دسته: шайх мужохид Абу Хамза хўромийни ўзбек тилидаги асарлари

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

 (140- қисм)

3 -Ассаламу алайкум, умумий қилиб айтганда бизлар вахдат учун нечта маржаъга эгамиз?

Вахдатимизни хифз қилиш учун фақат бир маржаъга эгамиз: “уч абзордан” бирини канали орқали қудратга келган жамиятни рахбариятига ва бу хокимиятни қўл остидаги мутахассислар ва улил амр шўросига мурожаъат қила оламиз. Шу холос.

    وَإِذَا جَاءهُمْ أَمْرٌ مِّنَ الأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُواْ بِهِ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُوْلِی الأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِینَ یَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ (نساء/83)

Қачон уларга (жангга кетган мусулмон аскарлар хақида) тинчлик ёки хавфу – хатар ( яъни ғалаба ёки мағлубият) хабари келса, уни ёйиб юборадилар. Агар (улар ўзларига келган хабарни хар кимга ёйиб юрмасдан) пайғамбарга ва ўзларидан бўлган бошлиқларгагина етказганларида эди, уни ( яъни мана шу хабарнинг хақиқатини) билмоқчи бўлган кишилар ўшалардан билган  бўлар эдилар.

Энди агар “уч абзордан” бирини канали орқали ташкил бўлган ва вохид умматни вужудга келтирган  мана бу улил амр шўроси, ўзини ичида ихтилофга дучор бўладиган бўлса, вахдатни хифз қилиш учун қуръонга ва сахих суннатга мурожаъат қилишлари керак бўлади:

   یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ أَطِیعُواْ اللّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِی الأَمْرِ مِنکُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِی شَیْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن کُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْیَوْمِ الآخِرِ ذَلِکَ خَیْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِیلاً ‏(نساء/59)

Эй мўъминлар, аллохга итоат қилингиз ва пайғамбарга хамда ўзларингиздан бўлган ( яъни мусулмон) хокимларга бўйинсунингиз! Бордию бирон нарса хақида талашиб қолсангиз, – агар хақиқатан аллохга ва охират кунига ишонсангиз – у нарсани аллохга ва пайғамбарига қайтарингиз! Мана шу яхшироқ ва чиройлироқ ечимдир.

Яна бир бор қайтариб айтаман, мана бу улил амр шўроси ва умматни, жамоатни  ташкил қилиш хам, фақат ва фақат “уч абзорни” канали орқали ўзини маъносига эга бўлади ва рўёбга чиқади.

4 -Салом. Ислом келган пайтида уни одамларга мажбурлаб қабул қилдирдими ва дин мажбурий бўла оладими?

Шу нарсани яхши биламизки, ислом илм ва фахмлашни чуқурроқ тушунишга  таъкидлайдиган диндур, садрил исломда маккада исломни қабул қилган кишиларни хеч қайси бири қилични кучи билан бу динни қабул қилишмаган, балки улар исломни хақ деб билишган ва уни дунё ва қиёматлари учун ягона саодатли абзор деб хисоблашган, шу сабабли хам улар қилични зўри  билан эмас, балки  ўзларини ихтиёрлари билан ва жуда кўп мушкилотларга учраган холда мусулмон бўлишган. Ахир Салмонга, Абу Зарга, Миқдодга, Амморга, Ёсирга, Сумайяга,Билолга, Сухайб румийга, хабашани подшохи Нажжошийга, Жаъфар ибни Аби Толибга, Хамзага ва шуларга ўхшаган кишиларга қараб, мана булар қилични зўри  билан мажбуран мусулмон бўлишган деб бўладими? Йўқ, харгиз бундай деб бўлмайди, аммо қурайш секуляристлари куч билан мажбуран уларни ислом динидан қайтармоқчи бўлишган. Хозир бизларнинг давримизда Германия, Америка, Австралия ва Япония ва бошқа давлатлардаги донишмандлар ислом қиличининг зўри  билан бу динни  мажбурий холда қабул қилишяптими?!

Хозирги замонда атрофингизга бир назар ташланглар, дунёни қайси бурчагида бир яхудий кофир ё насроний ё мажусий ё собеин мажбуран куч билан мусулмон бўлади? Хеч қаерда бундай бўлмайди. Лекин бутун дунёда мусулмонларни хатто бошқа осмоний шариатлардаги кишиларни мажбурлаб куч билан секуляризм динига ва секуляристик хукуматга ва секуляристлик қонунларга  тобеъ қилишмоқда. Агар улар шу ишни қилишмаса ё бу давлатни тарк қилишлари керак ёки зиндонда чириб кетишлари керак бўлади. Шундай эмасми? Хўп,энди бу ерда ким динини бошқаларга мажбурлаб қабул қилдиряпти?

Агарчи ислом золим ва фосид хукуматларни нобуд қилган бўлса хам, инсонларни ўз холига озод қўйиб қўйган, улар динларини ўзлари ихтиёр қилишган, яъни ислом уларга ихтиёр сифатини қайтариб берган, бу инсон ва хайвонни ўртасидаги фарқ хисобланади, аммо бутун жахон секуляр кофирлари бир жойни қўлга киритишса, уларни биринчи қилган ишлари одамларни  секуляризм динидаги қонунларга тобеъ бўлишга ва аллохни шариатидаги қонунларни бир четга отишга ва уларни динидаги қонунлар бўйича хаётларини идора қилишга  мажбур  қилишади. Бу нарсага соғлом ақл ва қалб билан назар ташласангиз, шуни ўзи кифоя қилади, мутолаъа қилиб ўтиришингизга хам эхтиёж қолмайди.

       إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِمَن كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ(ق/37)

Албатта бунда (огох) қалб эгаси бўлган ёки ўзи хозир бўлган холда (яъни сидқидилдан) қулоқ тутган киши учун эслатма- ибратлар бордир.

5 -Ассалому алайкум: сизни назарингиз бўйича ироқ ва суриядаги довлани мағлубиятида тафарруқ қанчалик таъсир кўрсатди?

 Довланинг хозирдаги уламоларидан бири бўлмиш Абу Басир мухожир айтадики: душман бизларга зарба ургани йўқ, балки бу нарса бизларнинг гунохларимиз ва тафрақамиз сабабли вужудга келди, баъзилар довлани минтақаларида ўтириб олиб фақат бахслашиб тортишишар эдилар, уларни танбех қилиш керак. Хақиқатда тафрақа довланинг орқага кетиши ва инқирозга учрашини асосий асбобларидан бири бўлган. Бундан бошқа катта асбоблар хам мавжуд бўлган, мусулмонларнинг  кофирлар билан дипломатикалари каби, буларни барчаси бир-бирини кучайтириб  довла учун мавжуд вазиятни вужудга келтирган.

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(139- қисм)  

2-Салом. Мана шунча салафий гурухлар ва хизблар мавжуд ва уларни аксари ё бир- бирлари билан лафзий жанг қилиш билан машғул ёки ўзаро қуролли жанг қилишяпган,бу хақида сизнинг назарингиз қандай? Уларни хар бири ўзини хақ ва бошқаларни гумрох, дейди, энди бизлар мана бу дасталарни қайси бирига эргашишга буюрилганмиз?

Сизга шуни айтмоқчиманки, аллох таоло шундай мархамат қилган: 

 وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ(آل-عمران/132)

Аллох ва пайғамбарга итоат қилингиз. Шояд аллохнинг рахматига мушарраф бўлсангиз.

Аллох ва росулига итоат қилиш бўйича жуда кўп оятлар мавжуд, энди бу ерда шундай бир савол туғилади, энди мана бу итоат қилишни қандай абзорлар орқали аллох таоло амр қилган шевага кўра амалга оширса бўлади? Аллох таолони ўзи мархамат қилади:

  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ۖ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا(نساء/59)

Эй мўъминлар, аллохга итоат қилингиз ва пайғамбарга хамда ўзларингиздан бўлган (яъни мусулмон) хокимларга бўйинсунингиз! Бордию бирон нарса  хақида талашиб қолсангиз, – агар хақиқатан аллохга ва охират кунига ишонсангиз – у нарсани аллохга ва пайғамбарга қайтарингиз! Мана шу яхшироқ ва чиройлироқ ечимдир.

Яъни аллохга ва пайғамбарига улил амр ва мутахассислар шўросини канали орқали итоат қилиниши керак, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилганлар:

Яхудийлар 71 фирқага тақсим бўлишади ва насоролар хам 72 фирқага тақсим бўлишади ва мени умматим эса 73 фирқага тақсим бўлади, уларнинг бир фирқасидан бошқа хаммалари оловдадурлар.

قالوا:مَنْ هی یَا رَسُولَ اللَّهِ،

шунда айтишди: эй росули худо улар қандай кишилар?

