Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(36- қисмат)
Ин ек новъи истефода аз лахв мешавад, холо мавориди лахви дигари хам хастандки ғейри аз ийдайн ва арусий мешавад ба унвони ек абзор аз онхо истефода кард. Магар нашаниди мегуянд биёйид биравем каси бейни инхо хавойи аваз кунем ва …… мисли инки бигуяд аз кор кардини фикрий ва рухий ва жисмий дар ин макони баста хаста шудем биё биравем берун ва каси садойи парандахоро бишнавем, ё биравем ками дар боғ қадам бизанем, ё ек филм нигох кунем, ё биравем харакоти намойиши циркро нигох кунем, ё Оиша биё ками харакоти хабашихоро нигох кун ва …… ва хавойи аваз кунем. Худи кор ботил ва беарзиш аст аммо чун барои танаффуси рух аз он истефода мешавад табдил мешавад ба мубох.
Дар инжури маворид астки Абу Дардоъ розиаллоху анху мефармояд:
ﺍِﻧِّﯽ ﻷﺳْﺘَﺠِﻢ ﻧﻔﺴﯽ ﺑِﺎﻟﺸَّﯽﺀِ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺒﺎﻃِﻞِ ﻟِﯿَﮑُﻮﻥَ ﺃﻗْﻮَْﯼ ﻟﻬﺎ ﻋَﻠَﯽ ﺍﻟﺤَﻖِّ .
Ман бо василайи аз корхойи ботил, нафасамро истирохат медихам то барои анжоми корхойи дуруст ва сахих нийру бигирад. ибни Масъуд розиаллоху анху хам мегуяд :
: أَرِيحُوا الْقُلُوبَ؛ فَإِنَّ الْقَلْبَ إِذَا أُكْرِهَ عَمِيَ
“ дили худитонро соат ба соат шод намойид, зеро дил хар гох норохат шавад кур мегардад”. Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху хам мегуяд:
: إِنَّ هَذِهِ الْقُلُوبَ تَمَلُّ کَمَا تَمَلُّ الْأَبْدَانُ، فَابْتَغُوا لَهَا طَرَائِفَ الْحِکْمَهِ
“ ин руххо хам мисли баданхо хаста мешаванд. Барои шодий ва нашот, онхоро бо латоиф ва зароифи хакимона, фаъол ва нийруманд кунид.” Лахви покиза ва мудирият шуда тавассути қонуни шариати аллох дилро шод мекунад ва боиси истирохати қалб мешавад ва аз хастагийхойи қалб ва зехн кам мекунад, ва инжури зехн ва қалбро барои корхойи сахт ва жиддий омада мекунад ва аз корхойи жиддий ва хақиқий пуштибоний мекунад.
Омир бин Саъад розиаллоху анху мегуяд: ба жашни арусий рафтам. Дидам Қороза бин Каъаб ва Абу Масъуд ансорий дар онжо хузур доранд ва канизони машғули овоз хондан хастанд. Гуфтам: эй ёрони росули худо, эй бадриён, дорид ба овози канизон гуш медихид?! Жавоб доданд:
اجْلِسْ إِنْ شِئْتَ فَاسْمَعْ مَعَنَا، وَإِنْ شِئْتَ اذْهَبْ، قَدْرُخِّصَ لَنَا فِي اللَّهْوِ عِنْدَ الْعُرْسِ.
Бинишин. Агар дуст дори бо мо гуш биде ва агар намехохи буру; чун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ижозайи лахвро дар арусий ба мо дода аст. .[1]
Хамчунин уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ривоят мекунадки: “ падарам Абу Бакр бар ман ворид шуд дар холики ду нафар аз духтар баччахойи ансор дар мовриди диловарийи мардийхойи ансор дар рузи буос овоз мехонданд ( ва дар ривояти дигар омадаки дуф мезаданд) ва албатта хонандагони хуби набуданд!
وَلَيْسَتَا بِمُغَنِّيَتَيْنِ،
Пас Абу Бакр гуфт: оё мизмори шайтон дар хона росулуллох ?! ва он руз ийди фитр буд, пас росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд:
يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ لِكُلِّ قَوْمٍ عِيدًا وَهَذَا عِيدُنَا.
Эй Або Бакр! Хар қовми ийди дорад ва ин хам рузи ийди мост. [2]
Албатта ин ривоёт ба шевахойи дигари хам аз уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ривоят шуда астки: рузи пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам вориди утоқи ман шуд ду каниз назди ман тарона ёдоварийи жанги буосро мехонданд. Ишон ба мо пушт карда ва барои истирохат дироз кашиданд. Дар хамон вақт падарам ( Абу Бакр розиаллоху анху) вориди хона шуд ва шуруъ кард ба сарзаниши манки чиро назди пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам нейи шайтонро ба садо дар овардаи? Пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам ба у ру карда ва фармуда: вилишон кун, ман хам бо ишорайи чашм канизонро равонайи берун кардам. Ва дар ривояти дигари фармуд: Абу Бакр вилишон кун хенгоми жашн аст ва дар ривоятхойи дигар хам омада астки : канизакони хастандки даф менавозанд.
Ривояти ошкоро жавози ин корро ба канизхо дода астки бо вужуди ек номахрам овоз бихонанд, диққат кунид ба канизхо на занони озод. Дар инжо иллат ийд буда аст.
(идома дорад…….)
[1] المستدرك على الصحيحين/ سنن النسائي/ المصنف
[2] متفق علیه . رواه البخاري (909) ومسلم (892) . صحیح سنن ابن ماجه ـ علامه آلبانی1540