Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(22-қисмат)
Бо ин вужуд, дар кинори мўъминини шариатгаро хамиша дастахойи мухталифи аз куффор ва хатто дастахойи аз душманони дохилий тахти унвони мунофиқин ва секулярзадахо вужуд дорандки масирро иштибох мераванд, ва ниёзхойишонро аз масири иштибохиш бартараф мекунанд, масалан ниёзи хурданро аз тариқи хурдани гушти хук бароварда мекунанд, ё ниёз ба нушиданро илова бар нушиданихойи халол аз тариқи нушиданийи машруботи алкулий бартараф мекунанд, ё ниёзхойи жинсийшонро аз тариқи зино бартараф мекунанд, ё ниёз ба даромадишонро аз тариқи касби харом ва дузди ва ихтилос ва рибо ва ғейрих бартараф мекунанд ва ба хамин тартиб ниёз ба шодийшонро аз конолхойи номашруъ ва ғалатиш бартараф мекунанд.
Ин даста аз инсонхо арзишхойи козиб ва дуруғинро ба жойи арзишхойи сахихи қонуни шариати аллох қарор доданд, ва ба хамин тартиб ахдофи козиб ва дуруғиниро ба жойи ахдофи сахихи шаръий барои худишон тасаввур карданд,ва хатто интизороти ва таваққуотишон аз мўъминин ва мужримини ғалат ва иштибох аст, ва табдил шуданд ба инсонхойи бемор ва номутаодилики барои дидани ин номезон буданишон ниёз ба илми хосси нест хамма метавонанд ташхисон бидиханд.
Дар баробари ин даста аз инсонхойи мужрим, аллох таоло барои мухофизат аз ин шодий ва оромиш ва лаззатики ба мўъминин савоби ухравий хам медихад,аз шодийхо ва лаззатхойи нопасанд ва козиб ба шиддат жиловгири мекунад. Чун ингуна шодийхо жинси жаълий ва тақаллубийи шодий хастандки ба шодийи пойдори инсонхо латма ворид мекунанд. Бар хамин асос оёти қуръон дарборайи шодий ду дастаанд; дастайи аз оёт мўъмининро даъват ба шодий карданд ва дастайи дигар новъи аз шодийро никухиш ва манъ мекунанд.
Шодий амри даруний астки ба хамрохи авомили шаръий дигар вужуди инсонро саршор аз оромиш мекунанд, ва рухи инсон танаффус мекунад ва шорж мешавад, аммо шодийхойи жаълий ва тақаллубий мисли ажноси тақаллубийи чинихойи секуляри социалист танхо зохиришон мисли жинси аслий аст, аммо аз дарун чизи дигари хастанд, ин шодийхойи тақаллубий ва жаълий танхо дар зохир мисли шодий хастанд, аммо мохиятишон бо шодийи аслий фарқ дорад, ва он коркардики жинси аслий дорад ин шодийи тақаллубий надорад.
Интури мутаважжих мешавем хамонтурики хўрок ва нушиданийи мамнуъ ва харом шуда дорем ба хамин шева хашми нобажо ва шодийи нобажо ва тақаллубий хам дорем. Хам хубиш хаст хам бадиш. Бад ва харомиш они астки хам ба жисм ва хам ба рухи инсон осиби жиддий ворид мекунад, ва инсонро олуда ва бемор мекунад, ва оромиши хоста шуда дар шариати аллохро аз инсон мегирад, ва табъан мухолифи қонуни шариати аллох аст.
Ба назари шумо шахсики беморийи саъбул илож ва дардноки дар жисмиш дорад аз неъмати зиндагий лаззат мебарад? Мушаххас астки на. Шахсики аз қонуни шариати аллох дур мешавад ин хам беморийи саъбул иложи рухий ва қалбий гирифта аст, ва ба хар мезон аз тўхид ва қонуни шариати аллох фосила мегирад ба хамон андоза маризий ва беморийи қалбий ва рухияш бештар мешавад, ин шахс хам , мисли хамон беморийи жисмий саъбул илож аз шодийи бажо ва оромиши мовриди ниёз махрум мешавад. Дар ин сурат ва бар асоси хадафи зиндагий, ошкор астки шодий ва нашот аз дидгохи ислом дорои хад ва марз аст. Касики ин хад ва марзхоро мисли хўрокийхо ва нушиданийхо бахам бизанад муртакиби зулми ба худиш ва хатто журми дар хадди дигарон шуда аст.
Ин хад ва марзхойи манъ шуда ва мамнуъ шодий дар қонуни шариати аллохро мешавад дар се даста қаро дод:
- Мухтавойи шодий. 2- қолиби шодий. 3- замон ва макони шодий.
Мухтавойи ношаръий ва мамнуъи шодий мисли:
- Шодий кардан ба далили кинор гузоштани қонуни шариати аллох ва пейравий накардан аз ончи аллох таоло фуру фиристода аст:
أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ یُجَادِلُونَ فِی آیَاتِ اللَّهِ أَنَّى یُصْرَفُونَ .
Магар намебини касоники дарборайи оёти худо ба кишмикиш ва ситиз мепардозанд,чигуна (аз тафаккур ва таъаққули хақ) бозгардонда мешаванд?
الَّذِینَ کَذَّبُوا بِالْکِتَابِ وَبِمَا أَرْسَلْنَا بِهِ رُسُلَنَا فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ
Хамон касоники китоб ва қавонин ва ончи росулони худро бидон фристодаем такзиб медоранд,( яъни бо жойгузин кардани қавонин ва ахкоми ба жойи қавонин ва ахокими қонуни шариати аллох,қуръон ва хар ончи тамоми пайғамбарон то кунун барояш омаданро мегуянд дуруғе.
(идома дорад………)