Омодагий ва хифозат аз аслаха ва хабаргирий ва хабардехий дар мухофизат аз дунё ва қиёмати худ.
(пиёда шуда аз клипи тасвирийи устод мужохид шайх Абу Хамза мухожир хўромий.)
(31- қисмат)
Шаби шанба мушрикини қурайш ба назди яхудиёни бани қурайза паём фристодандки: мо дар инжо дар сарзамин дигар тоб ва тавони иқомат надорем; хаммо асбон ва шутрони мо доранд халок мешаванд! Биёйид бо хам даст ба еки кунем ва корро бо Мухаммад ексара созем?! Яхудиён дар посухи паёми ишон фристодандки: имруз рузи шанба аст, ва шумо хуб медонидки пешиниёни мо аз бобати иқдом дар рузи шанба ба чи масоиби дучор омаданд?! Алова бар ин,мо хамрохи шумо нахохем жангид, магар онки шумори аз мардонитонро ба расми геругон ба назди мо бифристид!
Вақти фристодагони қурайшиён бо ин посух ва паём аз суйи яхудиён бозгаштанд, қурайшиён ва тавоифи ғатафон гуфтанд: ба худо Наъим шуморо хуб шинохта буд! Билофосила барои яхудиён паём фристодандки ба худо мо ахадиро ба расми геругон назди шумо нахохем фристод; будуранг бо мо хамрох шавид то кори Мухаммадро ексара созем! Бани қурайза нез гуфтанд: ба худо, Наъим шуморо хуб шинохта буд! Тарафайн даст аз ёри ва пуштибонийи екдигар кашиданд, ва тафарруқ ва ду дастагий бар суфуф фишорда ва муташаккили онон соя афконд, ва азм ва иродайи ононро суст гардонид, ва инхо баъди аз ширки тафарруқ машмули суннат:
فَتَفْشَلُواْ وَتَذْهَبَ ِيحُكُمْ (انفال/46)
Дармонда ва нотавон мешавид ва шукух ва хайбати шумо аз миён меравад( ва тарс ва харроси аз шумо намешавад) шуданд.
Дуойи мусалмонон дар гирудори жанги ахзоб дар даргохи худованди мутаол, ин буд:
«اللَّهُمَّ اسْتُرْ عَوَرَاتِنَا، وَآمِنْ رَوَعَاتِنَا »
Худовандо, нуқоти осибпазир ва бедифоъи моро аз шарри душман мастур ва махфуз бидор, ва ин нигаронийхо ва паришонийхоро аз дилхойи мо боздор!
Дар ин жанги мухофизат аз ахбор ва иттилоати даста банди шуда еки аз мавориди мухимми будки бояд аз душмани пушида ва махфуз мемонд ва росулуллох аз аллох таоло чанин дуойиро металабид. Ба дунболи фарохам кардани ин асбоб астки мефармояд:
«اللَّهْزُمَّ مُنِلَ الْكِتَابِ سَرِيعَ الْحِسَابِ، اللَّهُمَّ
اهْزِمِ الأَحْزَابَ، اللَّهُمَّ اهْزِمْهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ » [1]
“худовандо, эй фуру фристанда китоб, ва эй сариъул хисоб, шикасти фарогир нозил кун бар ин ахзоб! Худовандо , инонро дархам шикан, ва бунёни ишонро аз пойи баст биларзон”.
Дар инжо бояд мутаважжих шудки хифозат аз худъа ва нейранг ва сенориойи фарибкорона ва дуруғини Наъим ибни Масъуд розиаллоху анху еки аз сармояхойи арзишманди муслимин буд ва аз жойгохи хаётийи бархурдор будки намебоист ба дасти душман биёфтад. Яъни агар “ се абзор” ва марожиъи зи салохи ун, тибқи қоидайи “ алхарбу худъах” шойеъайиро бисозадки шакки дар дуруғ буданиш нест мо мисли рост бо он бархурд мекунем. Ва ин нуктайи бисёр мухимми аст.
Мо барои чи чизи бо еки аз се абзори бартар хам масир мешавем? Еки аз вазоифиш хамин астки баъди аз нусрати аллох бо тахия кардани асбоби лозим нуқоти осибпазир ва бедифоъи моро аз шарри душмани мастур ва махфуз кунад, ва бо вахдати дастур моро аз офтодан ба доми шайтон ва дуруғхойи ёрониш ва жанги равоний ва нарми онхо нажот бидихад, моро аз саргардоний ва дилхира дар биёварад…… ин еки аз вазоифи се абзора.
Ек доктори мутахассиси жаррохийи қалб ё мағз вазифаш аст вақти пул мегирад бояд қалби моро дар хадди тавониш дармон кунад. Мо замоники ба бехуши меравем дар воқеъ зиндагийи дунёвийи худимонро дастиш додем, ба хамин тартиб ек мутахассис масоили фикрий ва ақидатийки дар умури хабардехий ва хабаррасоний масулиятиро бар ухда гирифта ба унвони таклифи вазифаш астки дар зехн ва қалби мо ва дар воқеъ аз иймони мо дар ин маворидики ба у рабт дорад мухофизат кунад чун мо дунё ва қиёмати худимонро дар ин маворид сипордем ба дасти у.
Пас вазифаш астки тибқи ташхиси худиш ахборро ба мо бирасонад, чун умматики росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз аллох таоло замонат гирифта астки бар гумрохий жамъ намешавад.
Дар ин сурат мо танхо ба ахбори расмий иттико кардем, ва баъад аз инхамма огохий, душмани огох ва дустони жохил набояд ва хақ надорад ба мо бигуядки шумохо ахбори расмийро парастиш мекунид!! Мо аллох ва роббиро парастиш мекунемки моро ба шўройи мутахассисини хар амри ва уммати ташкил шуда аз ин шўро даъват карда, ва росулиш саллаллоху алайхи васаллам замонат гирифтаки ин уммат бар гумрохий жамъ намешаванд. Пас чи итминони қалбийи болотар аз ин метавонад вужуд дошта бошадки ахборро аз коноли мегирадки дар масири сахих ва хақ қарор гирифта хар чандки дар мовзеъи анжоми жанги равоний ва дифоъ дар баробари жанги равоний қарор гирифта бошем?
(идома дорад……..)
[1] صحیح البخاری، کتاب الجهاد، ج 1، ص 411، کتاب المغازی، ج 2، ص 590.