Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (2) (26 қисм)
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган
(15- қисм)
Албатта насихат қилиш, яхшиликни раво кўриш, кўнгил ачиниши айблашдан фарқ қилади, хамма насихат қила олади. Шунингдек росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:
« الدِّينُ النَّصِيحَةُ. قُلْنا: لِمَنْ؟ قالَ: لِلَّهِ ولِكِتابِهِ ولِرَسولِهِ ولأَئِمَّةِ المُسْلِمِينَ وعامَّتِهِمْ» [1]
Дин насихатдан,кўнгил ачинишидан, яхшиликни раво кўришдан иборатдир, шунда айтдикки: кимлар учун? Мархамат қилдилар: аллох таоло учун, уни китоби учун, элчилари учун, имомлари учун ва мусулмонларни пешвоси учун ва умум мусулмонлар учун.
Мана шундай шаръий манбаъларга асосланган холда Фузайл ибни Иёз рохимахуллох айтганки: мўъмин айбларни ёпади ва насихат қилади, фожир эса хурматсизлик қилиб айб топади.
Албатта бир диёрни дорул ислом деб номлашга нисбатан шундай омиллар хам мавжудки, мўъминларнинг баъзи бир дастаси бу диёрларни дорул ислом деб иқрор бўлишларига монеълик қилади, баъзи бир кишилар мана бу омиллар билан булғанишган ва ўзларига мухолиф бўлган дорул ислом хақида насихат қилиш,яхшиликни раво кўришга эмас,балки айблашларга,хурматсизликларга дучор бўлишади. Мана бу омиллар хам кўпроқ 1- мазхабий таъассубларга ва шаръий хақиқатни яширишга ва 2- нажодпарастлик ва миллатпарастликка бориб тақалади.
Нацианализм ва миллатпарастлик хислари узоқ ўтмишдан буён худди хозирги замонга ўхшаш бир офат хисобланган. Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни вафотларидан бир муддат олдин мусайламайи каззоб ямомада нубувватни иддао қилиб чиқади. Талха исмли бир киши уни олдига мулоқот қилишга келади ва ундан сўрайдики: мусайлама қаерда? Унга қарата айтишдики: мусайлама эмас балки росулуллох дегин! Талха айтдики: уни кўрмагунимча қабул қила олмайман. Мусайлама билан рўбарў бўлган пайтида, ундан сўрадики: сени олдингга нима келади? Мусайлама айтдики: рижс. Талха сўрадики: нурда келадими ё қоронғиликдами? Қоронғиликда,деди. Шундан сўнг талха айтдики: гувохлик бераманки сен ёлғончисан ва Мухаммад ростгўйдир, аммо робиъа қавмини ёлғончиси бизларни наздимизда музир қавмини ростгўйидан кўра севимлироқдир. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам музир қабиласидан эдилар, мусайлама эса робиъани наслидан бўлган. У шахс хам робиъани қавмидан эди; қавмпарастлик ва нацианализм хислари сабабли мусайламайи каззобга қўшилади ва ямома жангида у билан бирга ўлдирилади. [2]
Бундай кимсаларни наздида уларга шахсият берадиган омил дин эмас; балки уларга шахсият берадиган омил нажод хисобланади. Биринчи бўлиб нажодпарастликка иддао қилган кимса хам шайтон бўлган эди, у одамни қаршисига туради,яъни шайтон аллохни хукмини қаршисида нажодпарастликка асос солган эди:
قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ ۖ قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ (اعراف/12)
(Аллох) деди: “сенга буюрган пайтимда нима сени сажда қилишдан тўсди?” “мен ундан (одамдан) яхшироқман. Мени оловдан яратгансан. Уни эса лойдан яратдинг”,деди у.
