Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.
(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)
(14- қисмат)
1.Еки дигар аз услубхо ва равишхойи жанги равоний ду золъи асосийи “ мусалласи дуруғсоз” дар асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ижоди тарс жихати фарохам кардани заминахойи шикаст ва таслим шудани муслимин буд.
Имруза хам куффори секуляри жахоний ва хатто новчахо ва муртаддини махаллийи онхо бо бузург жилва додани қудрати низомийи худ
«لَا غَالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ»،
Ва жиноётики меофаринанд, саъй доранд бо илқойи тарс ва ижоди мухити раъаб овар ва вахшатноки дар миёни мардум, зехн ва ихсосот ва тасмимоти онхоро тахти таъсир қарор диханд, ва таодили рухийи онхоро бахам бизананд, ва иродайи онхоро чанон заиф ва суст кунанки ё таслим бишаванд ва аслан дар фикри жанг набошанд,ва ё инки бо ижоди тафарруқ ва чанд дастагий ва жанги дохилий дар нихоят шикастро бипазиранд.
2.Аз дигар равишхойи жанги равонийи куффори секуляри қурайш фариб додан бо моли дунё ва мақом ва мансаб будки ба росулуллох ваъдайи хокимият ва хамсарон ва сирвати фаровон доданд. Ё шохи Ғассон аз боби татмиъ вориди гуфтагу бо Каъаб ибни Молик мутахаллифи аз жанги табук мешавадки зиёд дар ин моврид шанида ва дидаем.
3.Еки дигар аз услубхойи жанги сард ва нарми секуляристхойи қурайш бар алайхи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва ёрониш мухосарайи иқтисодий- ижтимоий мисли шаъби Аби Толиб будки хам акнун нез дар шадидтарин шевахойи мумкиниш бар алайхи муслимини шариатгаро дар холи ижрост.
4.Равиши дигарики куффори секуляр ва мушрики қурайш ба он панох бурданд истефода аз динфурушон бар алайхи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва муслимин буд.
Секуляристхойи қурайш ба яхудиёни ясриб ба унвони абзори равоний бар алайхи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва даъвати исломий панох бурданд. Мушрикин ба Назр ибни Хорис ва Уқба ибни Аби Муъайт маъмурият додандки аз коноли яхудиёни Мадина барои жанги равоний бо росулуллох рохкори бияндишанд.
Росулуллох хануз дар Макка буд ва хукумати исломий ташкил надода буд, ин афрод барои пейдо кардани рохкори жанги равоний рохи ясриб шуда буданд на рохкори жанги мусаллахона. Яъни чи қабли аз ташкили қудрати хукуматий ва чи баъди аз он яхуд ба хамрохи секуляристхойи муттахиди хам ва душманони шумора еки муслимин хастанд:
: لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِینَ آمَنُواْ الْیَهُودَ وَالَّذِینَ أَشْرَکُواْ (مائده/82)
( эй пайғамбар!) хохи дидки душмантарини мардум барои мўъминон,яхудиён ва мушриконанд.
Коргарони дурусткор ва содиқ ,бисёр арзишманд ва бемузди шайтон.
Аллох таоло ба муслимин амр мекунадки:
وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ ۚ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولَٰئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْئُولًا (اسراء/36)
Аз чизи дунболаруйи макунки аз он ноогохи ва нисбат ба он илм надори. Бидуни шак чашм ва гуш ва дил мовриди пурс ва жуйи аз он ( чизики қабул карди) қарор мегирад ва дар баробари чанин матлабики қабул карди масъул хастанд.
Ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нез мефармояд:
: إِيَّاكُمْ والظَّنَّ؛ فَإِنَّ الظَّنَّ أَكْذَبُ الْحَدِيثِ[1]
Аз шак ва зон ва гумони бад, ижтиноб кунид зеро шак ва гумони бад, бадтарин новъи дуруғ аст.
Холо иддайи аз муслимин хастандки ба далоили мухталифи ин дастур ва амри аллох таоло ва росулиш саллаллоху алайхи васалламро нодида мегиранд, ва ба он таважжух намекунанд, ва ба сурати коргарони дурусткор ва содиқи шайтон ва “ мусалласи дуруғсоз” ва ,дур рехтани шабакахойи мохвораий ва минбархойи шайтон дар хона, ва пок намудани гушхо ва соири абзорхойи фазойи мажозий аз мужриёни жанги равонийи душман, бояд бо расонайи дигар “ мусалласи дуруғсоз” яъни шойеъотики муслимин ноогох ва хатокор мужрийи он хастанд хам мубориза кард.
Шойеъа хам хабархойи дуруғини астки тавассути хамин “мусалласи дуруғсоз” тўлид мешавад ба умиди инки мардумони содиқ, бо хусни ният, ва бидуни инки ба сихат ва суқми хабар пей бурда бошанд ба нақл ва интишори он иқдом кунанд,ва ба ин шикл дуруғи онхо аз тарафи инсонхойи дуруст ба дигарон мунтақил мешавад, ва инсони дуруст бо ғафлатики мекунад барои интиқоли хабархо ва суханони бепоя ва асос ва пуч ва дуруғин, табдил мешавад ба пик ва паёмрасон ва абзори шайтон ва “ мусалласи дуруғсоз” ; ва ба ин шикл табдил мешавад ба еки аз коргарони бисёр арзишманд аммо бидуни музди шайтон ва ёрониш, ва хамин коргарони бемузди шайтон зехн ва қалби муслиминро ба самти мутаважжих мекунандки шайтон ва “мусалласи дуруғсоз” мехоханд.
Чиро бисёр арзишманд? Чун инхо бо собиқа ва жойгохи хубики дар миёни хонувода, дустон, атрофиён ва жомеъайи худ доранд, мардум суханони инхоро рохаттар аз фалон мужрийи мохвора ва фазойи интернетий ва фалон кофари аслий ва фалон муртад ва фалон мусалмони фариб хурдайи маълумул хол мепазиранд.
(идома дорад…….)
[1] متفق علیه/ بخاری 5143 – مسلم 2563