درسهای مقدماتی/درس ششم: چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی
پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله
(115- قسمت)
بله همچنانکه نرمی و «لِنتَ لَهُمْ» و برقراری سیستم برادری اسلامی«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» و نشان دادن تواضع در برابر مومنین «وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ» و حتی نشان دادن ذلیلی در برابر مومنین «أَذِلَّةٍ عَلَى المُؤمِنينَ» یک نیازاست، به همان شیوه در برابر مسلمین مجرم هم مصرف خشم و نداشتن مهربانی در اجرای حدود بر این مجرمین یک نیازاست، به عنوان مثال الله تعالی می فرماید:الزَّانِیَةُ وَالزَّانِی فَاجْلِدُوا کُلَّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا مِئَةَ جَلْدَةٍ وَلَا تَأْخُذْکُم بِهِمَا رَأْفَةٌ فِی دِینِ اللَّهِ إِن کُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ وَلْیَشْهَدْ عَذَابَهُمَا طَائِفَةٌ مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ (نور/2)هر یک از زن و مرد زناکار را صد تازیانه بزنید و در (اجرا قوانین( دین خدا رأفت (و رحمت) نسبت بدیشان نداشته باشید، اگر به الله روز قیامت ایمان دارید، و باید گروهی از مؤمنان بر شکنجه ایشان حاضر باشند.
این شرط خیلی خطرناکی است، برای همین کسی در اجرای این حدود الله بر مجرمین مسلمان حتی نمی تواند مثل اسامه بن زید رضی الله عنهما شفاعت و وساطتی هم بکند،و اگر دچار چنین اشتباهی هم بشود با جواب کوبنده ی رسول الله صلی الله علیه وسلم مواجه می شود که: أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ؟!،(آیا در برابر اجرای حدی از حدود و مقررات الله وساطت و شفاعت می کنی؟) ثُمَّ قَامَ فَاخْتَطَبَ، ثُمَّ قَالَ: إِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِينَ قَبْلَكُمْ، أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ فِيهِمُ الضَّعِيفُ أَقَامُوا عَلَيْهِ الحَدَّ، وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعْتُ يَدَهَا. [1]و سوگندبه الله که اگرفاطمه دخترمحمد دزدی می کرد حتماً دستش را قطع میکردم.
به این شیوه مصرف خشم و نداشتن مهربانی در برابر مسلمین مجرمی که حد باید بر آنها اجرا بشود یک نیاز جامعه و یک دستور شریعت است که مستقیما به ایمان به الله و روز قیامت گره خورده است، حالا در برابر کفاری که امر شده «أَعِزَّةٍ عَلَى الكافِرينَ»، مصرف خشم، و واکنش در برابر خشونت افسار گیسخته ی کفار- و بخصوص کفار سکولار و مرتدین- یک ضرورت و یک نیازاست.
چون الله تعالی از انساهایی صحبت می کند که از چهارپاها هم پائین ترند که ممکن است رفاه و امنیت انسانهای دیگرو عبادت برای الله را به خطر بیندازند. اجرای حدود و جهاد وتهیه ی قوه و اسلحه، به عنوان بخشی از قانون شریعت الله و عاملی بازدارنده برای پرهیزِ از صدمات اینطور انسانهای تبهکار و مسلمین مجرمی آمده است که، مهربانی و مدارا وبا بصیرت صحبت کردن روی آنها تأثیر ندارد، و تنها قوانین بازدارنده و زبان خشونت و اسلحه می تواند جلویشان را بگیرد. وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ کَثِیراً مِّنَ الْجِنِّ وَالإِنسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَّ یَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْیُنٌ لاَّ یُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَّ یَسْمَعُونَ بِهَا أُوْلَئِکَ کَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُوْلَئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ (اعراف/176) ما بسیاری از جنّیان و آدمیان را آفریده وپراکنده کردهایم که سرانجام آنان دوزخ و اقامت در آن است. آنان دلهائی دارند که بدانها نمیفهمند، و چشمهائی دارند که بدانها نمیبینند، و گوشهائی دارند که بدانها نمیشنوند. اینان مثل چهارپایانند و بلکه سرگردان ترند. اینان واقعاً بیخبرهستند.
