Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(96- қисм)  

 Жохилий ва секуляр жамиятда хам жамиятда чекланган бир синфнинг жуда мўътадил иш ташлаши, синф аъзоларининг ўзига ишончини кучайишига ёки синфлардаги бирдамликни ўсишига ё хоким бўлиб турган исталмаган шароитни ўзгаришига ўхшаган мухим натижаларга сабаб бўлади; ўртада агар хукуматга тегишли бир маъмур ўлдириладиган бўлса, бу фақат назоратни янада кучайишига сабаб бўлади ва уни ўрнига бошқа бир маъмурни таъйинлашади, бу асосий ижтимоъий қадр-қийматлардан холи нарсадур, энг яхши холатда эса фалончи мушрикнинг Саъад ибни Аби Ваққос розиаллоху анхуни томонидан боши узилган пайтида, уни қадр- қийматини қадрлаган холда, уни эвазига шахсий қасос олинади, буни фойдаси ва қиймати хам мусулмонларни чўнтагига тушади, аммо хозирги вазиятда мана бу шахсий қасосни оқибатлари,зиёнлари жамиятдаги жуда кўп мусулмонларнинг хаётини қўлдан бой бериши билан кенгайиб кетади, мана бу муомала юз фоиз зарарлидур, чунки бир мусулмоннинг хаётини қиймати ўлдирилиши  вожиб бўлган минглаб аслий кофирларни хаётига баробар, энди бир кофирни ўлими сабабли бир неча мусулмонни хаёти қурбон бўлиши хақида гапирмаса хам бўлади. Бу яхши тенглама эмас. Агар барча мусулмонларнинг хаёти исломий хукуматни ва вохид улил амр шўросини ва вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилиш йўлида сарфланса, бунга арзийди, аммо жиходийга ўхшаган мана бу қасос олишни ё тенгламани  фойдали деб айтиб бўлмайди.

Албатта ўзига хос сиёсий шароит остидаги муваффақиятли, харбий харакатларни қўл уриш бир шахарда  ё вилоятда  ва хатто бир давлатда хоким бўлган табақани саросимага солиши мумкин; аммо хоким бўлган системадаги бу чалкашлик,тартибсизлик қисқа муддат давом этади. Жохилий хукумат системаси фақат чегараланган нуқтадаги бир неча маъмурга  ва бир неча вазирни ўрни алмашишига суяниб қолган эмас, бу хукумат улар ўлдирилса йўқолиб кетмайди. Хукумат ўзидаги халқ томонидан қўллаб – қувватланиши ва ихтиёридаги кучлар сабабли, хамиша янги тошларни қўлга киритишга қодир, жуда хам осон уларни ўрнини тўлдиради. Шу шаклда хукумат системаси олдингидек ўзини ишини давом эттиради ва хатто зарар етмайдиган бўлиб қолади. Чунки мана бундай кичик ишлар уни вакцина қилади ва содир бўладиган ходисаларни қаршисида хушёр бўлишга чақиради, мана бу одамлардан ажралган гурухларнинг ана бу  системага кўрсатган хизматларидан бири хисобланади.

  Буни қарама- қаршисида “уч абзордан ажралган”  шахсий ва ё гурухларни,ахзобларни шаклидаги қилинган бундай  якка харакатлар, онгли ва мақсадли равишда кенг-қамровли исломий вахдат ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ташкил қилиш сари харакатланаётган шариат тарафдори бўлган мужохидларни жараёнини поясига жиддий  зарбалар уриб  манфий таъсирлар кўрсатади.

Агар шахс бир енгил аслаха ё қўлда ясалган бомба билан бир миллатни мақсадларига етказадиган бўлса, шўроларни ва шўроларнинг муваххид жамоатини ва мусулмонларни умумий жиходини ташкил қилинишини нима фойдаси бор? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам абу жахлни ё абу лахабни терор қилиш орқали ишни аввал бошиданоқ  асл мақсадларини қўлга кирита  олмасдиларми? Ва  мадинадаги исломий хукуматни ташкил қилиниш пайтигача ана ўшанча қийноқларга,оворагарчиликларга, мушкилотларга сабр- тоқат қилишга мажбур бўлмасдилар-ми?

 Умум мусулмонларнинг онгли ва мақсадли қудрати майдонга келишини ўрнига бир миқдор парох ва бир бўлак қўрғошин билан рақибни майдондан чиқариб ташлашсин ва  исломий хукуматни ташкил қилишсин, шундай экан бу орада одамларни, хижратни ва муваххид шўродаги  сабиқунал аввалунни ташкиллаштиришни ва ана ўшанча мушкилотларни нима кераги бор? Бир неча аскарни ё давлат мақомида ишлаётганларни ўлдириш ёки бир неча бомбани портлатиш орқали, тоғут хукуматларининг кўзга кўринган катта кишилари махсусан бутун жахон секуляристларининг химояси остидаги  ташқи босқинчи секуляристлар ва махаллий секуляр муртадлар, мунофиқлар,секулярзадалар қилган хатоларидан пушаймон бўлсалар ва халқдан узр сўраш билан уларни истакларига таслим бўлсалар ва аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилиниши учун мусулмонларга рухсат берсалар ёки уларни ўзлари тугунларини елкаларига ортиб мусулмонларнинг диёрларини тарк қилсалар, бу холатда шариат ва вахдат тарафдори бўлган мақсадли мужохидларнинг харакатини ва мужохидларнинг инқилобий ташкилотини кенгайишини нима кераги бор? Ақидавий,манхажий мажлисларни, халқни қўзғатишни ва умумий сафарбарликни мусибатларига сабр – тоқат қилишни ва бошқа нарсаларни нима кераги бор?

 Очиқ ва равшан кўриниб турганидек “уч абзордан ажралган”ларнинг бу харакатлари росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг исломий хукуматлари мухолиф кишиларни терор қилиш учун берган ва унинг хамма қудрати ва самараси мусулмонларнинг чўнтагига тушадиган ва бир киши томонидан амалга ошириладиган  буйруқларига ўхшамайди, хатто бундай харакатлар исломий бадал хукуматлар томонидан хам амалга оширилмайди ёки бундай хукуматлар мавжуд бўлмаган тақдирда хатто мусулмонларнинг муваххид шўроси тарафидан хам амалга оширилмайди. Демак мана бундай харакатларга қиёслаган холда бу биродарларимиз ўзларини амалларини асослай олишмайди.

(давоми бор…….)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(95- қисм)

Аммо бутун жахон секуляр кофирлари ва махаллий муртадлар, мунофиқлар ва махаллий секулярзадалар учун катта муваффақиятлардан бири шуки, қуролли шариат тарафдори бўлган мужохидлар хам хушёр бўлмаганликлари сабабли, мана бу ботқоққа тушишяпган, бу хозирда модага айланган, кимга қарасангиз ўзини хизби борлиги ё алохида гурухи борлиги  билан мақтанади, мана бу модага берилишлар баъзилар учун узоқроққа чўзилиши мумкин ва улар уйғонмасликлари хам мумкин, натижада бу улар учун халокатли ботқоққа айланиши  ва аста-секинлик билан шариат тарафдори бўлган мужохидларни фариб бериб тафарруқни,ички жангларни комига тортиб кетиши мумкин, ёки энг камида буйруқ вахдатисиз, амал вахдатисиз қолишларига, хамда ички жанглардан омон қолганлари хам маълум масофадан сўнг кичик ариқчаларга ўхшаб нобуд бўлиб кетишлари , ерга сингиб кетишлари ёки ўзларини сақлаб қолиш учун тоғутлар билан келишишга мажбур бўлишлари ва жохилият ботқоғида яшашга тан беришлари  хам  мумкин.

Қуролли шариат тарафдори бўлган харакатлардаги  якка холда амал қилишдан кўра жамланган,муттахид бир жамоатни кўринишида амал қилиш керак,деган фикрдаги бизларнинг мана бу биродарларимиз,аслида  катта қадамларни ташлашган, лекин аксар биродарларимизнинг кичик жамоатлари хам шўрога тобеъ бўлишмаган, балки бир шахсни  атрофида айланиб юради,  шуни ўзи хам яккалик хисобланади, ёки агарда шўрога эга бўлса хам барибир уни рахбари ўнлаб сайловлар ўтказилгач, ўзгармайди, агар бир оз чарчоғини чиқариш учун кетган бўлса, яна қайтадан аввалги  жойига қайтиб келади ва  уни хизби ва жамоати хам ўша худудда тўхтаб қолиб кетади, у ўзини хизбини  муқаддаслик холатига олиб боради, у мана шу мархалада қолади ва бошқа жамоатларга қўшилиб каттароқ шўро ташкил қилишни хохламайди. Агар исломий бадал хукумат мавжуд бўлса хам, бу хукуматни фойдасига ўзини хал қилишга хозир бўлмайди ва ўзини кучини каттароқ қудратни ихтиёрига бериб каттароқ мақсадга етиш учун диққат-эътиборини жамламайди.

