Рахбарият дар дорул ислом.
(16- қисмат)
Бар ин асос астки Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху хам ба ду хокимияти хилофати исломий дар Куфа ва шохигарийи Муовия дар Шом рози намешавад ва бо Муовия вориди жанг мешавад ва Хасан ибни Али розиаллоху анхума хам боз рози ба ду хокимият намешавад ва ба далоилики зикр шуд куллан рахбариятро ба Муовия медихад. Имоми Нававий ва имоми Харамайн Жавиний, Қуртубий, Қози Абдулжаббор ( аз мўътазила) ва дигарон нез хамин дидгохро ба унвони иттифоқ бейни уламои мазохиби исломий оварданд ва ибни Хазм ( зохирий мазхаб) дар мовриди иттифоқи жумхури мазохиби исломий мегуяд: дуруст нест дар замони вохид дар тамоми дунё ду имом бар муслимин хокимият дошта бошанд, на бо хам ва на жудо аз хам , на дар ек макон ва на дар ду макон. [1]
Имом Шавконий хам мегуяд:рахбарият ва имомати муслимин танхо ба ек нафар ихтисос дорад ва чунончи каси баъди аз он иддаойи дошта бошад ва шуруъ ба даргирий кунад агар тўвба накунад кушта мешавад. Аммо агар дар ек замони вохид ба ду нафар байъат дода шавад бар ахли хал вал ақд ( шўройи улил амр) вожиб астки рахбариятро ба еки аз онхо вогузор кунадки барои рахбарияти муслимин ислохтар ва шойистатар аст. .[2]
Бидуни шак вахдати исломий танхо бо хукумати вохид ва дорул исломи вохид ва рахбари вохид, дар замини воқеъ пиёда мешавад; ва ғейри аз ин тамоман таваххум аст ва шуор. Хазорон китоб ва миллионхо жаласа суханроний ва хутоба ва панд ва андурз хам барои ижоди вахдат, арзиш ва жойгохи ек дорул исломро надорадки бо қудрати хукуматий ва находхойи хукуматийи он намоди ин вахдат мешавад, ва бо қудрати хукуматий аз ширки тафарруқ жиловгирий мекунад. Магар маслахати вужуд дорадки бо тафарруқ ва теъдод дар рахбарият ва тика тика шудани дорул ислом тахаққуқ пейдо кунад?
Барои мо сийрайи умавийхо ва аббосийхо ва усмонийхо ва садхо хукумати кучак ва бузурги бадили изтирорийи исломий баъди аз хилафату ала минхажин нубувват далили қобили эътимоди барои ижтиход ва истинбот нест.
Дорул куфр вужуд дорад ва мо ба он муътариф хастем, аммо ин далил бар машруъ будани он нест, балки бояд талош кардки онро аз бейн бурд, иртидод ба дини секуляризм ва соири мафосиди ахлоқий ва жинсийки секуляристхо бар ақоид ва жомеъайи мо тазриқ карданд вужуд дорад аммо эътироф ба вужуди ин мафосид далил бар машруъияти онхо нест.
(идома дорад……..)
[1] مراتب الإجماع لابن حزم (ص: 144). واتفقوا أنه لا يجوز أن يكون على المسلمين في وقت واحد في جميع الدنيا إمامان، لا متفقان ولا مفترقان، ولا في مكانين ولا في مكان واحد) .
[2] السيل الجرار المتدفق على حدائق الأزهار4/512