривожланишларини меъзонига муносиб холда, бу ахкомнинг умумий жихатларига иймон келтирган бўлсак, унга қуйидагича жавоб беришимиз керак бўлади, хозирча бизларни ихтиёримизда бундай дастур йўқ, бу ишлар ўзини вақти келганда мушаххас бўлади, бизлар хар қандай шошилинч қадамлардан ва хиссиётга берилган шиорлардан ва муддатидан олдин, номақбул ахкомлар чиқаришдан ўзимизни тиямиз, балким бизлар бу ишлар орқали жиход ва мубораза йўлидаги мана бу муборак жараёнга зарба урмаган бўламиз ва мана бу мақсадга етиш учун унинг энг асосий усулларидан бирини риоят қилган бўламиз.
Бунга шуни хам қўшимча қилиш керакки, бу бизлар ўзимизнинг хос ахкомларимизга эга бўлмаслигимиз керак деган маънода эмас. Биз бундай ахкомларга эгамиз, бўлиб хам бизларни ихтиёримизда энг яхшилари бор. Қуръон ва сахих суннатда бир қанча асрлар олдин бундай ахкомлар ёзиб қолдирилган ва булар дўст ва душманнинг кўз-ўнгида, ихтиёрида асосий қонун сифатида мавжуд,аксинча, бу ерда гап шундаки, у хукмнинг долзарб қўлланиши билан мутаносиб равишда диний ва дунёвий кучга эга бўлиш учун энг кичик мос имконият пайдо бўлган хар бир вақт ва жойга мос равишда пухта режалаштириш билан амалга оширилиши керак. Бизлар ана ўша замон ва макон тутган ўринда ва ўша замонни абзорларига муносиб холда бу хукмни татбиқ ва ижро қиламиз.
Бизларнинг мухолифларимиз шу нарсани яхши тушуниб етишдики, мусулмонлар ўзларига хос қонунларга эга ва уларни татбиқ қилиш учун хам мусулмонлар ўзларига хос қобилиятга эгадурлар, улар шубхасиз хукумат қудратини қўлга киритишга шойиста ва қодирдурлар, демак бу ердаги мушкилот мана бу мунсажим қонунларнинг борлигида эмас; балки ундан бўлган манзур шуки, мана бу ижтиходий ахкомларнинг татбиқ қилиниши келажакдаги ўзини замонига муносиб вазиятда, ўринда бўлиши керак, ва хилма- хил мазхаблар ва тафсирлар, кўп сонли кичик умматлар, хамда кўп сонли кичик жамоатлар ва кичик шўролар вужудга келган хозирги пайтда, хануз мушаххас бир диёрда бир вохид шўрони йўли бўйича вохид ижмоъ ва вохид жамоат ва вохид уммат вужудга келмаган ва бу шўро ўша замондаги мавжуд вазиятга муносиб холда ўзини вохид раъйини ва вохид ижтиходини ироя бермаган, то мана бу замон келмагунича вақтидан олдин бериладиган, замон ва фаслга муносиб бўлмаган тушунчаларни ироя бериш ва айтишлик, инқилоб даврини ва қудратни касб қилишни ва хукуматни ташкил қилишни дардига емайдиган фойдасиз бир харакат хисобланади. Бизлар хозирги пайтда онгли ва мақсадга эга бўлган холда муштарак асосга суяниб ва вафодорликни сақлаб ва охирги ғалаба томон қилинаётган сахих йўлдаги мақсад сари умумий харакатда мустахкам турган холда ишларни режалаштиришимиз керак бўлади.
Шахс иймонни таълим олган даврида “ла илаха”ни тилга олгач ва тоғутга куфр келтиргач, мавжуд вазиятда қуйидагиларни айтган бўлади: мен аллохни хукмидан бошқа хеч қандай хукмларга бўйинсунмайман, секуляризм динини қонунларини оёғимни остига қўяман, мен секуляризм динидаги на коммунизмни ва на либирализмни қабул қилмайман, мен социал демократларни ахкомларини хам қабул қилмайман, хонадонимни устида илохий ахкомларни ўрнига секуляристларни ахкомларини ижро бўлишига хам рухсат бермайман, опа-синглим ва аёлим ва қизим секуляристик хукуматнинг қудратини панохида талаф бўлиб кетишига йўл қўймайман, фақирликни ва фахшни қабул қилмайман, хаётимни барча жихатларида қўрқув ва амниятсизликни хохламайман, муртад секуляристларининг нисбий ахлоқларига бўйинсунмайман, мен “куфр озодлигига” ўхшаш фариб берувчи шиорларни ёки фикрий ва шахсий бузуқликларни остида, аллохни ва росулини ва аллохни шариатидаги қонунларни, аллохни оятларини хақорат қилинишига, куфрони неъмат қилинишига рухсат бермайман, бундан бошқа яна ўнлаб ўринлар мавжуд бўлиб, мусулмон шахс ла илахани ва тоғутга куфр келтиришни айтиш орқали хар қандай жохилий қонунни хар қандай шаклда ва кўринишда бўлишидан қатъий назар қабул қилмайди.
(давоми бор……..)
