Муқаддамот дарслари/ саккизинчи дарс : фитрий эхтиёж сифатидаги шодлик ва уни қандай контрол қилиб бошқариш.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган
(4-қисм)
Энди инсонни бадани бошқа хайвонот каби бир ғариза сифатида соғлом озуқага эхтиёжи бўлганидек, инсоннинг рухи ва равонини хам соғлом озуқага эхтиёжи бор. Энди агар еб-ичиш бир эхтиёж бўлса ва агар жинсий масалалар ва нафас олиш хам жисмни эхтиёжи бўладиган бўлса, шодлик хам бир фитрий эхтиёж сифатида инсоннинг рухий эхтиёжларидан бири саналади. Агар инсонни мана бу фитрий ва ғаризий эхтиёжлардан махрум қилсанг, у мана буларни бошқа йўл орқали қўлга киритишга мажбур бўлади, хатто агар бошқаларни амниятига тахдид қилиш эвазига ва хатто ўзини нобуд қилиш эвазига бўлса хам бу ишни қилади.
Албатта борлиқ жахоннинг асоси ва ундаги ходисалар хам шундай яратилганки, улар инсонда шодликни вужудга келишига боис бўлади. Гўзал бахор, ранго- ранг гуллар, шаршаралар, кўзни қувонтирувчи ўрмонлар, кенг денгизлар, тоғлар, ширин булоқлар, яқинлар билан дийдорлашиш, турмуш қуриб оилавий хаётни ташкил қилиш,фарзандли бўлиш, муносиб ишга ва муносиб даромадга эга бўлишлик, аллохни шариатидаги қонунни душманларни устидан ғалаба қозониши ва …………мана буларни хаммаси шодликка ва хурсандчиликка сабаб бўлади. Агар яхшилаб диққат қилсангизлар жаннатдаги неъматлар хам шодликка ва хурсандчиликка боис бўлади.
Ислом динидаги хаётга чуқурроқ назар ташлайдиган бўлсак, шу нарсани тушуниб етамизки, унинг ахкомларини ва қонунларини хамма қирралари харакат ва шодликка эга. Намоз, душманшуносий ва душманларни даражаларга ажратишлик , минтақадаги ва жахондаги ўзгаришларда иштирок этишлик, аллохни йўлида жиход қилишлик, силайи рахмни амалга ошириш, от минишни ўрганиш, ўқ отишни ва сузишни таълим олиш буларни хаммаси ислом динидаги шодликни кўринишига намуналар хисобланади, шунинг учун хам аллохни шариатидаги қонунга эргашганларни ва буюк кишиларни сийрати ва хаёти хам харакатга ва шодликка асосланган, хатто орадан асрлар ўтишига қарамасдан уларда тушкинлик ва умидсизлик кузатилмаган, балки озодлик ва харакатда бўлишлик ва бошқа инсонларни тоғутларни қўлидан озод қилиш, хамда аллох таолони ваъдаларига хақиқий умид қилиш, буларни барчаси аллохнинг шариатидаги қонунига асосланган бўлади:
یَا أَیُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءتْکُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّکُمْ وَشِفَاءٌ لِّمَا فِی الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِینَ * قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ» (يونس/ 57-58)
Эй инсонлар, сизларга парвардигорингиз томонидан панд- насихат, дилларингиздаги бузуқ эътиқодлардан иборат нарсаларга шифо ва иймон келтирган зотлар учун хидоят ва рахмат (яъни, ислом) ва рахмат-мехрибонлиги (яъни,қуръон) билан – мана шу (неъмат) билан шод- хуррам бўлсинлар. (зеро) ,бу улар тўплайдиган мол- дунёларидан яхшироқдур.”
