Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(55- қисмат)
Табиий аст ба ек кофари насроний бигуйи ту яхудий хасти норохат мешавад, ё агар ба ек насроний ё яхудий бигуйи ту жузви мушрикин хасти ба шиддат норохат мешавад, ва замоники дипломосийи амалийи худитро хам бар хамин қазовати иштибох қарор медихи барои хамма ғам ва андух ба бор меовари ва шодийи хаммаро мегири ва дар аваз шодийро ба мушрикин ё секуляристхо хадя медихи.
Ин дар бархурд бейни жомеъайи муслимин ва бар хам задани даражабандийи жомеъайи куффор аст аммо фожеъайи аслий замони шуруъ мешавадки шахс мехохад девонавор муслиминро дар даражайи куффор ва мужримин қарор бидихад. Дар ин сурат еки аз мухаррибини ин даража бандий, дастайи аз муслимини номутаодили хастандки муслиминро ношиёна такфир мекунанд ва муслиминро дар жойгохи мужримин қарор медиханд. Такфири нобажо хам аз авомили аслийи шодийсузийи аст. Ек мусалмонро дар жойгохи муртаддин ва мужримин қарор додан ек фожеъа барои тарафи муқобил ва кулли жомеъайи муслимин ва ек журми ошкор аст:
أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ * مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ (قلم/35-36)
Оё муслимин ва фармонбардоронро хамчун мужримин ексон мешморем?! Шуморо чи мешавад?! Чигуна доварий мекунид:!
Набудийи хукумати исломий ала минхажин нубувват ва набуди шўройи улил амри вохиди муслиминки уммати вохидро ташкил медод, ва бо ижмоъи вохидиш жамоати вохидиро ташкил медихад боиси рушди анвоъи ширки тафарруқ дар ақоиду тафосир ва рафторхо шуда ва олудагийи ақидатий ва рафторий зиёдийро дар тули ин чанд қарни гузашта ба вужуд оварда аст. Пас мо бо муслимини мариз сарукор доремки ниёз ба “ дилсузий” ва “ мухаббат” ва “ дармон “ доранд на ба тўвхин ва баддаханий ва беэхтиромий.
Албатта ин самарайи баддаханий ва такфирхо хам танхо дар холати лафзий боқий намемонад балки замоники шикли амал ба худ мегиранд жойи барои шодийи умуми мўъминин боқий намегузоранд. Ин ахли қиблайи номутаодил гох табдил ба мужохидини мусаллах ва гох сохибони қудрати хукуматий мешавандки боин нигаришхойи фосидийки доранд шодийсузон ва мусибатсозони воқеъий мешаванд.
Ин мужохидони фи сабилиллах бо онки дар хисоби мо жойгохи Аммор ва Мусъаб ва Билол ва Сумайя ва Холидро доранд ва аллох хасибахум – иншааллох – аммо рахбарони онхо қатъан дар жойгохи росулуллох ва Абу Бакр ва Умар ва Усмон ва Али ва Муътасам ва Салохиддин ва Усома ва амсолихим нестанд. Ин рахбарон шодийсузони хастанд ба тамоми маъно.
Ба унвони мисол баъзи аз ин номутаодилхойи миёни ахли суннат дар Афғонистон ё Нигерия фалон шиъаро ба журми фалон шиъайи Ироқ ва Сурия мекушанд, ва шиъахойи Ироқ хам фалон муллойи масжид ё фалон хохари моро эъдом мекунанд онхам ба журми дигароники ё қарнхо пеш карданд ё накарданд, ё ба журми дигароники хеч рабти ба инхо надорад.
Ин инсонхойи номутаодил ва номезонроки ба ин журмхойи худишон огохона идома медан бояд ахли бидъат донист чиро? Чун инхо бар халофи қонуни шариати аллох ва дастури сарих ва возихи аллох амал мекунанд ва бар ин амали мужримонашон хам ба далили танаффур ва кинайи нобажо исрор доранд ва идомаш медиханд дар холики аллох таоло хатто дар мархалайи қисос хам мефармояд:
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى
Эй касоники иймон овардаид! Дарборайи куштагони қисос бар шумо фарзи шуда аст ( ва бояд дар он касиро ба гунохи дигари нагирид, ва балки) :
:الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى
Озод дар баробари озод ва барда дар баробари барда, ва зан дар баробари зан аст.
.فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِکَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَرَحْمَةٌ
Пас агар каси( аз жиноётиш) аз нохия бародари ( динийи) худ, гузашта шуд бояд ник рафтор шавад ва пардохти( дия) бо нийки анжом гирад. Ин ( гузашт аз қотил ва иктифоъ ба дияйи муносиб) тахфиф ва рахмати аст аз суйи парвардигоритон.
پروردگارتان .فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِکَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ (بقره/178)
Пас агар каси баъди аз он тажовуз кунад уро азоби дардноки хохад буд.
(идома дорад…….)