
“Икки дар”ни ташхис бериш бўйича дунёдаги меъёрлар.
(7-қисм)
“Ўша замондаги” мана бу ўринларни барчаси мусулмонларнинг хокимиятини,аллохнинг шариатидаги қонунлар хокимиятини ва қудрат мусулмонларнинг ва мусулмон рахбарнинг ихтиёрида эканини билдирадиган нишоналардан бўлган, хозирги пайтда эса мана буни акси бўлиб қолган ,европа ва америка ва австралия,россия, сехюнистлар режимига ўхшаш секуляр дорул куфрларда…….мусулмонлар “динни тўрт мафхуми ва маъносини” секуляристларга топшириб қўйишган ва ноқис ислом,шахсий шиорлар билан кифояланиб қолишган, яъни жумъа ва жамоат намозлари,азон ва озод хажга бориш ва бошқа секуляристик қонунларга мухолиф бўлмаган шахсий амалларни қила олишади,хамда шахсий озодликларга хам эга бўлишади, лекин хозирги замондаги мана бу нишоналар минтақаларни дорул ислом эканига далолат қилмайди.
Яъни америка,англия,сехюнистлар режими, россия, хитой ва япония дорул куфрларида мусулмонларнинг масжидларга эга бўлишлари,азон айтишлари, хатто хажга боришлари ва бошқа баъзи шахсий ишларни бажаришлари билан минтақалар дорул исломга айланиб қолмайди. Агар масалаларни яхши дарк қилмасанг мунофиқлар дастасини,жаханнам сари даъват қилувчиларни,динфурушларни,”рувайбиза”ни қапқонига тушиб гирифтор бўласан.
Масалан оли саъудни салтанат уламоларидан бири бўлган ибни Усаймин айтадики: хокими қандай бўлишидан қатъий назар ислом шиорлари ижро қилинадиган минтақага дорул ислом дейилади, хатто агар бу минтақада кофир киши рахбарлик қилаётган бўлса хам
«حتى لو تولى عليها رجل كافر »
ва аллохни шариатидаги қонунларга буюрмаса хам,
«لم يأمَر بشرائعِ الإسلام »
бундай диёр дорул ислом хисобланади,унда намозлар, жумъа намозлари, шаръий ийдлар, рўза,хаж ва шунга ўхшаган нарсалар ижро қилинади,мана бу дорул исломдир,
«حتى لو كان حكامها كفارًا»
хатто агар уни хокими кофир бўлган тақдирда хам. [1]
бу ерда наждийлардан бўлмиш ибни Усаймин ошкора қуръон ва сахих суннатга ва сахобаларни назарларига, турли-хил исломий мазхабларни назарига хилоф равишда сухбат қилади ва осонлик билан “аллохни шариатидаги қонунлари” ва “рахбар ва хокимни мусулмон бўлиши” бўйича қўйилган меъёрни хазф қилиб ташлайди ва хеч қайси исломий манбаъда мавжуд бўлмаган фақатгина “америка исломида” ё “инглиз ташайъюси” да топиладиган нарса хақида гапиряпти.
Яманлик Муқбил ибни Ходий водиий аслида зайдий мазхабида эди,сўнгра у наждиятга кириб кетади, у айтадики: аксарият одамлари мусулмон бўлган диёр агарчи уни хокими коммунист ё бедин бўлса хам дорул ислом хисобланади,
«حتى ولو كان الحاكمُ إشراكيّاً أو كان لا دينياً»
(агарчи бедин шахс мавжуд бўлмаса хам, лекин шахс хар қандай шахс ё осмоний шариатлардан бирига тобеъ бўлади ё секулярисм динидаги мазхаблардан бирига эргашади. Аммо бу киши бедин деб айтяпти) у дорул куфр хақида хам айтадики: аксар ахолиси кофир бўлган диёрларни дорул куфр дейилади.
«وأمّا دار الكفر فهي البلد التي غالبُ من يَسكُنُها كفّار»[2].
Ибни Жабарайн наждий хам айтадики: масжидларда муаззинлар азон айтадиган ва одамлари намоз ўқийдиган маконларга дорул ислом дейилади. [3]
(давоми бор…..)
[1](سلسلة “تفسير القرآن”/سورة العنكبوت الشريط رقم (13) الوجه (أ) الدقيقة (00:26:00:)از محمد بن صالح بن عثيمين پرسیده می شود: ما حد دار الإسلام وحد دار الكفر ؟ در جواب می گوید: دار الإسلام هي التي تقام فيها شعائر الإسلام بقطع النظر عن حكامها، حتى لو تولى عليها رجل كافر -وإن لم يأمر بشرائع الإسلام- فهي دار إسلام؛ يؤذن فيها، تقام فيها الصلوات، تقام فيها الجمعة، يكون فيها الأعياد الشرعية، والصوم، والحج وما أشبه ذلك؛ هذه ديار إسلام حتى لو كان حكامها كفارًا. … فأما قول من يقول إن بلاد الكفر هي التي يحكمها المسلمون أي يكون حكامها مسلمين؛ فهذا ليس بصحيح!، ولو أننا طبقنا هذا القول على واقع الناس اليوم؛ فكم تكون بلاد الإسلام؟!!؛ ممكن [يكون] بلد أو بلدين؛ والله أعلم. وعلى كل حال ما هذا بصحيح. فإذا كانت شعائر الإسلام تظهر في هذه البلاد؛ فإنها بلاد إسلام
[2]من شريط : ( الأجوبة الحسان على أسئلة أهل بعدان ) . https://muqbel.net/fatwa.php?fatwa_id=2209/ أمّا دار الإسلام فهي البلد التي غالب أهلها مسلمون ، حتى ولو كان الحاكم إشراكيّا أو كان لا دينياً و البلد مسلمة فهذه تعتبر دار الإسلام ، وأمّا دار الحرب فهي البلد التي بينها وبين المسلمين حرب ، وأمّا دار الكفر فهي البلد التي غالب من يسكنها كفّار .
[3]ابنجبرین، عبدالله، اعتقاد أهل السنة، ج13، ص6، باب ضوابط دارالاسلام عند أهل السنة.