Нажодпараст нацианалистларнинг энг катта далиллари шуки, фалончи мени нажодимдан эмас ва мени тилимда сухбатлашмайди. мана бу нажод уларга қаердан етиб келган? Оталарини жинсий олати орқали етиб келган, шу сабабли хам имом Ахмад ва Насоий ва бошқалар росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан ривоят қилишиб тавсия қилишганки: бор отангни олатини тишлаб ол. [3]
Хозирги пайтда хам мана шу қоида хоким бўлиб айтишадики: иорданияни,курдларни, саудияни, мисрни, ўзбекларни, тожикларни дорул куфри …….туркистон, эрон, афғон, чечен, сумоли ва бошқа дорул исломдан кўра яхшироқдир. Ёки хатто айтишадики, туркияни,курдларни дорул куфри туркистонлик ханафийларни дорул исломидан ёки жаъфарий шиъаларини дорул исломидан ё толибон ханафийларини дорул исломидан ёки сумолидаги шофеъийларни дорул исломидан ё молидаги моликийларни дорул исломидан ё ямандаги зайдий- шофеъийларни дорул исломидан ё довланинг наждийлар дорул исломидан кўра яхшироқдир. Нима учун? Чунки уларнинг мазхаби мана бу кимсаларни мазхаби билан бир хил эмас.
Сен агар жаъфарий шиъаларини ё ханафийларни ё шофеъийларни ё ханбалийларни ё зайдийларни,моликийларни, наждийларни ёки исломий мазхаблар ва тафсирларни бирортасини ёқтирмасанг хатто улардан нафратлансанг хам ё сен амакинг ё тоғанг ё амакингни ўғли ё тоғангни ўғли хатто ака-уканг, отанг, онанг ва бошқа яқинларингдан нафратлансанг ё нафратланмасанг хам , булар шу бугунги кунгача содир бўлмаган ажойиб-ғаройиб нарсалар хисобланмайди; балки бу ердаги энг мухим нарса сен ўзингдаги нафратга қарамасдан адолат қила олишинг керак ва мана бу нафрат сени адолат йўлидан узоқлашишингга боис бўлмаслиги керак.
(давоми бор…….)
[1] مسلم 55/ نسائی 4210
[2] ابنكثير، البدايه و النهايه: 6/ 400، دارابيحيان./ «أشهد أنك كذاب و أن محمداً صادق و لكن كذاب ربيعة أحب الينا من صادق مضر»
[3] قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَعَزَّى بِعَزَاءِ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَعْضُوهُ بِهِنَّ أَبِيهِ وَلَا تُكَنُّوا» رواه البخاري في (الأدب المفرد) ص 425 [963/1 ] ، والنسائي في (السنن الكبرى) (5/272) [8864] و (6/242) [10812] وفي (عمل اليوم والليلة) [976] ، وأحمد في (المسند) 5136، (5/136) وابنه في (زوائد المسند) (5/136) ، وابن أبي شيبة في (المصنف) (15/33) [19030] أو (7/456) [37183] ، وأبو عبيد القاسم بن سلام في (غريب الحديث) (3/163) [422] و (3/288) [467] (ط مجمع اللغة العربية) ، والحربي في (الغريب) (3/919) ، والطحاوي في (شرح مشكل الآثار) 8231، 233، 235 برقم (3204، 3205، 3207)، والهيثم بن كليب الشاشي في (مسنده) (3/374) [1499] ، وابن حبان في [3153الإحسان] أو [736 موارد] ، والطبراني في (المعجم الكبير) (1/198-199) [532] ، والقطيعي في (جزء الألف دينار) [209] ، وأبو نعيم في (معرفة الصحابة) [756] ، والبغوي في (شرح السنة) (13/120-121) [3541] ، والضياء المقدسي في (المختارة) [1242] و [1244] ، والمزي في (تهذيب الكمال) (19/339-330) و (19/330) النسائي في ((السنن الكبرى)) (8864) واللفظ له، وأحمد (21234) / آلبانی ، تخريج مشكاة المصابيح 4828/ شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند 21236 / الألباني ، السلسلة الصحيحة269 / تخريج صحيح ابن حبان 3153 / ابن حجر العسقلاني: تخريج مشكاة المصابيح 4/404 / الألباني : السلسلة الصحيحة1/538 / محمد الأمين الشنقيطي: أضواء البيان3/527 / السخاوي: الأجوبة المرضية2/623 / شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند21233 / السيوطي: الجامع الصغير629 / الألباني: صحيح الجامع567 / أخرجه أحمد (21271)، والنسائي في ((السنن الكبرى)) (10810)، والطبراني (1/198) (534) باختلاف يسير. ، والنسائي في (الكبرى) 8136، 9357، 358 برقم (8813، 10745، 10746) ، وابن حبان 7425 برقم (3153) ، ، وابن السني ص 384، 385 برقم (433) ، والبغوي 13 120 برقم (3541) .