دسته: осори мактуби тожики шайх мужохид Абу Хамза хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(4-қисмат)

2 – Ононики аллох аз ишон ғазаб гирифта аст : мағзубин .

Ононки саргардон хастанд ; золлин . – 3

Ин се гурух ” анъамта алайхим ” , ” мағзубин ” , ” золлин ” дақиқан ба дунболи он ва дар сураи бақара тафсири бештари дар ин замина ироа мешавад ва боз аллохи мутаол ин се гурухро ингуна маърифий мекунад ва ба онхо мегуяд:

1 – муфлихун ё ростгорон ,касони хастандки ростгор шуданд ба унвони қаринаи пейравони сиротол мустақим ва анъамта алайхим .

2 – куффор ба унвони қаринаи ” мағзубин ” маърифий мекунад .

3 – мунофиқин ба унвони қаринаи ” золлин ” маърифий мешаванд .

Яъни тўвзихики аллох дар мовриди ин се гурух медихад :

1 – Касоники дар сиротол мустақим хастанд ,тақво пешахои ростгор хастанд бо ин вижагихо :

1. ذَلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِلْمُتَّقِينَ* الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ* وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَبِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ* أُولَئِكَ عَلَى هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ.

Ин китоб ,хеч гумони дар ин нест ва рохнамои пархезгорон аст. ( пархезгоронир маърифий кунад ва мушаххасахойи онхоро баён мекунад ).1- ононики ба ғайб иймон меоваранд , 2- намозро барпо медоранд , 3- ва аз ончи ба ишон рузи додаем инфоқ мекунанд , 4- ва ононики ба охират хам яқин доранд . ( ин вижагихоро барои онхо гуфта ва )онхо бархурдор аз хидояти аз суйи парвардигори худ хастанд  ва онон хамон ростгоронанд .Ин гурухи аввал будки мо дар сураи хамд ба онхо ” анъамта алайхим ” гуфтем ва дар ин сураи бақара хам тахти унвони ” муфлихун ” ба онхо ишора шуда аст.

2 – ” мағзубин “,касоники худо аз онхо ғазаб гирифтаки дар сураи бақара ба унвони куффор аз онхо исм мебурд :

: إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ* خَتَمَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ.

Бегумон куфрпешгон ва куффор ,бароишон ексон аст чи ононро бим дихи ва чи бим надихи ,иймон намеоваранд .Худованд дилхо ва гушхоишонро мухр зада , ва бар чишмонишон пардаи аст, ва азоби бузурги хам дар интизоришон  аст. Ин гурухи дувум будандки худованд онхоро онгуна тўвсиф мекунад.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(3-қисмат)

Аллохи мутаол барои касоники ин ду асл яъни ” ла илаха иллаллох ” ро аз коноли охарин фристода қабул карданд исми ” мусалмон ” ро интихоб карда на хеч исми дигариро ; ва хар каси таслими ин ду асл ,аз коноли охарин пайғамбар шуда вориди доираи дини ислом шуда ва ба у мегуем ” мусалмон ” ва инки ин шахс дар қалбиш чи мегузорад рост ва дуруғ қалбиш ба худо ва рузи қиёмат бармегардад ва дар дунё мо уро ” мусалмон ” меномем хар чанд кофари пинхони дохилий ё мунофиқ хам бошад дар хар сурат мо уро дар дунё мусалмон медонем.

Дар ин сурат ,мусалмон хам каси астки ба сурати ” куллий ва ижмолий ” ба нафъи тоғутхо ва жохилият иқрор мекунад ва баъад ба сурати “куллий ва ижмолий ” ба қонуни шариати аллох иймон меоварад . Холо дар ин куфр ба тоғут ба садхо тоғут метавон ишора кардки бояд инкор шаванд ва зери по гузошта шаванд , ва дар масалаи иймон ба аллох ва риояти қонуни шариати аллох хам метавон ба садхо ва балки хазорон моврид ишора кард .Ек мусалмон замоники тасмим мегирад аз коноли илм ,ақоидишро ёд бигирад ба сурати тадрижий ба садхо мовриди мовжуд дар куфр ба тоғут ,ва мухтас кардани  ибодат барои аллох ошно мешавад , ва мумкин аст касони дучори хато ва иштибохоти фохиши ақидатий ва хатто гунох хам шаванд.Аммо хамин иймони қалбий ва иқрори куллий ва аъмолики бар асоси дустур ва қонуни аллох анжом  медихад уро вориди доираи ислом мекунад ва гунох ,модомики онро халол надонад ва дар айни хол узри шаръий қобили қабули хам дошта бошад ,хамин узрхо монеъ садама задани гунох ба иймониш мешаванд ,яъни ин тараф гунох ва он тараф иймони у қарор дорад ва ин васат монеъи вужуд дорад ва ижоза намедихадки ба ин иймон садамаи ворид шавад мисли хонаки ижоза намедихад сармо ва гармо вориди он шавад ё либосики мепушем монеъи бейни берун ва бадан мешавад мисли жалиқаи зидди гулула мешавад ва чанин гунохони мусалмонро аз ислом хориж намекунад.

