Савол: хавориж худони бадтарин махлуқоти эмасми, мусулмонлар учун уларни ўлдириш аслий кофирлар ва тоғут тузумларидан кўра муқаддамроқ эмасми?
(матлабни комил матни)
Жавоб: аслида мана бу “хавориж” деган истелохни душманга хизмат қилаётган рухий жангларни олиб борувчилар томонидан хақорат,лақаб сифатида ишлатилади ва ўтган йиллар давомида минглаб мусулмонлар шу сабабли нохақ ўлдирилган ва хозирда хам ўлдириляпти; мана бу истелохдан нотўғри хулоса чиқариш сабабли мусулмонларни қони тўкилган, агар ўлдирилган хар бир мусулмон учун дунё нобуд бўладиган бўлса, аллохни наздида енгилроқ ва осонроқдир, бир мусулмонни қонини қадри дунёдан хам юқорироқ туради:
لزوالُ الدنيا أهونُ على اللهِ مِنْ قتلِ رجلٍ مسلمٍ [1] یا «لزوالُ الدُّنيا أهونُ على اللهِ من قتلِ مؤمنٍ بغيرِ حقٍّ».
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бошқа бир жойда каъбага хитоб қилиб мархамат қиладиларки:
لَلْمؤمنُ أعظَمُ حُرمَةً عِندَ اللّه ِ مِنكِ، إنَّ اللّه َ حَرَّمَ مِنكِ واحِدَةً، وحَرَّمَ مِنَ المُؤمِنِ ثَلاثا: دَمَهُ ومالَهُ وأن يُظَنَّ بِهِ ظَنَّ السَّوءِ[2]
Мўъмин киши аллохни наздида сендан кўра хам хурматлироқдир; чунки аллох сендан фақат бир нарсани харом қилган, мўъмин кишидан эса учта нарсани: молини,жонини,ундан ёмон гумон қилишни.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:
لو أنَّ أَهلَ السَّماءِ وأَهلَ الأرضِ اشترَكوا في دمِ مؤمنٍ لأَكبَّهمُ اللَّهُ في النَّارِ.[3]
Агар осмон ва ер ахли мўъминни қонини тўкишда қатнашса, аллох таоло уларни хаммасини жаханнамни оловига ағдариб ташлайди; шунга қарамасдан наждий хизблар ва бошқа исломий содда ахмоқ кишиларнинг алданиб ўтирганини кўрамиз, мана шунча бутун жахон секуляр кофирлари ва махаллий муртад тоғутлар ва ички мунофиқлар тўдаси тишидан- тирноғигача қуролланган холда мўъминларни қаршисида сафга тизилиб олишган бир пайтда, улар мана бу босқинчи аслий кофирларга ва уларни ички жинояткор муттахидларига орқа қилиб олиб, мушрик ва рофизий,хавориж ва носибий деган бахоналар билан ўзларига мухолиф бўлган мўъминларга қарши жанг қилиш билан машғулдирлар, мўъмин кишини нохақ ўлдиришни аслий кофирлар ва муртадларга қарши жиход қилишдан кўра юқори ибодат ,деб хисоблашади.
Биринчи бўлиб аслий кофирларга ва секуляр тузумга ва махаллий муртадларга қарши жанг қилган ва наждий довла жамоати уни хамманхажи,хамфикри хам бўлган, аммо наждиятни содиқлик билан татбиқ қилиш масаласида довла жамоати билан бир қанча километр фарқи бўлган наждий жохил бир киши айтадики: ” ажри каттароғини танладик! Чунки агар тузумга қарши жангда ўлдирилсак бир шахидни ажрига эга бўламиз, аммо агар доишга қарши жангда ўлдирилсак икки шахидни ажрига эга бўламиз!!” бир неча йиллар олдин мана шу сўзларни жайшул исломни гурухини рахбари захрон алуш наждий айтган эди, чеченлик рамазон қодировга ўхшаган хоин хам ўзини чечен мусулмонларига қилган хиёнатини асослаш ва россияга қилаётган хизматини сўфийларни химоя қилиш ниқоби билан яшириш учун наждийларни ўлдиришга қасам ичади.
Мана бу ахли суннатни қилмаган гунохи сабабли носибий деган бахона билан қатли ом қилган ғуллот ва инглис шиъаларини ахмоқгарчили ва эрон дорул исломига хамла қилишлари ва босқинчи аслий кофирларни бир четга суриб қўйишлари ва америкалик мутахажжир суннийларни,ғуллотни, турли-хил исломий мазхабларни орасидаги жохилларни ўзларининг бир-бирларига ё шиъа жаъфарийларига нисбатан хиёнатларини,жиноятларини асослаш учун қилаётган ахмоқгарчилиги бўлади; шу сабабли хам муфассал суратда хаворижларни навларини( уларни орасидаги мусулмонлар ахли бағий хисобланади) тушунтирмоқчимиз.
Дорул исломга ва мусулмонларни хақ амирига қарши чиқаётганларни хаммаси хам бир хил хукмга шомил бўлмаслигини яхши билишимиз керак, агар мана бу асосий нуқтани хавориж хақидаги ривоятларни текшираётган пайтимизда назарга олмайдиган бўлсак, шубхасиз хатога дучор бўламиз, худди шунга ўхшаш агар бешталик ошкор кофирлар 1- аллазина хаду,2-собиъин,3- насоро,4- мажус,5- валлазина ашроку (ахзоб ва секуляристлар) ажратилмайдиган бўлса, мана буларни хар бирига билдириладиган шаръий муносабат мушаххас бўлмайдиган бўлса, шахс осонлик билан хукм содир қилишда, бу хукмни ижросида, мана бу кофирлар билан қилаётган алоқасида хатога дучор бўлади; буларни хаммаси кофирлар жумласидан бўлади, аммо хар бири алохида хукмга шомил бўлишади, худди шунга ўхшаб дорул исломга қарши исён қилаётган мусулмонларни,қўзғалончиларни барчаси ахли бағий, хавориж хисобланса хам, улар хилма-хилдирлар, дорул исломга қарши чиқаётганлар амаллари асосида эмас,балки ақидаларига биноан дасталарга тақсим бўлишади ва улар хақида хукм содир қилинади. Амирал мўъминин ва дорул исломни рахбариятига қарши чиқаётганлар беш қисмга бўлинади:
1-Қиём қилганлар ва хаворижлар “зул хувайсарах” га ва мунофиқларни тўдасига ўхшаш ошкор мунофиқлардан бўлишлари хам мумкин, мана бундай кишиларни хаммасини хукми ўлим бўлади, улар жанг қилган бўладими ё жанг қилмаганми фарқи йўқ, бу хукмни далили:
مَلْعُونِينَ ۖ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا (احزاب/61)
Магар лаънатга дучор бўлган холларида озгина (вақт тура олурлар холос). ( у пайтда) улар қаерда топилсалар ушланурлар ва ўлдириб ташланурлар.
Мана булар исломий кўринишни риоя қилишлари мумкин, аммо улар ўзларидаги ноқис исломлари сабабли бутунлай исломдан чиқишади, фақат диндан эмас балки уни хукумат қудрати маъносида хам
« يَمْرُقُونَ مِنَ الإسْلامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ ».
Бу кишиларни иймони уларни халқумларидан пастга тушган эмас, яъни аслан иймон келтиришмаган
«لا يُجَاوِزُ إِيمَانُهُمْ حَنَاجِرَهُمْ»
Али ибни Аби Толиб росулулох саллаллоху алайхи васалламдан эшитганлигини айтадики:
يَأْتِي فِي آخِرِ الزَّمَانِ قَوْمٌ حُدَثَاءُ الأسْنَانِ، سُفَهَاءُ الأحْلامِ، يَقُولُونَ مِنْ خَيْرِ قَوْلِ الْبَرِيَّةِ، يَمْرُقُونَ مِنَ الإسْلامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، لا يُجَاوِزُ إِيمَانُهُمْ حَنَاجِرَهُمْ، فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ، فَإِنَّ قَتْلَهُمْ أَجْرٌ لِمَنْ قَتَلَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ[4] .
