Татаррус истелохи жихати касби маслахати “ зарурий, қатъий ва куллий”, ё абзори жихати тўвжихи “ инхироф” ва “ жиноят” (2)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(12- қисмат)
Пас эй мужохид инро бидонки бо дар даст гирифтани аслаха ва ворид шудан ба майдонхойи жиход ва шуруъи жанги сегонайи кунуний бо секуляристхо
«جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»[1]
“ бо мол ва жон ва забонитон ба жиходи мушрикин биравид “ аввалин чизики бо он сарукор пейдо мекуни куштан ва хун аст, шинохти масалайи “ татаррус” еки аз мухимтарин ва асосийтарин ниёзхойи рузи жиходи муслимин дар тули торих то рузи қиёмат астки хар мужохиди қабли аз шуруъи жиход бояд бар он огохий шаръий дошта бошад, ва ахли жиход барои ин “ ниёзи руз” бояд посухи шаръий дошта бошанд.
Пас куркурона бо мол ва жон ё забон вориди ин маърака ва майдони хатарнок нашу, ва шак надошта бош дар шикли калон ва асосийи он агар аз хар масири ғейри аз масири еки аз “ се абзор”и бартар яъни:
1-Хилафату ала минхажин нубувватики аввалин ва мухимтарин абзор ва васила аст.
2-Хукумати бадили изтирорийи исломийки дар замони набуди хилафату ала минхажин нубувват анжоми вазифа мекунад .
3-Шўройи вохиди мужохидиники дар сурати набуди хилафату ала минхажин нубувват ва хукумати бадили изтирорийи исломий анжоми вазифа мекунад,
Дар харакат боши ба нисбатхойи мухталиф худитро ба инхироф аз “ мин уммати умматун” ва харакат дар масири ахли тафарруқ ва залилий ва рехтани хуни ба нохақ гирифтор кардайи ва хазорон бор орзу мекуники эй кош жузви нишастахойи аз жиход ва қоидин буди – хатто нишастахойи аз жиходики дучори анвоъи мафосиди ахлоқий ва рафторий хастандки онро халол намедонанд ва ту ба анвоъи ин мафосиди ахлоқий ва жинсий ва рафторий гирифтор мешуди – аммо ин муфсидайи бузург рехтани ба нохақ хунро анжом намедоди.
(идома дорад………)
[1] أبو داود (2504)، وأحمد (12268) واللفظ لهما، والنسائي (3096)