Ин мухтасари будки аз дуруси гузаштаки ба дархости дустон саъй шуда дар ин дарсхо ва дарсхойи оянда ,хаттол имкон аз ба коргирий истелохоти фиқхий ва бозгуий назариёти мухталиф ва гох даст ва погири фуқахоки , мумкин аст боиси сардаргуми иддаи аз дустон гардад ,пархез шавад. Мо хам бу сурати сода ва бидуни ба коргирийи ин истелохот аз бозгуйи орои мухталиф ва дидгоххойи мухталиф уламо гузашта пархез мекунем ва саъй мекунем ба сурати сода ва дар хадди фахми дустон онро ироа дихем иншааллох .

Хуб ,алъон мерасем ба дарси имруз ,тахти унвони ” душман шиносийи шаръий ” .Ибтидо лозиме анализи аввалияи аз куффор дошта бошемки мумкин аст натавонем тойи ек жаласа онро тамом кунем ва ба жаласоти баъдий хам кашида шавад.

Бар асоси ривояти Бухорий ва имоми Ахмад аз Абу Саъид ибнил Муалло ва ривояти Муслим ва Насоий аз ибни Аббос ,агар мо сураи фотихаро ба хотири жомеъийятики дар дин ва ақидайи муслимин дорад “уммул китоб ” ва бузургтарин сураи қуръон бидонемки кулли қуръон дар ин сура хулоса шуда ва кулли қуръонро тафсири сураи фотиха бидонем , дар ин сура аллохи мутаол пейравони ду дини ислом ва дини мушрикин ё хамин секуляристхоро ба се гурух тақсим карда астки , мо хар руз хаддиақал 17 бор ба ин хақиқат ишора карда ва мегуем :

«اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِیمَ. صِراطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَ لا الضَّالِّینَ».

 Ду дини комилан мутазод бо се даста ва гурух :

1 – Ононики дар сироти мустақим хастанд ва аллох ба онхо неъмат дода ,хамчунонки мефармояд :

:«وَمَن یُطِعِ اللّهَ وَالرَّسُولَ فَأُوْلَـئِكَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَیْهِم مِّنَ النَّبِیِّینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَدَاء وَالصَّالِحِینَ وَحَسُنَ أُولَـئِكَ رَفِیقًا» (نساء/69)،

Онхоики аллох ба ишон неъмат дода хамрохи касони хастандки худо ба онхо неъмат бахшида аз пайғамбарон ,сиддиқон ,шахидон ва солихин , ва онхо нику рафиқони хастанд. Инхо сиротол мустақим хастанд , “анъамта алайхим ” гурухики аллох маърифий мекунадки мо онхоро мусалмон медонем.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(2-қисмат)

Дар дарси дувум хам ба ахамият ва жойгохи шинохти жохилияти новин ба унвони ек зарурат барои хифзи иймон ва жиход ва дури аз ширк пардохтем . Ишора кардем дар тули торих касоники хамчунин сахоба жохилиятро хуб фахмиданд исломро хам хуб фахмиданд .Ва инки жохилият ,мафхуми аст ба маъни дур шудан аз хақ ва адами огохи ба тўвхид ва дини ислом .Адами огохи ба ” ла илаха иллаллох ” ва куфр ба тоғут ва иймон ба аллох , ва наметавон жохилиятро ба маъни бесаводи ва дури аз улуми тажрубийи руз ва донишхойи тажрубий башарий донист ,балки жохилият ,мафхуми аст ба маъни дури аз қавонини ва арзишхойи шариати аллох . Бо ин нигариш будки фахмидем чиро Абулхакам ба унвони доктор ,профессор ва донишманди он жомеъа мулаққаб ба Абу Жахл мешавад .Яъни падар нафахми ,падари жахл .Бо вужуди он хамма савод ва илмики дошт нисбат ба жомеъайи худиш.

Хамчунинки ишора кардемки жохилиятро наметавон ба замон ва макони хосси махдуд кард ,балки холат ва кейфийяти хосси астки дар хар макон ва замони метавонад ба вужуд биёяд ва такрор шавад .Ва зимни баёни мушаххасахойи жохилияти  асри баъсат онро бо жохилияти модерни кунуний ” дини секуляризм ” муқойиса кардем ва ба ин натижа расидемки жохилияти модерни имрузин бисёр вахшатноктар аз жохилияти қадим аст ва зарурати шинохти он барои хифзи иймонимон бисёр зарурий ва хаётий аст.