Бизларнинг мана бундай “уч абзордан ажралган” биродарларимиз, турли-хил ахзобларда ва хилма- хил жамоатларда қайта- қайта кўриниб қолишади, агар уларнинг сақланиб қолишлари учун жохилиятни ва секуляризм динининг навкарларини канализация сувлари жорий бўлмаса – одатда бундай сувлар албатта оқиб туради- улар ўткинчи хаяжонларга, хиссиётларга тобеъ бўлишади ва “тамкин” билан эмас, фақат “никоя” билан кўнгилларини  хуш қилиб юришади, кўпинча улар талон- тарож қилиш,босқинчилик, бузғунчиликни қидириш  билан машғул бўлишади, мана бу ишларни амалга ошириш учун хам,вахдат орқали умум мусулмонларни сафарбар қилиш орқали  вохид умматни ва вохид жамоатни қайтаришга ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни қайтаришга ўхшаган орзуларга эхтиёжлари хам йўқ. Чунки мана бу “уч абзордан ажралган” биродарларнинг харакат ва амал қилиш йўли айтиб ўтилган йўлга бутунлай  қарама- қарши жойлашган. Агар улар сухбатларида вахдатни ва вохид уммат ва вохид жамоат ва исломий хукумат томонга қилинган харакатни иддао қилсалар хам, бу шариат тарафдори бўлган мужохидни ваъдасидан кўра кўпроқ сайлов пайтидаги жохилий мажлиснинг вакилларини ичи бўм- бўш шиорига ўхшайди. Уларнинг айтган сўзлари билан қилган амалларини ўртасидаги зиддиятни осонлик билан ташхис берса бўлади, улар қандай қилиб ўзларини

لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ

га шомил қилган ва ўзларини

کَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ

Аллохни ғазабига, кинасига шомил қилган бўлсалар,ўзларини ошкора аллох уларни яхши кўрадиган ва бир вохид қўрғошиндек сафдаги кишилардан жудо қилишади, чунки:

   إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفّاً کَأَنَّهُم بُنیَانٌ مَّرْصُوصٌ .‏

Янада очиқроқ,майдалаб сизларга арз қиладиган бўлсам: хозирги пайтда харбий ё идорий бир мақомдаги кишини ўлдириш учун вахдатга, ташкиллашишга ва ташкиллашган одамларга эхтиёж қолмаган. Аслаха хам, портловчи моддалар хам, ундан фойдаланиш равиши хам хаммани ихтиёрида мавжуд нарса, бу фақат бир жисмоний реакция бўлиб, бутун жахон бўйича собит шаклга эга, уни зохирдаги шакли жуда хам хаёжонли, аммо хақиқатда эса бу амал хоким бўлиб турган система учун комилан зиёнсиз. Нима учун? Хозир шуни сизларга изохлаб бераман иншааллох.

Мусулмонлар Умар ибни Хаттоб исломга киргандан сўнг, яхлит холда  ва кўпчилик бўлиб юрган холда  каъба томонга келишади, мана бу қудратни абзори хисобланади. Абу Басир розиаллоху анху худайбия паймонига кўра қурайш секуляристларига топширилган  ва асирликдан  қочиб кетган пайтида, денгизни сохилида аслий, муштарак  душманга қарши мустақил жангни йўлга қўяди, мадинага ёнма- ён маккадаги  ситам кўрган мусулмонлар учун изтирорий бадал базани вужудга келтиради, бу хам қурайш секуляристларини ортга чекинишга мажбур қиладиган  қудратлардан бири хисобланади, бундан сўнг қурайш секуляристлари қуйидагича эълон қилишга мажбур бўлишади, бизлар қочиб кетган мусулмонларни қайтариш шартини бекор қиламиз, мадинага кетишни хохлайдиган хар бир мусулмон кетаверсин, бизни улар билан ишимиз йўқ. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мана бу партизан базани, гурухни мадинага даъват қиладилар, изтирорий холат ўртадан кўтарилгач, мана бу гурух хам бошқа мусулмонларни орасида  хал бўлиб кетади, мана бу ошкор қудрат бўлиб аслий мақсадни  йўлида ва аслий душманга қарши ўзини вазифасини бажаради.

(давоми бор………)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(94- қисм)  

Мана бу исломий хукумат ташкил бўлган пайтда жамоат ва жамоатларни шўроси ўз-ўзидан ўзининг самарасини қўлдан бой беради, чунки улар бу даврга келиб мавжуд бўлган нарсани қўлга киритиш учун вужудга келтирилган эдилар, жамоатларни ва жамоатлардаги кичик шўроларни сақлаб қолиш бўйича оёқ тираб туриб олишлик, бир нав ортга қайтиш бўлиб вахдат учун тўсиқ хисобланади. Хар бир шахс мана бундай фазода турли-хил ахзобларда ё хилма-хил жамоатларда эмас, балки  хелфларда, синфларда, сендиколарда ва шунга ўхшашларда фаолият қила олади, чунки турли-хил ахзобларда  фаолият қилиш, бу мусулмонларнинг даркини хақорат қилиш ва янгидан тафрақа томонга харакат қилиш демакдир.

Шахс ва кичик шўрони жамоати аста-секинлик ва каттароқ шўроларда  хал бўлиш орқали, уларнинг амаллари исломий хукуматни ташкил қилишга ва жамиятдаги ижроий қудратни касб қилишга ва нихоят бутун жахон улил амр шўросини ва вохид ижмоъни ва вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилишга сабаб бўладими ёки ундан узоқлашишадими? Мана буларни меъзонига кўра жахондаги  барча ситам кўрган мустазъафинларни олий мақсади учун фойдали бўлишади ё зарар келтиришади. Шу нарсани унутмаслик керакки, келажак онгли ва мақсадли равиш билан уни истиқболига харакат қиладиган кишиларга тегишли, хаддан ташқари эхтиёт бўлиш, фурсатларни  қўлдан бой берилишига сабаб бўлади, ўзимизнинг амалларимиз билан бу дунёда фарзандларимиз ва невараларимиз биз билан фахрланадиган оталар ва оналар бўлишга харакат қилайлик ва қиёматда аллохни розилигини қўлга киритайлик.

Жамиятдаги асосий қудрат жамиятда мавжуд бўлган энг кичик шўролардан келиб чиқади ва аста- секинлик билан каттароқ шўроларда ва нихоят мусулмонларнинг вохид улил амр шўросига айланади. Бизлар кичик шўроларни ижод қилиш ва эхтиёт қилиб сақлаб туришга жуда хам кўп ахамият берамиз, лекин бу шу шарт билан бўлиши керакки, мана бу шўролар худди кичик ариқчалар сингари бир-бирига қўшилиб кетиши ва  бир йўлда бир-бирини қудратидан фойдаланган холда харакатларини давом эттиришлари лозим.

Агар мана бу кичик шўролар онгли ва мақсадли равишда ўзаро муттахид бўлмас эканлар, худди кичик ариқчаларга ўхшаб маълум масофадан сўнг ерга сингиб кетишади ва йўқолиб нобуд бўлишади. Кичик шўроларнинг онгли ва мақсадли равишда муттахид бўлиши орқали каттароқ шўролар ва катта қудрат ва буюк ғалаба қўлга киритилади.

Шубхасиз муттахид холдаги  жохилият билан мубораза қилиш ва жиходда фақат онгли ва мақсадли, харакатланувчи иттиходгина- бўлиб хам у “уч канал”ни йўли орқали бўлиши керак- мусулмонларни натижага яқинлаштира олади, агар нубувват манхажига асосланган исломий хукумат мавжуд бўладиган бўлса, бу энг яхши, соғлом канал хисобланади ва агар у мавжуд бўлмаса, исломий бадал хукумат энг яхши ўринбосар бўлади, агар у хам мавжуд бўлмаса, фақат барча гурухлар ва мужохидларнинг жамоатини вохид шўросини мажлисидаги  онгли ва мақсадли вахдатгина учинчи ўринни эгаллайди, бизлар мана бу “уч канални” “уч абзор” сифатида тилга оламиз, мана бу “уч абзор”дан ташқаридаги хар қандай шаклда,қолибда фаолият олиб борган  кишилар,”уч абзордан ажралганлар” деб номланади, ўтган тарих шуни кўрсатадики, мана бу уч каналдан бошқа каналларда харакат қилган кишилар харгиз жиходни шаръий натижасини қўлга киритган эмаслар.

Мана буни тахминан хамма “улил албаб” ва жиходни, инқилобни  мутахассис уламолари қабул қилишган, аммо жуда кўпчилик қасддан ёки истамаган холда хато йўлдан юришади, мана бу хатолар икки йўл билан ўзини кўрсатиши мумкин: бири қасддан хато йўлдан юрадиган  мунофиқлар,секулярзадалар тўдаси тарафидан, улар шу бахоналар ва исломийга ўхшаган шубхалар билан турли-хил,ранго- ранг  ахзобларни ясашади ва  секуляристик қонунларга биноан, хамда мусулмонларнинг бир қисмини сафарбар қилиш билан ташқи босқинчи кофир секуляристларнинг, махаллий муртадларнинг, махаллий тоғутларнинг ўйинларида иштирок этишни қасд қилишади, уларни яна бири шариатгаро мужохидлар бўлиб, улар тарқоқ жамоатларни вужудга келтириш билан якка ва жамиятдан, шаръий “уч абзордан”  ажралган холда, одамлардан  ва бошқа шариатгаро жамоатлардан, шаръий “уч абзордан”  жудо йўлни танлашади, мана бу хам ошкор тафарруқ саналади, аммо бошқа бир равиш билан амалга оширилган.

