Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.
(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)
(7- қисмат)
Ва ба сирохат хитоб ба дорудастайи риёкор ва чанд чехрайи мунофиқин ва секулярзадахо незки дар зохир адойи муслиминро дар меоваранд аммо хохони хукумати ғейри исломий ва қонун ва барномайи ғейри аз қонун ва барномайи аллох таоло хастанд мефармояд:
فَأَعْقَبَهُمْ نِفَاقاً فِي قُلُوبِهِمْ إِلَى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِمَا أَخْلَفُواْ اللّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُواْ يَكْذِبُونَ (توبة /77)
Худованд нифоқро дар дилхойишон падидор ва пойдор сохт то он рузики худоро дар он мулоқот мекунанд. Ин ба хотири он астки пеймони худоро шикастанд ва ба хотири онки дуруғ гуфтанд.
فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللّهُ مَرَضاً وَلَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ (بقره/10)
Дар дилхоишон беморий аст ва худованд беморийи ишонро фузуний мебахшад, ва азоби дардноки ба сабаби дуруғгуйи ва инкоришон дар интизоришон аст.
Хар чандки ин куффор худишонро дилхуш карда бошандки бехишт моли онхо ва хамфикронишон аст:
وَتَصِفُ أَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ أَنَّ لَهُمُ الْحُسْنَى لاَ جَرَمَ أَنَّ لَهُمُ الْنَّارَ وَأَنَّهُم مُّفْرَطُونَ ( نحل / 62)
Ва дуруғ бар забон меронанд ва мегуянд: ( дар қиёмат) саранжоми нек доранд ( ва бехишт аз он ишон аст). Бидуни шак оташи дўзах бахрайи ишон аст ва онон пеш аз дигарон бидонжо ронда ва афканда мешаванд.
Пас хар ду даста аз куффори ошкор ва пинхонки дуруғ жуз ла янфак зиндагийи маънавий ва зохирийи онхо шуда ғейри аз русиёхий ва жаханнам чизи дар интизоришон нест.
Муслимини фосиқ.
Золъи севум “ мусалласи дуруғсоз” нез шомили муслимини фосиқи мегардадки ё дуруғхойи ду золъи қаблийро бидуни тахқиқ ва ровшангарийи шаръий аз коноли шаръийи он бозгу мекунанд, ё худ ба ин беморийи дуруғгуйи олуда шудандки мухтасси ду золъи қаблий аст.
Дар ин сурат дар миёни муслимин хам боз касони заифул иймон пейдо мешавандки ба сифоти аз сифоти куффори ошкор ва пинхони дохилий олуда мешаванд, аммо бо вужуди ин дар доирайи ислом боқий мемонанд. Иддайи аз ин муслимини олуда шуда мумкин аст ба далоили фариби душманонро хурда бошанд ё иллати нафсоний дошта бошанд ва ниятишон душманий бо аллох ва росулиш ё қонуни шариати аллох набошад,балки зимни иймон ба қонуни шариати аллох ва яқин ба инки ин кор гунох ва журм аст аммо муртакиби он мешаванд ва дар хамон доирайи муслимини кинакор боқий мемонанд ва ба нахви худро вориди доирайи бузург ва васиъи фосиқин хам мекунандки, аллох таоло дар мовриди онхо мефармояд:
: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَن تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ (حجرات/6)
Эй касоники иймон овардаид! Агар шахси фосиқи хабариро ба шумо расонд дарборайи он тахқиқ кунид, мабодо ба гурухи – бидуни огохий осиб бирасонид, ва аз кардайи худ пушаймон шавид…..
Ин даста аз муслимин хам дар ин сифати дуруғсозий худишонро шабихи куффори ошкор ва пинхони дохилий карданд хар чанд бо ин сифат машмули хукми онхо намешаванд; аммо равиши бархурд бо хар касики худро ба ин сифат олуда карда бошад еки аст.
Бо вужуди ин мусалласи дуруғсоз оё дар миёни душманон суханони рост ва сахих вужуд надорад?
Замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тўвзихоти шайтон дар мовриди ахамияти хондани оёти курсий қабли аз хоб дар дур кардани шаётин аз шахс то субхро таъйид мекунад ва мефармояд:
صَدَّقَ وَ هُوَ كَذُوب.
Рост гуфт дар айни холки дуруғгу аст.
«أَمَا إِنَّهُ قَدْ صَدَقَكَ وَهُوَ كَذُوبٌ»:
“ у ба ту рост гуфта аст ва ле бояд бидонидки бисёр дуруғгуст.”
Яъни: интизори рост гуфтан аз пойинтар аз шайтон хам вужуд дорад, ва дар миёни душманони мо бидуни шак суханони рост ва сахих вужуд дорад. Аммо дар умури тахассусий чи маржаъи метавонад сидқи онхоро ташхис ва таъйид кунадки хақ мегуянд ё дуруғ?
1.Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам.
2.Жонишини росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ( шўройи улил амри мутахассисин).
(идома дорад……..)