
Дорул ислом ва дорул куфр дар аходис ва қовли асхоб.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(1-қисмат)
Бисмиллах валхамдулиллах. Аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.
Дар суннат ва аходиси сахихи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва гуфтори сахоба нез номгузорийи ” мутаватирул маънавий” сарзаминхойи тахти хокимияти ” ислом” ва мўъминин ба сурати возих ба номхойи ” дарус суннах” ва ” дарул хижрах” ва ” дарул муслимин” ва ” дарул мухажирин” ва ” дарул ислам” ва ғейрих омада аст, ва сарзаминхойи тахти хокимияти ” куфр” ва кофирин хам бо номхойи чун ” даруш ширк” ва ” дарул куфр” ва ғейрих аз он ёд шуда аст. Тамоми ин истелохот хақиқати вохидиро мерасонанд, ва танаввуъ дар номгузорий ба далили тановвуъ дар сафи ин ду сарзамин аст.
Имоми Муслим рохимахуллох ривоят карда ва хамчунин Мухаммад ибни Хасан шайбоний рохимахуллох аз имоми Абу Ханифа рохимахуллох ривоят кардаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам харгох сария ё артеширо равонайи жиход мекард фармондайи онро насихат мекард:
« اُدْعُهُمْ إِلَى الْإِسْلَامِ فَإِنْ أَجَابُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ. ثُمَّ اُدْعُهُمْ إِلَى اَلتَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ اَلْمُهَاجِرِينَ »[1].
“онро ба ислом даъват биде; агар пазирофтанд, аз онон қабул кун, онгох аз онхо бихохки аз сарзамини худ ба сарзамини мухожирон хижрат кунанд” Мухаммад ибни Хасан шайбоний рохимахуллох мегуяд:
وهو قول أبي حنيفة رحمه الله.[2]
Ва қовли Абу Ханифа рохимахуллох хам хамин аст.
Имоми Шофеъий рохимахуллох дар “муснад” ва ” умму” ва дигарон ингуна зикр кардандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуда:
ثُمَّ اُدْعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الْمُسْلِمِينَ .[3]
сипас аз ишон бихохки аз сарзамини худ ба сарзамини муслимин куч кунанд.
Мухаммад ибни Хасан шайбоний бо лафзи
(اُدْعُهُمْ إِلَى اَلتَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الإسلام)
ин хадисро аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам зикр карданд ва ин баёни сарихи бар номгузорийи сарзамини муслимин ба дорул ислом аст. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди сарзамини шом хам мефармояд:[4]
«عُقْرُ دارِ الإسلام»[5]
Бехтарин жойи дарул ислом шом аст.
Алова бар ин, аходисики ” пас аз ташкили хукумати исломий дар Мадина” дар вожиб будани хижрат омаданд нишон медихандки замин ба ду сарзамин тақсим мешавад . ибни Хайдара Қушайрия розиаллоху анху мегуяд: гуфтам: ё росулуллох, худованд барои чи чизи туро ба суйи мо равона намуда аст? Фармуд:
«بِالْإِسْلَامِ»
барои ислом. Ибни Хайдара гуфт: гуфтам: аломатхойи ислом ( ва мусалмоний) чист? фармуд:
«أَنْ تَقُولَ: أَسْلَمْتُ وَجْهِي إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ، وَتَخَلَّيْتُ، وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ، وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ، كُلُّ مُسْلِمٍ عَلَى مُسْلِمٍ مُحَرَّمٌ، أَخَوَانِ نَصِيرَانِ، لَا يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ مُشْرِكٍ بَعْدَمَا أَسْلَمَ عَمَلًا، أَوْ يُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ»[6]
“инки бигуйи: худро ба тамомий таслими парвардигори азза ва жалла кардам, ва худамро аз хар чи ғейри дастури аллох аст ва парастиши тоғут холий намудам, ва намозро барпо дори ва закотро бидихи; ( хун ва мол ва номуси) хар мусалмони бар мусалмони дигар харом аст, ва бародар ва ёварон ва пуштибони екдигар бошид, худованди азиз ва бузургвор, хеч амалиро аз секуляри ( ё ба забони арабий мушрики) ки мусалмон шуда намепазирад то инки аз секуляристхо ( ё ба забони арабий аз мушрикин) жудо гашта ва ба суфуфи мусалмонон бипейванданд”
Ё дар ривояти дигар омада аст:
لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْ مُشْرِكٍ أَشْرَكَ بَعْدَ مَا أَسْلَمَ عَمَلاً حَتَّى يُفَارِقَ الْمُشْرِكِينَ إِلَى الْمُسْلِمِينَ. [7]
Пас дар холати оддий хеч унвони баъди аз ташкили дарул ислом сукунат дар миёни секуляристхо ва сарзаминхойики тахти хокимияти секуляристхост шаръий нест.
(идома дорад………)
[1] مسلم1731/ حديث رقم 3364 – از كتاب صحيح مسلم – كِتَابُ الْجِهَادِ وَالسِّيَرِ / ترمذی (۱۴۰۸) کتاب الدیات
[2] حديث رقم 858 – من كتاب الآثار لمحمد بن الحسن الشيباني
[3] ( كتاب السنن الكبری ( قسم الفيء والغنيمة)/ المعجم الأوسط (باب الألف ) المعجم الصغير(باب الجیم)التلخيص الحبي( الجزية. السير)سنن أبي داود( الجهاد )سنن ابن ماجه ( الجهاد )سنن الترمذي ( الديات . السير) سنن الدارمی( السير )صحيح مسلم( الجهاد والسير )مسند الإمام أحمد (باقي مسند الأنصار) مسند البزار (مسند أبي موسى رضي الله عنه) المصنف ابن ابی شیبه (الجهاد.فضل الجهاد)مصنف عبد الرزاق( الجهاد) نصب الراية في تخريج أحاديث الهداية ( السير) مسند الشافعی ، الام الشافعی، السنن الصغير للبيهقي، سنن الکبری للبیهقی، شرح معانی الاثار لطحاوی
[4] رواه الطبراني في المعجم الكبير.
[5] رواه الطبراني في المعجم الكبير.
[6] أخرجه النسائي (2568) واللفظ له، وأحمد (20043)
[7] سنن ابن ماجه 2633