Мусулмонларни ўртасидаги мана бу тафарруқ ва  дасталарга бўлиниш , хох секулярзадалар ва мунофиқлар томонидан амалга оширилсин, хох шариатгаро мужохидлар томонидан амалга  оширилсин, хар қандай суратда бу секуляризм динига ва унинг махаллий навкарларига қилинган хизмат хисобланади. Чунки ташқи секуляр босқинчилар ва уларнинг махаллий навкарлари ўзларининг сақланиб қолишлари ва мусулмонларнинг тавхиди ва бирдамлиги билан мубораза қилиш ва вахдатга,мақсадга эга шариат тарафдорларига диққатни жамлаш учун фариб берувчи озодликни баён қилишга  ёки демократия шиорлари остида  бир неча дасталикка, турли-хил ахзобларга ва ранго- ранг жамоатларга эхтиёжи бор. Лекин бундай вайронгар программани ўзлари тўғридан – тўғри ижро қилишга қодир бўлмаганликлари сабабли, мусулмонларни ўртасида мавжуд мунофиқлар ва секулярзадаларнинг адашган харакатларига майдон бериш орқали антитезани вужудга келтиришади ва буни натижасида ўзларининг  назарларидаги тафарруққа боис бўлишади, ўзларини хокимиятларини остидаги мусулмонларни мана бу йўналишга  хидоят қилиш хам   улар учун  бир томондан жуда катта муваффақият хисобланади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилганларки:   

 إِنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ : إِذَا لَمْ تَسْتَحْيِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ.

Одамларга ўтган пайғамбарлардан қолган сўзлардан бири шуки: агар хаёга эга бўлмасанг,нимани хохласанг шуни қил. Бизларни хам мана бу бехаё секулярзадалар учун бундан бошқа сўзимиз йўқ, улар бутун жахон кофирларини ва махаллий муртадларни қўлида асбоб бўлиб қолишган.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(93- қисм)  

Бугунги кунда барча мусулмонлар дучор бўлган  мана бу изтирорий холатда, баъзи бир тахсил олган равшанфикрли кишилар ва спутник каналларига тобеъ бўлган одамлар, хамда ўзимизнинг  мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимизни баъзиси хам айтилган нарсаларни ва сўзларни меъёр қилиб олишган. Уларнинг айтишича, фалон киши ё жамоат ё хизб ё мазхаб ёмон. Улардан нима учун,деб  сўрасанг? Айтишадики, улар фалон асрда ва фалон китобларида нима деганларини кўрмаганмисан? Нима дейишганини эшитмаганмисан? У ерда нима деб ёзилганини ўқиб кўрмадингми? Улар мусулмон киши учун мана бу изтирорий холатда хеч қандай узр келтиришмайди. Чунки бўлиб хам мисол тариқасида айтадиган бўлсак,  жуда кўп айтилган сўзлар,сухбатлар Нуъайм ибни Масъуд розиаллоху анхуга ўхшаб ахзоблар жангидаги шароитга тушган кишилар томонидан айтилган бўлиши мумкин ёки бўлмасам бизлар хабардор бўлмаган бошқа ўнлаб далилларга эга бўлишлари мумкин.

Душманларимиз бизларга қарши олиб бораётган рухий,совуқ, юмшоқ жанглар учун миллиярдлаб доллор харж қилаётган бир даврда, бизларнинг уларга қарши рухий жанг ижод қилишимиз ажиб,хайрон қоларли иш бўла олмайди; бу ердаги ажиб,хайрон қоларли нарса, бир мусулмоннинг нима учун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Нуъайм ибни Масъуд розиаллоху анхуга қараб : “алхарбу худъатун” жанг фарибдур,деб мархамат қилганларини билмаслигидур, агар бир мусулмон бундан фойдаланадиган бўлса, тезлик билан турли-хил унвонлар, лақаблар  билан муттахам қилинади.

  Бу ердаги қоида шуки, бизлар 

«أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ»

га кўра  хукм чиқариш ё йўл кўрсатиш бўйича дучор бўлишимиз мумкин бўлган барча касалликлардан узоқлашган холда, шаръий манбаъларимизни салохият эгаси бўлмиш шўро фахмига кўра ироя беришимиз керак, агар шахс чиқараётган хукмларида хато қиладиган бўлса, шўрони вохид раъйи уни қайтаришга қодир, аммо агар мана бу кичик шўрони ўзи хато қиладиган бўлса, бир жойда туриб қолади ва ортга қайтади ёки такомуллашиши керак бўлган хомила нобуд бўлади ва аста- секинлик билан ўзини шаръий вазифасини қўлдан бой беради. Кичик шўроларнинг аксарини хатолари хам кибр ва хавойи нафсга тобеъ бўлишликка ўхшаган касалликларга, ўсиш ва такомуллашиш  мархаласини дарк қилмасликка, шўроларнинг бир неча ўлимига бориб тақалади.

Бизларнинг ўлчов меъёримизни , уларнинг  каттароқ шўроларни ташкил қилишга ва аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилувчи хукуматни ташкил қилишга яқинлашиш борасидаги рағбатлари ёки аллох рози бўлган вохид сафдан узоқлашишлари, муборазадаги  яшил чироғ қилиб белгиланади ва барча жамоатларни худо яхши кўрадиган муттахид ва муваххид жамоатларни ташкил қилишга яқинлашиши ё узоқлашиши меъзони бўйича: 

 إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذينَ يُقاتِلونَ في سَبيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنيانٌ مَرصوصٌ.

мана бу шахс ё жамоат ё шўро тўғри йўлда жойлашганми ёки йўқ хато йўлда кетаяптими собит қила оламиз? Ёки ундан олдинги оятга диққат қилган холда мана бу гурух ва жамоат ўзини иддаосида ростгўйми ёки бошқаларни вахдатга даъват қилиб ўзи тафарруқ ва залиллик йўлидан юрадиганлар жумласиданми, яъни аллох таоло улар хақида мархамат қилган кишиларни жумласиданми, эканини айта оламиз?

 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ.

Эй иймон келтирган кишилар нима учун қилмайдиган нарсаларни сўзлайсизлар?

Яъни уларнинг  шахсдан жамоат ва кичик шўрога ва жамоатдан,кичик шўродан каттароқ шўролар ва каттароқ жамоатларга ва нихоят мужохидларнинг шўро мажлисига ё хукуматга, вохид шўрога, вохид жамоатга ва вохид умматга томон узилмаган холда харакатланиш андозасига қараб уларни мақсад учун манфаъатли бўлганини билиб оламиз. Ёки бўлмасам мақсад учун зарарли бўлган,деб таъйинлаймиз ва улар мақсадга зарба уришади ва тафарруқни,мусулмонларни кучини бекорга кетказиш, хамда мусулмонларни саргардон қилиш йўлида юришибди,дея оламиз,  бундан ташқари уларнинг  сўзлари қилаётган амалларига қарама- қарши бўлиб, уларнинг сўзларига ишониб бўлмайди.

Меъёр, мусулмонлар шахснинг каттароқ шўроларга ва нихоят нубувват манхажидаги исломий хукуматга ёки исломий изтирорий бадал хукуматга ва улил амр шўросига ва вохид умматга ва вохид жамоатга узоқ ва яқинлигини, хамда мойиллигини меъзони бўйича ўлчанади.

Биринчи мархалада, тавхидга эга бўлган шахсни мақсадга нисбатан фойдали бўлган ё бўлмаганини  унинг жамоатга ё исломий шўрога қўшилиши ва ташкил қилинишига нисбатан яқин ё узоқ бўлишини меъзонига кўра ўлчаймиз, жамоат ва яхлит шўро ташкил бўлгач эса, унинг фойдали ё бефойда бўлганини меъзонини янада каттароқ шўроларни ташкил қилиниши  ва нихоят шаръий ахкомларни ижро қилувчи исломий хукуматни ташкил қилиниши ва вохид улил амр шўросини, вохид жамоатни,вохид умматни  ташкил қилиниши  учун уни қилган харакатлари ва амалига кўра ўлчаймиз.

Мана бу жамоатни ё шўрони амаллари охирида шариат ахкомларини ижро қилувчи исломий хукуматни ва вохид умматни ва  вохид жамоатни  ташкил қилишга яқинлашадими ёки жохилият йўлига юриб кетиб буюк мақсаддан узоқлашадими? Шунга кўра бахо берамиз.

Мана шу шаклда мусулмон шахс учун аслий мақсадга етиш яъни бир шўровий жамоатни ташкил қилиниши ёки агар мавжуд бўладиган бўлса бир шўровий жамоатга тобеъ бўлиш биринчи ўриндаги абзор хисобланади. Унинг кичик шўролардан вужудга келган каттароқ шўроларга (бошқача истелох билан айтганда уларга шўро мажлиси хам дейилади)  эргашиши ва хал бўлиши иккинчи абзор саналади, вужудга келган мана бу шўровий мажлисдаги  унинг охирги мақсади хам исломий хукуматни ташкил қилиш ва жамиятдаги ижроий қудратни касб қилиш ва нихоят бутун жахон улил амр шўросини, вохид ижмоъни ва вохид умматни ва вохид жамоатни  ташкил қилинишидан иборат.

(давоми бор………)

Дар жанги тахмилийи рамазони 1447қамарий/ 1404 шамсий “жибхайи” куффори мухориби секуляр ва ишғолгари амрикоий – сехюний ва муртаддини секуляри дохилий бар алайхи дорул исломи Эрон, дар “жибхайи” дорул исломи Эрон истодаем.