Аллох таоло очиқ ва ошкор мархамат қиладики, у зот нозил қилган шариат қонунлари фақат инсонларни шодлигига боис бўладиган қалбий касалликларни дармони ва хидоятни омили бўлади ва ана бу қонунларга эргашишлик бўлмиш “аллохни зикри” хам убудиятни ва бандаликни пояси хисобланади ва банда билан холиқни ўртасидаги алоқани хамма вақт ва холатларда кўрсатиб туради:
قُلْ إِنَّ صَلاَتِی وَنُسُکِی وَمَحْیَایَ وَمَمَاتِی لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ (انعام/162)
Айтинг (эй Мухаммад): “албатта, намозим, ибодатларим, хаёту мамотим бутун оламларнинг парвардигори бўлмиш аллох учундир.
Мана бу хаёт ва ўлимни аллохни шариатидаги қонунга асослаш бўлиб, унга “аллохни зикри” дейилади, мунофиқлар ва иймони заиф кишилар аллохни шариатидаги қонунга камроқ пойбанд бўлганликлари сабабли, улар аллохни зикрини кам қилишади,дейилади ва шайтон устиларида хукмрон бўлиб олган кимсалар хам аллохни шариатидаги қонундан ё аллохни зикридан ғофил бўлишади, шу сабабли хам қалбларни оромиш топиши учун танхо йўл ва
مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّکُمْ
аллохни шариатидаги қонунларга тобеъ бўлиш ва ислом динининг тўрт мафхум ва мазмунига комил ва холис пойбанд бўлишдан иборат ва бу нарсалар шодлик келтиради,
فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُوا
ва аллох таоло қисқа суратда “аллохни зикрини” қолибида мархамат қилади:
الَّذِینَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِکْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (رعد/28)
Улар иймон келтирган ва қалблари аллохни зикр қилиш – эслаш билан ором оладиган зотлардир. Огох бўлингизким, аллохни зикр қилиш билан қалблар ором олур.
الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ (رعد/29)
Иймон келтириб, яхши амаллар қилган зотлар учун хушнудлик ва гўзал оқибат – жаннат бордир.
Очиқ-ойдин кўриниб турганидек, доимий аллохни эслаш ва зикр қилиш яъни аллохни шариатидаги қонунга эргашиш ва шукр қилиш ва хаётни барча холатларида аллохни буйруқларидан бош тортмаслик , мана буларга бутун хаёт бўйича аллох билан хамиша пойбанд бўлиш ва алоқада бўлиш дейилади. Сен аллох билан шу тарзда алоқа боғлаган пайтингда аллох таоло хам сени ташлаб қўймайди, балки хамиша сен билан бирга бўлади:
فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ وَاشْکُرُواْ لِی وَلاَ تَکْفُرُونِ (بقره/152)
Бас, мени эслангиз, мен хам сизларни эслайман ва менга шукр қилингиз ва мени инкор қилмангиз!
Аллохни шариатидаги қонунларга тобеъ бўлиш,яъни қалб саломатлигига ва оромишни қўлга киритишга ва қалб хотиржамлигига, хидоятга ва тўғри хаёт йўлида харакат қилишга қадам қўйиш демакдир. Мана бу маъруза ва рахматни аллох таоло ўзгартириб бўлмайдиган суратда инсонларга хадя қилиб берган. ( бу нарса хар икки томондан қилинадиган маваддахга ўхшамайди) Очиқ -ойдин кўриниб турганидек, аллохга ва аллохни шариатидаги қонунларга иймон келтиришлик хидоят ва шифо ва қалб саломатлиги ва уни кетидан амал ва рафторларни ислох бўлиши билан бародардур,
«وَمَن یُؤْمِن بِاللَّهِ یَهْدِ قَلْبَهُ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ »(تغابن/ 11)
(Бирон кимсага) бирон мусибат етмас, магар аллохнинг изни- иродаси билангина (етур). Ким аллохга иймон келтирса, у зот унинг қалбини (тўғри йўлга) хидоят қилур. Аллох барча нарсани билгувчидир.
(давоми бор……..)