Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(107- қисм)
Рахм-шавқат шундай бир ишки, зарурат ва эхтиёж пайтида вужудга келади ва бир томонлама бўлади. Масалан онани боласига нисбатан рахм-шавқати, агар шу рахм-шавқат бўлмаганида инсонни хаёти давом этмасди. Рахм-шавқат хам амалдаги бир иш бўлиб, фақат уни фарқи шуки, эхтиёж пайдо бўлган мархалада ўзини намоён қилади. Махсусан аёл ё эркак касалликка ё мушкилотга ё қариликка ўхшаган шароитларда мухтож бўлиб қолганда кўринади.
Рахм-шавқатнинг энг мухим хусусиятлари шундаки, у бир томонлама ва беғараз бўлади, масалан оилавий хаётда агар эркак ё аёлни хар қайси бири бир-бирини муқобилида бир амални ё хизматни қилган бўлсалар, қаршисидаги томондан буни эвазига бир нарсани кутмайди. Аллох таоло росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хақида мархамат қиладики:
وَمَا أرسَلنَاکَ إلاّ رَحمَه لِلعَالَمِین.
Яъни росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг рахмат етказиш ишлари бир тарафлама ва буни эвазига хеч нарсани умид қилмаган холда бўлган эди, шу сабабли хам очиқ – ойдин мархамат қиладики:
وَمَا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِیَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِینَ (شعراء/109)
Мен сизлардан бу (даъватим) учун ажр- мукофот сўрамайман. Менинг арж- мукофотим фақат барча оламларнинг парвардигори аллохнинг зиммасидадир.
Бу ерда бизлар насоролардан кутаётган ва уларни мусулмонларга яқинлаштирган нарса рахм-шавқат эмас, маваддахдур, аммо хамма нарсани бузиб ташлайдиган нарса такаббур бўлади. Такаббур хамма учун хатарли бир офатдур. Такаббур ва унга тегишли бўлган ўжарлик хар қандай сатхда бўлишидан қатъий назар, фақатгина рахм-шавқатни эмас, балки яхши кўриш,оромиш, мухаббат,маваддахни ўзи билан бирга олиб кетади.
Аслида кофирларга тегишли бўлган,аммо баъзи мусулмонлар хам унга чалинган ўжарлик,такаббур ва хақдан қочишлик, кофирларни хусусиятларидан бўлиб, маваддахни,сулхни, вахдатни йўқотиш учун энг катта омил ва энг катта монеъ саналади ва ички жангларни вужудга келтиришни асл омили хисобланади. Яна бир марта қайтариб айтаман, такаббур бор жойда оромиш,сулхга ўрин қолмайди.
Кофирлар ва махаллий муртадлар эга бўлган мана бу такаббур ва ўжарлик учун бир намунани дўстларимизга айтиб бермоқчиман, бу намуна ўтган бир неча кун давомида бизларни хаммамиз ва дўстларимизни хафа қилган ва барчамиз мана бу ошкор душманни дафъ қилишга чора қидирган эдик. Бизлар ватанни яхши кўриш деган нарса борлигини ва бу бир хиссиёт эканини яхши биламиз, аммо буни қаршисида нацианализм деган нарса хам бор, лекин бу нарса секуляристларни ўртасида фақатгина бир хиссиёт эмас, балки бир қонун,дастур ва ақида хамда шахсиятни тасдиқлайдиган бир омил хам хисобланади. Сизлар мана бу нацианализмни турли-хил миллатларни ўртасида форс,араб, турк, паштун ва бошқаларни мисолида кўра оласиз, курдларни ўртасида – секуляр курдларнинг ўзларини сўзи билан айтганда – курдоятий дейилади.
Нацианалист номли мавжудот бор жойда осойиш хам йўқолади ва уни ўрнини жанг,зулм эгаллайди, энди агар қўлидан келса мана шу жанг ва зулмни аслаха орқали ўзини мухолифларига юклайди, худди шу ишни секуляр гитлер европада ё секуляр мустафо камол пошо туркияда ё секуляр хусайн саддам ироқда қилган эди, ёки хозирда ироқнинг курдистон иқлимида ва сурияни курдистонида секулярларга навкар бўлган кимсалар хозирги пайтда қилаётган ишга ўхшайди. Агар улар аслаха ва жанг билан бир нарсага қодир бўлишмаса; бу ишни совуқ ва юмшоқ ,рухий жанг билан амалга оширишади, бу мана бу нажоднинг бошқа нажодларга нисбатан одобсизлигидан,хақорат қилишидан бошланиб мухолифларининг динини тахқир қилиш ва хақорат қилишгача етиб боради.
(давоми бор……..)