Дорул ислом ва дорул куфр дар аходис ва қовли асхоб.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(4-қисмат)
Дар инжо аллох таоло нафармуда “рахбарони куффор” балки фармуда рахбарони “куфр” “аимматул куфр” ва дар инжо аллох таоло ” куфр” ро дар баробари охарин паёмиш яъни ” ислом” қарор дода аст. Муслимин хам барои номгузорийи сарзамини тахти хокимияти ” куфр” ки тавассути чанин рахбарони кофари идора мешавад ” дарул куфр” ро аз миёни онхамма унвоники дар каломи аллох ва росулиш ва сахоба вужуд дорад интихоб карданд; ва аз миёни онхамма истелохики дар мовриди сарзамини тахти хокимияти ” ислом” ба кор рафта мафхуми “дорул ислом” ро интихоб карданд; хар чанд дар мавориди дидемки хам ” дорул мужахидин” омада хам ” дорул муслимин” ва хам ” дорул фосиқин” ва хам дарус суннах” ва ғейрих омада аммо каламайи ” ислом метавонад танаввуъ дар васфи сарзамини муслимин ва хар ончи дар тўвсифи сарзамини мутаъаллиқ ба охарин шариати аллох таоло астро дар худиш жо дихад, ва каламайи ” куфр” хам боз ба далили вусъатики дорад метавонад тўвсифотики дар мовриди сарзамини куффор омада астро дар худ жо дихад.
Дар ин сурат агар дар ин оёт ва ривоёти ” мутавотири маънавий” хар кудом аз истелохот истефода шавад боз метавонад хаққи матлабро дар жудо кардани сарзамини тахти хокимияти ” қавонини шариати аллох” ва мўъминин ва сарзамини тахти хокимияти ” куфр” ва куффор бирасонад. Хатто агар ин истелохот ва номгузорийхо дар оёти қуръон ва суннати сахих ва суханони сахоба хам вужуд надошт боз ахкомики қонуни шариати аллох барои сарзаминхойи исломий ва сарзаминхойи куффор вазъ карда аст мужиб мешудки сарзаминхойи тахти хокимияти хар ек ба исми номгузорий шаванд.
Албатта ин номгузорийи сарзаминхо танхо мухтасси ислом нест балки ба торих ва вазъи мовжуд хам нигох куни боз мутаважжих мешавики сарзаминхо бар асоси ақоидики доранд тақсим мешаванд. Масалан мегуфтанд блоки шарқки доройи ақоиди социалистий ва чап буд ё мегуфтанд блоки ғарбки доройи ақоиди секуляр ва либирал буржуайи ва сармоядорий аст. Ё дар замони жанги сард миёни секуляристхо ва хатто солхо пас аз он мегуфтанд:
-Жахони аввал: кишвархойи секуляр блоки санъатий ва демократик бо таъсири хуза амрико.
-Жахони дувум: иттиходияхойи социализм- коммунизм чин ва шўравий ва ……..
-Жахони севум хам бақия жахон будандки бо хеч ек аз ин ду блок созгорий надоштанд. Ба унвони мисол оли саъуд бо вужуди онхамма сирват ва истефода аз техноложик ва ….. боз жузви жахони севум махсуб мешавад. Чиро? Чун фарханги умумийи мардум суннати исломий аст ва хануз жомеъа секуляр нашуда аст. Қатар хам дар бейни кишвархойи жахон болотарин шохиси тўвсиъа ва болотарин даромадхойи саронаро дорад аммо боз жузви жахони севум аст. Чиро? Чун фарханги умумий ва жомеъа хануз секуляр нашуда аст.
-Жахони чохорум хам ба сурх пустони бумийи амрико ва амсолихим гуфта мешуд.
Ё коммунистхо бар асоси тафсирхойи иқтисодийи худ жавомеъи мухталифи башарийро ба 1. Камунхойи аввалия 2. Бардадорий 3. Фиодолизм 4. Сармоядорий 5. Социализм ва коммунизм тақсим мекунанд.
Ё секуляристхо дар тақсимбандийи дигари мегуянд: хукуматхойи теокросий ва хукуматхойи демокросий.
Теокросий ( аз юноний: ” тиос” – худо ва ” кротус” – тавоноий ва қудрат) яъни хокимияти қонуни аллох бар мардум ; ва хукуматхойи демокрот ва демокрасий хам яъни қудрат ва хокимияти қонуни мардум бар мардум ба жойи қудрат ва хокимияти қонуни аллох бар мардум.
Ё дар тақсим бандийи дигари мегуянд: кишвархойи секуляр ё кишвархойи исломий.
Пас ин амр оддий астки : еки кишвархоро бар асоси тўвсиъа фархангий ё бар асоси тўвсиъа иқтисодий, ё бар асоси қудрати низомий ё бар асоси ақоиди хоким бар кишвархо ё бар асоси нажод ва ғейрих тақсим кунад, мухим ин астки дар ислом омилики ба инсонхо хувият мебахшад ислом аст ва марзи миёни умматхо аз нигохи ислом, марзхойи ақидатий аст.
Замоники аллох таоло ба касоники тахти хокимияти куффори секуляр ва мушрик қарор гирифта ва тавоноийи амал кардан ба қавонини шариати аллохро пейдо намекунанд ва мажбур мешаванд тобеъи қонуни секуляристхо ( ё ба забони арабий мушрикин) шаванд мефармояд:
أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا (نساء/97)
Ватан ва дар ва сарзамини мўъминин онжойи астки қонуни шариати аллох дар он пиёда мешавад. Дар ин сурат ислом ватани ек мўъмин аст, ислом хонувода ва қовм ва табори ек мўъмин аст, ва ин ислом астки ба мўъмин хувият мебахшад.
(идома дорад……..)
