Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(7-қисмат)
Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух / бахши 11 : ( анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр ( 2))
Шофеъийхо:
Ибни Қуддома рохимахуллох аз худи имоми Шофеъий рохимахуллох нақл мекунадки: замоники ахли сарзамини муртад шаванд ва ахкоми худишон ба жойи ахкоми шариати аллох дар жомеъа пиёда шавад чанин сарзамини табдил ба дорул харб мешавад ….. дар ғанимат гирифтани амволишон ва ….. мисли сарзамини мусайламайи каззобки Абу Бакр сиддиқ бо онхо вориди жанг шуд …… то онжоки мегуяд: ва Шофеъий чанин гуфт : [1]
Ибни Хажар Хайтамий рохимахуллох мегуяд: ва ин васф ва номидани сарзамини ба инки исломий аст ё харбий васфи оризий астки бо тағйири тасаллути ахкомики дар он ижро мешаванд тағйир мекунад, ва аммо сухани касики мегуядки ин васф собит аст ва тағйир намекунад сахих нест. .[2]
Мисли Андалуски ибтидо дорул куфр буд аммо баъди аз фатх табдил ба дорул ислом шуд ва баъди аз тасхири он тавассути куффор дубора табдил ба дорул куфр шуд. Албатта ибни Хожар Хайтамий рохимахуллох дар ” тухфатул мухтажи” худиш танхо мўътақид ба бахши аз ин сухан аст, ва бар ин бовар астки дарул куфр ба дорул ислом тағйир пейдо мекунад ва дорул ислом ба дорул куфр табдил намешавад ва мегуяд: хар сарзаминики хукми дорул ислом будан бар он дода баъди аз он мутлақан табдил ба дорул куфр намешавад. Ин дугонагийи ақволи иддайи аз шофеъийхо ба .[3]
далили бардошт аз қовли росулуллох саллаллоху алайхи васаллам астки мефармояд:
« الإسلامُ يَعْلُو و لايُعْلَى»
Ва чанин бардошт кардандки дар хеч сурати сарзаминики қаблан дорул ислом буда табдил ба дорул куфр намегардад. Мисли [4]
Шарбиний шофеъий рохимахуллохки мегуяд: хатто агар куффор бар сарзамини мисли Торсуски сокинони он мусалмон хастанд тасаллут пейдо кунанд боз табдил ба дорул харб намешавад. .[5]
Дар ин бардошт, сарзаминики тавассути куффор ишғол шуда бояд дубора ба муслимин ва қонуни шариати аллох баргардад хар чандки ин озодсозий муддатхо тул бикашад. Тамоми ин корхо барои ин аст сарзаминики замони дар хокимияти қонуни шариати аллох буда ва хокимияти он дар дасти муслимин буда харгиз ба мулкияти куффор дар намеояд балки сарзамини ғасб шудайи астки бояд рузи дубора ба муслимин баргардад ва бори дигар қонуни шариати аллох дар он ба ижро дар омада ва тахти хокимияти муслимин қарор гирад ва хукми ин сарзамин бар хамон ” хукми қаблий” он астки хануз ба тасаллути куффор дар наёмада буда ва ахкоми куфрий дар он ижро намешуд. .[6]
Дар ин сурат: баъзи аз шофеъий мазхабхо бо истинод ба :
الإسلامُ يَعْلُو ولا يُعْلى[7]،
Бар ин боварандки дорул ислом тахти хеч шароити дубора табдил ба дорул куфр ва дорул харб намешавад ва исломро ғолиби медонандки хеч гох мағлуб намешавад; хатто бархи бар асоси ин хадис гуфтанд: агар куффор бар мантақайи аз билоди муслимин сайтара пейдо кунанд ва мусалмони хам дар он ёфт нашавад, боз хам он мантақа ба дорул куфр табдил намешавад; чироки хукм ба истийло ва ғалабайи қаблийи онон мешавад. [8]
(идома дорад…….)
[1] ابن قدامه ، المغني (شرح مختصر الخرقي) – ج12 ص 284 (7105) / فَصْلٌ: وَمَتَى ارْتَدَّ أَهْلُ بَلَدٍ، وَجَرَتْ فِيهِ أَحْكَامُهُمْ، صَارُوا دَارَ حَرْبٍ فِي اغْتِنَامِ أَمْوَالِهِمْ، وَسَبْيِ ذَرَارِيِّهِمْ الْحَادِثِينَ بَعْدَ الرِّدَّةِ، وَعَلَى الْإِمَامِ قِتَالُهُمْ، فَإِنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ – رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ – قَاتَلَ أَهْلَ الرِّدَّةِ بِجَمَاعَةِ الصَّحَابَةِ، وَلِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ أَمَرَ بِقِتَالِ الْكُفَّارِ فِي مَوَاضِعَ مِنْ كِتَابِهِ، وَهَؤُلَاءِ أَحَقُّهُمْ بِالْقِتَالِ؛ لِأَنَّ تَرْكَهُمْ رُبَّمَا أَغْرَى أَمْثَالَهُمْ بِالتَّشَبُّهِ بِهِمْ وَالِارْتِدَادِ مَعَهُمْ، فَيَكْثُرُ الضَّرَرُ بِهِمْ. وَإِذَا قَاتَلَهُمْ، قَتَلَ مَنْ قَدَرَ عَلَيْهِ، وَيَتْبَعُ مُدْبِرَهُمْ، وَيُجْهِزُ عَلَى جَرِيحِهِمْ، وَتُغْنَمُ أَمْوَالُهُمْ. وَبِهَذَا قَالَ الشَّافِعِيُّ.
[2] «تحفة المحتاج بشرح المنهاج» (12/108-109) /وهذا الوصف للدار -وهو كونها إسلاميّة أو حربيّة- وصفٌ عارضٌ يتغير بتغير غلبة الأحكام التي تجري فيها، وأما قول من قال إنها ثابتة لا تتغير فغير صحيح.
[3] تحفة المحتاج في شرح المنهاج، أحمد بن حجر الهيتمي، تحقيق جماعة من العلماء، المكتبة التجارية الكبرى، القاهرة./ (9/269)./ ما حُكم بأنّه دارُ إسلامٍ لا يصير بعد ذلك دارَ كفرٍ مطلقًا
[4] “تحفة المحتاج” (8 / 82)، و”أسنى المطالب” (4 / 204)
[5] شمس الدین محمد الخطیب الشربینی ، مغني المحتاج إلى معرفة معاني ألفاظ المنهاج – ج 2 ص465 / ولو غلب الكفار على بلدة يسكنها المسلمون كطرسوس لا تصير دار حرب .
[6] و الرّملي در “نهاية المحتاج”می گوید: “ومِنها -أي: مِن دار الإسلام- ما عُلم كونُه مسكنًا للمسلمين، ولو في زمنٍ قديمٍ، فغلب عليه الكفّارُ كقرطبةَ؛ نظرًا لاستيلائنا القديم”.
[7] أخرجه الروياني في ((مسنده)) (783)، والدارقطني (3/252)، وأبو نعيم في ((تاريخ أصبهان)) (1/92)
[8] هیتمی، ابنحجر، تحفة المحتاج فی شرح المنهاج، ج9، ص269.