Дарси севумро ихтисос додем ба тоғут шиносий ,ба унвони аввалин қадам дар такмили ақида .Дар ин дарс ёд гирифтемки бебовар шудан ва куфр ба тоғут нисфи ” ла илаха иллаллох ” аст, ва тамоми пайғамбарон дар тули торих барои ин омадандки ибтидо ба инсонхо ёд бидихандки аз тоғут дури кунанд ва куфр ба тоғут кунанд , ва дунболи ин амри мухим ,ибодатишонро ба аллох ихтисос бидиханд . Дар ин сурат ,куфр ба тоғут муқаддима ва дарвозайи расидан ба иймон ба аллох ва ибодати аллох аст .Ба дунболи ин матлаб ба ғейри тақлидий будан ақоид ишора кардем .Инки ақоидро наметавон тақлид кард ,яъни аз падарон ба ирс бурд ва аз дигарон тақлид намуд ва хамчунонки дигарон анжомиш медиханд мо хам хамон ақоидро дошта бошем .Илова бар ин ба маъни тоғут ва руъусут товағит ,чигунаги тоғутсози ва тўлиди илоххо ва худоёни ботил тавассути инсонхо ,анвоъи худоёни ботил  ва дар нихоят ба боризтарин пуштибонони тоғутхо ишора кардем.

Дар дарси чохорум хам зимни таъкид бар инки танхо ду дин вужуд дорад ; ё дини ислом ( бо шариатхойи мухталифи он ) ё дини секуляризм ( бо садхо ва балки хазорон мазхаби мухталифи он ) ,бо ишора ба оёти чун :

چون «وَلَقَد بَعَثنا في كُلِّ أُمَّةٍ رَسولًا أَنِ اعبُدُوا اللَّهَ وَاجتَنِبُوا الطّاغوتَ» (نحل/36)

Ба ду асли муштарак ва собит тамоми пайғамбарон ,дар даъвати мардум ба дини вохид ,ишора кардемки хар каси таслими ин ду асл ,аз коноли пайғамбари хамон дўвра мешуда ,дар доираи дини ислом қарор мегирифтаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо ибороти :

: يَا أَيُّهَا النَّاسُ، قُولُوا: لا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ تُفْلِحُوا

Ба ин мухим ишора мекунад.Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аввалин жумлаики ба мардум гуфт хамин буд. Дар ин сурат ислом,яъни :

1 – ла илаха – куфр ба тоғут.

2 – иллаллох – иймон ба аллох ва инки тамоми умури ибодий худро чун кор ,зиндаги ,хонувода ,хукумат ,қонун ва хамма чизи худро ба аллох меспори. Ба аллох эътимод мекуни ,ба у бовар дори ва хаммаи умури зиндагитро ба аллох меспори ,ишора кардем :

کردیم «قل إن صلاتی و نسکی و محیای و مماتی لله رب العالمین»

Хатто шеваи зиндаги кардани худро хамки ба у сипарди равиши марги худро хам бу меспорики ,аввалини он ин будки мусалмон бимирид ,хамчунинки дар оёти аввалия ба он ишора кардемки , мусалмон бимирим ва дар равиши марг хам мусалмон таъйин мекунадки чигуна дар рохи аллох бошад.(идома дорад…..

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :Душманшуносийи шаръий (1) куллийёт дар мовриди анализи жомеъайи куффор

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

(1-қисмат)

Бисмиллахир рохманир рохим.

“Ба рости хамд ва сипос танхо лойиқи худост уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем ,ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадихойи аъмолимон ,хар касики худо уро хидоят кунад хеч кас наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худо уро гумрох намояд хеч кас наметавонад уро хидоят дихад ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи бу жузъ аллох нестки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи уст.”

“эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз худо битарсид ва намирид магар онки мусалмон бошид”.

” эй мардумон аз (хашми ) парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон биёфарид ва (сипас ) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафар мардон ва занони фаровони мунташир сохт. Ва аз (хашми ) худойи бипархезидки хамдигарро биду сўганд медихид, ва бипархезид аз инки пейванди хешовандиро гусихта дорид зеро бегумон худованд муроқиби шумост.”

“Эй мўъминон аз худо битарсид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид.Дар натижа худо ( тўвфиқи хейритон медихад ва ) аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшояд . Аслан хар каси аз худо ва пайғамбариш фармонбурдори кунад ,қатъан ба пирузий ва комёбий бузурги даст меёбад”.

Аммо баъад:росттарин сухан ,китоби худо ва бехтарин равиш,равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст,ва бадтарин умур нововарий дар дин аст,ва хар тоза пейдо шудайи дар дин,бидъат;ва хар бидъати гумрохий ва хар гумрохий дар оташ аст.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Дар дарси аввал дар мовриди дин сухбат кардем ва инки дин ,мафхуми астки чохор мовридро дар худиш жо дода аст: қудрати хокимият ,қонун ва барнома ,итоат кардан ва дар нихоят барқарори системи жазо ва подош .Ва инки дин ,сарфи назар аз дуруст ва ё нодуруст будани он ,мумкин аст аз тарафи аллох бошад ё башар худиш тўлид кунандаи дин бошад. Хамон турики аллохи мутаол ба пайғамбариш дастур додаки ба кофирони мушрики қурайш бигуйид :

«لَکُمْ دِینُکُمْ وَلِیَ دِینِ» (کافرون/6)،

дини худитон барои худитон ,ва дини худам барои худам ! Дар ин сурат ,вожаи дин сарфан барои дини хақ ба кор намеравад ,балки дар мовриди ончики мардум дуруст ё нодуруст ба он бовар пейдо карданд ба кор меравад .Ғейри мумкин астки  бутпарасти аз тарафи аллох нозил шуда бошад ва аллох ,бутпарастиро ба пайғамбари вахий карда бошад то онро ба мардум омузиш дихад ; аммо аллох бутпарастиро дин медонад .Бар ин асос дин ё осмоний аст ё хосили афкор ва ақоиди сохта шуда тавассути худи инсон аст ва инсон худиш онро тўлид карда аст.

