حزب، حزب سالاری و احزاب در دارالاسلام و دارالکفر (2) (قسمت 23)
(2-قسمت)
بر این اساس الله تعالی امر می کند: مُنِیبِینَ إِلَیْهِ وَاتَّقُوهُ وَأَقِیمُوا الصَّلَاةَ وَلَا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکِینَ (روم/31) به سوی خدا برگشته، و از او پرهیز کنید، و نماز را برپای دارید، و از زمره سکولاریستها (مشرکان) نگردید . مِنَ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَکَانُوا شِیَعاً کُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ (روم/32) از آن کسانی که دین خود را پراکنده و بخش بخش کردهاند و به دستهها و گروههای گوناگونی تقسیم شدهاند. هر حزبی هم از روش و آنچه که دارد خرسند و خوشحال است. ( دین سکولاریسم هرگز در طول تاریخ بشریت واحد نبوده و هرگز نتوانسته امت واحدی تشکیل دهد بلکه همیشه در حزبهای مختلف و امتهای مختلف به حیات خود ادامه داده است و هر حزبی هم به آنچه داشته خوشحال و راضی بوده است . الان هم همینگونه است. )
در قرآن؛ نظام سیاسی و اجتماعی اسلام کاملا مشخص است و تنها غیر مومنین و فریب خورده های میان مسلمین از این نظام دارالاسلام گریزانند. ایجاد تفرق و «حزب» سازی یعنی کاشتن ویروسهای نابود گر در دارالاسلام جهت از بین بردن اتحاد موجود در دارالاسلام ، و از بین بردن وحدت میان مومنین، و ایجاد تضاد و کشمکش و جنگ قدرت دائمی و سهم خواهی و ویژه خواری و… در میان مسلمین، و مشغول سازی مسلمین به ایجاد طرفدار و حامی برای احزاب مختلف و متفرق و در نهایت: تضعیف و چپاول سهل و گاه بی دغدغه ی ثروتهای دارالاسلام و تولید موانع مختلف جهت در جا زدن و عقب گرد دارالاسلام و حتی متلاشی کردن قدرت حکومتی دارالاسلام .
حزب گرائی از امور جاهلیت و از بدهیات میان سکولاریستها(به زبان عربی = مشرکین) در طول تاریخ و عصر حاضر بوده است و هر کسی که به این امر جاهلی و یا تشکیل سندیکاها و حلفها و انجمنهای مردمیِ جاهلی دعوت دهد مشمول سخن رسول الله صلی الله علیه وسلم می شود که می فرماید: أَلَا آمُرُكُمْ بِخَمْسِ كَلِمَاتٍ أَمَرَنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهِنَّ؟: الْجَمَاعَةِ وَالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ وَالْهِجْرَةِ وَالْجِهَادِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ، آگاه باشید من شما را به پنج کلمه ای که الله سبحانه و تعالي مرا به آن امر کرده است امر مي کنم: جماعت(يعني همراه جماعت مسلمانان بودن و دوری از تفرق)، شنیدن، اطاعت کردن، و هجرت، وجهاد در راه خدا، فَمَنْ خَرَجَ مِنَ الْجَمَاعَةِ قَيْدَ شِبْرٍ فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَةَ الْإِسْلَامِ مِنْ رَأْسِهِ إِلَّا أَنْ يَرْجِعَ، هر كس از جماعت به اندازه يك وجب فاصله گيرد و جدا شود، رشته اسلام را از گردنش كنده است، مگر اینکه دوباره به جماعت برگردد.، وَمَنْ دَعَا بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ فَإِنَّهُ مِنْ جُثَاءِ جَهَنَّمَ . و هر کسی که به سنت و کار جاهلی دعوت بدهد همانا او از اجساد جهنمی هست. قَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنْ صَامَ وَصَلَّى؟ قَالَ: وَإِنْ صَامَ وَصَلَّى، پرسیدند: يَا رَسُولَ اللَّهِ حتی اگر نماز به جا بیاورد و روزه بگیرد؟ فرمود: حتی اگر نماز به جا بیاورد و روزه بگیرد. ادْعُوا بِدَعْوَى اللَّهِ الَّذِي سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ الْمُؤْمِنِينَ عِبَادَ اللَّهِ[1] پس بندگان الله، به اوامر الله چنگ بزنید که به خاطر آن پروردگارتان شما را مسلمین و مومنین نام گذاشت.
(ادامه دارد……)
[1] المعجم الكبير للطبراني – مَنِ اسْمُهُ الْحَارِثُ 3355 / مسند أحمد ابن حنبل – مُسْنَدُ الْأَنْصَارِ 22398 / أَنَا آمُرُكُمْ بِخَمْسٍ آمُرُكُمْ: بِالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ ، وَالْجَمَاعَةِ ، وَالْهِجْرَةِ ، وَالْجِهَادِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ . فَمَنْ خَرَجَ مِنَ الْجَمَاعَةِ قِيدَ شِبْرٍ فَقَدْ خَلَعَ رِبْقَةَ الْإِسْلَامِ مِنْ رَأْسِهِ . وَمَنْ دَعَا دَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ فَهُوَ جُثَاءُ جَهَنَّمَ . قَالَ رَجُلٌ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، وَإِنْ صَامَ وَصَلَّى ؟ قَالَ : نَعَمْ . وَإِنْ صَامَ وَصَلَّى ، وَلَكِنْ تَسَمَّوْا بِاسْمِ اللَّهِ الَّذِي سَمَّاكُمْ عِبَادَ اللَّهِ الْمُسْلِمِينَ الْمُؤْمِنِينَ / ترمذی 2863 /