Охирги замон пайтида ўзи ёш аммо ақли кам шундай гурух келадики, улар яхши сўзлар билан сухбат қилишади, озодлик ва умумий иштироклар, фаровонлик, миллатларни хаққи, она тили ва………га ўхшаш, гапираётган сўзлари энг яхши сўзлар бўлиб зохирда уларни қилаётган сухбатлари шунчалик чиройлики, хатто росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ажабланишларига боис бўлган, аллохни мунофиқлар хақидаги хукми қўйидагича:
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَىٰ مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ (بقره/204)
(Эй Мухаммад) одамлар орасида шундай кимсалар борки, унинг гапирган гапи хаёти дунёда сизга қизиқ туюлади. Ва ўзи (исломга) ашаддий хусуматчи бўлган холида дилидаги “иймонига” аллохни гувох келтиради.
Гохида уларнинг исломий қонунлари,исломий хукумат, ислох қилиш хақида хам гапираётганликларини кўрамиз, аммо ўзлари ва жамиятни устида исломий мазхаблардан бирортаси асосида аллохни хокимияти жорий бўлишини қабул қилишмайди. Улар исломдан худди ўқ камондан чиққанидек чиқишади ва уларни иймони халқумларидан пастга тушмайди. Уларни қаерда топсангиз ўлдиринглар. Чунки уларни ўлдирган кимсани хар бири қиёмат кунида мукофотга эга бўлади.
Мана булар жаханнамда энг ёмон жойгохга эга бўлишади, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уларни энг ёмон махлуқот сифатида таништирадилар ва дорул исломни хокимиятидан чиқиб кетган мунофиқлар хақида мархамат қиладиларки:
«قَوْمٌ يُحْسِنُونَ الْقِيلَ وَيُسِيئُونَ الْفِعْلَ، يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، ثُمَّ لَا يَرْجِعُونَ حَتَّى يَرْتَدَّ عَلَى فَوْقِهِ، هُمْ شَرُّ الْخَلْقِ وَالْخَلِيقَةِ، طُوبَى لِمَنْ قَتَلَهُمْ أَوْ قَتَلُوهُ، يَدْعُونَ إِلَى كِتَابِ اللَّهِ، وَلَيْسُوا مِنْهُ فِي شَيْءٍ، مَنْ قَتَلَهُمْ كَانَ أَوْلَى بِاللَّهِ مِنْهُمْ[5].
Бу гурух жуда яхши маъруза қилишади,лекин амал қилишмайди. Мана бу либирал секулярзадалар ва дазмолланган бошлиқларни фикрларига бир назар ташланглар, улар фақат гапиришни,гап сотишни билишади холос…… қуръон ўқишади аммо бу уларни томоқларидан пастга тушмайди. Улар диндан худди ўқ камондан жудо бўлганидек чиқиб кетишади. Улар динга қайтиб келишмайди, худди отилган ўқ камонга қайтиб келмаганга ўхшаш. Яъни улар исломий хокимиятдан жудо бўлишгандан сўнг, мутлақо ўзларини итоатларини бу хукуматни қудратига беришмайди ва исломий хокимиятни қўл остидаги минтақаларга қайтиб келишмайди; нахравондаги “зул хувайсарах” ни ва шарқий туркистондаги хўжаниёзни ва маккадаги шариф хусайнни, махободдаги қози мухаммадни ва сумолидаги шайх шариф ахмадни ё ироқдаги мухсин абдулхамидни ё тунисдаги рошид ғанушийни ё афғонистондаги сайёфни ва чечендаги қодировни ва эрондаги ражавий тўдасини ва бошқаларни кўрганмиз. Мана буларни ўлдирадиган ёки уларни қўлида ўлдирилган кишилар қандай бахтли кишилардир. Улар аллохни китобига даъват қилишади, аслида уни хидини нима эканини хам билишмайди. Зохирда исломий кўриниш ва оят, хадислар ва мусулмонларни тарихи билан ўйнашиш орқали либирализм ва секуляризмга, секуляристларни хокимиятига ва секуляристларни парламентидаги ўйинларга даъват қилишади, ёки чечендаги қодировга ўхшаб мана бу йўлда жанг хам қилишади, мана бу кимсалар қуръонни, аллохни шариатидаги қонунларни хидини нима эканини билишадими? Кўриб турганингиздек, булар авом халқни алдаш учун қуръон оятлари билан ўйнашишади, аммо росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сўзларига кўра:
«يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ يَحْسِبُونَ أَنَّهُ لَهُمْ وَهُوَ عَلَيْهِمْ»
“Қуръон ўқишади ва қуръон улар билан бирга ,деб тасаввур қилишади, аслида эса қуръон уларга қарши бўлади.” Улар билан бирга қуролли жанг қилаётганлар аллохга яқинроқдир.”
Мана бунга ўхшаган кимсаларни ташқи секуляр босқинчиларни ва махаллий муртадларни атрофларидаги кимсаларни кўрмаяпмизми? Эрдуғонни ва истелох билан айтганда барча либирал, секуляр исломгароларни жахон секуляр кофирларининг ёнида туриб олиб дорул исломга ва аллохни шариатидаги қонунларга қарши исён қилишганини кўриб турибмизми? Қодировни россиянинг қанотини остига кириб олиб озодлик талаб қилаётган мужохидларга қарши жанг қилаётганига гувох бўлмаяпмизми?
Мусулмонларни баданидан жудо бўлган хаворижлар гурухи аксаран идеологияга ё собит манхажга эга эмаслар, шу сабабли хам ёки ўзларини ахли таъвилни гурухларида ўзларини яшириб олишади ё аксаран бешталик ошкор кофирларни гурухига боғланган ё уларга хизмат қилаётган бўлишади, секуляристик равишларни ва қавмпарастликни таркиб қилиш билан исломий сахих манхажга ва дорул исломга қарши муқобила қилиш учун ташкил топишган ва ахли бағийдан бўлган бу гурухни ва хаворижларни дастасини кофирлар билан қилаётган мана бу муомаласи, собит ва олдиндан бир нарсани тахмин қилса бўладиган манхаж ё фикр асосида эмас,балки кофирларнинг эхтиёжи,хадафлари сабаблидир.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам жуда хам тўғри айтганлар:
«الَّذينَ في قُلوبِهِم مَرَضٌ يُسارِعونَ فيهِم يَقولونَ نَخشىٰ أَن تُصيبَنا دائِرَةٌ ۚ »(مائده/53)
Бас,сиз дилларида мараз бўлган кимсалар:”бизга бирон бало етишидан қўрқамиз”,деган холларида улар (кофирлар) томонга шошаётганларини кўрасиз.
Мана булар кофирлар билан вохид жибхани ташкил қилишган.
يَقْتُلُونَ أَهْلَ الإِسْلاَمِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الأَوْثَانِ، لَئِنْ أَنَا أَدْرَكْتُهُمْ لَأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ عَادٍ.[6]
Улар ахли исломни ўлдиришади,аммо секуляристлар (мушриклар- бутпарастлар) билан ишлари хам бўлмайди. Агар мен уларни даврида бўлсам, худди од қавмига ўхшаб қириб ташлардим. Яъни худди од қавмини хаммаси бирданига нобуд бўлганидек, мен хам уларни нобуд қилиб ташлардим. Агар мана бу кишилар Али ибни Аби Толибни замонидаги ахли таъвил хаворижларини бир қисми бўлишганда, сизни фикрингизча агар улар жанг қилишмаганда амирал мўъминин уларга қарши жанг қилмасмиди ва мусулмонлар уларни масжидларида намоз ўқишларига рухсат берармидилар ва улар хам мусулмонларни масжидларида намоз ўқишларига ва имом бўлишларига ва одамлар уларга иқтидо қилишларига хам қўярмидилар, умуман айтганда улар билан худди бир мўъминдек муносабатда бўлармидилар ёки жанг қилишлари ё қилмасликларидан қатъий назар худди од қавмини нобуд қилгандек нобуд қилиб ташлармидилар?!