Хамчунин баён кардемки дини мушрикин ё ба таъбири имрузин секуляризм ,дини аст монанди дини ислом .На инки даражаш монанди дини ислом бошад , ва ле он хам хамон чохор мовридироки дар мовриди таърифи дин гуфтем дар худиш дорад ва он хам дин аст. Дар ин сурат ,танхо ду дин дар дунё вужуд дорад ё дини ислом бо шариатхои мухталифиш ( мисли шариати пайғамбари хотам ,шариати Ийсо ,Мусо ва ……) ё дини мушрикин астки онро секуляризм меномем ,он хам бо садхо ва балки хазорон мазхаби мухталиф .Ба дунболи ин ,ба маншаъи пейдоиши дини секуляризм хамзамон бо замони пейдоиши инсон ишора кардем ва инки ба ду дастаи ошкор ва пинхони дохилий тақсим мешаванд, ва дар нихоят ишора кардемки секуляристхо аз мо чи исломиро мехоханд ва то кей бо мо жанги мусаллахона мекунанд ; жанги мусаллахона ” юқотилунакум “.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

Бисмиллахир рохманир рохим.

“Ба рости хамд ва сипос танхо лойиқи худост уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем ,ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадихойи аъмолимон ,хар касики худо уро хидоят кунад хеч кас наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худо уро гумрох намояд хеч кас наметавонад уро хидоят дихад ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи бу жузъ аллох нtстки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи уст.”

“эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз худо битарсид ва намирид магар онки мусалмон бошид”.

” эй мардумон аз (хашми ) парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон биёфарид ва (сипас ) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафар мардон ва занон фаровони мунташир сохт. Ва аз (хашми ) худойи бипархезидки хамдигарро биду сўганд медихид, ва бипархезид аз инки пейванди хешовандиро гусихта дорид зеро бегумон худованд муроқиби шумост.”

“Эй мўъминон аз худо битарсид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид.Дар натижа худо ( тўвфиқи хейритон медихад ва ) аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшояд . Аслан хар каси аз худо ва пайғамбариш фармонбурдори кунад ,қатъан ба пирузий ва комёбий бузурги даст меёбад”.

Аммо баъад:росттарин сухан ,китоби худо ва бехтарин равиш,равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст,ва бадтарин умур нововарий дар дин аст,ва хар тоза пейдо шудайи дар дин,бидъат;ва хар бидъати гумрохий ва хар гумрохий дар оташ аст.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух .

Бародарон ва хохароники се дарси гузаштаро дунбол карданд ва медонанд дин яъни чи ? Ва мафохим ва маъонийи чохоргонайи онро ёд гирифтанд ва илова бар он ,шинохти дурусти аз масалайи жохилият ва бахусус амри мухимми куфр ба тоғут доранд ,дар дарси имруз бароишон бисёр сахл ва осон хохад буд.

Дар хамин ибтидойи амр бояд ин нуқтаро хидмати бародарон ва хохарони мусалмон ёд овари кунам хамчунинки дар дарси аввал ишора кардаем , дар нигариши қуръон ду дин бештар вужуд надорад: ё дини ислом ё дини мушрикин ,ва аллохи мутаол хар жо исми мушрикинро дар каломи худ оварда ,манзуриш куффори ғейри ахли китоб хастанд.Яъни ба забони содатар ва имрузин , мо ду дин бештар надорем ,ё дини ислом аст ( бо шариатхойи мухталифи он ) ё дини секуляризм ( он хам бо садхо мазхаб ва фирқайи мухталиф ).

Дар ин сурат ,ба кор бурдан адёни осмоний ниметавонад кори дурусти бошад ,балки дар нигариши қуръон танхо ек дини осмоний дорем ва тамоми пайғамбарон ,барои таблиғ ва расондани ек дин омадандки онхам “ислом ” астки , аллохи мутаол ба таъкид мефармоянд :

:”إنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلام” و “وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَالْإِسْلامِ ديناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرينَ”.