Дар жанги тахмилийи рамазони 1447қамарий/ 1404 шамсий “жибхайи” куффори мухориби секуляр ва ишғолгари амрикоий – сехюний ва муртаддини секуляри дохилий бар алайхи дорул исломи Эрон, дар “жибхайи” дорул исломи Эрон истодаем.

Бисмиллах валхамдулиллах

Аммо баъад: Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

 Аллох таоло мефармояд:  

إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)،

Хитоб ба тамоми мўъминини “ахли суннат ва ахли жамоат”ики дуст доранд аллох онхоро дуст дошта бошад эълон мешавад:

Хам акнунки куффори секуляр ва мухориби амрикоий “сариафъий”, ба хамрохи куффори мухориби секуляр ва жинояткори сехюнистий ва шуракойи секуляри ғарбийи онхо ва муртадди секуляри дохилий ба дорул исломи Эрон юриш оварданд, бар асоси “ижмоъи” тамоми мўъминин дар тули қуруни гузашта ва хол мабний бар “фарзи аъйн” шудани жиход дар химоят аз дорул ислом дар баробари куффори мухориб ва ишғолгари хорижий, “жибхайи жахоний исломий бар секуляризм” ба хамрохи “алқоидатул жиход (бунёни  жиход) зидди секуляризм” ва тамоми хам масирони хам манхажийи саййид Қутб ва шайх Усома бин Лодин (тақаббалахумаллох)  ва Аллома Крикор (факкаллоху асроху) ва соири хам масирони манхажи сахихи ахли суннат ва жамоат, жиходи молий, жоний ва забонийи худро дар жибхайи дорул исломи Эрон бар алайхи жибхайи куффори секуляри мухориб ва ишғолгари хорижий ва муртаддини секуляри дохилий таъриф мекунем.

Мўъминин ба сурати ом ва ахли даъват ва жиход ба сурати хос бояд бидонанд:

– Хамчунонки аллох таоло амр мекунад:

   وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36)

Бо хамма секуляристхойи (мухориб) бижангид хамон гунаки онон хаммашон бо шумо межанганд ва бидонидки аллох бо пархезгорон аст.

– Ва хам акнунки ду жибхайи мушаххас жибхайи “куфр”, ба парчамдорийи куффори секуляри (мушрик), ва жибхайи “ислом”, ба парчамдорийи дорул исломи Эрон дар баробари хам қарор гирифтанд.

– Ва дар ин ду жибхайи комилан мушаххас:

الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ ‏(نساء/76)

Касоники иймон оварданд, дар рохи аллох межанганд, ва касоники куфр мешаанд, дар рохи тоғут межанганд.

Дар итоат аз ин дастури сарих ва ошкори аллох ва “ижмоъи” уммати исломий, ва дар вокуниши шаръий нишон додан дар баробари ин тахожум ва “мункар”и бузурги тўвлид шуда тавассути куффори секуляри мухориби хорижий ва дохилий, дар миёни муддаъиёни ислом ва иймон, тамошочий ва назорагар шудан ба хар бахонайи, вижагий ва сифоти бориз ва ошкори дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахостки шахси муддаъийи иймонро аз сафи мўъминин хориж карда ва вориди гурухи мунофиқин мекунад.

Бародарони ва хохарони ахли даъват ва жиход, дархойи жиход бо секуляристхо дар хар се бахш

  «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»[1]

боз шуда аст; дар ин майдони жиходики сафи мўъминин ва дуруғгуёни муддаъийи иймонро мушаххас мекунад, ва дар баробари тамоми шубхот ва ғовғосолорийи куффори секуляр ва гурухи мунофиқин, ин қоида ва аслро дар назар бигиридки аллох таоло мефармояд:  

 فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84)

Дар рохи аллох бижангид (хатто агар хам танхо боши) ту жуз масъуди (аъмоли) худ нести. Ва мўъминонро ( хам ба жанг даъват ва ) ташвиқ ва тахрик кун, то инки аллох қудрати кофаронро бозгирад ва қудрати аллох бештар ва мужозоти у сахттар аст.

Бар ин асос:

 1-Жихати хифзи ” вахдати фармондехий” ва “вахдати дастур”, тамоми фаолиятхойи жиходийи мо зери парчами вохиди фармондехони дорул ислом сурат мегирад.

2-Дар холати зарурат ва изтирор, ва дар мовқеъиятхойи хосси дифоъи машруъ бо шароити таъриф шуда ва хосси он, ва ба меъзони қудратики дорул ислом дар ин шароит бейни шахривандони худ товзиъ карда аст, амалиёт дар хар сатхи бар алайхи куффори мухориби ишғолгари хорижий ва ахзоби секуляр ва муртадди мусаллах мовжуд дар ин “жибха”, бар асосий суннати хасанайи” Абул Басири курдий розиаллоху анху” сурат мегирад.

Анжоми ин “фарзи аъйн”, ниёзи ба фатвойи хеч бандайи нест, хар жо амрикоийхо ва сехюнистхо ва шуракойи онхо ва ахзоби секуляр ва муртадди мусаллахи дохилий хамсу бо ин куффори мухориби секуляр ва ишғолгари хорижийро дидид, онхоро то сатхи “амалиёти иштишходийи гургхойи танхо”  мовриди хамла қарор дихид.

Харгиз фаромуш накунидки ” мо барои худимон жиход мекунем”, пас ижоза надихид шайтон ва ёрониш, дар анжоми ин “фарзи аъйн”, дар иймон ва иродайи жиходийи шумо шак ва тардид ба вужуд биёваранд.  

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Бародаронитон: Абу Хамза мухожир хўромий

Якшанба 10 исфанд 1404 шамсий / 12 рамазон 1447 қамарий.


[1]  رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ /

 бо мушрикон( секуляристхо- ахзоб) жиход кунид ба василайи амволитон ва жонхо ва забонхойитон.

1447қамарий/ 1404 шамсий йилни рамазон ойида америка  ва сехюнистлардан иборат босқинчи,секуляр кофирларни, хамда  ички секуляр муртадларни  “жибхаси” томонидан Эрон дорул исломига мажбурий юкланган жангда, дорул исломни “жибхаси”да жойлашдик.

1447қамарий/ 1404 шамсий йилни рамазон ойида америка  ва сехюнистлардан иборат босқинчи,секуляр кофирларни, хамда  ички секуляр муртадларни  “жибхаси” томонидан Эрон дорул исломига мажбурий юкланган жангда, дорул исломни “жибхаси”да жойлашдик.

Бисмиллахир рохманир рохим

Аммо баъад:  Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

 Аллох таоло мархамат қиладики:

إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)،

Аллох ўзларини яхши кўришини хохлайдиган ” ахли суннат ва ахли жамоат” бўлган мўъминларнинг барчасига хитоб қилган холда, шуни эълон қиламизки:

Бугунги кунда “илонни боши” хисобланган америкалик босқинчи,секуляр кофирлар ва  сехюнистлардан иборат жиноятчи секуляр кофирлар, хамда уларнинг ғарбдаги секуляр шериклари ва ички секуляр муртадларни хаммаси   биргаликда  Эрон дорул исломига бостириб келишди, “ижмоъ”га асосланган холда, барча мўъминлар ўтган тарих давомида ва хозирги даврда хам, хорижий  босқинчи кофирларни баробаридаги дорул исломни химоя қилиш йўлида жиход “фарзи аъйн” бўлганлиги сабабли, “секуляризмга қарши бутун жахон исломий жибхаси” “секуляризмга қарши алқоида жиходи  (бунёнил жиход)” билан хамда Саййид Қутбни ва шайх  Усома бин Лодинни (тақоббалахумаллох)  манхажига эргашганлар ва аллома Крикор (факкалллоху асроху) ва ахли суннат ва жамоат манхажига эргашган бошқа кишилар  билан  биргаликда, ўзларининг Эрон дорул исломини жибхасидаги хорижий, босқинчи секуляр кофирларнинг ва ички секуляр муртадларнинг жибхасига қарши  молий, жоний,забоний жиходларини қуйидагича таърифлаймиз.

 Мўъминлар умумий суратда даъват ва жиход ахли эса хос суратда шуни яхши билсинларки:

Аллох таоло мархамат қилганидек:

   وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36)

Барча мушриклар ( бу хукмга қарамай) сизларга қарши жанг қилгани каби (биринчи бўлиб жанг бошласалар), сизлар хам барчангиз уларга қарши жанг қилингиз! Ва билингизки, аллох тақводорлар билан биргадир.

Бугунги кунда секуляр (мушрик) кофирларни байроғи остидаги ошкор  “куфр” жибхаси ва Эрон дорул исломини байроғи остидаги “иймон” жибхаси бир-бирига қарши туришибди.

Мана бу икки жибха тўлиқ мушаххас кўринишда:

   الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ ‏(نساء/76)

Иймон эгалари аллох йўлида жанг қиладилар, кофир кимсалар эса шайтон йўлида жанг қиладилар.