Бу ердаги довлани ягона гунохи шуки, шайх мухаммад ибни абдулваххобни ва нажд уламоларини тафаккуротига содиқлик билан амал қилди. Довлани хавориж бўлгани ва уни аскарларини қони мубох бўлиши хақида биринчи бўлиб сўз очганлар довла билан хамфикр бўлган наждийлардир, агар улар довлани
«يَقْتُلُونَ أَهْلَ الإِسْلاَمِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الأَوْثَانِ»
асосида нахравон ахли хаворижларидан деб билишса, мана бу ривоятга шомил бўлишади,дейишса, шубхасиз уларни ўзлари хам мана шу дастадаги хаворижлардан бўлишади, улар мана бу дастадаги хаворижларга яқинроқдирлар, чунки уларни хаммаси секулярларни дорул куфрида ва секуляр тоғутларни хокимиятини ёнида қарор топишган, уларни секуляр мушрик кофирларни қўйиб довлага ва бошқа мусулмонларга қарши рухий жангларни йўлга қўйишган, аслий кофирларнинг хизматчи фуқахоларига айланиб аслий душманни рухий жангини бўлимида машғулдирлар.
Мана буларни орасида қуръон ва намоз ўқийдиган ва рўза тутадиган кишилар хам топилиши мумкин, бундай кишилар ошкор мунофиқларни сўзларига алданиб қолган мўъминлар бўлиб уларни тўдасига кириб қолишган, шунга қарамасдан мана бу ошкор мунофиқлар дорул исломга хуруж қилаётган дастани ўзи бўлади, улар хақида исломий мазхаблар қуйидаги сўзларни айтишган:
أَنَّهُمْ كُفَّارٌ كَالْمُرْتَدِّينَ، يَجُوزُ قَتْلُهُمْ ابْتِدَاءً، وَقَتْلُ أَسِيرِهِمْ، وَاتِّبَاعُ مُدْبِرِهِمْ، وَمَنْ قُدِرَ عَلَيْهِ مِنْهُمْ اُسْتُتِيبَ كَالْمُرْتَدِّ فَإِنْ تَابَ وَإِلَّا قُتِلَ.[7]
Улар муртадлардек кофирдирлар. Уларга қарши жанг қилиш ва уларни ўлдириш жоиздир, асирлари хам ўлдирилади ва қочиб кетганларни таъқиб қиланади, мана булардан қўлга тушганларга муртадларга ўхшаш тавба қилиш учун фурсат берилади. Агар тавба қилса озод бўлади ва тавба қилмайдиган бўлса ўлдирилади.
Шундай бўлгач ошкор мунофиқлардан хисобланган мана бу гурух
مَلْعُونِينَ ۖ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا (احزاب/61) و «فَأَيْنَمَا لَقِيتُمُوهُمْ فَاقْتُلُوهُمْ»[8] و« لَئِنْ أَنَا أَدْرَكْتُهُمْ لَأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ عَادٍ»[9]
шомил бўлишади, улар жанг қилишганми ё қилишмаганми фарқи йўқ, хаммалари ўлимга,нобуд бўлишга махкум.
2-Улар ўзларини такомуллашиш йўлида шибхи исломий ниқобларини олиб ташлаб тулайха бини хувайлид ва нубувват асридаги ё росулуллох саллаллоху алайхи васалламни вафотларидан кейинги йилларда зохир бўлган ахли риддага ўхшаб муртад бўлишган бўлиши хам мумкин, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уларни исломдан сўнг кофир бўлганликларига гувохлик бериб мархамат қиладиларки:
شَرُّ قَتْلَى قُتِلُوا تَحْتَ أَدِيمِ السَّمَاءِ، وَخَيْرُ قَتِيلٍ مَنْ قَتَلُوا، كِلَابُ أَهْلِ النَّارِ، قَدْ كَانَ هَؤُلَاءِ مُسْلِمِينَ فَصَارُوا كُفَّارًا.[10]
Осмон гунбадини остидаги энг ёмон ўлдирилганлар хисобланишади, мана бу кимсаларни қўли билан ўлдирилганлар эса энг яхши ўлдирилган кишилар бўлиб қолишади, ана бу кимсалар ахли жаханнамни итларидир, улар мусулмон эдилар кофир бўлишди.
3-Мана бу қиём қилаётганлар ва хаворижлар ва ахли бағий шундай кишилар бўлиши хам мумкинки, Али ибни Аби Толибни замонидаги нахравондаги хаворижлар дастасига ўхшаш хато таъвиллар билан чиққан кишилардек, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу даста хақида мархамат қиладиларки:
يَخْرُجُ فِيكُمْ قَوْمٌ تَحْقِرُونَ صَلاَتَكُمْ مَعَ صَلاَتِهِمْ، وَصِيَامَكُمْ مَعَ صِيَامِهِمْ، وَعَمَلَكُمْ مَعَ عَمَلِهِمْ، وَيَقْرَءُونَ القُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ.[11]
Сизларни орангизда шундай бир гурух зохир бўладики, сизларни намозингиз уларни намозларини муқобилида, рўзаларингиз уларни рўзаларини муқобилида, амалларингиз уларни амалларини муқобилида нихоятда арзимаган нарсага айланиб қолади. Улар қуръон ўқишади аммо ўқиган қуръонлари халқумларидан пастга тушмайди. Диндан (дорул исломни хукумат қудратидан) худди ўқ камондан отилиб чиқиб кетганидек чиқиб кетишади.
Амирал мўъминин Али ибни Аби Толибни лашкаридаги мана бу гурух нахравон қўшинини катта қисмини ташкил қиларди, мана бу кишилар айтишадики: хукм фақат аллох томонидан бўлиши керак. Шунда Али айтдики: мана бу хақ калом аммо ботилни назарда тутяпти. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бир қавмни сифатлаб бергандилар, мен мана бу сифатларни бу гурухда кўриб турибман:
يَقُولُونَ الْحَقَّ بِأَلْسِنَتِهِمْ لَا يَجُوزُ هَذَا، مِنْهُمْ، – وَأَشَارَ إِلَى حَلْقِهِ [12]
Улар хақ сўзни тиллари билан айтишади,аммо мана бу ерларидан пастга ўтмайди- шунда томоқларига ишора қилгандилар.
Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу даста хақида мархамат қиладиларки:
إِنَّ مَا أَتَخَوَّفُ عَلَيْكُمْ رَجُلٌ قَرَأَ الْقُرْآنَ حَتَّى إِذَا رُئِيَتْ بَهْجَتُهُ عَلَيْهِ، وَكَانَ رِدْئًا لِلْإِسْلَامِ، غَيَّرَهُ إِلَى مَا شَاءَ اللَّهُ، فَانْسَلَخَ مِنْهُ وَنَبَذَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ، وَسَعَى عَلَى جَارِهِ بِالسَّيْفِ، وَرَمَاهُ بِالشِّرْكِ»، قَالَ: قُلْتُ: يَا نَبِيَّ اللَّهِ، أَيُّهُمَا أَوْلَى بِالشِّرْكِ، الْمَرْمِيُّ أَمِ الرَّامِي؟ قَالَ: بَلِ الرَّامِي.[13]
Мени сизларни устингизда қўрқадиган нарсам шуки, бир киши қуръон ўқийди. Хатто унда энг гўзал бир холатга етиб боради ва ислом устунларидан бир устунга айланади ( яъни қуръонни янгилиги,хуррамлиги унда кўринади ва исломни дифоъ қилиш рангини,хидини ўзига олган бўлади ва исломни химоя қилади,одамларни орасида бир олим хисобланади) сўнгра аллох хохлаган нарсага ўзгариб қолади. Исломни усул ва асосларидан холи бўлиб қолади ва уни орқага отиб юборади ва қўшнисига қарши қилич кўтаради ва уни ширк келтиришда муттахам қилади. Ровийни айтишича: эй набиюллох, уларни қайси бири ширкда аввалроқ, муттахам бўлган кишими ё муттахам қилаётганми?-дедим. Қўшнисини ширкда муттахам қилаётган киши,дедилар.