الله تعالی، به عنوان یک عامل بازدارنده و هدایت کننده ی خشم در برابر چنین انسانهائی امر می کند تا آنجایی که می توانیم قدرت نظامی تهیه کنیم:وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ (انفال/60) برای (مبارزه با) آنان تا آنجا که میتوانید نیروی (نظامی) و (از جمله) اسبهای ورزیده آماده سازید، تا به وسیله ی آن شمنِ خدا و دشمن خویش را بترسانید، و کسان دیگری جز آنان را نیز بترسانید که اینها را نمیشناسید و خدا آنان را میشناسد. رسول الله صلی الله علیه وسلم در تفسیر این قُوَّة هم می فرماید:اَلا اِنَّالقُوَّةَ الرَّميُ،اَلا اِنَّ القُوَّةَالرَّميُ. آگاه باشيد! «قوّة» همان تيراندازي است، آگاه باشيد! «قوّة» همان تيراندازي است.
در اینجا به کارگیری این قُوَّة برای تحمیل عقیده ی اسلامی بر کفار اهل کتاب و شبهه اهل کتاب نیست. عقیده را که جایش در قلب است نمی توان با اجبار بر کسی غیر از سکولاریستها و مشرکین تحمیلش کرد، چرا بر سکولاریستها؟ چون اولا اینان خودشان با دست خودشان با دور ریختن قوانین شریعت الله خودشان را بی ارزش تر از آنی کرده اند که صاحب ارزش یک انسانی باشند که الله تعالی در موردش فرموده «وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ»، علاوه بر آن آنها هم – از گذشته های دور تاروز قیامت – همیشه با زور اسلحه دین سکولاریسم و حکومت و قانون سکولاریستی و اطاعت از دین سکولاریسم را بر ما تحمیل می کنند،و تا به این مرحله نرسیدند با ما قتال می کنند، جنگ مسلحانه می کنند: وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا. پس آنها تنها با زور اسلحه با ما صحبت می کنند تا زمانی که حکومت و دین و قوانین خودشان را بر ما تحمیل کنند، ما هم دقیقا با همین زبان باسکولاریستها وارد گفتگو می شویم و سکولاریستها برخلاف سایر کفار یا باید تسلیم قوانین شریعت الله بشوند یا بمیرند و راه سومی برایشان وجود ندارد، در حالی که برای سایر کفار وجود دارد.
حالا اگرهر قوم مسلمانی این خشونت و ترساندن دشمنان و جهاد را ترک کند بدون شک ذلیل دست همین انسانهای کمتر از 4پایی می شود که هیچ چیزی غیر از اسلحه و زور و ظلم و فساد و نابود کردن قانون شریعت الله و کشتار مسلمین شریعت گرا حالیشان نیست. ابوبکر صدیق در خطبه اش می گوید من از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنیدم که می فرماید:” مَا تَرَكَ قَوْمٌ الْجِهَادَ، إِلَّا ذَلُّوا” یا ” إِلا عَمَّهُمُ اللَّهُ بِالْعَذَابِ ” [2]، طبیعی است که مسلمین به محض رها کردن اسلحه و اعداد و جهاد دچار ذلیلی و عذاب می شوند . حداقل اش این است که مشرکین و سکولاریستها مثل لاشخور همیشه در حال جنگ با مسلمین اند و به محض پیدا کردن کوچکترین فرصتی هر چه از ذلیلی و عذاب از دستشان بر بیاید از طریق اسلحه و زور بر سر مسلمین در می آورند، چیزی که الان هم شاهدش هستیم،حالا جنگ کفار یهود و نصارا و مرتدین وغیره بماند.
(ادامه دارد…….)
[1]رواه البخاري (3475) ، ومسلم (1688) ..
[2] الراوي: أبو بكر الصديق المحدث: الألباني – المصدر: صحيح الترغيب – الصفحة أو الرقم: 1392