Асл ва стротежийи тўвхид ва даъват (2) ( бахши 13)
Шайхул мужохид: Абу Хамза мухожир хўромий хафизахуллох
(11- қисмат)
Посухи Усмон ибни Мазъун ба Валид ибни Муғийра, бар миқдори итминон ва эътимоди қалбийи амиқ у ба аллох таоло ва пазириши авоқиби амалиш далолат мекунадки гуфт: ” эй Або Шамс! Ман дар панохи каси хастамки аз ту азизтар ва нийрумандтар аст ва чашми солими ман ниёзманди хамон чизи астки чашми мажрухам дучор гашта аст” аллох таоло дар мовриди ин даста аз мўъмининки [1]
« آمَنُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ»
ки иймон оварда бошанд ва бар парвардигоришон таваккул ва эътимод карда бошанд дар мовриди еки аз сифоти онхо мефармояд:
« وَالَّذِينَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنتَصِرُونَ» (شوری / 39)
Ва касонияндки агар ситами бадишон шуд, хувиштанро ёрий медиханд ( ва зери бори зулм намераванд) ва ба интиқом бармехезанд.
Дар хенгоми касби қудрати хукуматий хам боз исломи ноқис ва кинор находани бахши аз қавонин ва ахкоми шариати аллох таоло аз каси пазирофта намешавад:
саллаллоху алайхи васаллам мукул карда буданд, ва мегуфтанд: вайро бо қовм ва қабилайи худиш вогузорид! Агар бароишон ғалаба ёфт маълум мешавадки пайғамбари ростин аст!? Баробарин, вақтики фатхи Макка ба вуқуъ пейваст, хар тоифа ва қабила барои ислом овардан шитоб гирифтанд….. [2]
إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ * وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجًا (فتح/1-2)
Фатхи сарзамин ва пийрузийи зохирий дар тағйири авзоъ ва шароит, ва иззат бахшидан ба ислом ва муслимин, ва мовзеъгирийи мардум дар баробари мусалмонон мужрийи қонуни шариат, ва гардан находани онон ба қонуни шариати ислом, хамиша муъассир буда аст. Ин буъди мухим чанон заминайиро фарохам месозандки қуръон танхоий бо калом барандайи худ аз ухдайи он барнамеояд:
«إنَّ اللهَ یَزَعُ بالسُّلطانِ ما لا یَزَعُ بالقرآنِ»[3]
Худованд бо хокимият ва қудрати хукуматий, кориро ба анжом мерасонадки , бо қуръон ба анжом намерасонад.
Дар чанин шароити хайатхойи намояндагийи ақвом ва қабоили секуляр ба Мадина омаданд, еки аз ин хайатхо мутаъаллиқ ба сақиф буд, раиси он хайат дархост кардки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои онон пеймони бинависанд, ва бо секуляристхойи сақиф сулх кунанд мабний бар инки ба онон ижоза дихандки зино бикунанд ва шароб бинушанд ва рибо бухуранд, ва ибодатгохи бути бузургишон лотро ба онон вогузоранд, ва ононро аз намоз муоф кунанд, ва аз онон нахохандки ибодатгохи бутхойишонро ба дасти худишон хароб кунанд.
Ин дастхостхо дақиқан бахши аз хамон дархостхойи астки секуляристхойи кунуний бар муслимин тахмил намуданд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қотиъона хозир нашуд хеч ек аз дархостхойи ин секуляристхойи илтиқотийро бипазирад. Ба хамин далил чорайи жуз ин наёфтандки дар баробари кулли қонуни шариат таслим шаванд на бахши аз он:
Инхо назди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бозгаштанд ва таслим шуданд ва ислом оварданд, ва шарт кардандки шахси росулуллох саллаллоху алайхи васаллам вайрон кардани ибодатгохи бути бузургишон лотро бар ухда бигиранд. [4]
Имруза, секуляристхойи жахоний ва секуляристхойи махаллий аз муслимини шариатгаро, дархости ғейри аз дархости секуляристхойи сақиф надоранд; онхо исломи ноқисро мехохандки дар умури ижтимоий, омузиш ва парвариш, иқтисод, хунар, қавонини жазоий ва маданийи жомеъа ва ……..дахолати надошта бошад ва хукм ва қонуни аллох дар ин заминахо кинор зада шуда ва хукм ва қонуни худишон жойгузин гардад. Онхо исломро мехохандки ба онхо ижоза дихад зино кунанд, шароб бинушанд, рибо бухуранд, намоз нахонанд ва ……….
(идома дорад……)
[1]ابن هشام،سیره النبویه، ج 2، ص 10
[2]صحیح بخارى، ج 2، ص 615- 616.
[3]قد رُویَ عن عمر وعثمان رضی الله عنهما
[4]ابنهشام،سیرهٔ النبویه، ج 2، ص 527-542 / زاد المعاد، ج 3، ص 26-28؛.