Бугунги кунда биз жуда кўп кишиларни кўрамизки, бир мухтасар мутолаъа қилгандан ва ўзини атрофидагиларни орасида ё фазойи мажозийда ахли дин деб танилгандан сўнг, нихоятда осонлик билан яхудий,насроний, мажус ё собеин хатто ўзига мухолиф бўлган мусулмон қўшнисини хам нохақдан мушрик дейди ва мушрик кофирларни ахкомларини уларни устида татбиқ қилади.
Мана бу кимсалар Али ибни Аби Толиб билан бирга бўлган сахобаларни хаммасини шу жумладан ибни Аббос, Анас, ибни Умар, Хасан,Хусайн,Оиша, Хафса, Умми Саламага ўхшаш бир неча оналаримизни хам кофир деб хисоблашарди; уларни гурухига кирмаган хамма мусулмонларни тобеъиндан тортиб тоба тобеъингача такфир қилишарди. Бунга қўшимча бу даста муовияни қўшинидаги минглаб нафарларни хам такфир қилган эди, ғайри мукаффара бўлган гунохи кабираларни яъни шаробхўрлик ё зино, ўғирлик, ёлғон гапиришга ўхшаган гунохларни қилган кишиларни хам такфир қилишган, шундай бўлган тақдирда хам мана бу катта гунохларига қарамасдан Али ибни Аби Толиб хам ва исломдаги катта кишиларни қатъий раъйи хам ахли таъвил бўлган хаворижлар дастасини такфир қилишмаган, сахобалар хаворижни кофир эмаслигига ижмоъ қилишган эди. Ахли қиблани такфир қилишлик фақатгина мана бу шахсларнинг огох холда,қасддан, ўзини ихтиёри ва ишонч билан шаходатайнни бузган пайтида мумкин бўлади. [14]
Дорул исломни рахбари ва бошқа сахобалар қуролланган ё қуролсиз мунофиқлардан иборат ахли таъвил хаворижларига қарши жангни бошлашмаган, улар бегунох инсонларни ўлдириб мусулмонларни молларини талон-тарож қилган пайтларида дорул исломни масъуллари ва мўъминлар зулмни ва уларни туғёнларини ўртадан кўтариш учун уларга қарши жанг қилишди, бу жанг уларнинг исломдан чиқиб секуляр кофирларнинг ва ошкор мунофиқларнинг хукмига шомил бўлганликлари сабабли эмас эди. Шу сабабли уларни қул қилиб хам олинмаган ва моллари хам ғанимат сифатида мусодара қилинмаган, улардан ярадор бўлганлар хам ўлдирилмаган, қочиб кетган кишиларни хам таъқиб қилинмаган, тавба қилиниши хам талаб қилинмаган, балки уларга нисбатан бошқа мўъминлардек муносабатда бўлинарди, ибни Умар ва ибни Аббосга ўхшаган сахобалар уларни ортида намоз хам ўқишган, улардан 2000 нафарга яқини ибни Аббос билан сухбатлашиб мунозара олиб боргач тавба қилишади ва динга ёки дорул ислом хокимиятига қайтишади. [15]
“Зул хувайсарага” ўхшаган ошкор мунофиқлар ва уларга эргашганлар харгиз динга қайтишмади ва
«لَا يَرْجِعُونَ حَتَّى يَرْتَدَّ عَلَى فَوْقِهِ»
га шомил бўлишди.
Нахравондаги ахли таъвил хаворижлари дорул исломни рахбарини минглаб сахобалар билан бирга такфир қилишган пайтда хам, Али бунга қарама-қарши равишда уларни такфир қилгани йўқ, Алидан бу кишилар мушрикми?-деб сўралган пайтда,( чунки ошкор мунофиқлар мушрикларни хукмига шомил бўлишади) Али айтдики: улар ширкдан қочиб келишган. Шундан сўнг улар мунофиқларданми?-деб сўралди. У киши айтдики: мунофиқлар аллохни жуда кам зикр қилишади, бу кишилар эса аллохни жуда кўп зикр қиладилар. Сўнгра ундан бўлса бу кишилар кимлар бўлади?-деб сўралди. Амирал мўъминин жавоб бердиларки:
اخواننا بغوا علینا یا قومٌ بغوا علینا؛
Улар бизни биродарларимиз ва бизга қарши бағий бўлишган. У киши нахравондаги жамоатни ахли бағий ва биродар,деб номлаганлар, кофир эмас; аммо мана бу ахли бағийлар у кишини очиқ-ошкор такфир қилишган ва қўллари хам юзлаб мусулмонларни қонига беланган эди, кейинчалик уларни қўллари Али розиаллоху анхуни қонига хам беланди, амирал мўъминин Али мана шу кишилар томонидан шахид қилинди, шу билан бирга дорул исломни ва исломий хилофатни аскарлари бўлмиш юзлаб мусулмонлар хам нахравонда мана шу ахли бағий томонидан шахид қилинади.
Бу ердаги энг мухим ва хавориж харакатини ичкаридан яхшироқ таниб олиш учун лозим бўлган хамда эслатилиши керак бўлган нуқталардан бири шуки, гохида “зул хувайсара” мунофиқлари ўзларини тўдалари билан бирга дорул исломга ва аллохни шариатидаги қонунларга зарба уриш учун дорул исломга қарши хуруж қилган хато таъвилотга эга ахли бидъат гурухларига киришади, ўзини тафсирини дифоъ қилиш канали орқали ўзини ошкор қилади, ғолийлик андишалари ё ғуллотларни гурухини қолибида дорул исломни ва исломий сахих манхажни қаршисида чиқишади, буни натижасида дорул исломдан хайдалган ана ўша мунофиқлар ёки ошкор бўлган мунофиқлар хукмига шомил бўлишади.
Мана бу тоифа шошма-шошар мўъминларнинг бир гурухини алдаш орқали росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг учинчи халифалари бўлган Усмонни ўлимида ва жамал,соффайн жангларини оловини кучайтиришда мухим рол ўйнаган эди, бу сафар исломий хукуматни Али ибни Аби Толибни рахбарлигидаги дорул исломни қаршисида нахравон ахли орасида ўзларини махфий қилишган эди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам жудо ва ошкор хамда турли-хил мунофиқлар ва иймони заъиф мўъминлардан ташкил топган мунофиқларни мана бу дастаси хақида мархамат қиладиларки:
يَمْرُقُونَ مِنَ الْإِسْلَامِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، لَوْ يَعْلَمُ الْجَيْشُ الَّذِينَ يُصِيبُونَهُمْ، مَا قُضِيَ لَهُمْ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِمْ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، لَاتَّكَلُوا عَنِ الْعَمَلِ.[16]
Ўқ камондан отилгандек исломдан чиқиб кетишади. Агар уларга қарши жанг қилган лашкар пайғамбарни тилида уларга қандай савоб насиб бўлишини билишганда эди, хар қандай амалдан қўлларини тортган бўлар эдилар. ( яъни шахс учун мана бу ошкор мунофиқларга қарши жанг қилиш кифоя қилади).