قَالَ هی الْجَمَاعَة،

айтишдики: улар бир жамоатдир ва бошқа бир ривоятда аввалгисини тафсир қилиб мархамат қиладиларки: улар мен ва асхобларим тутган нарсани махкам ушлаган кишилардир. ‏

росулуллох саллаллоху алахйи васалламни асхоблари хам албатта жамоатга тобеъ бўлишган ва ахли тафарруқ бўлишмаган, шу сабабли хам аллох таоло бизларни уларга эхсон билан эргашишга буюради:

«وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِینَ وَالأَنصَارِ وَالَّذِینَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِیَ اللّهُ عَنْهُمْ وَرَضُواْ عَنْهُ » (توبه 100).

Улар шундай кишиларки, аллох таоло бизларни уларга эхсон билан эргашишга даъват қилгандир. Мана бу холатда очиқ-ойдин кўриниб турганидек, аллох таоло бизларни ўзига ва росулига ва улил амр шўросига итоат қилишга даъват қилган, мана бу шўро вохид умматни вужудга келтиради ва ўзини вохид ижмоъси  билан вохид жамоатни дунёга келтиради ва унинг барча лойихалари “уч абзорни” бири орқали амалга оширилади. Яъни мана бу вохид уммат ва жамоат шундай шўро орқали вужудга келадики, бу шўро “уч абзордан” бирига кўра ё нубувват манхажига асосланган исломий хукумат ёки исломий изтирорий бадал хукумат ёки мужохидларнинг шўросини вохид мажлисига кўра вужудга келган бўлиши керак.

Энди  вохид улил амр шўроси ва вохид уммат ва вохид жамоат ана бу “уч абзорни” қулагани сабабли ўртадан кетган пайтида, бизларни мана бу сахих йўлга даъват қилган хар қандай олим киши, бизларнинг ўтган асрлардаги тўғри ишни қилган аждодларимиз ёки араб тили билан айтганда салафи солихлардан хисобланишади, энди мана бу солих шахс Рай ахлидан бўлмиш  имоми Ханафий бўладими ёки имоми Ахмад ибни Ханбалга ўхшаган ахли хадис ва Рай ахлидан қочиб юрган шахс бўладими, буни фарқи йўқ. Мана бу кишилар ва имоми Жаъфар Содиқ ва имоми Молик ва имоми Шофеъий ва бошқа юзлаб аиммалар каби буюк шахсларни хаммаси бизларнинг солих ва тўғри иш қилган аждодларимиз саналишади.

 Аммо мана бу кўз- қарашни қарама- қаршисида ўзларини бу умматнинг  салафи- солихларига   эргашувчилар  деб биладиган баъзи бир бародарларимиз хаёлпарастликка берилиб кетишган, чунки улар умматнинг ўтмишдаги солих кишиларига эхсон билан эргашишни ўрнига оли саъуд уламоларининг андишаларини махкам ушлаб олишган, улар оли саъуднинг охирги 2-3 аср мобайнидаги “наждиятига” жиддий ва чегараланган холда ёпишиб олишганки, мана бу фикрий чизиқдан бошқа хеч нарсага сабр – тоқат қилишмайди ва улар истелохлар,бидъатли усуллар,фуруъларга ўзларини шунчалик ғарқ қилиб олишганки, агар уларни қўллари бир жойда баланд келадиган бўлса, ўзларини усулларига мухолиф бўлган ахли қиблани хеч қайси бирини қабул қилишмайди.

 Бизларнинг мана бу тор назарли биродарларимиз агар қўллари баланд келмайдиган жойда  бошқа мусулмонларнинг қўл остида жойлашиб қолган бўлсалар, қудратни қўлга киритишлари билан ички жангларни бошлаб юборишади, улар хатто иккита бидъий истелох бўйича  ўзлари билан хамфикр бўлмаган наждийларга хам сабр -тоқат қилишмайди. Ўзларини салафий деб биладиган мана бу наждийларни орасидаги тақсимотлар  ва ана ўшанча қуролли хизблар  ва уларни ўртасидаги ички жанглар яшириб ўтирадиган нарса эмас, улар вужудга келтирилган бепоя ва асоссиз истелохлардан фойдаланган холда бир-бирларини гумрох,адашган ва адаштирувчи деб тамға ёпиштиришади ва нихоятда осонлик билан  бир-бирларини қонини,молини ўзлари учун халол қилиб олишади.

 Шуниси қизиқки, мана бу биродарларимиз қаерга борсалар хам, мана бу бепоя ва асоссиз истелохларни ривожлантириш билан одамларни мужохидлардан жудо қилишади ва хатто одамларни ўртасида маданиятлашиб кетган асрлардан буён давом этаётган жиходни хам  нобуд қилиб ташлашди, бунга чечендаги жиход энг яққол мисол бўлади. Албатта алжазоирдаги, ироқдаги, шомдаги жиходларни хам намуна сифатида келтириш мумкин.

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(138- қисм)

Олтинчи муқаддамот дарсларига боғлиқ бўлган саволларни бир қисми.

Ассаламу алайкум ва рохматуллох ва барокатух.

1-Ассаламу алайкум: нима учун Усома бин Лодин ва алқоида ораларида кофир ва муртадлар хам жойлашиб олган мусулмонлар яшайдиган диёрларда, оддий мусулмон халқини ўртасида истишходия амалиётларини жоиз деб билишмайди, махсусан зирор деб саналган масжидларда амалга ошириладиган портлатишларга,истишходияларга рухсат беришмайди? Жазакумуллоху хойрон. 

 Қадрли дўстлар: жиходни ва исломий қуролли жангни мақсади, ўзи билан бирга бинони қурилишига сабаб бўладиган  ғазабни бошқариш ва назорат қилиш, хидоят қилишдур, у ер юзини фасод бўлишдан ва барча осмоний шариатларнинг ибодат қилинадиган маконларини ва барча мавжудотларни, кофирларнинг  шарридан ва уларнинг ўринсиз ғазабларидан хифз қилади, иштишходия амалиётлари хам мана бу жиходни бир қисми ва кофирларнинг рухиясини ва убухатини хароб қилиш учун бир абзор ва мўъминларнинг рухиясини кучайтирувчи ва иймонларини қувватлантирувчи омил хисобланади, бу ёш йигитни,подшохни ва ухдуд асхобларини достонига ёки кофирларнинг лашкарига рўбарў бўлиб қолган ислом лашкарининг ёлғиз аскарини қилган хамласига  ўхшайди. Шунингдек иштиходия амалиётлари зарурат холатида бошқа хеч қандай чора қолмаган пайтда, ислом лашкарини рўбарўсига ошкора  туриб олган куфр лашкарини жихозларини нобуд  қилиш учун бир восита саналади. Бунга мажус лашкаридаги бугунги кундаги танкларни ўрнини бажарган  филларни ўлдириш учун ислом аскарларининг иштишходия амалиётлари мисол бўла олади.

Очиқ- ойдин кўриниб турганидек, истишходия амалиётларидаги мақсад ошкордир, ё рўбарўйимизда кофирларнинг сафи жойлашган ёки қаршимизда кофирлар томонидан ишғол қилинган дорул ислом эмас, очиқ ва ошкор аслий  дорул куфр турибди, энди агар мана бу аслий дорул куфрда ёки кофирларнинг лашкарида бирор мусулмон ўлдириладиган  бўлса, бу ерда масала фарқ қилади, бу ерда босқинчи  кофир ё муртад мусулмонларни орасида харбий база қурган ёки унинг аскарлари мусулмонларнинг орасидан ўтади ва бир неча кофирни,муртадни ўлдириш билан бир қанча мусулмонларнинг жони хам хатарга тушади ва……..

Биргина мусумоннинг қонини қадр- қиймати минглаб ўлдирилиши вожиб бўлган кофирларнинг қонидан кўра баландроқ туради, магарамки изтирорий холатда бўлса ва уни дафъ қилишлик янада кўпроқ мусулмонларнинг ўлимига боис бўладиган мажбурий холат бўлса, бу вазият фарқ  қилади, мусулмонларнинг хокимияти ва қудрати йўқолишига  ва номусни,молни ва мусулмонларнинг диёрини нобуд бўлишига боис бўладиган ўринда ундан кўз юмса бўлади. Энди агар мана бу босқинчи ишғолгар кофир ва махаллий муртад  мана бу  бу мархалаларни хаммасини бошидан ўтказган ва мусулмонларни устидан хукмрон бўлиб олган бўлса нима бўлади? Бу холатда  кофир ва муртадларни қўлидан нажот бериш учун мусулмонларни ўлдирасанми? Ёки мусулмонларни жони ва номусини хифз қилган холда, жиходни умумий, бутун халқни қамраб оладиган йўлини пайдо қиласанми ва мана шу халқни ёрдами билан яна қайтадан  уч абзордан бирини йўлига кўра бирлашган умматни ташкил қилиб, хорижий босқинчи кофирларни ва махаллий муртадларни кетига яхшилаб бир тепасанми?