Усули муштарак ва собитики тамоми пайғамбарон ,дар даъвати мурдум ба ин дини вохид ,аз он пейравий мекарданд ,ду асли сода аммо мухим бештар набудаки ,хар кас таслими ин ду асл ,аз коноли пайғамбар хамон дўвра мешуда ,дар доираи дини ислом қарор мегирифта аст. Аллохи мутаол дар мовриди ин ду асли муштарак мефармоянд :

وَلَقَد بَعَثنا في كُلِّ أُمَّةٍ رَسولًا أَنِ اعبُدُوا اللَّهَ وَاجتَنِبُوا الطّاغوتَ (نحل/36)،

Мо ба миёни хар миллати пайғамбариро фристодаем ( ва мухтавойи даъват хаммайи пайғамбарон ин буда астки ) худоро бипарастид ва аз тоғут (шайтон ,бутон ,ситамгирон ва ғейрих ) дури кунид.

ادامه خواندن “Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?”

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(18-қисмат)

Суъоли севум : касики дузди карда ба у мегуем дузд ,ё екиро кушта ба у мегуем қотил ,ё дучори шаробхори шуда  ба у мегуем машрубхур ,ва ба касики зино мекунад мегуем зинокор ……..чиро ба ахли қиблаики ширк карда наметавонем бигуем мушрик?

Тамоми касоники ин журмхоро муртакиб шуданд медонистанд корики мекунанд журм аст ,мисли дузд ё қотил ё машрубхур ва …….яъни ин журмхо қаблан барои шахс мушаххас шудаки журм аст ва шахс бо вужуди чанин огохи ,муртакиби журм мешавад .Холо ,шумо хам ба унвони ек амри қазоий ва барасоси мадорик ва мустанодоти зохирий хукми шахсро содир мекунид.

Агар шахси ахли қиблаи ба хамон андозаки медонад шароб ,қатли бегунох ,дузди ва зино хором аст ва барояш ошкор ва ровшан шудаки инхо журм хастанд ва ин кор ширки ( на ширки оддий яъни ширки асғар ) инки мегуйид уро аз доираи ислом хориж мекунад ва журмики муртакиб шуда ширки аст мисли дузди ва шароб ва қатл барояш ровшан аст ва илм ва яқин дорадки ширк аст ва бадтарин  харом аст, ва худо аз чанин гунохи намегузорад ва уро вориди доираи мушрикин мекунад аммо боз амдан ,огохона бо вужуди чанин огохи онро анжом медихад ,дар ин сурат ,метавон ба у гуфт мушрик .Чанин ашхоси хамки огохона ва амдан муртакиби чанин журми бузурги шаванд хийли кам хастанд . Аммо агар каси ба ин даража нарасида бошад ва ё саффи худро ошкора жудо накарда бошад бар ин боварам дуруст нест хукми бар вай содир шавад.Яъни касики мисли маворидики гуфта шуд барояш ровшан ва ошкор нашуда бошадки ин журм аст агар онро анжом дод бо истинод ба оёт ва ривоётики баён кардем маъқул  нестки хукм бар у содир шавад .Аммо агар саффи худишро ошкора жудо карда бошад ва масалан вориди хизб ё гурухи ва дини мушрикин шуда бошад ва ба мейли худиш ва амдан дар баробари муслимин саф оройи карда бошад дар ин сурат хукмиш мисли онхойи астки дар дохили онхо хузур доранд. 

Суъоли чохорум : оё хаммайи фирқахо ва мазохиби исломий ва ахли қибларо метавон машмули қоидаи узр ба жахл дар куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ё хамон ” ла илаха иллалллох ” донист?

 Модомики ин фуруқи исломий хастанд машмули ин қоида мешаванд ,магар шумо табъиз қоил хастид ?Ин фирқагиройи ек азоб аст, аммо то замоники аз бейн нарафта хар чизи шомили ек фирқа мешавад тамоми фирақи дигар хам машмули он мешаванд . Афрод хам то замоники дар саффи куффор ва муртаддин қарор нагирифта бошанд машмули хамин қоида мешаванд . Хориж кардани ба нохақ мусалмони жохил аз ислом ва такфир ба нохақи мусалмони жохил яъни куштани у,инхо мусалмонони фақирий хастандки бояд аз фақр нажотишон дихем .Вазифаи мо аз бейн бурдани авомили пейдойиши фақр ва нажоти шахси фақир аст на куштани фақир.

Аз аллохи мутаол хосторем мо ва шуморо дар хифзи ислом ва амал ба ислом ва мувозибат аз мўъминин ба унвони бузургтарин пуштибонони мо баъди аз нусрати аллох муваффақ ва собит қадам нигах дорад ва оқибатимонро ба хейр кунад.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ، لاَإِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

17-қисмат)

Холо ,мерасем ба суъолоти дустонки саъй мешавад ба чанд суъоли марбут ба бахсимон ба сурати мухтасар посух дода шавад.

Суъоли аввал :хувли ва хуши каламайи исломи мо шохиди каламоти чун исломи ом ва исломи хос ,ва дигари исломи хукмий ,исломи хақиқий хастем ин истелохот ба чи маъни хастанд?

