Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.
(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)
(24- қисмат)
Хар кудом аз ин мутахассисин маъмулан ек амир ё сухангуйи дорандки аз мажмуъи ин амройи мутахассис шўройи мутахассисин ё хайъати ижроийи еки аз “ се абзор” шикл мегирад. Дар инжо возих ва ровшан астки аз мажмуъи инхо чанин шўройи бузурги шикл мегирад на аз еки ё чанд то аз инхо, ва мухимтар аз он инки замоники гуфта мешавад фалоний олими бузург ё мутахассиси қобили таважжухи аст бояд диққат бишавадки ин шахс дар чи чизи тахассус дорад? Чун қарор нест касики мисли Холид бин Валидки дар умури низомий мутахассис аст дар жойгохи Муоз ибни Жабал қарор бигирадки дар амри халол ва харом тахассус дошт, ё Билоли хушсадо ё Хассон ибни Собит шоир ва мужрийи жанги равоний дар жойгохи еки аз инхо қарор бигирад. Дар инжо метавонем бигуемки ин азизон хар кудом дар тахассуси худишон бузург хастанд аммо дар тахассусхойи дигар чи?
Баъди аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам танхо шўройи улил амр астки шойистагийи жойгохи қозий ва шойистагийи ин имтиёзро дорадки ба он гуфта шавад дар хамма чиз барои “вазъи мовжуд ва алъони” муслимин бузург аст. Бақияйи мутахассисин танхо дар тахассуси худишон бузург хастанд ва дар тахассусхойи дигар метавон гуфт кучак хастанд. Дар инжо на худи онхо ин хақро дорандки дар хамма чиз худро бузург ва мутахассис нишон диханд ва на соири муслимин бояд чанин хаққиро бароишон қоил шаванд.
Дар ин сурат муслимин бояд ниёзхойи худ аз хар тахассуси, аз мутахассисини бигирандки ба хамон тахассус марбут мешавад. Каси набояд ин иштибохро бикунадки дар умури пизишкийи худиш ба ек мутахассиси меъморий ва шахрсозий ё ек мутахассиси сарф ва наху арабий ё ек мутахассиси торихва жуғрофиё ва риёзий ва ғейрих мурожаъа кунад, ин мутахассисин хам набояд аз жахолати мухотибини худ суъистефода карда ва худро дар жойгохи мутахассисини қарор дихандки нестанд.
Мо афроди зиёдийро дидемки масалан дар тадриси илми хадис ё торих ё пизишкий ё сарф ва наху ва балоға ва ахволи шахсий тахассуси қобили таважжухи доранд аммо илова бар онки зери мажмуъайи еки аз “ се абзори” бартар нестанд аз жахолат ва ихсосоти хақ талабона ва зулми ситизийи жавонон ва мухотибини худ суъистефода карда ва хатто иддайи аз онхо уламойи дарборий ё тахти мудирият ва назорати еки тоғутхойи махаллий буда ва хазорон километр дуртар аз майдонхойи жиход ва қитол ва хатто дар еки аз дорул куфрхо ва дорулхарбхо дар макони амн ва мухофизат шуда тавассути куффори секуляр ва ишғолгари жахоний нишастанд ва дар жойгохи муфтихо ва мутахассисини жиход ва жанги мусаллахона ва теорисиййин ва рахбарони маънавийи иддайи қарор мегиранд, ва ба хамин содагий бо дин ва жон ва номус ва обру ва ватан ва моли миллионхо муслимин бозий мекунанд.
Инжостки муслимин бояд аз ин фазойи олуда ва масмум худишонро нажот дода ва дар масири сахихи шаръий ва амр шуда тавассути аллох таоло қарор гирандки хар ақл ва қалб салимий хам ба он амр мекунад.
Ақли салим ва қалби салим ба мо мегуядки ниёзитро аз мутахассисин бипурски дар хамон чизики шумо бехиш ниёз дори тахассус дорад. Агар ғейри аз инро анжом доди ва шайёди аз жахолатит суъистефода кард бояд худитро маломат ва сарзаниш куни.
Бояд инро бидоники инсонхойи ками чун имоми Молик пейдо мешавандки дар 27 суъолики дар тахассусики дорад аз у пурсида мешавад бигуяд намедонам. Ишон суъоли дар тахассусиш пурсида шуд ва гуфт намедонам аммо инро бидонидки касони хастанд дар тахассусики надоранд боз адойи мутахассисинро дар меоваранд ва мисли аррувайбиза ва уламойи суъ ба суъистефода аз жахолати дигарон машғул мешаванд.
Мумкин аст умури мисли пизишкий ва мухандисий ва ронандагий ва ғейрих вужуд дошта бошандки шахс бо рохатий битавонад ба мутахассиси хамон чизики ба он ниёз дорад мурожаъа кунад ва агар масалан жихати омузиши ронандагий ба ек маркази мутахассисини жаррохийи мағз ва асоб ё маркази мутахассисини жаррохийи куллия ё қалб мурожаъа кунад худиш бифахмадки ба кори ахмақонайи даст зада аст ва маъмулан хеч инсони солимул ақли даст ба чанин химоқати назада ва намезанад. Аммо бисёр дида шуда астки дар умури ақидатий, низомий ва инқилобий ва хабаргирий ва амсолихимки – бидуни шак бояд дар мутахассис будани онхо мутмаъин шуд боъад аз онхо дунболаруйи кард – инсонхо ба рохатий аз ин формули мурожаъа ба мутахассисини зи салох дурий мекунанд ва фариби ек раммол ё инсони суъистефодачи ё “ мусалласи дуруғпардоз” ро хурданд.
Қонуни шариати аллох дар ин заминахойи калон”уммат” ва “жамоати” вохидро маърифий кардаки танхо аз тариқи “ шўройи уили амр ва мутахассисин” ва бо пуштивонайи қудрати низомийи еки аз “ се абзор” ба вужуд меояд. Ва муслимин лозим аст ва бояд жихати мухофизат аз дунё ва қиёмати худ дар ингуна мавориди хассос танхо ва танхо ба еки аз “ се абзор” ва хар ончи аз он берун меояд эътимод дошта бошанд.
Алъон агар аллох таоло дар мовриди муслимини фосиқ ва заъифул иймон мефармояд:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن جَاءكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَيَّنُوا أَن تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ (حجرات/ 6)
Эй касоники иймон овардаид! Агар шахси фосиқи хабариро ба шумо расонид дарборайи он тахқиқ кунид, мабодо ба гурухи- бидуни огохий ( аз хол ва ахволишон ва шинохти ростини ишон-) осиб бирасонид, ва аз карда худ пушаймон шавид.
Мо медонем хабар замоники тахассусий шуда ва аз хайтайи масоили шахсий махдуд хориж мешавад ва ниёз ба огохий ва тажзия ва тахлил ва баррасийи дақиқ ва мушкофона дорад чи наход ва мажмуъайи дар миёни муслимин чанин вазифайи хатир ва мухиммиро бар ухда дорад ва кудом дастгохи тасфия кунанда астки инхамма олудагийи “ мусалласи дуруғсоз” тасфия карда ва хабари солим ва покро ба мо тахвил бидихад?
Алова бар ин агар аллох таоло дар мовриди хабаргирий аз муслимини фосиқ чанин дастуроти ва авомириро содир карда ба назари шумо дар мовриди он ду золъи аслийи “ мусалласи дуруғсоз” яъни куффори ошкор ва пинхон чиқадар бояд диққат ва хушёри ба харж дод?
(идома дорад……..)