Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир хўромий.
(66- қисмат)
- Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух. Агар ба суфийхо гуфта шавад мушрик ва мушрикин чи ироди дорад? Холо шумо чиро инро ба шодий муслимин гира мезанид? Шумо худитон қаблан аз лафзи мушрикини ахли китоб истефода кардаид.
Қаблан дар мовриди мушрик ё секуляр ва мушрикин ё секуляристхо ва тафовути онхо бо жомеъайи куффори яхудиён ва насронийхо ва мажус ва собеин дар қуръон ва суннати сахих ва тафовути хукми мушрикин ва секуляристхо бо соири куффор ба андозайи кофий сухбат шуда ва лозим ба такрор нест. Замоники аллох таоло жомеъайи куффори яхудиён ва насронийхо ва мажус ва собеинро бо лафзи мушрик ва мушрикин мовриди хитоб қарор надода аст ва онхоро машмули хукми мушрикин ё секуляристхо қарор надода аст дигар ахли қибларо жузви мушрикин қарор додан новъи зулми ошкор ва ироди бузурги астки намешавад онро нодида гирифт.
Аммо инки чиро инро ба шодийи муслимин гира мезанем? Чун гира хурда аст. Еки ба шумо бигуяд шумо сил дорид ё вабо дорид ё ийдиз дорид дар холики надорид чи хисси ба шумо даст медихад? Читури мешавид? Ин танхо дар мовриди дунё ва равиши бархурд ва танзими равобити мардум дар дунёст, холо ек инсони номутаодил ва номезоний бадтар аз инро мегуяд: ба шумо мегуяд муртад дар холики нестид. Ба шумо мегуяд мушрик дар холики нестид. Ба шумо мегуяд ахли бидъат дар холики нестид.
Дар инжо ғейри аз танзими равобити мардум дар дунё хукми қиёматитон хам содир мекунанд ва ба шумо мегуянд дар дунё ва қиёмат интури хастид…..оё то сархадди жунун асабоний намешавид? Инхо мухаррибини шодийки хеч мухаррибини бисёри аз арзишхойи қонуни шариати аллох хам хастанд.
Дар мовриди қисмати охари суъолитон хам бояд арз кунамки ёрони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба унвони мисол солхо ба қасам хурдани ба ғейри аллох одат карда буданд……. аммо боз ба сурати оддий ва ғейри иродий баъди аз ислом хам боз аз ин алфоз истефода мекарданд. Чора чи буд? Мисли хийли аз мохоки дучори иштибохоти дар гуфторимон ё коримон мешавем зуд бигу: ла илахо иллаллох.
Холо амсоли моки дар бисёри аз манотиқ насли аввали героиш ба салафияти жиходий ба хисоб меоем ва солхост бо адабиёти “ наждият” рушд кардаем ва ба тақлиди аз баъзи аз уламойи наждий ба хамма гуфтем мушрик ва мушрикин ва …….холо агар баъди аз бозгашт ба манжажи сахихи исломий боз ба сурати ғейри иродий ва ба сурати одат ва хатто иштибох ин каламотро дар жойи номуносибиш ба кор бурдем ва баъдан ислох кардем чи ишколи дорад? Магар мо аз сахоба бехтар хастем ё худойи накарда маъсум хастемки иштибох ва хато надошта бошем?
- Ассаламу алайкум ахи. Магар сарбуридани усаройи куффор боиси шифойи судури мўъминин намешавад? Пас чиро шумо ба намойиши он мухолиф хастид?
Бародари геромий куштан ва хатто чигунайи куштани усаройи жанги, бо намойиш ва нишон додани тасвирийи равиш ва марохил ва чигунагийи куштани онхо, ва хатто бо нишон додани лошайи куштахойи душман “ дар майдонхойи жанг” ба атрофиён фарқ дорад.
Муслимин лозим аст ва бояд марзхойи бейни қотиъият ва мудоро ва нармиш астро ёд бигиранд ва хар кудомро дар жойи худиш ба кор бигиранд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар айни шиддати бархурд ва қотиъият бо душманон жойгоххойи тараххум ва мехрабоний ва гузашт ва утуфат ва мудоро ва нармишро дар жойи худиш фаромуш намекард. Замони фатхи Хайбар ва исорати Сафия духтари Хуяй бин Ахтоб яхудий ва духтар аммуйиш, Билол розиаллоху анхуки ононро аз дохили қалъахо берун овард ва онхоро аз кинори бастагони кушта шуда онхо убур дод. Заники хамрохи Сафия буд фарёд кашид ва бар сурати худ зад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз иқдоми Билол розиаллоху анху норохат шуд ва бу у фармуд: магар рахмат аз дили ту берун рафта аст? [1]
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо ин иқдом ва инкори намойиши чанон сахнахойи вахшатноки ба бозмондагон,дунёйи жадидиро дар дили хазорон нафар мисли Сафия кошт, ва дидем ба махзи ирояйи ислом бар Сафия ишон исломро пазирофт ва шуд уммул мўъминин Сафия розиаллоху анхо.
(идома дорад……..)
[1]. دلائل النبوه، احمد بن حسین بیهقی (م 458)؛ ج 4، ص 232.بیروت، دارالکتب العلمیة، 1405 ق.