Анвоъи дорул ислом.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(3-қисмат)
Мо аз хўроки солим яъни: ” дорул адли” хилафату ала минхажин нубавват” махрум шудем ва хануз натавонистем заминахойи бозгашти он ва тахаққуқи ваъдахойи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам
«ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ»
фарохам кунем дар чанин холатики хануз ” зарурат” бар мо хоким аст чи бояд кард? Дар холики бештар аз 5 миллиярд душмани кофари даранда ва берахм ва миллионхо муздури махаллийи онхо моро мухосара кардандки агар хазорон фожеъа мисли ончи дар Андалус ва замони муғулхо ва ё дар хамин асри хозир мисли ончики дар Босния ва Харзгувин ва Африқойи марказий ва Миёнмор ва Хинд ва Афғонистон ва Сумоли ва Яман ва Ироқ ва Сурия ва Либий ва Моли ва Миср ва Туркистони шарқий ва Чечен ва Туркистони ғарбий ва Тожикистон ва сарзамини вахий ва ғейрих бар сари мо биёяд каси нестки ба додимон бирасад ингор муслимин бо инхамма жамиати миллиярдий дар мовқеияти худишонро қарор додандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди чанин мовқеияти мефармояд:
يُوشِكُ الْأُمَمُ أَنْ تَدَاعَى عَلَيْكُمْ كَمَا تَدَاعَى الْأَكَلَةُ إِلَى قَصْعَتِهَا،
наздик аст умматхо алайхи шумо хамдигарро даъват кунанд хамонтурики гурснагон бар сари суфра хамдигарро даъват медиханд,
فَقَالَ قَائِلٌ: وَمِنْ قِلَّةٍ نَحْنُ يَوْمَئِذٍ؟
гуяндайи гуфт оё аз ками теъдоди мо дар он руз аст?
قَالَ: بَلْ أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ كَثِيرٌ وَلَكِنَّكُمْ غُثَاءٌ كَغُثَاءِ السَّيْلِ وَلَيَنْزَعَنَّ اللَّهُ مِنْ صُدُورِ عَدُوِّكُمُ الْمَهَابَةَ مِنْكُمْ وَلَيَقْذِفَنَّ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمُ الْوَهْنَ،
фармуданд: балки шумо онруз зиёд хастид ва ле монанди каф руйи сел хастид ва аллох субхана ва таоло тарс ва хайбати шуморо аз дили душманонитон берун мекунад ва дар қулуби шумо вахн меандозад?
فَقَالَ قَائِلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْوَهْنُ؟ قَالَ: حُبُّ الدُّنْيَا وَكَرَاهِيَةُ الْمَوْتِ» [1]
“гуянда гуфт ё росулуллох ( саллаллоху алайхи васаллам) вахн чист? фармуданд: хубби дунё ва карохат аз марг”
Дар чанин холоти мо агар хўроки солим гир наёвордем ва дар холати изтирор ва ночорий ва дармондагий қарор гирифтем хаққи худимон астки жихати хифзи жонимон аз хўроки харом ва ғейри шаръий ба андозайи мовриди ниёз истефода кунем.
Дар низоми хуқуқи жазо ва татбиқи исломий фарохам омадани ” шароити изтирор” аз жумла асбоби ибохайи журм махсуб мешавад, ва амали шахс журм махсуб намешавад; дар низоми хуқуқи дунёвийи секуляр хам боз ” изтирор” аз жумла авом тўвжих кунандайи журм махсуб мешавад.
Яъни: изтирор находи мустақилли астки аз дидгохи низоми хуқуқи исломий ва ғейри исломий ба сурати усули мовриди пазириш қарор гирифта аст ва каси наметавон ба шахси музтор ирод бигирадки чиро масалан аз фалон васила ва ё чизи харом ва мамнуъ ва ба истелох ғейри қонуний истефода карди? Ё масалан чиро замоники дошти аз гурснагий мемурди ба андозайи сир шудан ва нажот додани жонит дузди карди магар намедони дузди харом ва журм аст?
Аллох таоло ба сирохат мефармояд:
اِنَّما حَرَّمَ عَلیکُم المَیتهَ وَ الدَّم وَ لَحم الخِنزیر وَ ما اُهِلَ بِهِ لِغیر الله (بقره/173)
( дар маводи гушти) танхо мурдор ва хун ва гушти хук ва ончи номи ғейри аз худо бар он гуфта шуда бошад бар шумо харом карда аст; аммо агар дар холати изтирор қарор гирифтем чи? Тамоми ин харомхо мубох мешаванд то замони бардошт шудани изтирор. Аллох таоло мефармояд:
وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ ۗ (انعام/119)
Ва ончи бар шумо харом аст баён карда аст магар ночор ва дармонда шавид ( ва дар холати изтирор қарор бигирид) манот ва иллат ва сабаби мубох шудани ин харом дар ин холати изтирор чист? дар хатар офтодани жон. Холо агар дин ва ” дорул ислом” ва жон ва номус ва хонувода ва обру ва мол дар хатар қарор бигирад чи?
Ин воқеият дорадки аз замони суст шудани пояхойи хукуматийи
« خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ»
То кунун ба нисбатхойи мухтилифи дин,”дорул ислом”, жон, номус, обру, озодий ва амволи муслимин дар муъаррази хатари шадид ва жиддий қарор гирифта аст ва ошкоро умуми муслиминро тахдид мекунад ва кор ба жойи расидаки муслимин шохиди нобудийи онхамма мусалмон ва аз даст рафтани онхамма замини пахновар дар Андалус ва Африқо ва Осиё ва Европо шаванд.
(идома дорад……..)
[1] سنن أبي داود/ 4297، مسند أحمد/ 21890، مسند أبي داود الطيالسي/ 1085 / ، وأحمد (5/278) (22450)