Сизлар истишходия амалиётларингиз бўйича аслий кофирларни диёри ва унда сокин бўлган кофирлар билан хорижий секуляр кофирлар ва махаллий муртадлар томонидан босиб олинган исломий диёрларни ва улардаги мусулмон халқини ўртасига фарқ қўйишингиз керак. Сизлар росулуллох саллаллоху алайхи васаллам сингари манжаниқлар яъни бугунги кундаги бомбалардан кофирларни диёрларида фойдаланишингиз мумкин, бўлиб хам улар бизларни устимизда энг ёмон бомбалардан фойдаланишган, лекин босиб олинган мусулмонларнинг минтақаларида сиз бу ишни қила олмайсиз. Худди шу ишни бугунги кунда суриядаги қуролланган истелох бўйича жиходий гурухлар, абу қатода фаластиний ва абу басир тартусийга ўхшаган мувозанатсиз ва меъзонсиз,ақли кам инсонларни фатвосига кўра бир-бирларини ва бошқаларни  устида амалга оширишяпти, улар алжазоирдаги жангларга ўхшаб  хатто бир-бирларини оилаларига ва болаларига хам рахм қилишмаяпти.

 Маккани фатхи пайтида росулуллох саллаллоху алайхи васаллам “тулуб” номли бир қудуқни ёнига етиб келадилар ва у ерда кучукчаларига сут бераётган она итни кўрадилар, шунда у киши аскарлар ўзларининг отлари ва туялари билан билмасдан бу итни ва болаларини босиб кетишидан қўрқадилар ва бу она итни болалари билан мухофизат қилиш учун Жаъил ибни Суроқа розиаллоху анхуга  – бу киши ғаффор қабиласини етакчи кишиларидан бўлиб, пайғамбаримиз бу кишига нисбатан дўстликларини ғаниматларни тақсимоти пайти кўрсатган эдилар –  дастур берадилар ва бу итни эхтиёт қилишни ва лашкар ит билан уни болаларига зарар етказмаслигини таъйинлайдилар.

Мана бу мувозанатсиз ва меъзонсиз ва ақли кам муфтилар мусулмонларнинг қони,аёллари, болалари, қарияларини  ана бу она ит билан уни кучукчаларини даражасида  хам қадрлашмайди. Шубхасиз улар бу ишлари билан  росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг йўлларидан бошқа йўлдан юришяпти.

Энди саволингизни учинчи қисмига келсак : нима учун зирор хисобланган масжидларда истишходия амалиётларини ёки портлатишларни амалга оширишга рухсат берилмайди?

 Қадрли дўстим, хатто агар мана бу масжидлар  сиз ва бизни ташхисимизга кўра эмас – ёки дорул харбларда ўрнашиб олиб ясама фатво ишлаб чиқариш корхоналарини йўлга қўйиб олган кимсаларни ташхисига кўра хам эмас –  балки  аллох таолони ташхисига кўра ва қуръондаги оятни татбиқ қилинган холда, бу масжидлар зирор хисобланса ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бу хукмни одамларга ироя берган бўлсалар хам, барибир мана бу масжидларни ичидаги одамларни қатли ом  қилишлик мумкин эмас. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  ички пинхон кофирлар ва мунофиқлар томонидан қурилганига ишончлари комил бўлган мана бу масжидни намозхон одамлари  билан бирга  бузиб ташладиларми? Ёки хаммани масжиддан чиқариб юбориб ўзлари эга бўлган хукумат қудрати ва комил хукмронликни воситасида бу масжидни буздиларми?

Ана ўша зирор  масжидини имоми мунофиқлар жумласидан бўлмаганлигидан сизни хабарингиз бормиди? Бу имом агарчи нубувват манхажига асосланган исломий хукумат мавжуд бўлса хам, хатто  росулуллох саллаллоху алайхи васалламни шахсиятлари ва у киши билан бирга ана ўшанча қадр қимматли сахобалар мавжуд бўлишига қарамасдан мунофиқлар  ва ички пинхон кофирлар томонидан алданиб қолганидан хабардормисиз?

Бу ердаги бошқа бир нуқта шуки, бу масжид мунофиқлар томонидан қурилган эди, аммо сиз айтаётган масжидлар мўъминлар томонидан қурилган ва уларнинг  баъзиларини умри бир неча ўн йиллар олдинги даврга тегишли, энди сиз   асрлардан буён нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни йўқлиги ва ана ўшанча хурофотлар  ривожланган ва мунофиқлар,уламойи суъ, аимматул музиллин ва дуъату ала абваби жаханнамни кириб келиши кенгайган мусулмонларнинг мана бу  холатларида, масжидларни фақатгина ўзингни ёки ўзинг қабул қилган муллоларнинг  тўғри ё нотўғри ижтиходига ва таъвилига кўра, хеч қандай хукумат қудратига ва комил тамкинга  эга бўлмаган холатингизда, ана ўшанча аёлни,гўдакларни ва ёшу- қарини қайси рухсат билан қатли ом қила оласиз? Бўлиб хам аллох таоло черковларни, синагогалар ва рохибларнинг  манастирларини портлатишдан очиқчасига манъ қилган бўлса ва жиходни мақсадларидан бири хам мусулмонларнинг масжидларидан олдин  бундай маконларни хифз қилишдан иборат экани таъйинланган бўлса ; сен қайси рухсатнома билан аллохни уйининг хурматини хам жойига қўймайсан ва бир муртад харбийнинг хозир бўлгани сабабли, хам аллохни уйини вайрон қиласан ва хам  хар бирининг қонини қадр- қиймати каъбадан кўра хам юқорироқ бўлган  ўнлаб намозхонларни ўлдирасан? Энди сен  портлатмоқчи бўлаётган мана бу масжид хақида гапирмаса хам бўлаверади?! 

 Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам маккани фатхидан сўнг ва арабистон ярим оролидаги секуляр кофирларнинг пойтахтига комил хукмрон бўлганларидан кейингина, мушрикларнинг бутхоналарини бузишга дастур содир қилганликларини ва бундан олдин бу ниятда хеч кимни жўнатмаганликларини билармидингиз? Бўлиб хам фатхдан олдин бу ишни амалга ошира олардилар, лекин у киши бу иш ана бу қабилаларнинг аслий душман билан иттиходига ва аслий душманни қудратига изофа бўлишига сабаб бўлади,деб фикрлаганлар,   хеч қайси бир дилсўз қўмондон мана бу ошкор хатога  қўл урмайди. Хатто барча кофирлар одамларни ўзларига мухолиф қилиб қўймаслик учун дарк қилган мана бу тактикани нима учун сиз дарк қилмайсиз? Нима учун росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг асосий суннатларидан кофирлар хам  фойдалана билишади, аммо сиз билмайсиз?

Англия ва иордания ва бошқа дорул куфрларда сокин бўлиб олган муфтиларнинг, махсусан оли саъуднинг ижарага олинган муфтиларининг алдовларига тўғридан- тўғри бўлмаса хам алданиб қолган азизларга шуни тавсия қиламанки, улар ўзларига ва амалларига бир назар ташлашсин, улар ўзларини  ва бошқа мусулмонларни бошига қандай балоларни олиб келишяпти, бўлиб хам бу ишни ислом номи билан амалга оширишяпти?

Энди сизлар росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг она итни  ва уни кучукларини мухофизат қилиш борасидаги рафторларини мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимизнинг мусулмонлар ва ахли қиблага нисбатан рафторлари билан солиштириб кўрингларчи?

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(137- қисм)  

Ха, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тўғридан – тўғри аллохни назорати остида бўлганлар ва мусулмонлар у киши аллохнинг назарига тескари иш қилмасликларини яхши билишарди, энди росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан сўнг мана бу назоратни масъули ва рахбариятни бошқариш, мусулмонларнинг улил амр шўросини зиммасига ўтди, уни ахли хал ва ақд шўроси ё олим ва мутахассисларни ва улил амрни  шўроси деб номланади.

 Бизлар хеч қандай мунофиқ мавжуд бўлмаган худайбия паймонида ва байаътур ризвонда бир нечта мухим нуқталарга диққат қилишимиз керак:

– Уларни биринчиси ё энг мухими, мана бу рахбарнинг қандай сайланганидур.