Нуқтаики лозим аст ба он ишора шавад истелохоти астки иддаи аз фуқахо дар ин замина барои дуруст фахмидани матолиб дуруст карданд .

Исломи ом ,яъни хамон куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ,яъни хамон ” ла илаха иллаллох ” ки ,бейни хаммаи пайғамбарон муштарак ва ом буда аст.

Исломи хос,яъни ” ла илаха иллаллох ” аз коноли пайғамбари хоски , барои хамон асри хос омада ва мажмуъаи қавонини шариати хосси он асрро хам бо худиш овардаки , мо ба он шариати хосси он пайғамбар мегуем.Мисли : шариати Мусо ,Ийсо ,ва Мухаммад алайхимуссолату вассалам. Ва пас аз баъсати пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васаллам ,манзур аз исломи хос яъни исломики аз коноли росулуллох саллаллоху алайхи васаллам арза шуда аст. Шариатики пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васаллам оварда аст.

Исломи хукмий , яъни вақти касиро дидемки ба ду асл куфр ба тоғут ва иймон ба аллох иқрор карда ва амал мекунад ,хукми дини исломро ба у медихем ва уро вориди доираи ислом мекунем. Ин барои кул буд аммо дар асри хоз ир касики куфр ба тоғут ва иймон ба аллох яъни “ла илаха иллаллох ” ро аз ториқи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам иқрор карда бошад ва ба он амал кунад ,ба у исломи хукмий медихем.

Исломи хақиқий ,яъни ташхиси инки ин шахс дар дилиш воқеан хақиқати исломро пазирофта ё на ?Мумкин аст мунофиқ бошад ва дини исломро напазирофта бошад. Ин хам кори ба дунё ва қудрати мо надорад ,қудрати шинохти мо махдуд аст ва танхо метавонем бар асоси далоили зохирий қазоват кунем ва намедонем дар қалби ашхос чи мегузорад .Дар натижа ,ин ташхис хам кори аст дар доираи қудрати аллох ва ба қиёмат марбут мешавад.

Суъоли дувум : агар дин еки аст тақсими он ба асли дин ва фаръи дин ба чи маъност ? Яъни дин , рудхонайи астки жувибор аз он жудо шуда мисли мазхабки ба вужуд омада аст?

Баъзи аз афрод ,динро ба асл ва фуруъ ва ……..тақсим карданд, ин хам хеч асли дар шариати аллох ва сийрайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва корномаи сахоба ва тобеъин ва имомони ислом надорад. Ба қовли ибни Таймия ,танхо хавориж ва муътазила қоил ба ин буданд ва инро барои хамин овардандки бигуянд узр фақат дар фуруъи дин ва ахком аст ва хар касики дар усул ва ақида мушкили дошта бошад кофар мешавад ( яъни дар усул ,узр қоил нестанд ва ле дар фуруъ,қоил хастанд). Ин хам амри астки зохиран бо оёт ва аходис мутобиқот надорад.(идома дорад…..)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(16-қисмат)

Замоники мо бо чанин мусалмон ноогохики ,ба далили адами иқомайи ” хужжати набавий ” дучори мусибати шуда ,дилсузона ва бародарона бархурд мекунем ,муштарак ва кофарро бародари худ накардаем ;балки мо ин хохар ва бародари маризи худро машмули қоидайи узр ба жахл дониста ва аслан кофар намедонем .Ибни Таймия мегуяд : “ахли суннат ва жамоат дар ин моврид иттифоқи назар дорандки гунохони сағийра ё кабийра дар зоти худ боиси куфр ва иртидоди мусалмон намешавад. Замоники мусалмони кофар ва муртад мешавадки ақида ва ё хукми шаръий собит ва мовриди ижмо ва иттифоқиро “олиман ва омидан “инкор кунад ва ин мовзуъи астки хатто ду олим дар мовриди он ихтилофи назар надоранд.”

Мо қарнхо аз хукумати шўроий исломий ва находхойи тахти мудирияти он ва уммати вохид ва ижмоий вохид бебахра будемки дар натижайи ин мусибати бузург , мо шохиди хокимияти тадрижий жохилият ва қудратгирий хазандайи анвоъи тоғутхо ва густариши тафрақа ва ривожи анвоъи шубахот тавассути куффори пинхони дохилий ё хамон мунофиқин ( секулярзадахо ) будаемки хар ек ба новбайи худ ,боис шуданд муслимин дар умури ақидатийи худ жохил шаванд.

Хар чи мо аз асри сахоба ва тобеъин ва хукумати шўрои исломий фосила гирифтаем ,ба хамон мезон ба сурати тадрижий ба олудагихойи ақидатий муслимин хам афзуда шуда ,кор ба жойи расидаки мо хам акнун бо падар ва модар ва ақвоми рубару хастемки аз лахози син дар рутбайи болойи қарор гирифтанд. Аммо ,дар илм ва огохихойи лозим дар заминайи куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ё хамон ” ла илаха иллаллох ” , дар рутбайи бисёр нозилий ба сар мебаранд ;синнишон 40 ,50 , 60 ,70 ва болотар аст аммо ,огохишон дар мовриди дин ва дар мовриди ” ла илаха иллаллох ” дар хадди 10, 20 болотар намеравад ;яъни огохишон дар хадди синнишон нест. Ба хамин далил ,бисёри аз умурики қаблан барои аждоди инхо ва хатто барои бисёри аз милали дигар возих ва ошкор аст барои ин даста аз муслимини пинхон ва гунг монда аст.

