Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(119- қисм)
Кофир ва муртад секуляристлар мусулмонлар учун вужудга келтирган хозирги вазиятни садрил исломдаги жохилиятга солиштирган холда, бир тарихий нуқтани сизларга айтиб бермоқчиман: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аёллардан зино қилмаслик борасида байъат олган пайтларида, Абу Суфённи аёли айтадики: бошида хўжайини бор араб аёлларини орасида зино қиладиган аёл топиладими? Яъни жохилият замонида хам арабларни ўртасида хўжайини бор аёллар зино қилишмасди, худди шунга ўхшаш бизларни миллатимизни ўртасида хам бундай нарса бўлмаган ва “ипдан қон”га ўхшаш калималар кенг тарқалган эди ва белидан пасти бўйича бундай жиноятни қилган кимсалар, хақиқатда ўзини қонини хатарга қўйган бўлардилар, бу ерда аёл ва эркакни ё уйланган шахсни ва ёлғиз одамни ўртасига фарқ қўйилмаган. Аммо ислом келгач уни тартибга келтирди.
Хар қандай холатда хам бу арабларни ва бизларни халқимизни маданияти хисобланган, аммо хозирги пайтдаги секуляр ва муртад арабларга,курдларга бир назар ташланглар, улар бутун дунёдаги кофирлар ва минтақадаги ё махаллий фасодчилар учун танфурушлик қилинадиган марказларни,мехмонхоналарни дубайда, кувайтда,ливанда , ироқни салмониясида,мисрда қуриб ташлашган ва мусулмонларни номусини сотиб ётишибди, хатто умум мусулмонларни орасида хаёсизликни, номуссизликни, ғайратсизликни маданийлаштириб қўйишган. Шу тарзда бутун жахон кофир секуляристлари ва махаллий муртадлар мунофиқларнинг ва секулярзадаларнинг химояси билан хеч қандай яхшиликка эга бўлмаган ғайратсиз миллатни вужудга келтиришди:
“لا خير فيمن لا غيرة له.”
Ғайрати бўлмаган кишида яхшилик хам йўқ. Агар мана бу ғайратсиз, бешараф кимсаларни йиғиштириб ташланмайдиган бўлса ва мусулмон диёрларини андалусий қилиш лойихасини пиёда қилишдан қўлларини тортишмаса, бу ишларни натижаси хозирги кунда фаластинда, миёнморда ва марказий африкада,алжазоирда, ливияда, сурияда ва мусулмонларнинг аксар диёрларида биз кўриб турган натижалар вужудга келиши аниқ. Мана бу муртад секуляристларни ва уларнинг муридларини исломга хеч қандай алоқаси йўқ.
Энди кишилар бу динга кириб уни қабул қилсалар, табиий холда ана ўша ла илаха иллаллох билан бирга ўзлари “самиъна ва атоъна”ни ўрнини тутишади ва аллохнинг барча қонунларига ва дастурларига таслим бўлишади ва хаётларини мана бу қонунлар асосида бошқаришади. Энди агар жиноятчи бир кимса итоат қилмайдиган бўлса, буни аллохни шариатидаги қонунларга алоқаси йўқ. Масалан аллохни шариатида тахорат ва покизалик учун дастурлар мавжуд, энди агар сизни ёнингизга ўтирган бир киши ўзини тозаламаган ва уни баданидан ёмон хид келаётган бўлса, буни умуман исломга алоқаси йўқ. Дунёдаги барча синфлар ва ақидаларда хам шундай бўлади. Европадаги ўрта асрдаги қўзғалонларни ва ақидаларни тафтиш қилинишини саййидимиз Ийсо алайхиссаломга нима алоқаси бор? Сафавий ва қуромита бўлган шох исмоилни исломга нима алоқаси бор? Хозирги пайтдаги мунофиқларни ва секулярзадаларни исломга нима алоқаси бор? Умуман айтганда хар бир ақидадаги жиноятчиларни ўша ақидаларга нима алоқаси бор? Бўлиб хам ўша ақидалар бу кимсаларни жиноятчи деган ва уларга қарши мубораза хам қилади. Ғайратсиз ва бепарво инсонлар хам исломга алоқаси бўлмаган бемор кишилар хисобланади.
Хар қандай холатда хам шу нарса очиқ-ойдин бўлади, яъни аллохни шариатидаги қонунлар билан бошқарилган ғазаб ва қаттиққўллик, ижтимоъий хаётга ва мусулмонларнинг эхтиёжларига керакли нарсадир. Уларнинг ақидаларини, ўзларини, хонадонларини, жамиятларини мухофизат қилиш ва бошқа дорул куфр диёрларини озод қилиш учун инсонларда бунга эхтиёж бор, уларни тахдид қилаётган омилларга муносиб равишда ғазабни бошқариб хидоят қилиш керак.
Мана бу “ тахдид қилаётган омилга муносиб бўлиш” нуқтаси нихоятда мухимдур, бу нуқтага бир неча бор ишора қилганман ва эслатганман, яъни агар шахс тахдидни омили бўладиган бўлса, бошқа бир шахс унга қарши кураша олади; агар тахдид қилаётган нарса гурух ё хизб бўлса, унга қарши хизб ва гурух билан курашилади; аммо агар тахдид қилаётган омил хукумат ё муттахид бўлган хукуматлар бўладиган бўлса, фақатгина хукумат ва хукуматларнинг иттифоқи орқали ғазаб ва қаттиққўлликни шаръий йўл билан хидоят қилинади ва бошқарилади ва шаръий натижасини хам қўлга киритилади; агар мусулмонлар мана бу хукуматга – хох нубувват манхажига асосланган исломий хукумат бўлсин, хох исломий изтирорий бадал хукумат бўлсин – эга бўлмайдиган бўлсалар, фақатгина мужохидларнинг вохид мажлиси билан ғазабни ўзининг шаръий йўлида босқинчи кофир хукуматларга ва махаллий муртадларга қарши бошқаришади ва хидоят қилишади, бундан бошқа йўлни ўзи йўқ.
(давоми бор……..)