Бундан сўнг Али ибни Аби Толиб айтадики: сизлар муовия ва ахли шом билан жанг қилдингизлар ва энди буларни ташлаб қўясизларми?
وَاللهِ، إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ يَكُونُوا هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ، فَإِنَّهُمْ قَدْ سَفَكُوا الدَّمَ الْحَرَامَ، وَأَغَارُوا فِي سَرْحِ النَّاسِ، فَسِيرُوا عَلَى اسْمِ اللهِ.
Аллохга қасамки, мана булар пайғамбар мархамат қилган гурух бўлишини умид қиламан. Тўғриси улар харом бўлган қонларни тўкишди ва одамларни молларини талашди. Шундай экан аллохни номи билан харакат қилинглар.
Ошкор бўлган мунофиқларни орасида “зул хувайсара” ё “зул садайя”га ўхшаш кишилар хам мавжуд эди, улар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни адолатларидан айб топишарди, аллох таоло улар хақида мархамат қиладики:
وَمِنْهُم مَّن یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُواْ مِنْهَا رَضُواْ وَإِن لَّمْ یُعْطَوْاْ مِنهَا إِذَا هُمْ یَسْخَطُونَ (توبه/58)
Уларнинг орасида садақотлар тўғрисида сизга таъна қилгувчи кимсалар хам бордир. Бас, агар ўша садақалардан уларга хам берилса рози бўладилар, агар бирилмаса бирдан норози бўлиб қоладилар.
“Зул хувайсара” имоми Табарий ва Қуртубий ва ибни Касир ва Бағавий ва бошқаларни сўзига кўра мана бу оят у хақида нозил бўлган кишидир , у росулуллох саллаллоху алайхи васалламни асридаги мунофиқлар тўдасини бир қисми бўлган, кейинчалик Алини хокимияти замонида ошкор мунофиқларни сафида нахравондаги қўшинга қўшилади,у хунайн садақотларини тақсимлаш пайтида росулуллох саллаллоху алайхи васалламга айтган эдики: эй росулуллох адолат қил. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилдиларки:
وَيْلَكَ، وَمَنْ يَعْدِلُ إِذَا لَمْ أَعْدِلْ؟ قَدْ خِبْتَ وَخَسِرْتَ إِنْ لَمْ أَكُنْ أَعْدِلُ.
Сенга вой бўлсин. Агар мен адолатни риоят қилмасам ким адолатни риоят қилади? Агар мен адолат қилмаганимда сен ноумид бўлардинг ва зиён кўрардинг? Умар ибни Хаттоб айтдики: эй росулуллох! Менга рухсат беринг уни бўйнини узиб ташлайман, аммо росулуллох саллаллоху алайхи васалалам бу киши ва унга эргашганлар хақидаги ўша машхур ривоятни ва уларнинг мусулмонларни ўртасида тафарруқ билан қиём қилишларини мархамат қилдилар:
دَعْهُ، فَإِنَّ لَهُ أَصْحَابًا يَحْقِرُ أَحَدُكُمْ صَلاَتَهُ مَعَ صَلاَتِهِمْ، وَصِيَامَهُ مَعَ صِيَامِهِمْ، يَقْرَءُونَ القُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ، …. ، وَيَخْرُجُونَ عَلَى حِينِ فُرْقَةٍ مِنَ النَّاسِ. [17]
Диққат қилсанглар бу ерда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам “зул хувайсара” ё ” зу судайя”ни атрофидагиларни, асхобларини белгиларини санаб ўтганлар,сухбат ошкор мунофиқлардан хисобланган бу шахсни ўзи хақида эмас, нахравонда ўлдирилганларни орасида уни жасадини топилиши хам, амирал мўъминин Али ибни Аби Толибни рахбарлигидаги дорул ислом лашкарини хақ эканлигига далил бўлади. [18]
Аслий мунофиқлар ўзларини атрофларига содда,ишонувчан инсонларни ислом ва исломни химоя қилиш номи билан жамлашади, мана бу содда,ишонувчан алданган инсонларни намозлари, рўзалари ва бошқа зохирдаги фарзлари бошқа мўъминларга нисбатан нихоятда олий холатда бўлиши мумкин, улар қуръон ўқишлари хам мумкин аммо бу томоқларидан пастга тушмайди ва уни дарк қилиб фиқхини хам тушунишмайди, мусулмонларни орасида тафарруқ ва қудрат бўшлиғи пайдо бўлган пайтда дорул исломни шаръий хокимиятидан чиқиб қўзғалонга,қиёмга қўл уришади.
Мана бу мунофиқлар,рахбарлар, гумрох қилувчи даъватчилар
«أَئِمَّةً مُضِلِّينَ»[19] «دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ»[20] و «الرُّويْبِضَة»[21]
Ва динфуруш уламолар ўзларини мана бундай ахли ибодат бўлган кишиларни орасига яшириб олишади ва бундай инсонларни қалқон қилиб олиб бузғунчиликларини давом эттиришади.
Вахдатга асосланган стротегияни устидаги жиходий андиша ва манхаж мусулмонларни ўртасида мавжуд, энг ёмон холатда эса иттиходга асосланган тактикага кўра ва барча мусулмонлардан иборат вохид жибхани ижод қилиш ва барча ахли қиблани хатто яхудий,насроний, мажус,собеин аслий кофирларининг “илонни боши” ва барча мўъминларнинг хатто ахли китоб ва шибхи ахли китоб кофирларининг биринчи даражали душмани секуляр кофирларга қарши жангда иштирок этиши доим барқарордир, аммо ғуллотнинг мусулмонларни нохақ такфир қилиш ва мусулмон кишилардан бароатини эълон қилиши ва ўзини,ахли жиходни мана бу мусулмон кишилардан ажратиши хам барқарордир, чунки улар фақат ўзларини ахли тавхид ва хақиқий мўъмин,деб билишади; мана бу андишалар ва бу андишаларга эга бўлган жамоатлар ўзларининг мана бу фикрлари билан собит идеалогияга эга бўлмаган мунофиқлар ва уларни тўдасини кириши учун муносиб шароитдир, улар ғуллотни бу андишалари воситасида исломга,ахли жиходни сахих манхажига ва дорул исломга хамла қилишади. Улар турли-хил исломий диёрларда жиходни ва ахли жиходни ва мусулмонларни ахли жиходдан жудо қилишни баробарида худди бир офат,монеъ сингари амал қилишган ва хақиқатда хар мазхабга ва исломий фикрга қараганда кўпроқ бизларни озор беришган; бутун жахон секуляр кофирларининг ва махаллий тоғутларининг жосуслик ва хавфсизлик ташкилотлари мусулмонларнинг орасидаги мана бу заъиф нуқтани жуда яхши танишади ва мана бу гурух ахли жиход билан мусулмон оммасининг ўртасини осонлик билан жудо қила олишини яхши билишади, шу сабабли хам хилма-хил мажозий каналлар орқали тўғридан тўғри ё ғайри мустақим йўл билан мана бу захарли матоларни ишлаб чиқаришга харакат қилишяпти. Нато ва франция секуляр хукумати Абу қатода фаластинийга ўхшаганларни канали орқали алжазоирдаги жиходни нобуд қилди ва россия мана шуларни канали орқали чечендаги жиходни бир неча асрдан сўнг ўчира олди ва америка хам мана шу шаклда ва шуларни канали орқали яманда, афғонистонда,ливияда ва африкани ғарбида…..шу сенарио билан бузғунчилик қилди ва қиляпти.
