Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.
(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)
(23- қисмат)
Дақиқан ба дунболи ин аллох таоло ба масалайи харабаргирийи муслимин ишора карда мефармояд:
وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِّنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ ۖ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَىٰ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلَّا قَلِيلًا (83)
Бале қаблан ишора кардемки аллох таоло мефармояд мураббийи дуруғсозон шайтон аст ва пейравий аз ин дуруғсозон пейравий аз шайтон аст. Ва боз ба дунболи созмондехий ва осибшуносий ва додани рохкор ба муслимин дар мовриди масалайи хабаргирий астки ба қитол ва жанги мусаллахона амр мекунад ва мефармояд:
فَقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لَا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَكُفَّ بَأْسَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَاللَّهُ أَشَدُّ بَأْسًا وَأَشَدُّ تَنْكِيلًا (نساء/ 80- 84)
Дар рохи худо бажанг( хатто агар хам танхо боши) ту жуз масъули аъмоли худ нести. Ва мўъминонро ( хам ба жанг даъват кун ва бидон) тарғиб ва тахрик намо. То инки худованд қудрати кофаронро боз гирад ва қудрати худо бештар ва мужозоти у сахттар аст.
Дар инжо мушаххас астки аллох таоло дар ин ояйи маданий бо рабт додани табйини ахбор ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз маржаъи сухан мегуядки зимомдори умури ижроий ва дунёвийи муслимин ва хокими жомеъайи исломий ва фармонда жанг аст, ва дар жомеъайи исломий танхо куффор ахли зимма ва дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо хастандки аз ин дастур ва қоида сарпичий мекунанд.
Холо , бо фовти росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва бар сар омадани дўврони хукмронийи ишон ин маржаъ дар ихтиёри кист? Аллох таоло ба сирохат мефармояд:
: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ (نساء / 59)
Итоат аз се маржаъ:
-аллох таоло.
-росулуллох алайхи васаллам.
-улил амр- сохибон ва мутахассисини амр.
Боз пушти сари ин дастури сарихи аллох таоло адами пейравий аз ин се манбаъро ба манзилайи тахокум ба тоғут ва саргардон шудан тавассути шайтон медонад.
أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُواْ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُواْ إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُواْ أَن يَكْفُرُواْ بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلاَلاً بَعِيداً ( نساء / 60)
( эй пайғамбар!) оё таажжуб намекуни аз касоники гумон мебарандки онон бидончи бар ту нозил шуда ва бидончи пеш аз ту нозил шуда иймон доранд, мехоханд довариро ба пеши тоғут бибаранд ( ва хукми уро ба жойи хукми худо бипазиранд?!). ва холи онки бадишон фармон дода шуда астки ба тоғут куфр биварзанд. Ва шайтон мехохадки ишонро бисёр гумрох кунад.
Дар инжо возих ва ровшан астки масала ба хокимият ва тахкими қонуни шариати аллох бармегардад ва баъди аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нез танхо шўройи улил амр астки хукмиш дар умури ижтиходийи руз хам радиф бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қарор дорад. Дар инжостки мешавад гуфт аллох таоло “ шўройи улил амр” ро ба унвони жонишини росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар умури ижтиход пазир маърифий кардаки бо ижмоъи вохидиш “ уммати” вохид ва жамоати вохидиро ба вужуд меоварад ва шойистагийи пуштибонийи аллох таоло
(يَدُ اللَّهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ)
Ва хамчунин шойистагий ва лиёқати ваъдахойиро касб мекунадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои чанин “ уммати” аз аллох таоло дархост карда ва аллох таоло ба чанин “уммати” атоъ фармуда:
: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَعَدَنِي فِي أُمَّتِي وَأَجَارَهُمْ مِنْ ثَلَاثٍ: لَا يَعُمُّهُمْ بِسَنَةٍ، وَلَا يَسْتَأْصِلُهُمْ عَدُوٌّ، وَلَا يَجْمَعُهُمْ عَلَى ضَلَالَةٍ[1] یا “لَنْ تَجْتَمِعَ أُمَّتِي عَلَى الضَّلَالَةِ أَبَدًا، فَعَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّ يَدَ اللهِ عَلَى الْجَمَاعَةِ”[2]
Бидуни шак ин шўройи улил амр баъди аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бояд аз қудрати ижроий ва пуштивонайи низомий бархурдор бошадки битавонад хам аз мавжудияти худиш мухофизат кунад, ва хам аз гурухсозий ва зарарсозийи мунофиқин ( секулярзадахо) ва муслимини мунхариф жиловгирий кунад, хам ижмоъихойики ба он расида астро ба мархалайи ижроий дар биёварад.
Дар инжостки мисли хамиша ба “ се абзори” хаётий мерасемки танхо бо пуштивонайи қудрати низомийи ин “ се абзор” астки метавон ба чанин хадафи расид.
Холо ин шўройи улил амрики аз пуштивонайи қудрати низомий ва хукуматийи еки аз “ се абзори” бартар бархурдор аст дар даруни худиш шўрохойи мутахассисини кучактариро жо додаки аз мажмуъайи ин шўрохойи мутахассисини кучак астки ин шўройи улил амри вохид ба вужуд меояд.
Мисли шўройи мутахассисини даъват ва таблиғки уммати вохидиро ба вужуд овардандки бо ижмоъи вохидиш раъйи вохидиро ба хаммайи муслимин ба сурати ексон мерасонанд ва сухани ин мубаллиғ дар ин масжид бо он еки дар масжиди дигар фарқи надорадки боиси саргардоний ва доман задан ба тафарруқ дар миёни муслимини ек русто ё шахр ва мантақа бишавад, ва аллох таоло хам дар холати оддий ва ғейри изтирорий ба чанин “ уммати” амр мекунадки рисолати амр ба маъруф ва нахий аз мункарро бар ухда бигиранд на афроди мутафарриқ бо нигаришхо ва тафосири мутафарриқ ва мефармояд:
وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ(آل عمران/ 104)
Ё мисли шўройи мутахассисини умури хукуматий, низомий, иқтисодий ва амниятий ва пизишкий ва меъморий ва ғейрихки хам акнун тахти унвони синф ва синдико аз онхо ёд мешавад.
(идома дорад……..)
[1] سنن الدارمي (٥٥(
[2] في المعجم الكبير للطبراني (٢١٧١، ٣٤٤٠، ١٣٦٢٣): صححه الشيخ الألباني بهذا اللفظ في ظلال الجنة (٨٠).