Меъёр ва маллоки ташхиси ” дарайн” дар дунё.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(7-қисмат)
Инхо хукм ва қонун ва хукумат кардан бар асоси қонуни шариати аллохро хазф қарор додандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қарнхо пеш тарх ва хадафи онхоро фош карда аст ва мефармояд:
لتُنقضَنَّ عُرى الإسلامِ عُروةً عُروةً، فكلَّما انتَقَضَتْ عُروةٌ تشبَّثُ النّاسُ بالَّتي تَلِيها، وأوّلُهنّ نقضًا الحُكمُ، وآخِرُهُنَّ الصَّلاةُ . [1]
Дастгирахойи ислом ек ба ек шикаста мешавад , хар гох ек дастгира нобуд шавад мардум ба ончи наздики он аст чанг мезананд, аввали онхо шикастани хукм аст (хукм бар асоси қонуни шариати аллохро рахо мекунанд) ва охари онхо намоз аст ( намозро тарк мекунанд).
Яъни уммул фасод, ва ришайи тамоми мафосид тарк кардани хукм бар асоси шариати аллох аст; ва муслимин ба екбора исломро рахо намекунанд, балки ибтидо хукм кардан бар асоси шариати аллохро рахо мекунанд ва тобеъи қавонин ва хукмхойи куфрий мешаванд ва баъад жузъий жузъий қонуни шариати аллох ва масоили исломийи дигарро дар масоили фардий ва ижтимоий рахо мекунанд то инки дар нихоят ба тарки намоз мерасанд, ва аз тарки хукм кардан бар асоси қонуни шариати аллох то замоники намоз тарк мешавад хар чи муфсида вужуд дорад ба хотари тарк кардани хукм бар асоси шариати аллох аст, ва ин ” дуъату ала абваби жаханнам” ва ” рувайбиза” хо ва ” уламойи суъ” мехоханд ба ин шикл хукм кардан бар асоси қонуни шариати аллохро нодида бигиранд ва заминаро дар миёни муслимин барои хукм кардан бар асоси қавонини куфрий тавассути ” куффори шиш гона”йи ошкор фарохам кунанд.
ولَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ .
أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْمًا لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ (مائده/50)
Оё жуёйи хукми жохилият хастанд? Оё чи каси барои афроди мўътақид бехтар аз худо хукм мекунад?
Ва бояд бидонем то замоники 1. Муслимин ба манхажи сахихи исломийи худ дар таърифи дорул ислом ва дорул куфр барнагарданд 2.қонун дубора табдил нашавад ба қонуни шариати аллох 3. Ва хукумат мужрийи қавонини шариати аллох нашавад 4. Ва рахбарияти жомеъиш шароити мусалмон хоким нагардад, мушкилот ва мафосиди ворида бар муслимин хал нахохад шуд.
فَلا وَرَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا (نساء/65)
Аммо , на! Ба парвардигорит сўгандки онон мўъмин башумор намеоянд то туро дар ихтилофот ва даргирийхойи худ ба доварий наталабанд ва сипас маллоки дар дили худ аз доварийи ту надошта ва комилан таслими (қонуни шариати аллох ва хукми аллох ва росулиш) бошанд.
Дар ибтидойи жаласа еки аз бародарон арз кардки мо дар ” фитна ” офтодем. Дар инжо мо бо фитна дар еки аз маъонийи мовриди назари фиқахо тараф нестем. Дар ин маъни хам : фитна он астки хақ ва нохақ бо хам махлут бошанд, мо хам акнун дар фитна қарор нагирифтем, таърифи дорул ислом ва дорул куфр ва меъёрхо ва маллок ташхиси ин ду, хам дар қуръон ва хам дар суннати сахих ва хам дар ороъи сахоба ва хам дар тамоми мазохиби исломий мушаххас ва еки аст, ва дар баробари инхо мо бо суханони иддайи аз уламои дарборий ва муфтихойи тоғутхо ва суханони дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахойи либирал тарафем: сухани вохиди аллох ва росулиш ва сахоба ва тамоми мазохиби исломий дар баробари сухани ин даста қарор гирифта ва хар ду сухани комилан мушаххас ва жудо аз хам хастанд. Мухим ин аст шумо кудом екиро мепазири ва дар кудом тараф истодайи?
Ман ошкоро мегуям: мо дар баробари жанги тахожумий ва мусаллахонайи куффори секуляри жахоний ва муздурони махаллийи онхо жихати ишғоли сарзаминхойи исломий қарор гирифтемки ин жанги мусаллахонайи ишғолгарона бо жанги сард, нарм, равоний ва таблиғийи васиъ ва бесобиқайи
«الْأَئِمَّةَ الْمُضِلِّينَ»[2] و « دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ»[3] و «الرُّوَيْبِضَة»[4] و «عُلَمَاءِ السَّوْءِ»
пуштибоний мешавадки аз жанги мусаллахона хам хатарноктар аст. Чун жанги равоний ва нарм иймони муслиминро хадаф қарор медихад ва жанги мусаллахона жисми муслиминро, ва бидонемки ин ду жанги равоний ва мусаллахона муштаракан барои хокимияти қавонини еки аз мазохиби дини секуляризм дар сарзаминхойи исломий талош мекунанд, ва мужриёни ин ду жанг душманони шумора еки дорул исломи мўъминин шуданд.
سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.
[1] رواه أحمد وصححه ابن حبان والحاكم/ السيوطي، الجامع الصغير7214
[2] ابی داود (4252) ، والترمذي (2229) إِنَّمَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِي الْأَئِمَّةَ الْمُضِلِّينَ
[3] مسلم1847 / دُعَاةٌ علَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ مَن أَجَابَهُمْ إلَيْهَا قَذَفُوهُ فِيهَا، فَقُلتُ: يا رَسولَ اللهِ، صِفْهُمْ لَنَا، قالَ: نَعَمْ، قَوْمٌ مِن جِلْدَتِنَا، وَيَتَكَلَّمُونَ بأَلْسِنَتِنَا،…
[4] ابن ماجه (4036)، وأحمد (7912) / إنَّها ستَأتي على النَّاسِ سِنونَ خَدَّاعةٌ، يُصدَّقُ فيها الكاذِبُ، ويُكذَّبُ فيها الصَّادِقُ، ويُؤتمَنُ فيها الخائِنُ، ويُخَوَّنُ فيها الأَمينُ، ويَنطِقُ فيها الرُّوَيبِضَةُ. قيل: وما الرُّوَيبِضَةُ يا رسولَ اللهِ؟ قال: السَّفيهُ يتَكلَّمُ في أَمْرِ العامَّةِ.