Довлани хаскадаги шариатчиси Абу мухаммад тунисийга, довлани дируззурдаги шариатчиси абу мусъаб тунисийга, довлани хаскадаги волийси абу усома ироқий ё англиядаги ёсир хабисга ё америкадаги шайтонни ёрига ва …….ё канададаги ториқ абдулхалимга ва ё англиядаги,иорданиядаги, оли саъуддаги балъам баъуроларга ўхшаганларни вужудга келиши,хато илтиқотий тафаккурни ва мунофиқлар тўдасининг ахли таъвил билан аралашишини самарасидир, бугунги кунда бутун жахон секуляр кофирлари ва махаллий тоғутлар мана бу ясама жинсни,захарли матоларни, наркотик моддаларни парвариш қилиб ривожлантиришга харакат қилишяпти, улар бу ишни хилма-хил спутник ва мажозий каналлар орқали ва масжидларни минбарларини бериш ва мадрасалар,олий ўқув юртларини курсиларини бериш, ана ўшанча таблиғот,маданият марказларини ижод қилиш билан амалга оширишяпти…….
Хозиргача бизлар дорул исломга қарши қўзғалончиларни, исёнчилар , хаворижларни уч дастаси билан танишдик, уларни хаммалари аллохни энг ёмон махлуқотлари хисобланишади, ибни Обидинни сўзига кўра “бағот, хаворижларни ва ғайри хаворижларни ўз ичига олади” ва дорул исломга қарши чиққан исёнкор мусулмонларни барчаси ахли бағий жумласига киради, аммо мана бу дорул исломга қарши чиқувчиларни икки дастаси:
قِتَالَهُم حَقٌّ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ.[22]
уларни ўлдириш хар мусулмон учун вожиб бўлиб ошкор мунофиқлар жумласидан бўлишади, мана бу ахли бағийни учинчи дастаси хам қуйидаги асосга кўра:
وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّى تَفِیءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ (حجرات/49)
(Эй мўъминлар), агар мўъминлардан бўлган икки тоифа (бир-бирлари билан) урушиб қолсалар дархол уларнинг ўртасини ўнглаб қўйинглар! Энди агар улардан бирови иккинчисини устига тажовуз қилса, бас то (тажовузкор тоифа) аллохнинг амрига қайтгунича сизлар тажовуз қилган (тоифа) билан урушинглар!
Дорул исломни ахолисини хуқуқларига тажовуз қилган ва қўлларига қурол олган, аллохни хукмига таслим бўлмаган,сулх тузишга мойил бўлмаган пайтларидагина уларни ўлдириш мубох бўлади; бунга қўшимча равишда хаворижлардан бўлган бу уч даста учун жаханнамни ваъдаси берилган, энди мана бу хаворижларни ўртасидаги кофирлар жаханнамни оловида абадий қолишади ,хаворижни орасидаги ахли бағий ва ахли бидъат мўъминлар эса қилган гунохларига яраша жаханнамда қолишади, шунингдек росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Аммор хақида мархамат қилгандиларки:
ويْحَ عَمَّارٍ، تَقْتُلُهُ الفِئَةُ البَاغِيَةُ، يَدْعُوهُمْ إلى الجَنَّةِ، ويَدْعُونَهُ إلى النَّارِ.[23]
Амморга вой бўлсин, уни бағий тоифа ўлдиради, аммор уларни жаннатга чақирса улар уни жаханнамга чақиришади.
Мана бу ахли бағий харом ишни қилишган эди:
قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْیَ بِغَیْرِ الْحَق (اعراف/33)
Айтинг: “парвардигорим фақатгина ошкор ва яширин бузуқликларни, (барча) гунох ишларни, нохақ зулм қилишни ва аллохга (шерик эканлигига) хеч қандай хужжат тушурмаган нарсаларни унга шерик қилиб олишингизни хамда аллох шаънига билмайдиган нарсаларни гапиришингизни харом қилган, холос”.
Мана бу харом бўлган ишни қилиш сабабли бошқа мўъмин жиноятчиларга ўхшаб қиёмат барпо бўлишидан олдин пок бўлишмаган бўлса, улар аллох хохлаганича жаханнамни оловида қолишади ва аллохни изни билан жаннатга киришади, улар бизларни иймоний бародарларимиз,опа-сингилларимиз бўлишади, мана бу опа-сингилларимиз,бародарларимизга нисбатан дилсўз докторга ўхшаб муносабатда бўлишимиз керак.
Бу ерда шуни зикр қилиб ўтиш лозимки,хато таъвилларга эга бўлган ё ошкор мунофиқлар гурухидан бўлган хаворижларни зохирий сифатларини бир қисми амирал мўъминин Али ибни Аби Толибни замонига тегишлидир, масалан:
1-Уларни биринчи сифатлари ёшлари кичик,жохил бўлишлари уларни умумий сифатларига кирмайди, бу дорул исломни рахбари амирал мўъминин Алини замонига хосдир. Бундан ташқари биз мана шу ахли таъвил харакатидан бўлган шайхлар,ёши катта илмга эга бўлган кишиларга гувох бўлганмиз, исломий мазхабларни бошқа аиммалари уларни илмларидан,ривоятларидан бахраманд бўлишган. Шундай бўлгач ахли таъвил бўлган хаворижлар дастасини гумрохлиги уларни ёшини камлиги учун эмас,балки улардаги ақида ва усулдаги адашиш сабабли бўлган.
2-Уларни сочлари қирилган эди; аслида эса хозирги пайтгача сочлари ва соқоллари хам бўлган ахли таъвил хаворижлари мавжуд бўлишган. Хажга кетаётган кишилар сочларини қириб олишади, бу белги одамларни ахли таъвил хаворижларидан бўлишига далил бўла олмайди, балки бу ақида,фикрга асослангандир.
3-Улар қуръон ўқиганликлари сабабли мана бу қуръон уларни сўзларини тасдиқлайди,деб ўйлашлари, аммо хақиқатда эса бу уларга қарши хужжат бўлиши, фақатгина нахравондаги хаворижларга хос нарса эмас,балки барча исломий тафсир ва мазхабларни ўртасидаги ахли таъвилларни орасида бундай шахслар топилиши мумкин.
4-Уларни қуръон ўқишлари,аммо бу уларни халқумларидан пастга тушмаслиги ахм хавориж дастасини орасида умумий нарса эмас, балки бутун тарих давомида мана бу дастани ўртасида олим,шариатдан огох, хадисни яхши танийдиган кишилар мавжуд бўлган, улар ўзларини хаётларида мўъминларни сифатларини татбиқ қилишган, нахравондаги хаворижларга ўхшаб фақат қуръон қорилари бўлишмаган,балки қуръонни татбиқ қилувчи хам бўлишган.
5-Сахобаларни рўза ва намозлари хам буларни рўза,намозини олдида тахқирланиб қоларди. Бизлар кейинроқ намоз ва рўзага мустахкам бўлмаган хаворижларга гувох бўлганмиз, хатто абозияни бир дастаси бўлганки,рўза ва бошқа исломий шиорлар у ёқда турсин аслан намоз ўқишмасди. Албатта исломий шиорларга кўзга кўринадиган олий даражада амал қиладиган ва кўз-қараши сизга мухолиф бўлган хар қандай киши хавориж бўлиши шарт эмас. Шундай бўлгач мана бу сифатни хам хавориж дастасини ақидасига алоқаси йўқ.
6-“Зу садайя” деб номланган аёлларни кўкрагига ўхшаш ногирон қўлга эга бўлган кишиларни мавжуд бўлиши хам нахравондаги амирал мўъминин Али ибни Аби Толибни асридаги хаворижларни дастасига хос бўлган нарса, хар бир асрдаги “зул хувайсара” ёки “зу садайя”га ўхшаб ногирон қўлга эга бўлганлар хавориж гурухидан бўлиши хам шарт эмас, балки бу ерда меъёр қилиб олинадиган нарса ақидадир; албатта “зул хувайсара”га ўхшаган кишиларни ўрнига шарқий туркистондаги хўжаниёзга ва маккадаги шариф хусайнга, махободдаги қози мухаммадга, афғонистондаги раббонийга ,чечендаги қодировга ўхшаган кишилар хам бўлиши мумкин.