– Иккинчидан хаммадан кўра огохроқ ва олимроқ куч мана бу рахбариятни назорат қилади ва агар бу  рахбар бирор ишни қилса ва уни устидаги назоратчилар сукут қилган бўлсалар, бу ана ўша рахбарни қилган иши тўғри эканига далолат қилади, чунки шу нарсага ишончимиз комилки, агар хато бўлганида уни устидаги назоратчилар сукут сақлаб турмасдилар. Мана бу мусулмонларнинг бундай рахбарга қанчалик ишонишларини, эътимодларини меъзонини кўрсатади. 

 – Учинчидан мўъминлар ўзлари таниган мана бундай рахбарга самъ ва тоах билан “самиъна ва атоъна”ни аслига эргашишади ва адашган,тафрақа солувчи хукм чиқаришлардан пархез қилишади ва осонлик билан мусулмонларнинг буйруқ вахдати ва амал вахдати сақланиб қолади.

Бу рахбарларига нисбатан  сиёсий интизомларда ва муомала қилиш шевасида сабиқунал аввалунга тобеъ бўлишни қасд қилган кишилар учун муносиб намуна хисобланади:

   وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ (توبه/100)

Ха, бизлар фақат шахсий масалаларда эмас, хамма нарсада мухожир ва ансорлардан бўлган  сабиқунал аввалунга эхсон билан эргашишимиз керак. Аллохга иймон келтиришдан кейинги энг мухим масала, уч абзордан бирини идора қилишни зиммасига олган ва мусулмонлар учун қалқон вазифасини бажараётган ва хозирги вазиятда фарзи аъйн бўлмиш  ташқи босқинчи кофирлар ва махаллий муртадларга қарши жиходни бошқариб хидоят қилаётган  рахбар билан алоқаларимизни тартибга солишдан иборат.

Бизлар сиёсий тартиб  бўйича қуйидаги нарсаларни  ўрганишимиз керак, агар мана бундай рахбар душманни баробарида сукут қилса ёки гохида душманни мақтаса ва тамжид қилса ёки душманга имтиёз берса ва буни баробарида сукут сақласа, мусулмонлар рахбарият томонидан тутилган бундай ўринларни қаршисида таслим бўлишлари керак; чунки рахбарият ўзини ихтиёридаги шўро  ва ўзини  устидаги назорат сабабли, мавжуд вазиятдан ва дорул исломни кундалик эхтиёжларидан жуда хам яхши огох ва минтақавий ё халқаро вазиятдан, сиёсий шароитдан ,жиходни умқидан ва душманни хулқи ва табиатидан  яхши хабардордир, жанг қилиниши салохиятлими ё ўт очишни тўхтатиш яхшироқми ёки сулх тузиб имтиёз бериш керакми, бу борада  жамиятдаги хар бир шахсдан ва турли-хил гурухлардан кўра кўпроқ  билимга эга? Рахбариятни ихтиёридаги ижроъий ишларни хаммасида ва бошқарув  вахдатига ва дастур вахдатига ва амал вахдатига боғлиқ ишларда хам, хукумат системасини қўл остидаги ижрочилар ва барча мўъминлар рахбарни дастурига ва ташхисига пойбанд бўлишлари лозим. 

Хозирда нубувват манхажига асосланган исломий хукумат қулагач ва шохигарликка асосланган  исломий изтирорий бадал хукуматлар ёки мужохидлар шўросининг вохид мажлиси уни ўрнига келгандан кейинги жавоблар, теорик ва тўлиқ фикрий жавоб хисобланмайди, бизлар уни теорик ва ақидавий жавобларини олдин ироя берганмиз, бир қанча асрлар олдин буюк кишиларимиз  бундай жавобни бериб бўлишган. Нубувват манхажига асосланган исломий хукумат қулагандан кейинги бизларнинг хозирги жавобимиз амалий жавобдур; амалий яъни бу сўз жуда кенг – қамровли маънони англатади.

 Аллохни шариатидаги қонунларни тирилтириш ва бу байроқни қайтадан барпо қилишга нисбатан бизларнинг хақиқий жавобимиз шундай бир шароитда мумкин бўладики, етарли миқдордаги  муттахид ва бир мақсадга,харбий қудратга,етарли андозада овозага  эга бўлган  мусулмонлар – бундай мусулмонларни аллох таоло хам яхши кўради – у ерда тўпланган бўлишлари керак, ер юзи исломий изтирорий бадал хукуматни ё мужохидлар шўросини мажлиси орқали ва нубувват манхажига асосланган исломий хукумат,аллохни шариатидаги қонунлар  сари кўтарилиш шароитларига кўра бизларнинг борлигимизни сезишлари лозим.

Бу ишни амалга оширишлик бизларни ва фирқайи ножияни қўлидан келади, лекин бу нарса шундай холатда мумкин бўладики, бизлар ўзимизни ана ўша аллох яхши кўрадиган  муттахид жангчилар жумласига қўшган бўлишимиз  лозим бўлади.

  إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ(صف/4)

Албатта аллох ўзининг йўлида гўё туташ бинолардек бир сафга тизилган холларида жиход қиладиган зотларни  севар.

Ва бизлар қуйидаги жангчи мўъминлар жумласидан бўлмаслигимиз керак: 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ (صف/2)

Эй мўъминлар, сизлар нега ўзларингиз қилмайдиган нарсани (қиламиз,деб) айтурсизлар?!

Чунки аллох таоло бундай жангчи мўъминлардан ғазабланади:

کَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ (صف/3)

Сизларнинг ўзларингиз қилмайдиган ишни (қиламиз,деб) айтишларингиз аллох наздида ўта манфур (ишдир).

Нима учун бу ерда жангчи мўъминлар дейилган?  Чунки аллох таоло мунофиқларга қараб 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا

деб хитоб қилмайди ва улар аллохни наздида

«يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ»

хисобланишмайди.

 Бутун жахон улил амр шўросини харакати ва онгли , мақсадли ва харакатланувчи вахдат олдида қудратли бўлишлик, бу бизларнинг  вазифамиз ва қарзимиз саналади. Бу иш учун бизлар аллохни шариатидаги қонунларга тобеъ бўлиш ва жохилий нафратни бир четга улоқтириш орқали адолат йўлида харакат қилишимиз лозим,

  «وَلا يَجرِمَنَّكُم شَنَآنُ قَومٍ عَلىٰ أَلّا تَعدِلُوا ۚ اعدِلوا هُوَ أَقرَبُ لِلتَّقوىٰ»(مائده/8)

Агар бизлар мана бу мархаладан ўтиб олсак ва такаббур офатларидан ўзимизни  узоқлаштирсак ва душманшуносий,душманларни даражаларга ажратиш борасида пойбанд бўла олсак ва қуръондаги оятларга,росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг мархамат қилган сўзларига эътимод қилсак – у киши бу уммат гумрох бўлмайди ва бу уммат фақат ва фақат улил амр шўросини йўли орқали гумрох бўлмайди ва бу уммат уч абзордан бирини каналига кўра шаклланади, деб мархамат қилган эдилар – мана бу холатда ахли китоб  ва шибхи ахли китобни кофирларини  кўзи ўзларининг  манфаъатларини мусулмонларнинг манфаъатлари билан муштарак эканини кўра бошлайди, ва бундай шароитда сизлар фақирликни, амниятсизликни  йўқотиш  ва фаровонликни, амниятни ижод қилиш ва 

«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

ни бугунги кунда  ер юзида мухайё қилиш бўйича бутун дунёга қараб хитоб қила оласизлар.

Бизларнинг шариатгаро ва вахдатгаро харакатимиз агар мусулмонлар яшайдиган диёрларни хар қандай нуқтасида зохирий қудратга айланадиган бўлса, у шундай қобилиятга эга бўладики, у ўтган бир неча асрлардан сакраб ўтиб яна қайтадан нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ва улил амр шўросини ва аллохни шариатида назарда тутилган  адолатни  ижро қила олади. Бу  нубувват манхажига асосланган исломий хукумат қулагач, ўзларининг мақсадларини рўёбга чиқишини  фирқайи ножия билан бирга хамрох бўлишга боғлиқ деб фикрлайдиган барча мусулмонларга ва ғайри мусулмонларга берадиган бизларнинг хақиқий, танхо  жавобимиз бўлади.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(136- қисм)

Хақиқатда рахбар росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан сўнг шундай бир канал бўлиб, мусулмонларнинг  уламолари ва ахли хал ва ақд  шўроси уни ўша замон ва макондаги мусулмонлар учун жамиятдаги ижроий ва хукуматий ишларда ислом динининг қонунларини баён қилиш учун сайлайди, шубхасиз бундай қонунларни баён қилиш ва аллохни шариатидаги қонунларни қандай татбиқ қилиш учун мана бу рахбар эхтиёж бўладиган шаръий илмга бир қозини ва мужтахидни андозасича эга бўлиши керак бўлади, фақатгина мана бундай вожиб шарт билан мусулмонларнинг хокими ва рахбари ўзини аслий жойгохини қўлга киритади. 