Аллох таолонинг қуйидаги дастурига итоат қилган холда

(وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً) و (فَقَاتِلُواْ أَوْلِیَاء الشَّیْطَانِ)،

Ва хорижий ва махаллий жангчи секуляр кофирлар томонидан вужудга келтирилган катта хужум ва  “мункар”ни баробарида муносабат билдириш бўйича, ислом ва иймонни иддао қилган кишиларнинг , хар қандай бахоналарга кўра томошабин бўлиб қараб туришликлари, мунофиқлар ва секулярзадалар тўдасининг ошкор ва кўзга кўринган сифатларидан хисобланади, бу сифат иймонни иддао қилаётган шахсни мўъминларнинг сафидан чиқариб мунофиқларни гурухига тушуриб юборади.

Даъват ва жиход ахли бўлган биродарлар ва опа- сингиллар,

  «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»[1]

нинг хар учта бўлимида секуляристларга қарши жиход эшиклари очилди; мана бу жиход майдони мўъминлар билан иймонни  иддао қилаётган ёлғончиларни сафини ажратиб беради ва  секуляр кофирлар,хамда мунофиқлар гурухи йўлга қўйган барча шубхалар ва бақир- чақирларни қаршисида қуйидаги қоида ва аслни назарга олинглар, аллох таоло мархамат қиладики:

  فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84)

Бас (эй Мухаммад), аллох йўлида жанг қилинг. Зотан сиз фақат ўзингиз учун жавобгарсиз. (демак, ёлғиз қолсангиз хам жанг қилинг) ва мўъминларни хам тарғиб қилинг! Шояд аллох кофир бўлган кимсаларнинг шиддатини даф қилса, аллох қуввати ортиқ, азоби қаттиқ зотдир.

Шу асосга кўра:

1- “Қўмондонлик вахдатини” ва “дастур вахдатини” хифз қилиш учун бизларнинг барча жиходий фаолиятларимиз дорул исломнинг  вохид  қўмондонлигини байроғи остида амалга оширилади. 

2- Изтирор ва зарурат холатида ва  шаръий дифоъ қилишни ўзига хос ўринларида, таъриф қилинган хос шароитларда, дорул ислом ўзининг ахолиси ўртасида тақсимлаб берган шароитда, хорижий босқинчи кофирларга ва секуляр ахзобларга ва бу “жибхада” мавжуд қуролланган муртадларга  қарши хар қандай сатхдаги амалиётлар, “Абу Басир курдий розиаллоху анхуни” суннати хасанасига асосланган холда амалга оширилади.

 Мана бу “фарзи аъйнни” бажариш бўйича хеч кимни фатвосига эхтиёж йўқ, қаерда бўлса хам америкаликни ё  сехюнистни ёки уларга шерик бўлганларни ё секуляр ахзобларни ёки хорижий босқинчи кофирларга хамрох бўлган  ички қуролланган муртадларни кўрсангиз, уларга “якка бўрилар кўринишидаги иштишходия амалиёти” сатхида бўлса хам хамла қилинглар.

 Шу нарсани харгиз унутмангларки, “бизлар ўзимиз учун жиход қиламиз”, шундай бўлгач шайтон ва уни ёронлари мана бу “фарзи аъйн”ни бажариш пайтида сизларни иймонингизга, жиходий  иродангизга шак ва шубха ташламасин.  

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Абу Хамза мухожир хўромий

Якшанба 10 исфанд 1404 шамсий, 12 рамазон 1447 қамарий.


[1]  رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ /

 мушриклар билан( секуляристлар,ахзоблар) молларингиз,жонларингиз ва забонингиз орқали  жиход қилинглар.

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(91- қисм)

Бир шўро бир қишлоқда йиллар давомида ишлаши ва бундан сўнг ўзини ўлимини эълон қилиши мумкин ва шахардаги каттароқ бир шўрода хал бўлиб кетиши мумкин, мана бу шўро хам бир қанча йиллар ёки ойлар ўтгач ўзини ўлимини эълон қилиб вилоятдаги шўрода хал бўлиб кетиши мумкин, бир қанча муддат ўтгач эса бу шўро хам ўзини ўлимини эълон қилиб минтақадаги бир шўрода хал бўлиши мумкин, энди мана бу минтақавий шўро хам бир вақт ўтгач ўзини ўлимини эълон қилиб бир мамлакатдаги каттароқ шўрода мажбурий ва ғайри инсоний чегаралар билан хал бўлиб кетиши мумкин, худди шу тартибда шўролар ўн марталаб хурсанд холда ифтихор билан ўзларини ўлимини эълон қилишлари мумкин ва нихоят  эса аллох ва аллохни шариатидаги қонунлар рози бўладиган  бутун жахон улил амр шўросига, вохид умматга ва вохид жамоатга ва вохид ижмоъга етиб келишади.

Бу ердаги мухим нуқта шуки, мана бу янги туғилган чақалоқ ўзининг табиий йўналишини босиб ўтиши керак ва уни ўзи учун назарда тутилган ўлим нуқтасига етиб келгунича  бир мархалада тўхтаб қолмаслиги лозим. Бир кичик шўронинг катта бир шўрода хал бўлиб кетиши бу табиий бир холат, бу иш шундай бир андозада олдинга сари харакат қилиши керакки, охир- оқибат каттароқ қудратга айланиши лозим, энг охирида эса нубувват манхажига асосланган исломий хукуматга ва бутун жахон улил амр шўросига айланади.

Энди агар мана шундай хукумат ташкил бўлишидан олдин бизлар исломий изтирорий бадал хукуматлар ёки давлатлар ташкил бўлишига гувох бўладиган бўлсак, буни исломий ва оддий равиши шуки, хамма жамоатлар, ташкилотлар, шўролар унга байъат беришлари  керак ва унда хал бўлиб кетишлари ва вохид рахбариятни қўл остида барча мусулмонлар вахдатга амал қилишларига сабаб бўлишлари лозим, агарчи мана бу рахбарият билан  шахсий ва  фиқхий назарларни бир қисмида кичик ихтилофларга эга бўлишса хам, бу мухим эмас.

Агар мана бу исломий хукумат ёки исломий бадал хукуматдан ташқаридаги диёрда  муборазага оид  ақл-идрокни бундай даражасига етмаган гурухлар ва шўролар, хизблар мавжуд бўлса ва кибр,хамда забонгароликка ўхшаган касалликлар уларни фариб бериб ўйнатаётган бўлса, яна хеч бўлмаганда  улар ўзларининг минтақасида исломий давлат ва хукумат ташкил бўлишидан олдин жиход ва муборазани такомуллашиши ва ўсишини сахих йўлига жойлашишсин ва бошқа диёрдаги мақсадда улардан олдинроқда бўлган бошқа мусулмонлар билан бирга бирлашишсин. Бу бошқа диёрларда кун кечираётган ва нубувват манхажига асосланган исломий хукумат ёки исломий бадал хукумат ташкил қилишга муваффақ бўлган мусулмонларнинг диёрларида сокин бўлмаган бемор жамоатларга ва шўроларга тегишли.

Бу ерда биз бир жамоат ва бир шўрони олдинга ё орқага харакат қилаётгани ё ортда қолиб кетгани ва мана бу жамоатларни, шўроларни рахбарларининг хидояти ё гумрох бўлгани борасида қадр- қимматли меъёрни қўлга кирита оламиз, мана бундай меъёр орқали осонлик билан бу гурух ё шўро шаръий йўлда жойлашган ва уни қўл остидаги аъзоларини хам шаръий мақсад ва  такомуллашиш олиб кетяпти ёки хато йўлдан юряпти ва қўл остидаги аъзоларини хам гумрохлик,залолат, саргардонлик сари хидоят қиляпти,дея оламиз.

Улар такомуллаш йўналишини катта-ю  кичигини хар қандай меъзонида бўлсалар ва нихоят эса хукуматнинг хар қандай сатхини қўлга киритган бўлсалар, шу андозада улар хақиқий  анбиёлар, солихлар, шахидлар ва сиддиқларни жумласиданми ё йўқми, деб айта оламиз? Агар улар хар меъзонда бўлса хам, каттароқ шўрода хал бўлиш ё хукуматнинг улил амр шўросида хал бўлиш ва вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилиш борасида  такаббурга, хавойи нафсларига эргашиш ва жохилият тузоқларига тобеъ бўлиш билан қаршилик қилсалар, биз шу андозада уларни жиход ва мубораза бўйича етилмаган, муборазанинг сахих йўлидан адашган ва саргардонлик томонга харакат қилаётган имомлар деб хисоблаймиз.

Мана бу йўлда жамият ва хос  мархалаларда  шўролар онгли холда энг кам хатар ё фидокорлик билан илгари харакат қилишлари хам мумкин ёки  бошқа шахслар ва жамоатлар катта хатарларга ва фидокорликка тан бериш, жохилона қон тўкиш билан бир жойда туриб қолишлари ва муваффақиятга эришмасликлари ва хатто орқага қайтишлари ва нихоят эса ўзлари фаолият қилаётган доирадаги  мусулмонларнинг  буюк мақсадларидан узоқлашишлари ва орқага кетишлари учун асосий монеъ ва омилга айланишлари  хам мумкин.          

Одатда аксар шахслар кичик гурухларни ва шўроларни ташкил қилиш мархаласида жуда яхши харакат қилишади, аммо кейинги мархалаларда жамоат ва шўрони сахих идора қилиш ва  каттароқ шўролар томон янги кунга мувофиқ равишда хидоят қилишдан тортиб  сиёсий қудрат касб қилиш, башарий ва тоғутий қонунларни ижро қилувчиларни нобуд қилиш борасида очиқ хатоларга дучор бўлишади ва аксаран 

«كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ»

касаллигига мубтало бўлишади ва турган жойларида қотиб қолишади.