7-Шарқдан чиқиб келишади. Мана бу сифат хам фақат нахравондаги хаворижларга хосдир, чунки кейинги даврларда улар исломни ғарбидаги рустамия ва мадрорияни қудратли хукуматларига ёки хуросон,сийистондаги хамза озаракка ўхшаб зухур қилишлари хам мумкин, яъни улар шимолда ё жанубда ё ғарбда ё шарқда пайдо бўлишлари уларни таниб олиш учун собит белги бўла олмайди, балки уларни ақидаси орқали таниса бўлади. [24]
8-Кофирларни бир четга суриб қўйиб мусулмонларга қарши жанг қилишлари хам фақат нахравондаги хаворижларга хос бўлган белги эмас, бугунги кунда жуда кўп хокимиятлар,гурухлар, шахсларни иши мўъминларга,жиходий харакатларга, дорул исломга қарши жанг қилиб кофирларни бир четга суриб қўйиш бўлиб қолган, балки улар кофирларга хизмат қилишади; аслида нахравондаги ахли таъвилни шундай рахбарлари мавжуд бўлганки, йиллар давомида мана бу тафаккурга эга бўлишган,аммо харгиз бир мусулмон билан жанг қилишмаган ёки мусулмонлар билан урушдан четланиб фақат кофирларга қарши жанг қилишган.
9-Тафарруқ пайтида чиқиб келишади ва хақга яқинроқ бўлган мўъминлар билан жанг қилишади, мана бу холат хам амирал мўъминин Алини хилофатидаги даврга хос бўлган нарса,бу даврда мусулмонлар жамал ва соффайнга ўхшаш ички жанглар билан машғул эдилар ва амирал мўъминин Алини рахбарлигидаги дорул исломни лашкари ўша замонни энг яхши ва хақга яқин мўъминлари сифатида исёнчиларга қарши жанг қилишган. Шундай бўлгач бу сифат хам ана ўша замонга тегишли белги. Кейинги даврларда хаворижларни мана бу дастаси билан росулуллох саллаллоху алайхи васалламни харгиз энг яхши уммати бўлмаган кишилар жанг қилишди, хатто хаворижларни мана бу дастасидан бадтар бўлган фотимийларга ё абидийларга ўхшаш фосиқлар,ахли бидъатлар улар билан жанг қилишган. Мана бу кишилар умматни энг яхшиси бўлганми? Харгиз.
10-Ёки ахли бағий ва хаворижлар бўлган кишилар, фақатгина хукумат қудрати ва дунё учун дорул исломга қарши жанг эълон қилган бўлишлари хам мумкин, одатда дорул исломни хукуматини орқага тортиб кетишади ва уни такомуллашишини олдини олишади, масалан “халафату ала минхажин нубуввах” ни шохигарига айлантиришади, ёки дорул ислом учун мушкилот, бош оғриқларни вужудга келтиришади, ёки мана бу дорул исломни хокимияти нобуд бўлган пайтда талафотлар бериш ва хазиналар сарфлаш билан бирга дорул исломга қарши бир хукуматни вужудга келтиришади, албатта уларни мана бу ишлари хам ғайри шаръийдир; чунки мана шунча молиявий ва жоний хазина сарфлагандан сўнг бу хокимиятдан яхшироғини вужудга келтириш лозим. [25]
11-Ёки бўлмасам қарши чиқувчилар сахих таъвилотлар билан исломий изтирорий бадал хокимиятни ундан кўра юқорироқ даражага ёки “хилафату ала минхажин нубуввах”га кўтаришмоқчи бўлган бўлишлари хам мумкин, Хусайн ибни Алини ёки Абдуллох ибни Зубайрни ё Зайд ибни Алини бани умайяни шохигарлигига қарши чиқишганига ўхшайди.[26]
Дорул исломга қарши чиқувчиларни хар бири ўзига хос алохида сифатларга эга бўлиб, бир дастани сифати,белгиси билан бошқа дастани устидан хукм чиқариб бўлмайди.
Мана бу холатда салтанатни маърузачилари ва бутун жахон секуляр кофирлари ва махаллий тоғутларни рухий жангларини олиб борувчилари, турли- хил хаворижларни ўртасини ажратиб ўтирмасдан хаворижларни барча сифатларини аралаштирган холда бу сифатлардан суистефода қилиб мусулмонларни шариатгаро мужохидларга қарши қўйишади, мана бу авом халқни алдайдиган динфуруш сехргарларни хийласи,фитнасидир,барча холатларда уларни сўзлари,амаллари бутун жахон секуляр кофирлари ва махаллий тоғутларни фойдасига ва озодлик талаб қилувчи мўъминлар жибхасини зарарига бўлган.
سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
[1] الألباني، صحيح الجامع 5077
[2] رواه البيهقي في «شعب الإيمان» (5/296) (6706)، الألباني في «سلسلة الأحاديث الصحيحة» (3420)./ تنبيه الخواطر ج 1 ص 52 .
[3] صحيح الترمذي 1398
[4] أخرجه البخاري (6930)، ومسلم (1066) سنن الترمذي 2188
[5] أخرجه البخاري (6930)، ومسلم (1066)
[6] أخرجه البخاري (4351)، ومسلم (1064).
[7] ابن تیمیة، مجموع الفتاوی ج28ص518
[8] أخرجه البخاري (6930)، ومسلم (1066) سنن الترمذي 2188
[9] أخرجه البخاري (4351)، ومسلم (1064).
[10] أخرجه ابن ماجه (176) واللفظ له، وأحمد (22183)
[11] بخاری 5058- 6931/ مسلم 148-147
[12] مسلم1066
[13] لإحسان في تقريب صحيح ابن حبان، المؤلف: محمد بن حبان بن أحمد بن حبان بن معاذ البُستي، ترتيب: الأمير علاء الدين علي بن بلبان الفارسي، حققه وخرج أحاديثه وعلق عليه: شعيب الأرنؤوط، الناشر: مؤسسة الرسالة، بيروت، الطبعة: الأولى، 1408 هـ – 1988 م. -سلسلة الأحاديث الصحيحة وشيء من فقهها وفوائدها، تأليف محمد ناصر الدين الألباني، الناشر: مكتبة المعارف للنشر والتوزيع، الرياض، الطبعة: الأولى، لمكتبة المعارف. -مختار الصحاح، لزين الدين أبو عبد الله محمد بن أبي بكر بن عبد القادر الحنفي الرازي، تحقيق: يوسف الشيخ محمد، نشر: المكتبة العصرية – الدار النموذجية، بيروت – صيدا، لطبعة: الخامسة، 1420هـ – 1999م. -معجم اللغة العربية المعاصرة، للدكتور أحمد مختار عبد الحميد عمر بمساعدة فريق عمل، الناشر: عالم الكتب، الطبعة: الأولى، 1429 هـ – 2008 م. -شرح مشكل الآثار, أبو جعفر أحمد بن محمد الطحاوي, تحقيق: شعيب الأرنؤوط, مؤسسة الرسالة, الطبعة: الأولى – 1415 هـ، 1494 م.