مَالایتِمُّ الوَاجُبُ إِلّابِهِ فَهُوَ وَاجِب”

бу жойгох мана бундай шартлар орқали қўлга киритилади ва мана бу шартлар хам вожиб бўлади, магарам зарурат ва изтирорий холатда вожиб бўлмаслиги мумкин.

Мана бундай шаръий каналларга кўра ўзини мавжуд вазиятида сайланган мана бу амирни ва рахбарни хукми борасидаги мусулмонларнинг мавжуд замони ва маконидаги шароит учун аллохни ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни дастурлари қуйидагича бўлади, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

  مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ، وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ، وَمَنْ يُطِعِ الْأَمِيرَ فَقَدْ أَطَاعَنِي، وَمَنْ يَعْصِ الْأَمِيرَ فَقَدْ عَصَانِي”[1]

“Кимки менга итоат қилса, албатта у аллохга итоат қилибди.  Кимки менга итоат қилмаса, албатта у худога итоатсизлик қилибди. Кимки амирига итоат қилса, менга итоат қилибди. Кимки уни итоатидан бош тортса, албатта у мени итоатимдан бош тортибди. Сахих Бухорийда мана бу хадисни давоми бошқа лафз билан келтирилган:

وَإِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ، فَإِنْ أَمَرَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَعَدَلَ فَإِنَّ لَهُ بِذَلِكَ أَجْرًا، وَإِنْ قَالَ بِغَيْرِهِ فَإِنَّ عَلَيْهِ مِنْهُ»  

Албатта имом қалқондур. Уни дифоъ қилишади ва ундан панох топишади. Шундай бўлгач агар у худодан қўрқиб адолатга амр қилса, мукофотга сазовор бўлади. Ва агар буни тескарисини амр қилса, гунохкор бўлади.

Энди унга итоат қилишлик аллох ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламга итоат қилишни ўрнига ўтадиган ва у мусулмонлар учун қалқон хукмида бўладиган мана бу амир ва рахбар, мусулмонлар эга бўлган ўзига хос замон ва макондаги шароитда, мусулмонларнинг мавжуд вазиятини ва мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларини ва минтақавий,халқаро шароитни эътиборга олган холда,  шундай хукм ва равишни ироя бериши мумкинки, мана бу хукм ва амални хикмати бизлар учун равшан бўлиши ё бўлмаслиги ёки душманнинг ички ва ташқи рухий жанги мусулмонларни ўртасида  тафарруқни ва залилликни ижод қиладиган шубхаларни тарқатишига сабаб бўлиши  мумкин.

 Мана бундай холатда  энг мухим масала ва нозик иш, рахбарнинг уч абзордан бирини йўли орқали сайланишига боғлиқ бўлади, агар мусулмонлар улил амр шўросини канали орқали ва исломий шароитга кўра фақих ва мужтахид рахбарни сайлашган бўлса, мусулмонларнинг дини, жони, номуси ва моли ва ватани унинг қандай қарор чиқаришига чамбарчас боғлиқ бўлади, албатта бу ерда унга самъ ва тоах қилиниши керак, бизлар далилидан хабардор бўлган ёки бундай сиёсатларни хикматидан бизлар бехабар бўлган тақдирда хам; энг мухим нарса мана бундай рахбарни баробаридаги бизларнинг амалдаги  вахдатимиз ва эътимодимиз хисобланади.

 Худайбия сулхидаги паймонни баробарида мўъминлар билдирган муносабатни мисол келтириш орқали – уларни орасида мунофиқлар хозир бўлишмаган – айтаётган сўзларимизга жон бағишлаймиз: қурайш секуляристлари билан тузилган  худайбия паймонида  энг катта имтиёз мушрик ва секуляр кофирларга берилганини яхши биламиз, хатто рахбар бу ерда  баъзи бир чекинишларга хам рухсат берган эдилар, ундаги бандларга кўра мусулмонларнинг жуда кўп эътиқодлари кўрмасликка олинади ва бундан ташқари макка  дорул куфридан мухожир бўлиб келишга муваффақ бўлган мусулмонларни яна  қайтадан мушрик ва секуляр кофирларга қайтариш борасида  хам ахд қилинади.

 Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қурайшлик мушрик ва секуляр кофирларга  берган имтиёзлардан бири, паймонномадан  бисмиллах калимасини хазф қилиш ва аллохнинг рохман ва рохим сифатларини ўчириб ташлаш бўлган эди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аллохни сифати хазф қилинишини орқасидан ўзларининг худони пайғамбари сифатидаги  номларини хам хафз қиладилар ёки Жобон курдий розиаллоху анхуни фарзанди Абу Басирни  кофирларни қўлига топширадилар ёки хаж ва бошқа нарсаларни ярим йўлда қолдириб қўйиш орқали  маккадаги мушрик ва секуляр кофирларга имтиёз берадилар ва ортга чекинадилар, бу ерда мусулмонларни ўртасида тартибсизликларни ва тафарруқни олдини оладиган нарса, уларнинг иймони ва шаръий каналга кўра сайланган  рахбарга нисбатан эътимоди, ишончини меъзони хисобланади, улар мана бу рахбарнинг ўзидан кўра хам юқорироқдаги зот орқали  назорат қилинишига ишонишарди, шунинг учун хам улар бундай рахбарга нисбатан ўзларини самъ ва тоахларини эълон қилган эдилар.

(давоми бор………)

---

[1]أخرجه البخاري في الجهاد، باب يقاتل من وراء الإمام ويتقي به: 6 / 116،وفيالأحكام: 13 / 111،ومسلم في الإمارة – باب وجوب طاعة الأمراء في غير معصية برقم (1835) : 3 / 1466. والمصنف في شرح السنة: 10 / 69.)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

 (135- қисм)

Албатта кофирлар билан қандай  муомала қилишдаги бу  ўзгаришлар  хам оддий бир нарса, чунки турли-хил замон ва маконлардаги мусулмонларнинг қудрати кам ё кўп бўлиши мумкин, ёки мушаххас мақсадларни қўлга киритиш учун мусулмонлар ўзлари яшаб турган кунни сиёсий шароитига ва ўша минтақадаги тоғут хукуматларни тутган ўрнига ва халқаро шароитга муносиб холда, аллохнинг шариатидаги қонунларни собит усулларига эргашиш билан мақсадларига етиш учун янги шевалардан фойдаланишлари хам мумкин.

 Очиқ- ойдин кўриниб турганидек, мана бу маъдандан  мусулмонларнинг кундалик эхтиёжига муносиб холда фойдаланилиши керак бўлган пайтда, аллохни қонунида келажак йилларда қандай фойдаланиш кераклиги борасида дастурлар бериб кетилган деб фикрлаб бўлмайди, ёки хос бир макон ва замондаги даврда қўлланган равишни янги кунни эхтиёжлари ва уни макон ва замонидаги шароитини хисобга олмасдан туриб ана ўша равишни келажакка намуна сифатида ироя бериб бўлмайди; балки аллохни шариатидаги қонунлар собит усулларни таништириш орқали мана бу маъдандан қандай қилиб фойдаланишни – харбий ишлар ва транспорт, тиббиётга оид ёки бундан бошқа  ишларда – уч абзорни каналидаги улил амр шўросини ижтиходига топширган, мана бу уч абзорни бири мусулмонларнинг мавжуд вазиятига ва  кофирларни жамиятидаги  минтақавий ё халқаро  шароитига муносиб холда, мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига мос равишда ўзини вохид ижтиходини амир ва рахбарни тили орқали мусулмонларга ироя беради.

Бу ерда уч абзорни бири орқали вужудга келган рахбарият қалқонга айланади, хар қандай иш бўйича унга ва уни химояси остидаги ташкилотларга яъни улил амр мутахассисларига мурожаъат қилиниши керак:

   وَإِذَا جَاءهُمْ أَمْرٌ مِّنَ الأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُواْ بِهِ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُوْلِی الأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِینَ یَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَلَوْلاَ فَضْلُ اللّهِ عَلَیْکُمْ وَرَحْمَتُهُ لاَتَّبَعْتُمُ الشَّیْطَانَ إِلاَّ قَلِیلاً ‏(نساء/83)

Қачон уларга (жангга кетган мусулмон аскарлар хақида) тинчлик ёки хавфу- хатар (яъни ғалаба ёки мағлубият) хабари келса , уни ёйиб юборадилар. Агар (улар ўзларига келган хабарни хар кимга ёйиб юрмасдан) пайғамбарга ё ўзларидан бўлган бошлиқларигагина етказганларида эди, уни ( яъни мана бу хабарни хақиқатини) билмоқчи бўлган кишилар ўшалардан билган бўлар эдилар. Агар сизларга аллохнинг фазлу мархамати бўлмаса эди, (яъни аллох ўз мархамати билан сизларни иймондан устивор қилмаса эди) айрим кишилардан ташқари хаммангиз шайтонга эргашиб кетган бўлар эдингиз.

