Дар жанги тахмилийи рамазони 1447қамарий/ 1404 шамсий “жибхайи” куффори мухориби секуляр ва ишғолгари амрикоий – сехюний ва муртаддини секуляри дохилий бар алайхи дорул исломи Эрон, дар “жибхайи” дорул исломи Эрон истодаем.
Бисмиллах валхамдулиллах
Аммо баъад: Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух
Аллох таоло мефармояд:
إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)،
Хитоб ба тамоми мўъминини “ахли суннат ва ахли жамоат”ики дуст доранд аллох онхоро дуст дошта бошад эълон мешавад:
Хам акнунки куффори секуляр ва мухориби амрикоий “сариафъий”, ба хамрохи куффори мухориби секуляр ва жинояткори сехюнистий ва шуракойи секуляри ғарбийи онхо ва муртадди секуляри дохилий ба дорул исломи Эрон юриш оварданд, бар асоси “ижмоъи” тамоми мўъминин дар тули қуруни гузашта ва хол мабний бар “фарзи аъйн” шудани жиход дар химоят аз дорул ислом дар баробари куффори мухориб ва ишғолгари хорижий, “жибхайи жахоний исломий бар секуляризм” ба хамрохи “алқоидатул жиход (бунёни жиход) зидди секуляризм” ва тамоми хам масирони хам манхажийи саййид Қутб ва шайх Усома бин Лодин (тақаббалахумаллох) ва Аллома Крикор (факкаллоху асроху) ва соири хам масирони манхажи сахихи ахли суннат ва жамоат, жиходи молий, жоний ва забонийи худро дар жибхайи дорул исломи Эрон бар алайхи жибхайи куффори секуляри мухориб ва ишғолгари хорижий ва муртаддини секуляри дохилий таъриф мекунем.
Мўъминин ба сурати ом ва ахли даъват ва жиход ба сурати хос бояд бидонанд:
– Хамчунонки аллох таоло амр мекунад:
وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36)
Бо хамма секуляристхойи (мухориб) бижангид хамон гунаки онон хаммашон бо шумо межанганд ва бидонидки аллох бо пархезгорон аст.
– Ва хам акнунки ду жибхайи мушаххас жибхайи “куфр”, ба парчамдорийи куффори секуляри (мушрик), ва жибхайи “ислом”, ба парчамдорийи дорул исломи Эрон дар баробари хам қарор гирифтанд.
– Ва дар ин ду жибхайи комилан мушаххас:
الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ (نساء/76)
Касоники иймон оварданд, дар рохи аллох межанганд, ва касоники куфр мешаанд, дар рохи тоғут межанганд.
Дар итоат аз ин дастури сарих ва ошкори аллох ва “ижмоъи” уммати исломий, ва дар вокуниши шаръий нишон додан дар баробари ин тахожум ва “мункар”и бузурги тўвлид шуда тавассути куффори секуляри мухориби хорижий ва дохилий, дар миёни муддаъиёни ислом ва иймон, тамошочий ва назорагар шудан ба хар бахонайи, вижагий ва сифоти бориз ва ошкори дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахостки шахси муддаъийи иймонро аз сафи мўъминин хориж карда ва вориди гурухи мунофиқин мекунад.
Бародарони ва хохарони ахли даъват ва жиход, дархойи жиход бо секуляристхо дар хар се бахш
«جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»[1]
боз шуда аст; дар ин майдони жиходики сафи мўъминин ва дуруғгуёни муддаъийи иймонро мушаххас мекунад, ва дар баробари тамоми шубхот ва ғовғосолорийи куффори секуляр ва гурухи мунофиқин, ин қоида ва аслро дар назар бигиридки аллох таоло мефармояд:
فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً (نساء/ 84)
Дар рохи аллох бижангид (хатто агар хам танхо боши) ту жуз масъуди (аъмоли) худ нести. Ва мўъминонро ( хам ба жанг даъват ва ) ташвиқ ва тахрик кун, то инки аллох қудрати кофаронро бозгирад ва қудрати аллох бештар ва мужозоти у сахттар аст.
Бар ин асос:
1-Жихати хифзи ” вахдати фармондехий” ва “вахдати дастур”, тамоми фаолиятхойи жиходийи мо зери парчами вохиди фармондехони дорул ислом сурат мегирад.
2-Дар холати зарурат ва изтирор, ва дар мовқеъиятхойи хосси дифоъи машруъ бо шароити таъриф шуда ва хосси он, ва ба меъзони қудратики дорул ислом дар ин шароит бейни шахривандони худ товзиъ карда аст, амалиёт дар хар сатхи бар алайхи куффори мухориби ишғолгари хорижий ва ахзоби секуляр ва муртадди мусаллах мовжуд дар ин “жибха”, бар асосий суннати хасанайи” Абул Басири курдий розиаллоху анху” сурат мегирад.
Анжоми ин “фарзи аъйн”, ниёзи ба фатвойи хеч бандайи нест, хар жо амрикоийхо ва сехюнистхо ва шуракойи онхо ва ахзоби секуляр ва муртадди мусаллахи дохилий хамсу бо ин куффори мухориби секуляр ва ишғолгари хорижийро дидид, онхоро то сатхи “амалиёти иштишходийи гургхойи танхо” мовриди хамла қарор дихид.
Харгиз фаромуш накунидки ” мо барои худимон жиход мекунем”, пас ижоза надихид шайтон ва ёрониш, дар анжоми ин “фарзи аъйн”, дар иймон ва иродайи жиходийи шумо шак ва тардид ба вужуд биёваранд.
فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ
وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ
اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.
Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух
Бародаронитон: Абу Хамза мухожир хўромий
Якшанба 10 исфанд 1404 шамсий / 12 рамазон 1447 қамарий.
[1] رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ /
бо мушрикон( секуляристхо- ахзоб) жиход кунид ба василайи амволитон ва жонхо ва забонхойитон.