[14]– اجماع بر عدم کفر خوارج را تعدادی از اهل علم حکایت کردهاند: 1- الخطابی آن را حکایت کرده آنجا که میگوید: «أَجْمَعَ عُلَمَاءُ الْمُسْلِمِينَ عَلَى أَنَّ الْخَوَارِجَ مَعَ ضَلَالَتِهِمْ فِرْقَةٌ مِنْ فِرَقِ الْمُسْلِمِينَ وَأَجَازُوا مُنَاكَحَتَهُمْ وَأَكْلَ ذَبَائِحِهِمْ وَأَنَّهُمْ لَا يُكَفَّرُونَ مَا دَامُوا مُتَمَسِّكِينَ بِأَصْلِ الْإِسْلَامِ».علمای مسلمین اجماع دارند بر اینکه خوارج، همراه با گمراهی شان، فرقهای از فرقههای مسلمانان هستند و ازدواج کردن با آنان و خوردن ذبیحۀ شان جایز است و آنها کافر نمیشوند مادامیکه به اصل اسلام چنگ زده باشند. [فتح الباری از ابن حجر (12/300 شرح حدیث شماره 6933-6934)]./2- ابن المنذر در الإشراف علی مذاهب الفقهاء (8/255) ./3- ابن تیمیه نیز در «منهاج السنة النبوية» و در دیگر کتابهایش این اجماع را حکایت کرده و آن را حمایت و تقویت کرده است. منهاج السنة النبوية (5 /11-12، 241-244، 247-248) (7/ 405-406)، و مجموع الفتاوی (7/ 217-218).
[15] عبد الرزاق الصنعاني في (المصنف ، باب ذكر رفع السلام 10/157 رقم 18678) / أبو نعيم في (الحلية 1/318)، والبيهقي في(السنن الكبرى 8/179)، وابن عبد البر القرطبي في (جامع بيان العلم وفضله 2 / 103 طبعة المنيرية)، ويعقوب بن سفيان البسوي في (المعرفة والتاريخ 1/522)، والحاكم في (المستدرك 2/150-152)، و الإمام أحمد في(المسند 1/342،5/67 رقم 3187، طبعة شاكر).وأشار إليه الحافظ ابن كثير في (البداية والنهاية 7 / 282)، وابن الأثير في (الكامل) وابن العماد الحنبلي في (الشذرات)، وقال أحمد شاكر في تعليقه على (المسند 5 / 7 6 رقم 3187): إسناده صحيح
[16] مسلم2516 / سنن ابی داود 4768
[17] صحيح البخاري – كتاب المناقب – باب علامات النبوة في الإسلام – حديث رقم 3445/ عن أَبَي سَعِيدٍ الخُدْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ :حرقوص بن زهير السعدي بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقْسِمُ قِسْمًا ، أَتَاهُ ذُو الخُوَيْصِرَةِ ، وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ ، فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ اعْدِلْ ، فَقَالَ : وَيْلَكَ ، وَمَنْ يَعْدِلُ إِذَا لَمْ أَعْدِلْ ، قَدْ خِبْتَ وَخَسِرْتَ إِنْ لَمْ أَكُنْ أَعْدِلُ . فَقَالَ عُمَرُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، ائْذَنْ لِي فِيهِ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ ؟ فَقَالَ : دَعْهُ ، فَإِنَّ لَهُ أَصْحَابًا يَحْقِرُ أَحَدُكُمْ صَلاَتَهُ مَعَ صَلاَتِهِمْ ، وَصِيَامَهُ مَعَ صِيَامِهِمْ ، يَقْرَءُونَ القُرْآنَ لاَ يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ ، يَمْرُقُونَ مِنَ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنَ الرَّمِيَّةِ ، يُنْظَرُ إِلَى نَصْلِهِ فَلاَ يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى رِصَافِهِ فَمَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى نَضِيِّهِ ، – وَهُوَ قِدْحُهُ – ، فَلاَ يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى قُذَذِهِ فَلاَ يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ، قَدْ سَبَقَ الفَرْثَ وَالدَّمَ ، آيَتُهُمْ رَجُلٌ أَسْوَدُ ، إِحْدَى عَضُدَيْهِ مِثْلُ ثَدْيِ المَرْأَةِ ، أَوْ مِثْلُ البَضْعَةِ تَدَرْدَرُ ، وَيَخْرُجُونَ عَلَى حِينِ فُرْقَةٍ مِنَ النَّاسِ
[18] صحيح مسلم ج 2 ص 740 ش 1063 (باب ذكر الخوارج وصفاتهم ، اسم المؤلف: مسلم بن الحجاج أبو الحسين القشيري النيسابوري الوفاة: 261 ، دار النشر : دار إحياء التراث العربي – بيروت ، تحقيق : محمد فؤاد عبد الباقي) / صحيح البخاري ج 3 ص 1321 ش 3414، (اسم المؤلف: محمد بن إسماعيل أبو عبدالله البخاري الجعفي الوفاة: 256 ، دار النشر : دار ابن كثير , اليمامة – بيروت – 1407 – 1987 ، الطبعة : الثالثة ، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا) / أمالي ابن سمعون ج 1 ص 230، اسم المؤلف: ابن سمعون، أبو الحسن محمد بن أحمد بن إسماعيل بن عنبس البغدادي (المتوفى : 387هـ) الوفاة: 387/ حياة الحيوان الكبرى ج 1 ص 331 ، اسم المؤلف: كمال الدين محمد بن موسى بن عيسى الدميري الوفاة: 808 هـ ، دار النشر : دار الكتب العلمية – بيروت / لبنان – 1424 هـ – 2003م ، الطبعة : الثانية ، تحقيق : أحمد حسن بسج/الإصابة في تمييز الصحابة ج 2 ص 411 ش 2452 ، اسم المؤلف: أحمد بن علي بن حجر أبو الفضل العسقلاني الشافعي الوفاة: 852 ، دار النشر : دار الجيل – بيروت – 1412 – 1992 ، الطبعة : الأولى ، تحقيق : علي محمد البجاوي/ عمدة القاري شرح صحيح البخاري ج 24 ص 89 ، اسم المؤلف: بدر الدين محمود بن أحمد العيني الوفاة: 855هـ ، دار النشر : دار إحياء التراث العربي – بيروت
[19] صحيح الترمذي 2229 / إنَّما أخافُ علَى أمَّتي الأئمَّةَ المضلِّينَ قالَ وقالَ رسولُ اللهِ صلَّى اللَّهُ عليهِ وسلَّمَ لا تزالُ طائفةٌ من أمَّتي علَى الحقِّ ظاهرينَ لا يضرُّهم من خذلُهم حتَّى يأتيَ أمرُ اللَّهِ
[20] متفق علیه / البخاري في صحيحه واللفظ له في كتاب الفتن – بَاب كَيْفَ الْأَمْرُ إِذَا لَمْ تَكُنْ جَمَاعَةٌ (وكذا رواه مسلم وابن ماجه
[21] ابن ماجه (4036) واللفظ له، وأحمد (7912) صحيح الجامع3650 / سيأتِي على الناسِ سنواتٌ خدّاعاتٌ؛ يُصدَّقُ فيها الكاذِبُ، ويُكذَّبُ فيها الصادِقُ، ويُؤتَمَنُ فيها الخائِنُ، ويخَوَّنُ فيها الأمينُ، وينطِقُ فيها الرُّويْبِضَةُ . قِيلَ : وما الرُّويْبِضةُ ؟ قال : الرجُلُ التّافِهُ يتَكلَّمُ في أمرِ العامةِ
[22] مسند أحمد ١٣٤
[23] بخاری 447 / ابن حجر عسقلاني، الاصابه في تمييز الصحابه، بيروت، دارالكتب العربي، ج 2، ص 506./ ابن اثير، اسدالغابه في معرقة الصحابه، بيروت، دارالشعب، ج 4، ص 135./ ابن كثير، البدايه و النهايه، بيروت، مكتبه المعارف، چاپ ششم، 1409، ج 6، ص 214./ طبري، تاريخ طبري، بيروت، دارالكتب العلميه، چاپ دوم، 1408، ج 3، ص 98.
[24] خضری، احمدرضا (۱۳۹۴). تاریخ خلافت عباسی از آغاز تا پایان آلبویه.ص61-63 تهران: سمت.
[25] : الألباني، تخريج مشكاة المصابيح 5306
[26] : الألباني، تخريج مشكاة المصابيح 5306