Дорул ислом ва дорул куфр, ахком ва вазоиф.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(3- қисмат)
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нез мефармояд:
إِنَّمَا الأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ، وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى[1]
Аъмол ба ниятхо бастагий доранд ва бо хар кас, мутобиқи ниятиш рафтор мешавад. Имоми Шофеъий ва имоми Ахмад ибни Ханбал гуфтанд ин хадис ек севуми ислом аст тўвжихи имоми Шофеъий [2]
рохимахуллох ин астки дин доройи се бахш аст: эътиқод, аъмол ва ихлос, лизо ек севум кулли динро ин хадис шомил аст. [3]
пас ин истелохотики дар миёни фуқахойи мазохиби мухталифи исломий ба сурати мутавотир ба кор рафтанд тамоман риша дар қуръон ва суннати сахих доранд.
Холо истелохи дигарики тавассути фуқахойи тамоми мазохиби исломий ба сурати муштарак ба кор рафта, тақсими жахон ба ду бахш дорул ислом ва дорул куфр астки ба сиёсати бейнал милалийи муслимин рабт дорад.
Яъни хамчунонки аллох таоло худиш инсонхоро ба мусалмон ва куффор тақсим карда ва куффорро ба ” шиш дастайи ошкор” ва ” ек дастайи пинхон” тақсим карда ва барои хар кудом қавонини вазъ карда, ба хамин тартиб аллох таоло худиш бо жудо кардани сарзамини муслимин аз сарзамини куффор, барои сарзаминхойики тахти хокимияти муслимин ва ё тахти хокимияти куффор хастанд нез исмхойи жудогона ва қавонини жудогонайи вазъ карда аст, ва мўъминин нез бо гирифтани хамин усомийики аллох таоло дар қуръон ё аз забони росулиш саллаллоху алайхи васаллам баён карда инсонхо ва сарзаминхоро исм гузорий карданд.
Мутаважжих шудид чи шуд? Яъни номгузорий ва тақсими инсонхо ба ” аллазина аману” ва ( 1. Аллазина хаду 2. Вассобиъин 3. Ваннасоро 4. Валмажус 5. Валлазина ашроку ( мушрикин ё ба забони имрузин секуляристхо) ва 6. муртаддин
«مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ»
Ва хамчунин тақсим ва номгузорийи замин ба ду бахш сарзаминхойи тахти хокимияти ислом ё дорул ислом ё сарзаминхойи тахти хокимияти куфр ё дорул куфр мисли усул ва қоида фиқхий нестандки мужтахидин ва фуқахойи мазохиби исломий бо иттиход ва фахм аз оёт ва аходис ин истелоххойи дорул ислом ва дорул куфрро дуруст карда бошанд, балки худи аллох таоло дар китобиш ё аз забони росулиш саллаллоху алайхи васаллам ин сарзаминхоро тақсим карда ва сахоба ва тамоми мазохиб хам бар хамин асос ба жудо кардани сарзаминхойи тахти хокимияти ислом ва сарзаминхойи тахти хокимияти куфр пардохтанд.
Аллох таоло мефармояд:
وَکَتَبْنَا لَهُ فِی الأَلْوَاحِ مِن کُلِّ شَیْءٍ مَّوْعِظَةً وَتَفْصِیلاً لِّکُلِّ شَیْءٍ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَأْمُرْ قَوْمَکَ یَأْخُذُواْ بِأَحْسَنِهَا سَأُرِیکُمْ دَارَ الْفَاسِقِینَ (اعراف/145)
Ва барои у дар алвох ( таврот) аз хар чизи невиштем, то панд ва андурз ва ровшангари хамма чиз бошад. Алвохро бо қудрат ва мохкам баргир ва ба қовми худ фармон биде никутарини онхоро ба кор банданд. ( масалан авфро бар қисос ва ончироки доройи ажри бештар аст бар чизи таржих дихандки аз савоби камтари бархурдор аст) . Ба зуди сарзаминхойи фосиқин ( куффори чун: од ва самуд ва қовми лут) ро ба шумо нишон медихем.
Дар инжо аллох таоло сарзамини куффорро тахти унвони ” дорул фосиқин” ё сарзаминхойи фосиқхо ном мебарад.
Ё аллох таоло мефармояд: Солих ба қовми секуляри худ гуфт:
فَقَالَ تَمَتَّعُواْ فِی دَارِکُمْ ثَلاَثَةَ أَیَّامٍ (هود/65)
Солих бадишон гуфт: дар сарзамин ва махалли худ се руз зиндагий кунид.
Дар инжо нез боз аллох таоло аз махалли сукунати куффори мушрик ва секуляри қовми Солих тахти унвони ” дор” исм мебарад.
Аллох таоло аз забони қовми секуляри Шуъайб мефармояд:
قَالَ الْمَلأُ الَّذِینَ اسْتَکْبَرُواْ مِن قَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّکَ یَا شُعَیْبُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ مَعَکَ مِن قَرْیَتِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِی مِلَّتِنَا قَالَ أَوَلَوْ کُنَّا کَارِهِینَ (اعراف/88)
Ашроф ва сарони қовми Шуъайб гуфтанд: эй Шуъайб! Хатман ту ва касонироки бо ту иймон оварданд аз шахр ва ободийи худ берун мекунем магар инки ба қавонин ва барномахойи миллати мо баргардид. Шуъайб гуфт: оё мо ба қавонин ва барномахойи ойини шумо дар меойем дар холики дуст намедорем ва намепасандем?!
Ин дақиқан хамон кори астки секуляристхойи кунуний ( ё ба забони арабий мушрикини кунуний) аз мўъминин мехоханд. Ё бояд тобеъи қавонини секуляристийи мо шавид ё бояд кишвар ва сарзамини моро тарк кунид. Магар ғейри аз ин аст?
Дар хар сурат дар инжо нез аллох таоло аз сарзамин ва махал ва шахри куффор ном мебарад.
Аллох таоло дар жойи дигар мефармояд:
وَقَالَ الَّذِینَ کَفَرُواْ لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّکُم مِّنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِی مِلَّتِنَا فَأَوْحَى إِلَیْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِکَنَّ الظَّالِمِینَ (ابراهیم/13)
Кофарон ба пайғамбарони худ гуфтанд: ё ба қавонин ва барномахойи ойини мо боз мегардид ё инки шуморо аз сарзамини худ берун мекунем. пас парвардигоришон ба онон вахий фристодки хатман ситамкоронро нобуд мекунем.
(идома дорад……..)
[1] متفق علیه . بخاری 1
[2] طرح التثريب في شرح التقريب (1/ 6 ح 1) شرح الأربعين النووية لابن دقيق العيد (2(.
[3] کتاب الاذکار امام نووی، ص:4