Диққат кунид ,бар асари фаолияти фикрий ва низомий бесобиқайи куффори секуляри жахоний ва бар асари жанги равоний ва жиноёти кам собиқайи низомий ва диктарорийи муртаддини секуляри махаллий бар муслимин , ва тахриботи муллохойи дин фурушики дар ихтиёри ин секуляристхо қарор гирифтанд, бисёри аз муслимини имруз ба далили жахл ва ноогохи муртакиби аъмоли мешавандки агар ин аъмолро дар асри сахоба ва хойрул қурун ва хатто садахойи баъди аз онхо хам муртакиб мешуданд,каси аз атрофиёни ин шахс дар куфри онхо шак намекард чи расид ба уламои он дўвра .Яъни ,кор ба жойи расидаки падарони имруз муртакиби гуфтор ва аъмолий мешавандки агар падарбузургишон зинда буд шакки дар куфри инхо надошт. Яъни падарбузургхойи инхо чизхойи бароишон ошкор будки алъон барои насл ,падарони алъон ,насли сухтайи алъон ,ошкор нест ва гунг ва пинхон монда аст.

Имруза ва дар асри хозир , мо меросдори жохилияти хастемки қарнхост ба сурати фарханг дар муслимин бо номи ислом риша карда, ва дар ин чанд дахайи гузашта хам дини секуляризм бештарин олудагийхоро дар ақоиди муслимин ба вужуд оварда ,ва ба далили набуди хукумати шўройи исломий шохиди беморихойи ақидатий ва амалий хастемки танхо пас аз ташкили дуборайи хукумати исломий ва ижоди находхойи тахти амри он чанин беморихойи ақидатий ва амалий раф мешаванд ,чун тамоми ин беморихо бар асари аз даст додани ин неъмати бузург ба вужуд омаданд.

(идома дорад…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(15-қисмат)

Холо ,замоники вужуди жахл ва иштибох ва хатойи ақидатий дар хамин масоили ақидатий куфр ба тоғут ва иймон ба аллох ё хамон ” ла илаха иллаллох ” ё асли муштарак тамоми пайғамбарон ва соири ахкоми шаръий дар замони хузури пайғамбарон ва шогирдони мустақими онхо амри оддий буда ,дигар барои асри мо наметавонад чизи ажибий бошад. Чизи ажиб ин  астки мо ахли қиблайи атрофи худимонро болотар аз ёрони пайғамбар ва хатто маъсум ва бидуни хато бидонем ,ва кори кунемки  бо бахонахойи ғейри шаръий ин манбаъ қудратроки аллохи мутаол дар ихтиёри пайғамбариш ва мо гузошта хушик кунем.Онро тика тика ва худро аз он махрум кунем. Мисли мохики хар чи об бештар бошад қудрати моневри бештари дорад; ва хар чи об камтар бошад ба хафаги ва нобуди наздиктар мешавад .Об барои мохи ,қудрат аст, мўъминин барои мўъминин қудрат хастанд .Касики мехохад обро хушик кунад дусти мохи нест.

Инро дар назар дошта бошемки дар кул ,ақидаро ниметавон аз рохи тақлид ва ирси ба даст овард, балки бояд тахқиқий ва аз руйи илм ва огохи бошад.Замоники ин аслро қабул кардаем ,бояд инро хам қабул кунемки касби илм ,аз рохи озмоиш ва хато ва харакати тадрижий аз жахл ба суйи илм ба даст меояд ,харакати он тадрижий аст фард ором ором аз жахл ба суйи илм харакат мекунад ва они  ва ек дафъаий нест, ба хамин далил эхтимоли хато хам дар он вужуд дорад.Барои хамин ,муслимин дар мовриди ахли қиблайи жохилики муртакиби журми бузурги дар заминайи ақида ё соири ахкоми шуданд бароишон узр қоил хастанд ва дар ин узр ,ихтилофи бо хам надорад. Аммо ба далили набуди хукумати исломий ва находхойи муртабит бо он дар бисёри аз сарзаминхойи мусалмоннишин ,ихтилофоти бештар бар сари ин астки :

Дар фалон замон ва макони мушаххас ,чи чизи барои ахли қибла зохир ва ошкор аст то барои шахсики огохона муртакиби журм мешавад узр қоил набошем ; ва чи чизи пушида ва хуфя аст , то барои касики муртакиби журм шуда узр ва бахона биёварем.

