Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(94- қисм)
Мана бу исломий хукумат ташкил бўлган пайтда жамоат ва жамоатларни шўроси ўз-ўзидан ўзининг самарасини қўлдан бой беради, чунки улар бу даврга келиб мавжуд бўлган нарсани қўлга киритиш учун вужудга келтирилган эдилар, жамоатларни ва жамоатлардаги кичик шўроларни сақлаб қолиш бўйича оёқ тираб туриб олишлик, бир нав ортга қайтиш бўлиб вахдат учун тўсиқ хисобланади. Хар бир шахс мана бундай фазода турли-хил ахзобларда ё хилма-хил жамоатларда эмас, балки хелфларда, синфларда, сендиколарда ва шунга ўхшашларда фаолият қила олади, чунки турли-хил ахзобларда фаолият қилиш, бу мусулмонларнинг даркини хақорат қилиш ва янгидан тафрақа томонга харакат қилиш демакдир.
Шахс ва кичик шўрони жамоати аста-секинлик ва каттароқ шўроларда хал бўлиш орқали, уларнинг амаллари исломий хукуматни ташкил қилишга ва жамиятдаги ижроий қудратни касб қилишга ва нихоят бутун жахон улил амр шўросини ва вохид ижмоъни ва вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилишга сабаб бўладими ёки ундан узоқлашишадими? Мана буларни меъзонига кўра жахондаги барча ситам кўрган мустазъафинларни олий мақсади учун фойдали бўлишади ё зарар келтиришади. Шу нарсани унутмаслик керакки, келажак онгли ва мақсадли равиш билан уни истиқболига харакат қиладиган кишиларга тегишли, хаддан ташқари эхтиёт бўлиш, фурсатларни қўлдан бой берилишига сабаб бўлади, ўзимизнинг амалларимиз билан бу дунёда фарзандларимиз ва невараларимиз биз билан фахрланадиган оталар ва оналар бўлишга харакат қилайлик ва қиёматда аллохни розилигини қўлга киритайлик.
Жамиятдаги асосий қудрат жамиятда мавжуд бўлган энг кичик шўролардан келиб чиқади ва аста- секинлик билан каттароқ шўроларда ва нихоят мусулмонларнинг вохид улил амр шўросига айланади. Бизлар кичик шўроларни ижод қилиш ва эхтиёт қилиб сақлаб туришга жуда хам кўп ахамият берамиз, лекин бу шу шарт билан бўлиши керакки, мана бу шўролар худди кичик ариқчалар сингари бир-бирига қўшилиб кетиши ва бир йўлда бир-бирини қудратидан фойдаланган холда харакатларини давом эттиришлари лозим.
Агар мана бу кичик шўролар онгли ва мақсадли равишда ўзаро муттахид бўлмас эканлар, худди кичик ариқчаларга ўхшаб маълум масофадан сўнг ерга сингиб кетишади ва йўқолиб нобуд бўлишади. Кичик шўроларнинг онгли ва мақсадли равишда муттахид бўлиши орқали каттароқ шўролар ва катта қудрат ва буюк ғалаба қўлга киритилади.
Шубхасиз муттахид холдаги жохилият билан мубораза қилиш ва жиходда фақат онгли ва мақсадли, харакатланувчи иттиходгина- бўлиб хам у “уч канал”ни йўли орқали бўлиши керак- мусулмонларни натижага яқинлаштира олади, агар нубувват манхажига асосланган исломий хукумат мавжуд бўладиган бўлса, бу энг яхши, соғлом канал хисобланади ва агар у мавжуд бўлмаса, исломий бадал хукумат энг яхши ўринбосар бўлади, агар у хам мавжуд бўлмаса, фақат барча гурухлар ва мужохидларнинг жамоатини вохид шўросини мажлисидаги онгли ва мақсадли вахдатгина учинчи ўринни эгаллайди, бизлар мана бу “уч канални” “уч абзор” сифатида тилга оламиз, мана бу “уч абзор”дан ташқаридаги хар қандай шаклда,қолибда фаолият олиб борган кишилар,”уч абзордан ажралганлар” деб номланади, ўтган тарих шуни кўрсатадики, мана бу уч каналдан бошқа каналларда харакат қилган кишилар харгиз жиходни шаръий натижасини қўлга киритган эмаслар.
Мана буни тахминан хамма “улил албаб” ва жиходни, инқилобни мутахассис уламолари қабул қилишган, аммо жуда кўпчилик қасддан ёки истамаган холда хато йўлдан юришади, мана бу хатолар икки йўл билан ўзини кўрсатиши мумкин: бири қасддан хато йўлдан юрадиган мунофиқлар,секулярзадалар тўдаси тарафидан, улар шу бахоналар ва исломийга ўхшаган шубхалар билан турли-хил,ранго- ранг ахзобларни ясашади ва секуляристик қонунларга биноан, хамда мусулмонларнинг бир қисмини сафарбар қилиш билан ташқи босқинчи кофир секуляристларнинг, махаллий муртадларнинг, махаллий тоғутларнинг ўйинларида иштирок этишни қасд қилишади, уларни яна бири шариатгаро мужохидлар бўлиб, улар тарқоқ жамоатларни вужудга келтириш билан якка ва жамиятдан, шаръий “уч абзордан” ажралган холда, одамлардан ва бошқа шариатгаро жамоатлардан, шаръий “уч абзордан” жудо йўлни танлашади, мана бу хам ошкор тафарруқ саналади, аммо бошқа бир равиш билан амалга оширилган.
Мусулмонларни ўртасидаги мана бу тафарруқ ва дасталарга бўлиниш , хох секулярзадалар ва мунофиқлар томонидан амалга оширилсин, хох шариатгаро мужохидлар томонидан амалга оширилсин, хар қандай суратда бу секуляризм динига ва унинг махаллий навкарларига қилинган хизмат хисобланади. Чунки ташқи секуляр босқинчилар ва уларнинг махаллий навкарлари ўзларининг сақланиб қолишлари ва мусулмонларнинг тавхиди ва бирдамлиги билан мубораза қилиш ва вахдатга,мақсадга эга шариат тарафдорларига диққатни жамлаш учун фариб берувчи озодликни баён қилишга ёки демократия шиорлари остида бир неча дасталикка, турли-хил ахзобларга ва ранго- ранг жамоатларга эхтиёжи бор. Лекин бундай вайронгар программани ўзлари тўғридан – тўғри ижро қилишга қодир бўлмаганликлари сабабли, мусулмонларни ўртасида мавжуд мунофиқлар ва секулярзадаларнинг адашган харакатларига майдон бериш орқали антитезани вужудга келтиришади ва буни натижасида ўзларининг назарларидаги тафарруққа боис бўлишади, ўзларини хокимиятларини остидаги мусулмонларни мана бу йўналишга хидоят қилиш хам улар учун бир томондан жуда катта муваффақият хисобланади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилганларки:
إِنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ : إِذَا لَمْ تَسْتَحْيِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ.
Одамларга ўтган пайғамбарлардан қолган сўзлардан бири шуки: агар хаёга эга бўлмасанг,нимани хохласанг шуни қил. Бизларни хам мана бу бехаё секулярзадалар учун бундан бошқа сўзимиз йўқ, улар бутун жахон кофирларини ва махаллий муртадларни қўлида асбоб бўлиб қолишган.
(давоми бор……..)