Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(1-қисмат)

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух / бахши 10 : ( анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр (1))

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо пеймоники дар Мадина бо куффори яхудий ва мушрик бастаки ба дустури мадина, ё сахифатун набий ё пеймони мадина машхур аст ва бо пеймонхойики бо мажусил ахсоъ ва насронийхойи нижрон баст ва бо жангхойики бо куффори мушрикин қурайш ва куффори яхудий ва ғейрих анжом дод нишон додки дорул куфр дугуна аст ё дорул куфри астки бо дорул ислом сари жанг ва кушт ва куштор дорад ё дорул куфри астки бо дорул ислом вориди ахд ва пеймон ва зиндагийи мусолимат омизи шуда аст.

Ибни Аббос розиаллоху анхума дар мовриди секуляристхо ( ё ба забони арабий мушрикин) ривоят мекунадки :

كانَ المُشْرِكُونَ علَى مَنْزِلَتَيْنِ مِنَ النبيِّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ والمُؤْمِنِينَ:

мушрикин, ду мовзуъ дар қубболи набий саллаллоху алайхи васаллам ва мўъминин доштанд:

كَانُوا مُشْرِكِي أهْلِ حَرْبٍ، يُقَاتِلُهُمْ ويُقَاتِلُونَهُ،

( дастайи ) мушрикон ахли жанг будандки пайғамбар бо онхо жангид ва онхо бо пайғамбар жангиданд

ومُشْرِكِي أهْلِ عَهْدٍ، لا يُقَاتِلُهُمْ ولَا يُقَاتِلُونَهُ [1]

ва ( дастайи) мушрикин ахли ахд будандки пайғамбар бо онхо нажангид ва онхо нез бо пайғамбар нажангиданд”

имоми Шофеъий рохимахуллох нез баъди аз зикри дорул ислом, сарзамини куффор ё дорул куфрро ба ” дорул харб ” ва ” дорул ахд ва сулх” тақсим мекунад. [2]

Ибни Қоййим ханбалий рохимахуллох нез дорул куфрро ба ду даст тақсим мекунад ва мегуяд:

«الْکفَّارُ إِمَّا أَهْلُ حَرْبٍ وَ إِمَّا أَهْلُ عَهْدٍ»[3].

Куффор ё ахли жанг хастанд ё ахли ахд.

Пас ” дорул куфр” ба ду бахш тақсим мешавад:

1-Дорул харб ( сарзамини жанг): дорул куфрики бо дорул ислом ахд ва амони надорад. Албатта шарт нестки бо дорул ислом дар холи жанг бошад хаминки ахд ва амон ва зиммайи бо дорул ислом надорад кифоят мекунадки дорул харб бошад, ва муслимин хар вақт хостанд метавонанд бо онхо вориди жанг шаванд. .[4]

2-Дорул ахд ( сарзамини ахли ахд ва пеймон): дорул куфри астки бо дорул ислом пеймони мабний бар тарки жанг вужуд дорад. Ин  [5]

пеймон хам мумкин аст муддатдор бошад ё мисли пеймон бо ” бани замрайи ” мушрик ва секуляри хамишагий бошад

 مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً[6]

” то дар дарё садафи хаст” ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди ин даст аз куффори маъохид фармуда аст:

مَنْ قَتَلَ مُعَاهَدًا لَمْ یرِحْ رَائِحَةَ الجَنَّةِ، وَإِنَّ رِیحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِیرَةِ أَرْبَعِینَ عَامًا [7]

” хар кас, фарди маъохиди ( кофарики бо мусалмонон, ахд ва пеймон баста аст) ро бикушад, буйи бехишт ба машомиш намерасад. Хар чандки буйи бехишт аз масохати чихл сол рох, ба машом мерасад.”

(идома дорад……..)


[1]  بخاری 5286

[2] زحیلی، وهبه، آثار الحرب في الفقه الإسلامي، ص175.

[3] ابن‌قیم جوزیه، محمد بن ابی‌بکر، أحکام أهل الذمة، ج2، ص873

[4] (السيل الجرار المتدفق علی حدائق الْزهار  1/976) امام شوكانی می گوید:  أن الکافر الحربي مباح الدم والمال على كل حال ما لم يؤمن من المسلمين وأن مال المسلم ودمه معصومان بعصمة الإسلام في دار الحرب وغيرها. و همانا كافر حربی خون و مال در هر حالتی مباح است مگر اينکه از سوی مسلمين به اوامان داده شده باشد، و اينکه مسلمان خون و مالش بخاطر عصمت اسلام مصون است در دارالحرب و غير آنجا.

[5] شهری، ملفی بن حسن، حقیقة الدارین؛ دار الإسلام و دار الکفر، ص130.

[6]روض الأنف ۲/ ۵۸ زرقانی ۱/ ۴۵۶٫

[7] بخاری:3166

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *