Исломий хукуматни ташкил қилинишига хужжат борми? Агар бўлса нимага кўрмаганга олинади? Жиходий ташкилотлар мана бу сўзларга қанчалик хамжихат бўлишган? (8)
……..масалани салбий томонида эса, зулмни олдини фақатгина йўлланма бериш, насихат қилиш билан олиб бўлмайди. Золимлар ўзларини зулмлари учун шундай хийлалар ва абзорлардан фойдаланишадики, уларни ишларига кифоя қилиш учун нихоятда кучли қувватга эга бўлиш керак. Шу билан бирга агар бир башарий тафаккур бир нарсани зулм ,деб хисоблайдиган бўлса, бошқа бир тафаккур уни зулм хисобламаслиги,уни қонуний ,деб қабул қилиши мумкин, аммо аллохни шариатида бу хақида бошқа назар мавжуд бўлиши мумкин. Бундай суратда шариат қонунлари бошқа қонунлар устидан хукмронлик қилиши кераклиги намоён бўлади.
Хукумат шундай бир ташкилотки, машруъ ва қонуний шаклда куч-қувватдан фойдалана олади, шахсларни мухокама қилиб жазолайди, дорул исломни чегараларини сақлайди ва душманларнинг тажовуз қилишига йўл бермайди ва жиноятчиларни жазолайди. Ижобий томондан олиб қараганда хам адолатни ижро қилиш учун қудратга эхтиёжимиз бор,мана бу қудрат хокимиятда мавжуд.
Башарнинг шахсий,ижтимоъий,моддий ,маънавий эхтиёжларини барчасини жамланмасидан иборат бўлган ва жуда кенг майдонда инсонни худо билан,бошқалар билан хатто табиат билан алоқаларининг хамма қирраларини ўз ичига олган ислом шариатининг хамма нарсани қамраб олувчи омили хам исломий хукуматни ташкил қилиш эканини таъкидлайди.
Хукуматга эътибор бермасдан туриб хилма-хил доиралардаги шариатнинг хадафларини,унинг зарурий ишларини рўёбга чиқаришни иложи йўқ, ахкомлар ва хуқуқий қонунлар,ижтимоъий қонунлар, сиёсий қонунлар, жазо бўлимига оид қонунлар жамиятда қудратли хукуматни сояси остида амалга оширилади. Хадисларни таъбири бўйича хам исломий хокимият хамма фарзларни,суннатларни химоя қилувчисидир. [1]
Исломий шариатдаги хукумат ташкил қилишнинг энг мухим зарурати
«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»
ни таъминлаш бўлиб, чунки буни кетидан
«فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ»
учун ва аллохни қонунлари билан хукм қилиш учун шароит мухайё бўлади. Чунки аллохни ибодатлари ва динни қонунлари учун мухит мухайё бўлиши керак, унда мўъминона яшаш хам осон бўлиши лозим. мана бундай шароитни ижод қилиш хам хукмронлик қилувчи қудратни қўлидан келади. Шунингдек исломий давлат маданий ,сиёсий,иқтисодий,соғлик- тозалик жихатидан мўъминона яшашга осон бўладиган фазони вужудга келтириши керак бўлади.
[1]ابن ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغة، چاپ محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره ۱۳۸۵ـ۱۳۸۷/ ۱۹۶۵ـ۱۹۶۷، چاپ افست بیروت (بی‌تا). / ابن بابویه، علل‌الشرایع، نجف ۱۳۸۵ـ ۱۳۸۶، چاپ افست قم (بی‌تا). / ابن بابویه، کتاب‌الخصال، چاپ علی‌اکبر غفاری، قم ۱۳۶۲ش. / ابن شعبه، تحف العقول عن آل‌الرسول صلی‌اللّه علیهم، چاپ علی‌اکبر غفاری، قم ۱۴۲۵. / ابن شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، چاپ هاشم رسولی محلاتی، قم (بی‌تا).