Шу нарса аниқки, сизлар мана бу рахбариятга ва улил амр шўросига қанчалик эътимод қилсангиз, уларнинг душманни баробаридаги ўзгарувчан дипломатикасини меъзонига хам шунчалик эътимод қиласизлар. Мусулмонларнинг мавжуд вазиятига ва кундалик эхтиёжларига муносиб бўлган мана бу ўзгаришларни хикматини тушуниб етасизларми ёки амниятий ва жахоний масалалар каби бу ўзларишни хикматини фахмламайсизларми, буни фарқи йўқ. Нима учун рахбарият мадина паймонида мана шунча имтиёзларни яхудийларга берганини ёки худайбия паймонида мушриклар ва қурайш секуляристларига ана ўшанча имтиёзлар берганларини  фахмлайсизларми ё фахмламайсизларми, бу мухим эмас, энг мухими сиз рахбариятга ва мутахассисларнинг  улил амр шўросига бир қалқон каби эътимод қиласизлар, мана шу энг мухим нарса.

Шунинг учун хам шу нарсага диққат билан эътибор берилиши керакки, уч абзордан бири учун танланган рахбарият шаръий канал орқали танланган бўлиши лозим, чунки бизлар динимизни ва жонимизни,номусимизни,обрўйимизни,молимизни ва дунёйимизни уни қўлига топширамиз, бу дунё охиратимизни экинзори хисобланади, у шундай  бир қалқон бўлиши керакки,уни панохида кофирлар ва уларнинг куфр қонунларидан омонда бўлишга ва уни ортида туриб жиход қилишга имкон топайлик.

 Имоми Қуртубий рохимахуллох 7 чи хижрий асрда бундай рахбарият хақида айтадики:

 «أَنْ يَكُونَ مِمَّنْ يَصْلُحُ أَنْ يَكُونَ قَاضِيًا مِنْ قُضَاةِ الْمُسْلِمِينَ، مُجْتَهِدًا لَايَحْتَاجُ إِلَى غَيْرِهِ فِي الِاسْتِفْتَاءِ فِي الْحَوَادِثِ، وَهَذَا مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ»

“Уни илми шу даражада бўлиши лозимки, у мусулмон умматидаги қозилардек қобилиятга эга бўлсин, буни кетидан у мужтахид бўлиши хам керак, яъни у бошқалардан фатво сўраб ўтирмаслиги лозим, мана бу нарсаларга мусулмон уламоларини хаммаси иттифоқ қилишган.”

Яъни то еттинчи асргача бўлган даврда фиқх уламоларининг исломий жамиятни рахбари борасидаги фикри шу бўлган, агар баъзи фиқх уламолари қуйидагиларни айтган бўлса: агар рахбар етарли илмга эга бўлмаса, яъни динда ижтиход қилиш даражасига етмаган бўлса, аммо исломий мазхаблардан бири бўйича мужтахид даражасига етган бўлса, у рахбар бўла олади, бу ерда умуман изтирор ва зарурат сабабли бўлади, зарурат хукми сабабли мана бу танозулга рози бўлинади, бўлмасам оддий холатда имоми Қуртубий баён қилганидек мусулмонларнинг рахбари ва имоми фақих мужтахид бўлиши керак. Агар шундай бўлмайдиган бўлса, хохланса ва хохланмаса хам, эрта ё кеч бўлса хам уламолар бир табақани ташкил қилишади ва хокимлар бир табақани ташкил қилишади, оли саъудга  ва оли шайхга ўхшаб уларнинг хар бири ўзини фазосида сайр қилиб юришади ва масалаларга бир хил назар билан қарашади,башариятнинг  бутун тарихи  давомидаги  хар мазхабнинг уламолари бир табақага ва хокимлар хам бир табақага ажралган холатда , бу ер  хамиша фасод манбаъси бўлган. Фиръавнни давридаги балъам баъуро табақасидан тортиб сосонийлар асридаги рухонийлар ва хокимлар табақасигача ёки насронийларнинг рохиблар табақаси ё европадаги хокимлар табақаси бунга мисол бўла олади…….. бу яъни юмшоқ ва қўпол секуляризмни бир  нави бўлиб  мазхабий таълимотлар йўли орқали одамларни алдаш ва фариб бериш билан озиқлантирилган. Бу нарсадан  хозирни ўзида махаллий муртад секуляристлар бутун жахон босқинчи секуляр кофирларини химояси остида мусулмон диёрларида умумий сафарбарлик ва авом халқни фариб бериш учун фойдаланишяпти.

Душман мана бу иккита жихозланган табақани ташкил қилишга муваффақ бўлган пайтда, аста- секинлик билан уламолар хокимлар томонидан суистефода қилинади ва амалли уламоларни четланиши билан майдон уламойи суъ варрувайбиза, аимматул музиллин ва дуъату ала абваби жаханнамга очилади.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(134- қисм)

Ошкора кўриб турганимиздек ,росулуллох саллаллоху алайхи васалам ахли китобни кофирларидан ёрдам сўрашни хам ва мушрик,секуляр кофирлардан ёрдам сўрашни хам, ва жуда кўп ўринларда мунофиқлардан ёрдам сўрашни хам, ўзларининг назоратлари ва аллохни шариатидаги қонунларни назорати остида, мавжуд вазиятга муносиб холда мусулмонларнинг эхтиёжларига кўра мумкин деб санаганлар, аммо мусулмонларнинг эхтиёжлари бўлмаган ва зарурат туғилмаган шароитда эса, мана бу ахли китобни кофирларидан ва мушрик, секуляр  кофирлардан  хатто агар улар  мусулмонлар билан иттифоқдош бўлиб паймон тузган бўлса хам, манъ қилган бўлишлари хам мумкин. Масалан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бадр жангида иштирок этмоқчи бўлган мушрик кишига қараб мархамат қилган эдиларки:   

 ارْجِعْ فَلَنْ أَسْتَعِينَ بِمُشْرِكٍ،

Қайтиб кетавер, мен харгиз мушрикдан ёрдам олмайман.

Шу ерда диққат билан эътибор берилиши керак, мана бу замон ва макондаги ўринда мушриклардан ё секуляристлардан ёрдам сўрамаслик, кофирлар билан паймон тузмаслик керак деган маънода эмас, балки бу ўртамизда паймон тузилган кофирлардан ёрдам олмаслик маъносида келади.

Ўзингиз бир тасаввур қилиб кўринглар, маккани фатхи бадр жангидан бир неча йил ўтгач қурайш секуляристларининг росулуллох саллаллоху алайхи васаллам билан паймон тузган секуляр қабилага хамла қилишини натижасида содир бўлди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам билан паймон тузган бани хузоъа секуляристларига қурайш секуляристларининг хамла қилишлари, худайбия сулхини бузиш деб хисобланган, бу ходиса маккани фатх бўлиши ва араб ярим оролидаги секуляристларнинг пойтахтини қулашига шароитни мухайё қилади.

Мана шу равишда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам турли-хил кичкина секуляр ва мушрик қабилалар билан хам паймон тузганлар ва у киши паймондаги шартларга,паймонни муддатига доим риоя қилганлар; хатто тавба сураси ва мушриклардан, секуляристлардан  бароат қилиш, уларни ўлдириш дастури нозил бўлган пайтда хам, исломий хукумат билан паймон тузган мушриклар ва секуляристларнинг дасталари, паймон муддати тамом бўлгунига қадар мусулмонларнинг қуролли жангларидан мустасно қилинади.

إِلاَّ الَّذِینَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِکِینَ ثُمَّ لَمْ یَنقُصُوکُمْ شَیْئاً وَلَمْ یُظَاهِرُواْ عَلَیْکُمْ أَحَداً فَأَتِمُّواْ إِلَیْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَى مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُتَّقِینَ ‏(توبه/4)

Магар (эй мўъминлар), сизлар ахд-паймон қилган мушрик кимсалар кейин (ахдларидан) бирон нарсани бузмасалар ва сизларнинг зиёнингизга биров билан хамкорлик қилмасалар, у холда уларнинг ахдларини белгиланган муддатгача тўла- тўкис етказинглар! Албатта, аллох тақво қилгувчи зотларни севар.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Али ибни Аби Толибга қараб мархамат қилган эдиларки: “Бароат сурасини олди оятларини ўзинг билан бирга олиб бор ва ийди қурбонда одамлар минода жамланган пайтларида уларга эълон қил: хеч қайси кофир жаннатга кирмайди, келаси йили хажда хеч қайси бир мушрик хозир бўлмайди, хеч ким яланғоч холатда худони байтини тавоф қилмасин ва росули худо билан паймон тузган кимсаларнинг паймони уни мухлати охирига етгунича мўътабар саналади.”