Мана бундай жамоатларнинг ва жиходий шўроларнинг  аксарини хатолари ақида ва манхаж бўйича қилинган ихтилофларда эмас, балки шўронинг такомуллашиш йўналишидаги жахолатда ва янги кунни шароитини ўлчаш  бўйича қилаётган хатоларидадур. Бизларнинг баъзи мужохид биродарларимиз жамоатни, шўрони жойгохи ва уни такомуллашиш йўналиши ва уни абзор эканлиги борасида жохил бўлишларидан ташқари, жохилона хизбга муқаддаслик ва барқарорлик жихатини берадилар ва тегишли антитеза орқали диний синтез пайдо бўлишига йўл қўйишмайди, уларнинг яна бир катта хатоларидан бири шуки, янги кунни тахлил қилиш бўйича бошқа биродарлари билан тафарруққа дучор бўлишади. Вохид диёрда якка-ёлғиз харакат қилаётган ва қарама- қарши асбобни чалаётган ва шўроларнинг табиий ва такомуллашиш йўлига жойлашмаган кишилар, жуда осонлик билан аслий йўлдан адашиб кетишади ва барча мубориз ва мужохид гурухларни хукумат қудратини қўлга киритиш йўлида  вахдатга хидоят қилиш борасида беқарор бўлиб гохида адашиб кетади.

(давоми бор…….)

(92- қисм)

Мана бу кичик шўролар ўзларининг ўлимини эълон қилишга ва каттароқ шўроларда яшаб кетишга  рухсат бермаётган монеъликлардан бири шуки, улар ўзларини аъзоларини қадимий, эски, ўлик  бахслар билан машғул қилиб қўйишади, бу иш  янги кундаги масалалар бўйича   янада кўпроқ тафарруқни кенгайтиради  ва кинадан бошқа фойда келтирмайди. Улар ўзларининг янги кундаги масалалари учун жавоб берадиган ишларга суянишлари керак.

Албатта бу ўтмиш ва тарихдаги масалаларни ўртага ташламаслик керак,деган маънода эмас, балки бундан манзур шуки, бир мубориз мужохид худди бир тарихчи ё жомеъ фақихга ўхшаб тарихий майда ўринларни хаммасини ёки хожатхона одоблари, хайз ва нифосга ўхшаган фиқхий масалаларни ва ўтмишда бўлиб ўтган фуқахоларни ўртасидаги бахсларни, уларнинг жуда кўп ихтилофларини текшириб чиқишликка ва бундан сўнг улардан бирига тарафдорлик қилишга  эхтиёжи йўқ, балки у тарихдан ва уларнинг фиқхидан бугунги кунига керакли,эхтиёжи бўлган ва ўзини дардига ейдиган ва ўша кундаги масалаларга жавоб бера оладиган  нарсани олади, у ўзи учун керакли биринчи даражали нарсаларни ташхис бера олиши лозим, масалан хозир уни манзили ташқи ошкор кофирлар ва махаллий муртадлардан иборат душман томонидан ёқиб юборилган ва у  ўша минтқадагиларни хамкорлигида ёнғинни ўчиришга мухтож, бу ерда у шахсни ота-боболарини  ўтмишини текшириб чиқишга ёки мазхабларни текширишга ёки хатто қодисия жангида бўлганидек шахсни насронийлигини ё мажусийлигини текшириб ўтиришга эхтиёж йўқ. Ўша даврдаги мусулмонларнинг эхтиёжи эронликларни устида хоким бўлган жохилиятни йўқотиш бўлган, бугун эса бизларнинг мухтож бўлган нарсамиз, барча мусулмонлар яшайдиган диёрларга хоким бўлиб олган ва мусулмонларнинг ақидаларини,рафторларини булғаган   секуляризм динидаги жохилиятни йўқотишдан иборат. Фақат шу холос.

Мана шу ўтган бир неча ўн йиллик мобайнида, махсусан ўтган бир неча йиллар орасида шундай харакатларни, жамоатларни ва исломий шўроларни кўрдикки, улар пок сахих, исломий ақидага эга ва ихлосда,муборазада жонини беради, кофир ва муртадлар билан келишишмайди, улар мустақил бўлиб хеч қандай тоғутий қудратга боғлиқ жойлари йўқ, муборазада ўта жиддий, агар бир сўзни айтишган бўлса, албатта уни бахосини хам тўлашади, бу борада шак қилмаймиз. Улар агар тоғни, биёбонни, ўрмонни ё шахарни устидаги муборазада баъзи мархалада тўхтаб туришган бўлсалар хам хам, аммо бир қанча йиллардан буён мағлубиятга учраб золим хукуматларни ва муртад секулярларни баробарида  муваффақиятсизликни мазасини тотиб келаётган жамият, охирги қонигача одамлардан хеч нарсани умид қилмаган холда курашиб ихлос билан мубораза қиладиган гурух пайдо бўлганига гувох бўлиб турибдилар. Мана бу гурухлар бундай шаклда ўзларининг хабарларини етказишяпти ва кўриб турганимиздек жамият хам улар берган хабарни яхши қабул қилишяпти.

  Бу хабар шунчалик тўғри ва титратувчи бўлганки, бир томонда мужохид мусулмонлар ва мусулмон халқ турган бўлса, бошқа бир томонда эса секулярлар,бутун олам кофирлари,махаллий муртадлар ва мунофиқлар турган холда, уларнинг хар бири бу хабарга ўзининг хос муносабатини билдирган. Улар ўлдирилгач онгли мусулмон тарафидан энг кам муносабат шуки, шахс манзилида туриб фақат хафа бўлади. Аммо хар қандай холатда хам жамиятнинг зехнига ва рухиятига ва мубориз,мужохид гурухларга ўзини таъсирини ўтказади. Аммо мана бу азизлар жуда кўп далилларга кўра, шулар жумласидан онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатни йўлида харакатланмаганликлари ва бошқа кўз-қарашларга  ва бошқа шўроларни ва бошқа тафсирларни назарига сабр-тоқат қилмаганликлари  сабабли, янада кучлироқ қудратга айлана олишмади ва  улар ана ўшанча шовқин-сурон, тўполон қилганларига ва вақтинчалик олдинга сари харакатлар қилишларига қарамасдан аста-секинлик билан мажбурий холда ортга чекинишди ва бир жойда қотиб қолишди. Бизларнинг чиқарган хукмимиз уларнинг муборазасини давомийлиги борасида жуда мухим нақшни  ўйнайди, биз уларнинг муборазасини давомийлигини замонат қиладиган бир иш қилишимиз керак, бу фақат  мана бу биродарларимизнинг хатолардан пархез қилишлари ва каттароқ шўролар сари қиладиган харакатларимиз  билангина амалга ошади.

 Бизларнинг баъзи бир меъзонсиз ва мувозанатсиз биродарларимизни каттароқ шўроларга қўшилишдан манъ қилган бўлиши эхтимоли бор нуқталардан бири, амални кўрмасликка олиш ва мухолиф шўролардаги ўлган кишиларнинг айтган сўзлари ё хатто уларнинг хали тирикларини устида айтилган сўзлар бўлади, бўлиб хам бу ўзига хос ўринларда ўзига хос шароитларда айтилган ёки улар  бизлар хабардор бўлмаган бошқа далилларга эга бўлган бўлишлари хам мумкин.

Мисол тариқасида, агар бизлар яхудларнинг қуръондаги ўтмишига назар ташлайдиган бўлсак ва агар росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг мана бу биринчи даражали душманга қилган муносабатларини йўналишига эътибор берадиган бўлсак, ёки агар мунофиқларнинг қора ўтмишларига хам назар ташласак ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг улар устида қўллаган равишларини текширадиган бўлсак, бу ердаги умумий қоида уларнинг ақидаси, сўзларидан ташқари уларнинг “амали” бўлган, мана бу ошкор ва пинхон,ички кофирлар борасидадур,энди ахли қибла бўлган мўъмин мужохидларнинг шўроси хақида қандай?

(давоми бор……….)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(90- қисм)  

Шу сабабли хам кўриб турганимиздек, уларнинг хар бири  ўзлари учун “манбаъни” вужудга келтиришган ва шу сабаб мажбурий холда “харакатларининг йўли” хам ўзгарган ва тўғридан- тўғри аллохнинг шариатидаги қонунларнинг  душманларини йўлига тушиб қолишган ва секуляр кофирларнинг, ташқи ишғолгарларнинг, махаллий муртадларнинг йўлида харакат қилишяпти, улар вохид шўро орқали турли-хил тафсирларни ва хилма-хил мазхабларни ўртадан кўтаришни ўрнига амалда ахзобларни ва зиддиятли мазхабларни кўпайтириш йўлига қадам қўйишган ва хар бир гурух ва хизб ўзини алохида йўлидан кетган. 

