Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Анвоъи дорул куфр ва табдили дорул ислом ба дорул куфр.

Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох

(10- қисмат)

Ин шахс дар чанин холати дигар доройи самти шаръий дар дорул ислом нест ва хамчун ек мужрими оддий сокин дар дорул ислом бо вай муомала мешавад на хамчун хоким ва рахбар ва намояндайи ижроийи қонуни шариати аллох ва намояндайи муслимин.

Дар чанин вазиати изтирорийки пеш омада дорул ислом бо куфри хоким табдил ба дорул куфр намешавад, чун муслимин дар холи мубораза бо чанин хокими кофари хастанд ва қавонини чанин хокими кофариро напазирофтанд. Дар чанин холати метавон сухани Дисуқий моликийро нез бо сухани ин даст аз шофеъийхо наздик кардки мегуяд: ” агар билоди исломий ба тасарруфи куффор дар ояд, то замоники шаъоири исломий дар он побаржо бошад, ба дорул куфр табдил намегардад.” Мисли кишвари Яман, Хиндустон, ва Ироқ ва [1]

Сурия ва Иордания ва Миср ва Алжазоир ва Либий ва Туркистони шарқий ва Узбакистон ва Тожикистон ва ……..ки мустаъмарайи куффори секуляр буданд ва хамиша дар холи жиход ба сар бурданд. Аз дигар маворидики метавон ном бурд, дўврайи астки муғулхо, сарзамини исломийро ишғол карданд ва куффор бар муслимин хоким шуданд; аммо уламойи ислом дар он замон хам ба сарзаминхойи ишғолий , билоди куфр нагуфтанд чун муслимин хамиша ба нисбатхойи мухталифи дар холи жиход бо ишғолгарон буданд.

Дар ин сурат дар мазхаби шофеъий чи ба дидгохи имоми шофеъий рохимахуллохки ибни Қуддома рохимахуллох онро нақл карда истинод кунем ва чи ба дидгохи ондаста аз уламойи бузургворики мўътақид хастандки дорул ислом “суратун ла хукман” табдил ба дорул харб мешавад, дар хар ду холат манот ва меъёри  тағйирдор ва сарзамин  ” қонун ва хукм” ва салатайи астки бар сарзамин хокимият пейдо карда аст. Агар салата ва қонун моли ислом бошад сарзамин хам дорул ислом ва агар ин салата ва қонун тасаллути куффор аваз шавад сарзамин хам табдил ба сарзамини дорул харб мешавад.

Ханбалийхо:

Ибни Қуддома ханбалий рохимахуллох дар нақди  бар сари се шартики иддайи аз уламойи мазхаби ханафий жихати тағйири ” дорул ислом” ба ” дорул куфр” қоил буданд мегуяд:

  وَلَنَا، أَنَّهَا دَارُ كُفَّارٍ، فِيهَا أَحْكَامُهُمْ، فَكَانَتْ دَارَ حَرْبٍ – كَمَا لَوْ اجْتَمَعَ فِيهَا هَذِهِ الْخِصَالُ -، أَوْ دَارَ الْكَفَرَةِ الْأَصْلِيِّينَ .

Назди мо сарзаминики ахкоми куффор ижро шавад чанин сарзамини дорул харб аст  хар чандки доройи ин се шарт бошад ё инки дар ва сарзамини куффори аслий бошад. Ва дурий ва наздикийи [2]

сарзаминики ахкоми куффор бар он жорий мешавад таъсири дар дорул куфр ё дорул ислом шудани сарзамини надорад. Чунончи баён шуд ибни Қуддома ханбалий рохимахуллох мегуяд ин раъйи имоми Шофеъий рохимахуллох хам хаст. Ва ба ин шикл мазхаби ханбалий хам боз манот ва маллок ва меъёри хукм додан бар сарзаминиро новъи ахкоми жорий бар он сарзамин медонад.   .[3]

(идома дорад…….)


[1] حاشیه دسوقی، دسوقی مالکی، دارالفکر، بیروت، لبنان، ج2 ص188.

[2]المغني مع الشرح الكبير) 10/ 95./  لنا أنها دار كفار فيها أحكامهم فكانت دار حرب كما لو اجتمع فيها هذه الخصال أو دار الكفرة الأصليين/

[3] المغني مع الشرح الكبير 10/ 95. (ومتــى ارتد أهــل بلد وجــرت فيه أحكامـهم صاروا دار حرب في اغتنام أموالهم وسبي ذراريهم الحادثين بعد الردة، وعلى الإمام قتالهم فإن أبابكر الصديق رضي الله عنه قاتل أهل الردة بجماعة الصحابة، ولأن الله تعالى قد أمر بقتال الكفار في مواضع من كتابه وهؤلاء أحقهم بالقتال لأن تركهم ربما أغرى أمثالهم بالتشبه بهم والارتداد معهم فيكثر الضرر بهم، وإذا قاتلهم قتل من قدر عليه ويُتبع مدبرهم ويُجاز على جريحهم وتغنم أموالهم، وبهذا قال الشافعي. وقال أبو حنيفة: لاتصير دار حرب حتى تجتمع فيها ثلاثة أشياء: أن تكون متاخمة لدار الحرب لاشيء بينهما من دار الإسلام (الثاني) أن لايبقى فيها مسلم ولاذمي آمن (الثالث) أن تجري فيها أحكامهم. ــ قال ابن قدامة ــ ولنا أنها دار كفار فيها أحكامهم فكانت دار حرب) (

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *