Партия (хизб),партиявийлик ва дорул ислом ва дорул куфрдаги хизблар (3) (24 бўлим)
(5-қисм)
Демак дорул исломдаги мусулмонлар хатто икки хизбга хам эга бўла олмайдилар,энди кўп сонли хизблар хақида гапирмаса хам бўлади, лекин сендиколарни,энжиуларни,уюшмаларни қолибидаги ва таърифланган дорул исломга хоким бўлган исломий қонунлар чорчўпидаги турли-хил хелфларга эга бўлишлари мумкин. Шубхасиз агар эрон исломий изтирорий бадал хукумати мунофиқлар тўдасининг турли-хил расмий ва ғайри расмий хелфлардаги фаолиятларини олдини олмайдиган бўлса,бу хукумат аллох таолонинг шариатидаги мана бу хукмни татбиқ қилмаслик жиноятининг чўпини албатта ейди.
Эрон исломий жумхурини асосий қонунларида 56 аслда келганки: инсон ва жахонни устидаги мутлақ хокимият фақат худоникидир ва у зот инсонни ўзининг ижтимоъий тақдирига хоким қилиб қўйган. Хеч ким мана бу илохий хақни инсондан тортиб ололмайди. Албатта асосий қонунни 26 аслида ахзобларни,жамиятларни, сиёсий анжуманларни, уюшмаларни, синфларни, исломий анжуманларни фаолияти бўйича комил эхтиётга риоя қилишлик ва исломга созгор бўлишлик ва исломий ўлчовларни бузмаслик,истиқлол…… шартларига риоя қилишга ишора қилинган. Шарт қилинган, тайинланган суратда ахзобларни фаолияти қабул қилинади, мана бу хам қуръоний маънодаги хатто секулярларнинг дунёсидаги роиж ижтимоъий ва сиёсий илмлар бўйича хам аллохни шариатидаги қонунларни хокимиятини ва хизбгароликни нафий қилишни маъносини билдиради, агарчи бу ерда хизб исмидан фойдаланилган бўлса хам, уни мафхумдаги қуръоний маъносини эмас, фақат хизбни луғатдаги маъносини билдиради. Чунки кўриб гувох бўлганимиздек озодлик харакати фақат аллохни шариатидаги биргина қасос номли хукмни баробарида қаршилик қилгани сабабли оятуллох Хумайний томонидан такфир қилинган ва уларни хизби таътил бўлган. [1][2]
Мана бу холатда либирал ислохталабчилар номи остида аслида либирал секуляристларни ва секуляристларнинг хизбий хадафларини дорул исломни “андалусий қилиш “ учун пиёда қилаётган ,аммо ўзларини шиорларини исломий ва…….деб номлаётган кишиларга шуни айтса бўладики: сизлар исломий жумхуриятдаги хизбни қандай қилиб бекор бўлганини кўрдингиз, сизлар бошқа секуляр ва ғайри секуляр ахзобларнинг қандай бекор қилинганини хам кўрдингизлар, аслида бу тўғри иш бўлган эди, [3]
Сизлар кўриб турганингиздек, хокимиятда ишчилар,шифокорлар,хамширалар, муаллимлар, охунларни ва……..барча синфлар учун синфлар ва сендикорлар ташкил қилган ва энжиулар ва бошқа халқ уюшмаларини одамларни ихтиёрига бериб қўйган ва қишлоқларда, шахарларда, вилоятларда, давлатларда турли- хил шўроларни йўлга қўйган……хокимиятда яъни мана бундай жамиятда ақидавий,харакатий ихтилофларни илдизи мавжуд бўлган турли-хил ,ранго-ранг зирорларни вужудга келтирувчи ва мусулмонларни ўртасида вайронгар вирусларни ўсиши учун шароит яратадиган ахзобларни фаолиятига рухсат берилиши нима маънони билдиради?
Мунофиқлар тўдаси ва секулярзадалар томонидан сиёсий, ижтимоъий ва хатто иқтисодий либиралистик фаолиятлар қолибида амалга ошириладиган мана бу бузғунчиликлар, аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилишдан секуляризм ва жохилият динини қонунларини татбиқ қилишга томон даражама- даража харакатланишни,мағлубиятни,хорликни,тафарруқни эшикларини очиб беради, ундан ташқари садақотларни, бир- хилликни,бирдамликни камайиб кетишини ва жамиятда нифоқни кўпайишини – айниқса бу нарса кўпроқ хизб бошлиқлари,аъзоларини орасида ўзларини диндор қилиб кўрсатиш кўринишида намоён бўлади,бу билан улар аслий чехраларини пинхон қилишмоқчи бўлишади – кўрса бўлади, чунки улар исломий либос ва исломий адабиёт билан зохир бўлишади, худди мана шу хаво жамиятда кўнгил совишларни,ишончсизликни тарқалишига сабаб бўлган.
(давоми бор…..)
[1] اصل 56 قانون اساسی / حاكميّت مطلق بر جهان و انسان از آن خداست و هم او، انسان را بر سرنوشت اجتماعي خويش حاكم ساخته است. هيچ كس نميتواند اين حقّ الهي را از انسان سلب كند يا در خدمت منافع فرد يا گروهي خاص قرار دهد و ملّت اين حقّ خداداد را از طرقي كه در اصول بعد ميآيد اعمال ميكند.
[2] اصل ۲۶ قانون اساسی در فعالیّت احزاب و…؛ / احزاب، جمعيتها، انجمنهاي سياسي و صنفي و انجمنهاي اسلامي يا اقليتهاي ديني شناخته شده آزادند، مشروط به اين كه اصول استقلال، آزادي، وحدت ملّي، موازين اسلامي و اساس جمهوري اسلامي را نقض نكنند. هيچكس را نميتوان از شركت در آنها منع كرد يا به شركت در يكي از آنها مجبور ساخت.”
[3] آیت الله خامنه ای و هاشمی رفسنجانی طی نامه ای به آیت الله خمینی در خصوص انحلال حزب جمهوری به مسائل مهمی در این خصوص اشاره کردند:«احساس می شود که وجود حزب، دیگر آن منافع و فواید آغاز کار را نداشته، و بعکس، ممکن است تحزب در شرایط کنونی بهانه ای برای ایجاد اختلاف و دودستگی و موجب خدشه در وحدت و انسجام ملت گردد، و حتی نیروها را صرف مقابله با یکدیگر و خنثی سازی یکدیگر کند. لذا، همان طور که قبلا نیز کرارا عرض شد، شورای مرکزی پس از بحث و بررسی مبسوط و مستوفا با اکثریت قاطع به این نتیجه رسید که مصلحت کنونی انقلاب در آن است که “حزب جمهوری اسلامی” تعطیل و فعالیتهای آن بکلی متوقف گردد.»
این نامه با موافقت آیت الله خمینی مواجه شد و پس از آن بود که رسما انحلال حزب جمهوری در خرداد ۶۶ اعلام شد.