Мана бу хилма-хил, кўп сонли, зиддиятли ахзоблар ё тушунишни хохлашмайди ёки бўлмасам тушунишса хам сахих йўлда харакат қилишни хохлашмайди, хар қандай холатда хам ўзимизга ва мана бу ранго- ранг, бир-бирига зид бўлган  гурухларга, ахзобларга шу нарсани тушунтиришимиз керакки, рошидин хукуматларнинг салтанат хукуматига ўзгаришлари ва исломий хукуматни қўл остидаги улил амр шўроси, вохид уммат ва вохид ижмоъга ўхшаш ташкилотларни  нобуд бўлиши ,тафарруқни пойдеворини ва турли-хил мазхабларни пайдо бўлишини аслий ва асосий омили хисобланади, хақиқатларни , тарих ва жамиятдаги воқеиятларни қабул қилиш орқали шу нарсани қабул қилишимиз керакки, фақатгина исломий хукуматга қайтиш ва  уни қўл остидаги ташкилотларни яна қайтадан ташкил қилиш билан тафарруқни илдизи қуритилади ва хукумат системаси исломий йўналишга қайтмаса ва шўро хоким бўлмаса тафарруқни дармон қилишни имкони йўқ.

Мана бу холатда бизларнинг асосий масъулиятимиз турли-хил мазхаблар ва турли-хил тафсирлар билан муомала қилиш эмас, балки бизларнинг асосий вазифамиз нубувват манхажига асосланган исломий хукумат сари харакат қилиш ва уни назорати остидаги ташкилотларни тирилтиришдан иборат, бугунги кунгача тафарруққа ва мусулмонларни бошига тушган мусибатларни барчасига боис бўлган илдиз,иллат ва фасодни онаси, исломий хукуматни йўқлигидур. Энди бир шохдан бошқасига сакрашлик бефойда, бехуда бир иш бўлиб жуда хам дахшатли тўсиқ  хисобланади.   

Нубувват манхажига асосланган мана бу исломий хукумат ёки исломий изтирорий бадал хукумат хам шундай ўз-ўзидан вужудга келиб қолмайди, балки мусулмонлар вахдат, шўро ва шўронинг ихтиёридаги худудларни ахамиятини тушуниб етмагунча ва шўро хамда улил амр шўроси томон қилинадиган харакат холис холда ўсиб оқим  хосил қилмагунча ва вохид уммат ташкил бўлмагунча тафарруқ ва мусулмонлардаги залиллик йўқолмайди ва хеч қачон  хукумат хам исломий йўналишга қайтмайди. Вахдат ва исломий хукуматга эга бўлмас эканмиз, вохид уммат ва вохид жамоат хам хаёл,тушга ўхшаган рўё бўлиб қолаверади.

Шу сабабли хам бизларни вахдат ва шўро томонга ва хар қандай сатхдаги  шўрога эргашишга даъват қилган хар қандай нидога исломий шева билан жавоб берамиз:

  ‏وَإِذَا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا ‏(نساء/86)

Қачон сизларга бирон ибора билан салом берилса, сизлар ундан хам чиройлироқ қилиб алик олинглар ёки ( хеч бўлмаса) ўша иборани қайтаринглар.

Барча хелфларнинг, жамоатларнинг ва кичик шўроларнинг қилган харакатлари исломий хукуматни ташкил қилиш ва исломий хукуматни касб қилиш томонга бўлиши керак, тоинки улар  охирида пайғамбар манхажига асосланган исломий бирдам хукуматни  қўлга киритишади.  

« ثُمَّ تَكُونُ خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ. » 

Ва мана бу давлатда қурол орқали  душманни қўрқитишдан иборат бўлган бир  хаётий вазифага амал қилинади, бўлиб хам бу аллохнинг очиқ-ойдин дастури бўлади.

Энди худди бир суннатий мазхабга ўхшаб амал қилишга мойил бўлган ва ўзларини бошқа мусулмонлардан жудо,мустақил деб биладиган ва вохид улил амр шўросини,вохид умматни ва вохид жамоатни  ташкил бўлиши,такоммулашишидаги мусулмонларнинг мақсадли ва шўровий йўлда бўлишни хохламайдиган  жамоатлар ва хизблар, ошкора ва очиқчасига тафарруқни асбобларини вужудга келтиришмоқда ва мусулмонлар харакатининг такомуллашиш йўлида  сахих ўсишига хам тўсқинлик қилишяпти, хатто улар мана бу нихоятда хатарли ва сезгир  вазиятда мусулмонларнинг изтирорий бадал хукуматини ташкил бўлиши ва мустахкамланиши учун хам монеълик қилишмоқда.

Шу нарсага диққатни қаратишимиз керакки, бизлар хелфлар ва синфлар,хайрия ва таблиғот  анжуманлари ёки шунга ўхшаганлар хақида сухбатлашмаяпмиз, балки бу ердаги сухбат фақат хукумат қудратини касб қилиш учун вужудга келган ва туғилган жамоатлар, ахзоблар ва шўролар хақида кетяпти, улар мушаххас такомуллашиш йўлига эга бўлиб, чақалоқликдан,гўдакликдан,ёшликдан, навқиронликдан, ўрта ёшдан, қариликдан ўтиб охири ўлим билан тугайди ва бир кичик шўро минтақавий ёки жахоний  улил амр шўроси даражасига етгунича ўн марталаб чақалоқлик даврини ва ўлимни тажриба қилиши ва нихоят охирида такомуллашиш даврига етиб келиши мумкин.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(89- қисм)   

Энди эронга,афғонистонга, тожикистонга, ўзбекистонга, шарқий туркистонга, ироқга, яманга, сурияга, сумолига, ливияга, мисрга, алжазоирга, молига, туркияга ва бошқаларга ёки бўлмасам курдистонга, балучистонга, туркман сахросига, толишга, хўромонга ўхшаган чегараланган  диёрларда бу таклиф оғирроқ бўлади.

Аллохга қасамки, агар иккита бир-бирига яқин бўлган диёрда географик ва сиёсий монеъликлар мавжуд бўлмаса ва вохид шўрони ва вохид ижмоъни агарчи кичкина бўлган тақдирда хам вохид холатда  ташкил қилишни  имкони бўлса, аммо бу иш амалга оширилмайдиган бўлса, хар қандай шахс ё гурух ё хизбни хар бири алохида ўзини хохшига кўра ва ўзини тушунчаси, назарига асосан мусулмонлар билан сухбатлашса ва илохий хабарларни еткизса ва мусулмонлар хам мана бундай тафарруқни вужудга келтирадиган  фасоддан огох бўлган холларида мана бу ғайри исломий харакатга,равишга рози бўлсалар, роббил аъламинга қасамки уларнинг хаммаси шарманда ва оқибат ба шар бўладилар ва улар  парвардигорларини хузурига хам  бўм-бўш қўл билан қайтиб боришади.

Мусулмонлар шу нарса хақида яхшилаб фикрлашлари керакки, улар душман ўзини мақсадларига етишлари учун бир абзорга айланмасликлари лозим. Хизблардан бут ясаш, қабилапарастлик, нажодпарастлик, шахсиятпарастлик ва шайтоннинг бошқа хутувотлари, тафарруққа ва душманнинг суистефода қилишига ва нихоят эса мусулмонларнинг жиходини ақим бўлишига ва жиходнинг  самарасини душманга тақдим қилинишига ва мусулмонларни орасида жиходга бўлган иймон ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ташкил бўлишига нисбатан умидни нобуд бўлишига ва нихоят тафарруқдан келиб чиқадиган азобга мустахақ бўлишига сабаб бўлади, мана булар  зилзилани, чақмоқни хаддидаги балким ундан хам баттарроқ нарсадур, чунки зилзила ва чақмоқни муддати кам бўлиб, фақат ўша наслни ё гурухни ўзи билан олиб кетади, аммо бошқа наслларга зарари тегмайди, лекин тафарруқ азоби гохида йиллар балким ўн йил ё асрлар давомида чўзилади: 

 قُلْ هُوَ الْقَادِرُ عَلَى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذَابًا مِنْ فَوْقِكُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعًا وَيُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ » (انعام/65)

Айтинг: “ у сизларга устингиздан ё оёқларингиз остидан азоб юборишга, ёки сизларни гурух- гурух қилиб аралаштириб юбориб ( жангу – жадалларда) айримларингизга айримларингизнинг зарарини тоттириб қўйишга қодир бўлган зотдир”. Қаранг, англаб етармикинлар,деб оятларимизни қандай баён қилмоқдамиз.

Мана бундай тафарруқдан ва уни кетидан келадиган мусибатлардан, азоблардан пархез қилиш учун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хатто агар қуръон ўқишлик тафарруққа боис бўладиган бўлса, уни ўқишликдан хам манъ қилганлар, энди мазхабий, нажодий, хизбий, забоний ва бошқа ихтилофларни ўртага ташлаш борасида гапирмаса хам бўлади:

«اقْرَءُوا الْقُرْآنَ مَا ائْتَلَفَتْ علیه قُلُوبُكُمْ فَإِذَا اخْتَلَفْتُمْ فَقُومُوا عَنْهُ»

Дилларингиз бир-бирингизга боғлангунгача қуръон ўқинглар, агар ихтилофга тушиб қолсангизлар ўша ерда тўхтанглар.

Хозиргача шу нарса очиқ-ойдин бўлган бўлиши керакки, фақат  “уч абзорни” химояси остидаги шўро ва вохид ижмоъгина тафарруқни йўқотишга қодир бўлади ва вохид жамоатни ташкил қилади, мана бу мақсадга етишни ўзи бир жараён  бўлиб, ўзига хос даврга  эга ва у аста-секинлик билан бўлиши керак. Суннатий мазхабларга тақлид қилиш шубхасиз аста- секинлик билан ўзини ўрнини вохид шўрога ва вохид ижмоъга тобеъ бўлишга бўшатиб беради,  энди мана бу охирги  мақсадни қўлга киритгунимизча уни одамларга мослаб маданиятлаштириш учун амал пайтида сабр-тоқатли бўлишимиз  керак.

