Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(109- қисм)
Хар қандай холатда ўжарлик қуръонда лажжу лафзи билан келган, аллох таоло мархамат қилган сўзга ўхшайди:
«لَّلَجُّوا فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ» (مومنون/75)،
ёки мархамат қиладики:
«بَل لَّجُّوا فِی عُتُوٍّ وَنُفُورٍ» (ملک/21)
лекин худди шу маънони берадиган бошқа калималар хам бор, масалан: оёқ тираб олиш, Нух қавми хақида мархамат қиладики:
«وَأصَرُّوُا وَاستَكبَروُا»
яна бир бошқа калима қайсарлик. Қайсарлик хам қуръонда бир неча бор келтирилган:
وَتِلْكَ عَادٌ جَحَدُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَعَصَوْا رُسُلَهُ وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ(هود/59).
Парвардигорларининг оятларини инкор қилган, унинг пайғамбарларига исён қилган ва барча қайсар,золимлар амру фармонига бўйинсунган од қабиласи- ана ўшалардир.
أَلْقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ (ق/ 24)
(Шундан кейин дўзах ходимларидан икки фариштага айтилур): барча (хаққа қаршилик қилгувчи) қайсар,яхшиликни маън қилгувчини жаханнамга ташланглар!
كَلَّا إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا (مدثر/16)
Йўқ, (унинг таъмаси бехудадир)! Чунки у бизнинг оятларимизга қайсарлик қилгувчидир.
Очиқ-ойдин кўриниб турганидек ўжарлик,қайсарлик ва ботилга оёқ тираб туриб олишлик, мусулмонларни эмас балки кофирларни сифатларидан хисобланади. Шуни хам яхши билишимиз керакки, жахолат сабабли қилинган гунохлар кечирилади, одамни гунохига ўхшаш, аммо ўжарлик сабабидан қилинган гунох эса кечирилмайди, худди шайтонни такаббури ва нажодпарастлиги каби .
Ўжар инсон хам – шайтонга ўхшаб- хақ ва ботил ё яхши ва ёмон ё зиён ва фойда билан иши йўқ. Шу сабабли хам аллох таоло мархамат қиладики:
«سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ»
нима учун? Чунки уларга хақни баён қилсанг ёки уларга хар қанча насихат қилсанг, улар айтишадики:
«سَمِعْنا وَ عَصَيْنا»
яъни”эшитдик ва осий бўлдик” , яхудийлар хам саййидимиз Мусога айтган эдиларки:
«وَقَالُواْ مَهْمَا تَأْتِنَا بِهِ مِن آیَةٍ لِّتَسْحَرَنَا بِهَا فَمَا نَحْنُ لَکَ بِمُؤْمِنِینَ» (اعراف/132)
Улар (Мусога): “бизларни сехрлаш учун қандай оят-мўъжиза келтирсанг хам биз сенга харгиз иймон келтиргувчи эмасмиз”, деганларидан кейин устларига тўфон (сел), чигиртка, бит, бақа ва қон (балоларини) очиқ оят-мўъжизалар қилиб юбордик. Қачонки уларнинг устига бу азоб тушгач: “эй Мусо, сенга берган ваъдаси хаққи –хурмати, парвардигорингга дуо қил.
Шу сабабли аллох таоло бу дунёда мана буларни уларга жўнатди. Улар қиёматда хам ёмон вазиятга эга бўладилар:
«سَوَاء عَلَیْنَا أَجَزِعْنَا أَمْ صَبَرْنَا مَا لَنَا مِن مَّحِیصٍ » (ابراهیم/21)
(Энди эса) дод- вой қиламизми, сабр- қаноат қиламизми, биз учун баробардир – хеч қандай нажот йўқдир”.
Мутакаббир ва ўжар инсон хар қандай бадбахтликларга лойиқ. Чунки такаббур ва ўжарлик, инсоннинг барча бадбахтликларини манбаъси,булоғи хисобланади, такаббур ва ўжарлик бор бўлган жойда сулх ва осойиш йўқолишидан ташқари; тафарруқ, бошқаларни масхара қилиш, ғайри шаръий қасос олишлар, қуролли ё рухий жанг ва низолар ёки ўтган ота-боболарни ва хозирги замондаги миллатларни нотўғри суннатларига тобеъ бўлиш, бундан бошқа юзлаб касалликларга сабаб бўлади. Энди бу ерда шахсни устида аммаротум биссуъ нафси хоким бўлади.
Ўжарлик доимий бўлган пайтида аллох таоло қуръонда айтадики: “зар хум” ташлаб қўй.
«فَأَعْرِضُوا عَنْهُمْ» (توبه/95)
Улардан юз ўгиринглар. Ёки кофирларнинг мана бу сифатига дучор бўлган мунофиқ ва секулярзадаларга қарата мархамат қиладики:
« فَإِن جَآؤُوکَ فَاحْکُم بَیْنَهُم أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ وَإِن تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَن یَضُرُّوکَ شَیْئاً »)مائده/ 42)
Бас, агар сизга келсалар (хохласангиз), ўрталарида хакамлик қилинг, (хохласангиз) улардан юз ўгиринг. Агар улардан юз ўгирсангиз, зинхор сизга бирон зарар етказа олмаслар.
Мана бу холатда ўжарлик нафақат нафсни халок қилади,балки уни ташқи ва ижтимоъий таъсирлари хам бор, у жамиятга ва мухитга таъсир қилади ва жамиятни булғайди. Бундай шахслар ички мувозанатга эга бўлишмайди ва шахсий,оилавий, ижтимоъий ишларда хам инқирозга юз тутишади, агар биз баъзи биродарларимизга мувозанатсиз ва меъзонсиз деган бўлсак, улардаги баъзи ақидавий ва рафторий хақиқатларни баён қилганмиз холос. Албатта мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимизни аксарини жохиллиги,уларнинг ўжарлар билан йўлдош бўлишига омил бўлган.
Яна қайтариб айтаман, мана бу хатарли, ўжарлик сифати мусулмонларни эмас ,балки кофирларникидур, бу сифат худди тафарруққа ўхшаб мусулмонларники эмас кофирларники,
(وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ * مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ).
Энди агар бу билан мусулмонлар булғанган бўлсалар, улар мана бу хос сифатда ўзларини кофирларга ўхшатибдилар ва бу хос сифатда кофирлар каби бўлишибди.
عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ»
Бир қавмга ўзини ўхшатишлик,либос кийишда ва бошига салла ўрашда,соқол қўйишда ва шунга ўхшаган бошқа ўринларда эмас, балки мана бунга ўхшаш ўринларга айтилган, бошқа ўринларда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам билан бошқа мусулмон ё ғайри мусулмон арабларни ўртасида фарқ бўлган эмас. Агар бир бегона одам сахобаларни хузурига янги келган бўлса, айтар эдики: росулуллох сизларни қайси бирингиз бўласиз?
(давоми бор……….)