Яъни чизи мумкин аст дар замон ва макони ровшан ва мушаххас набошад .Масалан дар Эрон чизи барои мо ровшан бошадки дар Афғанистон ровшан набошад .Ё дар Афғанистон ровшан бошадки дар Эрон ровшан набошад. Ё дар Мадина ровшан бошад ва дар Ироқ ровшан набошад .Пас масалайи замон ва макон хийли мухим астки ;дар он замон ва макон чи чизи барои ахли қибла ровшан ва ошкор аст.Агар ровшан ва ошкор астки узри надоранд ва агар хамон чиз дар хамон замон ровшан ва ошкор нест ,пас он мовқеъ барояш узри меоварем.

Иддаи нез бар ин боварандки исломи асл ва фаръи надорад ва узр ба жахл барои хар касики шойистайи узр бошад оварда мешавад чи дар биёбон бошад ё дар шахр ё хар макони дигари.

Иддаи дигар бар ин боварандки узр ба жахл имтиёзи астки ба мусалмон дода шуда аст аммо ба куфри аслий ва муртаддин дода нушуда ва мусалмонон дар ин масала ,бо куффори аслий ва муртаддин мутамойиз хастанд …….ва дидгоххойи дигарики хар кас дуст дошта бошад метавон муталаъа кунад.

Бояд бидонем ,мусалмон назди аллох доройи жойгохи бузурги аст ва аллохи мутаол дуст дорадки барои бандахоиш узр оварда шавад.Дар ин сурат ,агар еки ахли қибла аз руйи жахли мўътабар ,муртакиби куфри шавад ,бидуни овардари узр ва иқомайи ” хужжати набавий ” фовран уро аз доирайи ислом хориж намекунем ;ин адами такфир ба маъни жамъ намудани куфр ва иймон дар ек шахс нест ; аслан чанин шахси кофар нашуда то дар сурати адами такфири у ,мо хам кофар шавем , у муртакиби куфр нашуда аст . Агар ек яхудий ,насроний ,коммунист ва секулярро такфир накардики мушаххас аст кофар аст, он шахс кофар мешавад . Чун хенгомики гуфта мешавад жахли мўътабар монеъ аз такфир аст, ин жахли у монеъ расидан ба иймони у шуда ва у дар ин холат кофар нест.

(идома дорад……..)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(14-қисмат)  

Бародароники муслимини босний ва харзигувинро дида буданд ва барои нажоти онхо аслаха ба даст гирифта буданд ба вужуди чанин мусалмонони гувохи доданд.Бародарони аз Чин ,Туркистони шарқий ,Тожикистон ва Ўзбакистон хам чанин гувохи додандки  афроди бо ин шароит вужуд доштандки ба далили хукумати секуляристи социалистхо касони ёфт мешудандки аз ислом фақат лафзи ” ла илаха иллаллох ” бароишон боқи монда буд ва бас; мегуфтанд мо мусалмонем ва бақияи аъмолишон дар он жомеъа  бар асоси ғейри ислом буд.

7-Мовриди дигар мусалмоний чун Муоз ибни Жабал ,вақтики аз шом баргашта буд барои росулуллох саллаллоху алайхи васаллам сажда мекунад,медонем сажда кардан барои ғейри аллох гунохи кучаки нест ,ва қабли аз он ,гурухи мухожиринки ба рахбари Жаъфар ибни Аби Толиб ба хабаша рафта буданд чанин иштибохи накарда буданд.Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо мушохадайи чанин иштибохи бузурги бидуни инки уро аз ислом хориж кунад иштибохишро ислох мекунад.

8- Ё мисли достоники Рубайя ривоят мекунадки : канизи дар хенгоми таронахони шеъриро мехонадки иддао мекунад росулуллох саллаллоху алайхи васаллам илми ғайб дорад. Аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд : “Чанин нагу ,балки хамон тарона гузаштатро бихон”. Иддаои илми ғайб барои ғейри аллох куфри акбар аст, аммо ин мусалмон ба далили жахл ё фаромуши ё хато мушмули қоидайи узр мешавад.

9-Ё мисли мусалмоники дар замони Умар ибни Хаттоб аз руйи жахлиш хароми мисли нушиданихойи маст кунандаро  халол медонад.

Инхо намунайи аз иттифоқоти будаки дар қуръон ва суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди шогирдони мустақими анбиё бо онхо бархурд мекунем.

Муслимин ва мўъминини асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ,ба хукми инсон будан ,мажмуъайи буданд аз инсонхойи мухталиф дар даражоти мухталиф иймоний ва иштибохоти ақидатий ва амалийи мухталиф .Бо ин вужуд ,аллохи мутаол инхоро баъди аз нусрати худиш бузургтарин сабаби қудрат барои росулуллох саллаллоху алайхи васаллам медонад ва мефармояд :

هُوَ الَّذي أَيَّدَكَ بِنَصرِهِ وَبِالمُؤمِنينَ (انفال/62)،

У хамон каси астки туро ,бо ёрийи худ ва бо мўъминон тақвият кард ва ба ту қудрат дод……

(идома дорад…….)