 Мана бу жараённи суннатий мазхаблар билан бирга босиб ўтиш, ўзларининг кўз- қарашларини шахсий ижтиходлар қолибида килолаб содир қиладиган кишилар билан бирга босиб ўтишдан кўра анча осонроқ ва зарарда хам  камроқ  хисобланади. Хозирги пайтда мусулмонларнинг вохид шўроси ташкил бўлишидан олдин шубхасиз “суннатий мазхабларнинг гўдакона ижтиходларга тақлид қилишнинг зиёни” мусулмонлар учун жуда камроқдур.   

  از اجتهاد عالمان كم نظر            اقتدا بر رفتگان محفوظ تر

Мана бу гўдакона ижтиходлар хал қилса бўладиган мушкилотлар жумласидан саналади ва вохид шўро ва вохид ижмоъ ва вохид жамоат сари харакат қилиш йўлида мана бу гўдакона ижтиходлар бизлар учун тўсиқ, монеъ бўлишига рухсат бермасликни иложи бор. Аммо агар мана бу мушкилотларни ўзини ўрнида дармон қилинмайдиган бўлса, мана шу гўдакона ижтиходлар хам душманнинг суистефода қилиши учун ва мусулмонлардан фойдаланиш бўйича душманнинг таъма қилишига абзор бўлиб хизмат қилиши мумкин.

Бу ерда диққат қилиниши керак бўлган асосий нуқта шуки, ахзоблар ва жамоатлар ва жамоатларни шўроси фақат хукумат қудратини касб қилиш учун вужудга келади, улар масалан хайрли ё тарбиявий ишларни амалга ошириш учун вужудга келган  хелфларга ёки сендиколарга, синфларга  ўхшашмайди. Жамиятлардаги  мана бу ахзобларни, жамоатларни, жамоатлар  шўросини, мужохидлар шўросининг мажлисини ташкил қилишни ёки изтирорий бадал хукуматни ташкил қилишни ё нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни қўлга киритгунча  қилган  харакат ва фаолиятларни натижаси,роиж бўлган мазхаблардан кўра анча  яхшироқ бўлиши лозим, уларнинг ихтилофлари пойдеворда, склетда эмас, балки жуда майда,жузъий масалаларда бўлиши керак.

Чунки агар улар склетда бир-бирлари билан ихтилофга тушиб қолсалар орқага кетишга, чекинишга ва бидъатларни йўлга қўйишга дучор бўлишади,бу холат  роиж мазхаблардан кўра хам баттароқ саналади, бундан ташқари исломий бирдам хукуматни ташкил қилиш сари қилинаётган харакатнинг жараёнига ва мусулмонларга иззатни қайтишига  қатъий  ва инкор қилиб бўлмайдиган зарбалар келтиради, хамиша илохий тарихда юзлари қора бўлиб қолади ва обрўлари кетади. Нима учун? чунки улар мана бу мазхабларни вохид шўрода жамлаш ва мазхабларнинг  нихоятда жузъий, шахсий ихтилофларини шўронинг вохид раъйини асосида йўқотиш ва нихоят эса вохид ижмоъни қўлга киритиш ва яна қайтадан турли-хил, кўп сонли, бир-бирига  зиддиятли  жамоатларни ўрнига вохид жамоатни келтириш  учун келган эдилар,лекин улар буни ўрнига ижтимоъий, маданий, ақидавий, пойдевордаги ишлар бўйича ихтилофларни, тафарруқни вужудга келтиришди, уни натижаси суннатий мазхабларнинг майда,жузъий ихтилофларидан кўра  баттарроқ, вайронгарроқ, афсусланарлироқ бўлади ,улар ўзларини ноқис, адашган, парчаланган мазхаблардек кўрсатдилар ва амал қилдилар, улар ақидага оид ишларда нотўғри ва ижтиходга ўрин бўлмаган  ижтиходларни ва таъвилотларни ишлатдилар.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(88- қисм)  

Нажод, забон, лахжа,қавм ва бошқаларни бахона қилган холда турли – хил ахзобларни ташкил қилишлик, ўзини назаридаги демократияни татбиқ қилиш учун секуляризм динининг  мақсадларидан бири хисобланади. Турли- туман ахзобларсиз унинг демократияси маъно англатмайди, шунинг учун хам тавхид секуляризм динини ва уни демократиясини энг катта душмани саналади, тафарруқ ва хизбларга бўлиниш эса унинг энг катта  орзуси бўлиб  унга хизмат қилишликни ифодалайди.  Аллох таоло буни олдини олиш учун биз мусулмонлар мушрикларга ва секуляристларга ўхшаб динимизни фирқа- фирқа қилишликка хаққимиз йўқ эканини амр қилади: 

وَلَا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکِینَ ‏* مِنَ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَکَانُوا شِیَعاً کُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ‏(روم/31-32)

Мушриклардан бўлманглар! ** улар (яъни мушриклар) динларини бўлиб, фирқа- фирқа бўлиб олгандирлар. Хар бир фирқа ўз олдиларидаги нарса билан хурсандирлар.

Хозир балоғат ёшига етмаган жохил мусулмонларни баъзиси ўзларининг ақидаларидаги ва рафторларидаги жохилият сабабли, турли-хил ахзобларни,тафарруқни  вужудга келтириш орқали секуляристларнинг демократиясини шаклланиши ва у учун жон бериш шароитини мухайё қилишади. Баъзи бир жойларни истисно қилинмаса, тафарруқ ва турли-хил ахзоблар мавжуд бўлган хар қандай жойда секуляризм динини мазхабларидан бири албатта хоким бўлган, энди секуляризм динидаги мана бу мазхаб ё коммунистик ва социалистик хукуматларга ўхшаб ўзидан бошқа барча ахзобларни қудратни қўлга киритгач хазф қилиб ташлаган ёки сахнани ортида бир ширкатни ва мафияни вужудга келтириб ахзоблар қолибида одамларни назари ва ақли,онги  билан ўйнашган ва нихоят эса мана бу ширкат ўзининг лойихаларини ижро қилиниши учун талаб қилган пудратчи ишни бошига келади, хар қандай суратда хам, мана бу шўро сенаторлар мажлисини қолибида ёки ташкил қилувчилар мажлисини ё оқсоқоллар мажлисини қолибида ўзларининг режаларини ижро қилиш учун танланган ва қўғирчоқ театрига ўхшаган сайлов ўйинида одамлар томонидан сайланган, хамда ишни аслий эгаларисиз бир қадам хам боса олмайдиган  мана бу пудратчини назорат қилади.

Хозирги пайтдаги секуляр тоғутлар худди шу нарсани тарқоқ ва бир неча дастага бўлинган бизларнинг мусулмонларимиз учун хохлашяпти ва мусулмонлар хам ахзобларнинг сони ва турли-хил,кўп сонли  шўролар орқали душман ўзининг демократик лойихаларини пиёда қилиш учун мусулмонларга таъма қилишига сабаб бўлишяпти.

Росулуллох саллаллоху алахйи васалламни сийратларида кўрганимиздек: табук ғазотида уч нафар сахоба фармонга итоат қилмайди ва мунофиқлар, секулярзадалар билан бирга ғазотда иштирок этишмайди, мусулмонлар хам уларни чеклаб қўйишади. Бу сахобаларни бири “Каъаб ибни Молик” бўлган эди, “Ғассоннинг” кофир подшохи унга тезлик билан нома ёзиб айтадики: эшитишимга қараганда дўстинг ислом пайғамбари сенга вафосизлик қилибди. Сени тахқирлаб, маломат қилинадиган мамлакатда қолишингга худо қўйиб қўймайди, мен сендан бизга тобеъ бўлишингни хохлардим. Каъаб ибни Молик розиаллоху анху бу кофирни номасини ўқиган пайтида айтадики: “ бу хам бошқа мусибатларга қўшимча бир мусибат, мана бу менинг жангда, жиходда иштирок этмаганимни самараси бўлади, бир мушрик хам менга таъма қилиб турибди. Сўнг тандир томонга борди ва қоғозни унга ташлади.”

Мана бу барча кофирларнинг мусулмонларни ўртасидаги ёриқни чуқурлаштириш ва мусулмонларни ўзларининг мақсадлари йўлида абзорга айлантириш бўйича сиёсати бўлган ва бундан сўнг хам шундай бўлади, улар бу билан аллохнинг  ваъдаси  кечикиши учун абзор бўлишимизни  исташади:

 وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ .

Бундан ташқари бу очликни, фақирликни ва мусулмонларни устида душманнинг хукмрон бўлишига хам абзор хам хисобланади.

Шунинг учун хам шаръий кўз – қараш билан тафарруқдан келиб чиқадиган мана бу бадбахтликлар хақида бир матлабни чиройли шева билан баён қилишни хохлаган пайтимизда қуйидагича баён қилишимиз керак: бутун жахон бўйича иккита харакат мавжуд бўлмаслиги керак, бу назардан бошқасига рози бўлишлик,  исломга қарши қилинган  гунох  хисобланади ва  тафарруқ азобига ва тафарруқ ширкига рози бўлиш саналади.

(давоми бор…….)