Бу ерда бани замрага ўхшаганлар билан тузилган паймоннинг муддати доимий бўлганлиги “денгизда садаф мавжуд бўлгунича”

 مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً

ёки унга муайян муддат таъйин қилинганлиги мухим эмас, балки бу ерда мана бу паймонларнинг муддатига ва бандларига пойбанд бўлиш мухимдур.

 أَوفُوا بِالعَهدِ إنَّ العَهدَ كانَ مَسئُولـاً (اسراء/34)

Ахдга вафо қилинглар. Зеро, ахд-паймон (қиёмат кунида) масъул бўлинадиган ишдир.

Яъни қурайш секуляристларининг пойтахти фатх бўлган пайтда ва секуляристларнинг арабистон ярим оролидаги хукмронлиги хотима топган ва аллохни шариатидаги қонунлар жамиятни устида  ўз хукмронлигини бошлаган ва жамиятни мушрик ва секуляристлардан поклаш жараёни бошланган пайтда хам, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам билан ва исломий хукумат билан паймон тузган мушрик ва секуляр кофирлар паймонларини муддати тамом бўлгунича  мана бу қирғинлардан омонда бўлишади: 

«فَأَتِمُّوا إِلَیهِم عَهدَهُم إِلَی مُدَّتِهِم» (توبه/ 4)

Бу ерда мушаххас ва аниқ бўлган нарса шуки, паймонномаларни қоидалари ва бу паймонномаларнинг муддати мусулмонларнинг “мавжуд вазияти” ва “кундалик эхтиёжига” кўра, фақатгина исломий умматни амири ва рахбари томонидан таъйин қилинади. Олдин хам айтиб ўтганимиздек уммат хам фақат ва фақат уч абзорни йўлига асосан ташкил қилинади: ёки нубувват манхажига асосланган исломий хукумат ёки у мавжуд бўлмаса исломий изтирорий бадал хукумат, агар у хам мавжуд бўлмаса, мужохидларнинг вохид мажлиси томонидан бу уммат шаклланади ва охирги элчи юборилгач исломий диёрларда мана бу умматни ташкил қилиш учун уч абзордан бошқа йўл йўқ, шунинг учун хам тарқоқ гурухларнинг бутун жахон ва минтақадаги кофирлар  билан тузган паймонлари шаръан дуруст бўлмайди ва у  фақат мусулмонларни гумрох қилиб бутун жахон ва минтақадаги кофирларни қўлида бир абзорга айлантиради холос.

Энди мана бу умматни рахбари – у қайси сатхда бўлишидан қатъий назар – аллохни шариатидаги қонунларни аслий ва собит усулларини назарга олиб, бутун жахон ва минтақадаги ва ички мавжуд вазиятга муносиб холда, мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларини хисобга олиб мана бу паймонларни муддати ва қоидалари қандай бўлишини таъйин қиладиган танхо маржаъ хисобланади. Бу яъни дипломатика ўзгарувчан бўлади,деганидур, мусулмонлар мана бу ўзгаришларни улил амрнинг шўросини канали ва уни уч каналининг рахбариятидан олишлари лозим, бу тўғридан – тўғри хар бир мўъминнинг “самиъна ва атоъна”сига боғланган.

Чунки дипламатика ва кофирлар билан муомала қилиш равиши темир маъдани каби собит усулларга эга бўлса хам, лекин у ўзини мақсадларига етиш учун замон ва маконни ўзгарувчан шароитига муносиб холда, бир неча ўзгаришларни тажриба қилиб ўтказади, биргина мақсадга етиш учун ўша замон ва макондаги мавжуд вазиятга ва мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига муносиб турли- хил равишлардан фойдаланиши хам мумкин.

Яъни темир маъдани собит бўлган тақдирда хам, макон ва замонни ўзгарувчан шароитига  ва кундалик эхтиёжларга муносиб холда, фойдаланиш заминасида бир неча ўзгаришни тажриба қилиши мумкин, яъни шуни айтишимиз мумкинки, темир  маъдани қўлланиладиган сохаларда ўзгарувчан хусусиятга эга, у собит ва мутлақ эмас.

Исломий дипломатика хам биринчи пайғамбарни замонидан буён, махсусан росулуллох саллаллоху алайхи васалламни замонларидан то қиёмат кунигача, замон ва макондаги ўзгаришларга ва мавжуд вазиятга ва мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига муносиб холда – усулларни хифз қилиб – мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларини бартараф қилиш бўйича жуда кўп ўзгаришларни бошидан ўтказади ва мусулмонларнинг эхтиёжларига ва мавжуд вазиятга жавоб берган ва хозирда хам жавоб беради.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(133- қисм)  

Мадина яхудийларига берилган имтиёзлар ва кофирларнинг элчиларига ва хайъатларига берилган имтиёзлар, махсусан худайбия сулхида қурайш секуляристларига берилган имтиёзлар, буларнинг хаммаси аслий ўчоқни яккалаш ва маккадаги илонни бошини заифлаштириш борасидаги росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг дипломатика равишларидаги энг ёрқин намуналар хисобланади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу ишлар орқали бир тарафдан бошқа мушрик ва кофирларнинг маккадаги секуляристларнинг марказий хукумати билан иттифоқдош бўлишларига тўсқинлик қилганлар, бошқа томондан эса у киши қўлларидан келганича ва имкони борича бошқа кофирларни қурайшнинг марказий хукуматини қаршисида ўзларига иттифоқдош сифатида ушлаб туришни хохлаганлар, бу яъни ўзини қудратини кўпайтириш ва улкан душманни баробарида улкан қудратни касб қилиш демакдир.

Хатто агар кофирларни аслий душманга қарши ўзларини жибхасида иттифоқдош қила олмаган бўлсалар, улар билан тажовуз қилмаслик ва харбий харакатларни тўхтатиш борасида қарордод имзолардилар. Агарчи бу нарса исломий хукуматни қудратини кўпайтирмаса хам, қудратга эга бўлган бир душманни бостирилишига боис бўлар  ва аслий душманни қудратини кўпайишига монеъ бўлиб хизмат қиларди.

Ха, росулуллох саллаллоху алайхи алайхи васаллам берган имтиёзларини баробарида имтиёз хам олганлар. Кофирлар ва душманларни мусулмонларни жибхасига  иттифоқдош қилиш ва мусулмонларни қудратини кўпайтириш ва аслий душманни қудратини камайтириш билан бир имтиёз олсалар, бошқа томондан  бирдамликни қабул қилмайдиган душманларни бостириш ва улар билан тажовуз қилмаслик борасида қарордод имзолаш билан эса хам исломий хукумат уларни дастидан омонда бўлган ва хам улар аслий душманга қўшилиб кетишмаган ва аслий душманни қудратини кўпайтиришмаган бўлади. Хар қандай холатда хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам берган имтиёзларини баробарида имтиёз олганлар хам, мана бу нарса жуда  мухим саналади.

Мана бу сиёсатни улкан мақсадларидан бири, кофирларнинг сафини умумий суратда бўлиб ташлаш ва мушрик,секуляр кофирларнинг сафини хос суратда майдалаш ва аслий душманни ажратиб қўйиш ва ярим оролдаги секуляристларнинг марказий хукуматига қарши вохид жибхани вужудга келтириш ва турли-хил жибхаларни вужудга келишини олдини олишдан иборат бўлган эди. Хозирда бу сиёсатга жуда кўп биродарларимиз эътибор беришмайди, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни суннатларига қарши иш қилиш улар учун модага, хатто фахрланишга айланиб қолди.

 Оддий холатда агар мусулмонларнинг қудрати душманни қудрати билан кўзланган  муносиб даражага етган пайтида, қоида бўйича мушрик ва секуляристлар ё мусулмон бўлишлари керак ёки мусулмонлар билан жанг қилишлари керак, улар учун учинчи йўлни ўзи йўқ, аммо агар изтирорий ва зарурат холатида мусулмонлар қудрат жихатидан аслий душманни қаршисида тангликка тушиб қолган бўлсачи?    

الضرورات تبيح المحظورات .

