Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган
(2-қисм)
Шунга асосланган холда мусулмонларни орасида секуляризмни ривожлантириш билан секуляризмни исломни ўрнига алтернатив бадал сифатида келтиришади, фикр озодлиги остида ёзувчиларга, жамоатларга, анжуманларга ва хатто секуляр ахзобларга майдон берилган, Али абдурраззоқга ўхшаган кишилар аллохни шариатидаги қонунларни жамиятнинг ижроий масалаларидан ва хокимиятидан ажралиши хақида “ислом ва хукм усуллари” номли асарларни ёзишади.
Ва нихоят 1908 йилда парижда тараққиёт ва сулх бирлашмасини кўмитаси “хизб” номи остида секуляр ва миллатпараст ёшларни тарбияси бўйича қудратни қўлга киритиш учун ва халифа Абдулхамиддан қудратни тортиб олиш учун бутун жахон секуляр кофирларини химояси остида иш бошлайди. “Хизб”дан бўлган асосий мақсад хам шу бўлган, худди шу нарсани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам зирор масжидини нобуд қилиш орқали дорул исломда мунофиқлар тўдаси томонидан бош кўтариб чиқишига рухсат бермаган эдилар. Дорул исломда хизб ясашлар тафарруқни муқаддамоти ва вахдатни парчаланиши учун шароит ,хамда уни нобуд бўлишини бошланиши бўлади.
2-Баён, фикр, ақида озодлиги остида 16 асрни охирларида малтада насрониятни таблиғ қилиш маркази иш бошлайди ва 1212 йилда америкалик насроний таблиғчилар сурия ерларига кириб келишади ва 1217 йилда америкалик протестат таблиғчилар томонидан сурияда насрониятни таблиғ маркази ташкил қилинади ва 1235 йилда суриянинг илмий жамият олийгохи ва 1244 йилда хам сурияда американинг берот номли олийгохи ташкил қилинади.
Волмоез волмер номли буюк насроний даъватчиси 1313 йилда байтул муқаддасда ўтказилган конференцияда ўзларининг даъват мақсадлари хақида айтадики: “ бизларнинг мақсадимиз мусулмонларни насроний қилишлик эмас, мана бу нарса улар учун харомдир, балки мақсад шуки, бизлар уларни исломдан узоқлаштиришимиз керак, улар аллох билан алоқаси узилган шахсларга айланишлари лозим, сизлар мана бу ишни воситасида ислом жахонида бир йўлни вужудга келтирасизлар,натижада эса улар сизлар тайёрлаган йўлдан харакат қилишади. “
“Усмонийларни андалусий қилиш режаси” ва мусулмонларни орасида хизб ташкил қилиш билан бирга; тавхид номи билан наждийлар усмонийларни суфийларни ақидасига эга бўлганликлари ва гумбадлар мавжудлиги сабабли такфир қилишни бошлашади, усмонийларни муртад дейиш орқали уларнинг диёрларини хам дорул харбнинг дорул куфрлари деб таништира бошлашади ва мана шу шаклда ислом номи билан ғайри шаръий жангни шўлалантиришади. Баъзи бир биродарлар шайх мухаммад ибни абдулваххобни ўзига хос тушунчалари борасида ханбалий мазхаби бўйича наждий,наждият ибораларидан фойдаланилгани учун норози бўлишади, аслида эса мана бу истелохлар наждийларни наздида комилан қабул қилинган оддий нарса хисобланади, мана бу тафаккуротни энг катта фикрий манбаъларидан бири
«الدُّرر السَّنِيَّة في الأجوبة النجدية»
хисобланади, ёки наждийлар томонидан
«علماء الدعوة النجدية» یا «أئمة الدَّعْوَة النجدية» یا «مفتي الديار النجدية»
номли китобларни ёзиш хам оддий бир иш саналади, наждийларнинг ўртасида даъват бўйича кўзга кўринган уламолардан бўлмиш шахй Абдуррохман ибни Хасаннинг “масаил ва фатаван наждиях” номли китобини ёзиши ёки шайх абдуллатиф оли шайхнинг “машахиру уламаи нажд ва ғойрихим” номли китобини ёзиши ёки шайх абдуллатиф ибни Абдуррохман ибни Хасан оли шахйнинг “мажмуъатур росаил ва масаилин наждиях” номли китобни ёзишлиги ёки бўлмасам қуйидаги : [1]
علماء نجد خلال ثمانیه قرون[2]
البيان المفيد فيما اتفق عليه علماء مكة و نجد من عقائد التوحيد
الدعوة الإصلاحية في بلاد نجد على يد الإمام محمد بن عبد الوهاب وأعلامها من بعده
Номли китобларни ёзилиши ё “мажду фи тарихи нажд” номли тарихий китобларни ёзилиши оддий бир иш хисобланган, мана бу тафаккурни вакилларидан хам ўзларини умумий суратда ахли суннатни вакили эмас, балки имоми Ахмад ибни Ханбални мазхабидаги тафсирни вакили сифатида таништиришларини кутамиз, чунки ахли суннат бир неча мазхаблар ва ўнлаб турли-хил тафаккурлардан ташкил топган бўлиб улардан бири мана шу наждият тафаккуридир; улар шуни яхши билишсинки ханбалий мазхабини ўртасида уларни тафсирларидан бошқа тафсирлар хам мавжуд, хар бир киши ўзига хос фалончи мазхабдан бўлган тафсирини исломни айни ўзидан ахли суннатдан деб билади ва бошқаларни нобуд қилади ё хатто ўзини мазхабини ахли суннатни айни ўзидан деб санайди ва бошқа мазхабларни кўрмаганликка олади ва уларни нобуд қилишга харакат қилади; бу ердаги қози фақат барча исломий мазхабларни улил амр шўроси бўлиб у ўзини вохид ижмоъси билан охирги раъйни ва охирги хукмни содир қилади, шахслар ва тарқоқ мазхаблар бу хукмни содир қилмайди, бўлмасам бутун тарих давомида ханафийлар, шофеъийлар, ханбалийлар,мўътазилалар, зохирийлар, жаъфарийлар ва бошқа ўнлаб мазхаблар бир-бирларини бошига олиб келган мусибатлар такрорланади.
(давоми бор……..)
[1] مشاهیر علماء نجد و غیرهم، عبد الرحمن بن عبد اللطیف آل الشیخ، تحقیق باشراف دار الیمامه للبحث و الترجمه و النشر، (بیجا)، دوم، ۱۳۹۴ق.
[2] علماء نجد خلال ثمانیه قرون، عبدالله آل بسام، ریاض، دائر العاصمه المملکه العربیه السعودیه، دوم، ۱۴۱۹ق.