Ха, бизлар олдин изтирорий ва зарурат холатида  жонимизни сақлаб қолиш учун мумкин бўлган ўринлар ёки бошқа дуч келиши мумкин бўлган майда ўринлар  хақида кўп марта матлабларни эшитганмиз, зарурий ва ғайри оддий холатларда шундай ишларга қўл урамизки, оддий холатда харгиз бу ишни қилмаган бўлардик, дунёвий хаётдаги мана бу ишларни хаммаси исломий хукуматни ва  мусулмон умматини мавжудиятини сақлаб қолиш ва уни хифз қилишдан кўра пастроқ даражада туради, агар ўрни келганда ва изтирорий холатда  мана бу қоидалардан фойдаланилса, бу жуда хам оддий хатто зарурий хам хисобланади.

Мана бу изтирорий холатда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мақсадларига етиш учун  ана бу мушрикларни ва секуляристларни хамрох қилишликни ўша замондаги жамиятнинг эхтиёжи ва зарурати деб билганлар, мушрик ва секуляристларни устидан мана бу изтирорий холат кўтарилмагунча хатто молиявий масалаларни тўлови билан – муъаллафати қулубухум сифатида – ундан бир абзор ўрнида фойдаланганлар, улар билан бирга аслий душманга қарши вохид жибхани ташкил қилганлар ва улар билан паймон тузганлар.

Аввалги даврдан бошлаб росулуллох саллаллоху алайхи васаллам яхудийларга қўшимча у ердаги мушриклар билан хам иттифоқдош бўладилар, улардан бири мадинада тузилган паймон эди: хеч қайси бир мушрик қурайшликни моли ва жонига панох беришга ё бир мўъминга қарши қурайшликни химоя қилишга  хаққи йўқ. Буни кетидан яхудийлар билан тузилган паймонни шартлари хам зикр қилинади.

Бундан ташқари араб ярим оролидаги секуляристларнинг марказий хукумати бани бакрни секуляр қабиласи билан муттахид бўлган пайтида, исломий хукумат хам секуляр қабила бўлмиш хузоъа билан муттахид бўлди, албатта росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  бундан ташқари бошқа секуляр қабилалар билан хам маккадаги секуляристларнинг марказий хукуматига қарши муттахид бўлган эдилар, масалан:

 – Тажовуз қилмаслик борасида жухайна қабиласи билан тузилган паймон. Бу қабила биринчилардан бўлиб росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг исломий хукуматлари билан паймон  тузиш учун ўзини хайъатини жўнатган қабилалардан бири бўлган. Улар билан тузилган паймонга кўра, улар хам мусулмонлар билан ва хам кофирлар билан бир хил алоқа қилиш ва хеч кимни химоя қилмаслик  хуқуқига эга эдилар. Исломий хукуматнинг мана бу даражада паймон тузишга рози бўлиши нихоятда мухим нарса хисобланади.

– Ёки хижрий иккинчи йилда бани мадлажнинг секуляристлари ва мушриклари билан тузилган тажовуз қилмаслик хақидаги паймон. 

          – Ёки хижрий иккинчи йилда бани замранинг мушриклари ва секуляристлари билан тузилган паймон: у қарордодни шартлари қуйидагилардан иборат эди:

بِسْمِ اللهِ الرّحْمَنِ الرّحِیمِ. هَذَا کِتَابٌ مِنْ مُحَمّدٍ رَسُولِ اللهِ لِبَنِی ضَمْرَهَ، فَإِنّهُمْ آمِنُونَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ، وَأَنّ لَهُمْ النّصْرَ عَلَى مَنْ رَامَهُمْ إلّا أَنْ یُحَارِبُوا فِی دِینِ اللهِ مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً، وَإِنّ النّبِیَّ إذَا دَعَاهُمْ لِنَصْرِهِ، أَجَابُوهُ…

“ Бу бани замранинг Мухаммад росули худо билан тузган паймони, бу тоифани моли ва жони амниятда бўлади ва “денгизда садаф бор бўлар экан” бу тоифа мусулмонларнинг ёрдами ва химоятидан бахраманд бўлади, магарамки улар ислом динига қарши жанг қилишса бундай бўлмайди, шунингдек агар пайғамбар уларни ёрдамга чақирса, улар мусулмонларга ёрдам беришлари керак.”

Бу ерда бизларнинг баъзи биродарларимизни хато қилишларига сабаб бўладиган нуқталардан бири шуки, улар кофирлар билан паймон тузиш ё вахдатга эришишни “кофирлардан ёрдам сўраш” масаласига аралаштириб юборишади. Мадинадаги росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг исломий хукумати яхудий кофирлар билан тузган паймонидаги бандлардан бирида қуйидагиларни ўқиймиз, “ мадинадаги одамлар бегоналар билан жанг қилган тақдирда яхудийлар ва мусулмонлар жангни ва дифоъни хазинасини биргаликда тўлашади”, мана бу ахли китобни кофирлари хақидаги нарса; секуляр ва мушрик тоифа хисобланган бани замра билан тузилган паймонга эътибор берилса хам, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

 وَإِنّ النّبِیَّ إذَا دَعَاهُمْ لِنَصْرِهِ، أَجَابُوهُ،

агар пайғамбар уларни ёрдамга чақирадиган бўлса, улар мусулмонларга ижобий жавоб беришлари ва мусулмонларга ёрдам беришлари керак.

(давоми бор………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(132- қисм)  

Худайбия сулхи ва уни кетидан келган худайбия паймонини ошкор фатхидан олдинги росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг мана бу ғалабаси, турли- хил давлатларга ва мадинани атрофидаги, хамда арабистон ярим оролидаги  турли- туман қабилаларга  элчиларни жўнатишга ўхшаган фатхларни ва ғалабаларни дарвозаси бўлиб хизмат қилган, жуда кўп мусулмонлар хайбар ва маккани фатхини ошкор ғалаба ва фатх деб хисоблаган холда, мана бу мухим дипломатикани ва лойихани писанд қилишмайди, улар тўғридан – тўғри икки йилдан сўнг содир бўлган макка фатхига ва наср сурасига сакраб  ўтиб кетишади, аллох таоло мархамат қиладики:

  إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ * وَرَأَیْتَ النَّاسَ یَدْخُلُونَ فِی دِینِ اللَّهِ أَفْوَاجًا(نصر/1-2)

Мана бу ўринсиз сакраш ва ошкор фатхга эътибор бермаслик, кўпроқ мана бу ўринларга нисбатан жохил бўлганликлари  ва мутахассис бўлмаганлари  сабаблидур, аслида эса бу ўринлар жиходнинг ва исломий харакатнинг энг оғир қисматини ташкил қилади, буни сабаби хар нарса бўлган тақдирда хам бу тўғри иш бўла олмайди.

Мана бу ошкор фатх хаммага шу нарсани кўрсатиб берадики, агарчи рахбарлар ўзларининг шойиста эканликларини иссиқ ва қуролли жангни хидоят қилиш билан кўрсатиб беришса хам, аммо уларнинг юқори ахамияти ва лаёқатларини чўққиси аслахани қудрати билан химоят қилинадиган  дипломатика ва юмшоқ жангда кўринади, у хатто аслахани хам бошқариб назорат қилади, хидоят қилади, бундан ташқари  аслаха уларни назорат қилишига рухсат бермайди.

Мана бу ошкор фатхда аллох таоло мархамат қиладики:

 لِیَغْفِرَ لَکَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنبِکَ وَمَا تَأَخَّرَ.

Яъни мана бу ошкор фатх жиход ва ибодат масаласини асосий қисми ва пойдевори хисобланади, у ўзи билан бирга олиб келадиган самаралар ва баракотлар билан бирга авфга ва кечиримга боис бўлади. Бундан ташқари қалб қуввати ва оромиш “сакинах” учун абзорлардан бири саналади, у инсондан нотинчликни, вахшатни, шубхани, иккиланишни узоқлаштиради.

Бир нарсани билишинигиз жуда хам ажойиб бўлар эди, аллох таоло  сўзлаётган мана бу ошкор фатх, кўпроқ кофирлар билан олиб бориладиган дипламатикага ва юмшоқ, рухий  жангга тегишли бўлиб, унда мунофиқлар хозир бўлишмайди. Аллох таоло бу фатхдан ортда қолиб кетган  мана бу қолдиқларни “мухоллафун” номи билан номлайди, бу қолдиқларни фикрича мўъминлар қурайш секуляристларини қўли билан нобуд бўлишлари керак эди. Мусулмонларга қарши рухий жангни омили бўлган мана бу мунофиқларни аллох таоло бундай баракотли жангга  ва неъматга қўшмаганлиги хам оддий бир нарса. Чунки улар нажасдурлар ва аллох таоло мана бу палидлар билан байъат хам қилмайди ва улардан рози хам бўлмайди.

 Аллох таоло худайбия паймонидаги  мана бу ошкор фатхда иштирок этувчиларга қарата мархамат қилган пайтида:

 «یَدُ اللهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ»

Яъни: мунофиқлардан холи бўлган мана бу байъат берувчилар аслида жамиятнинг шаръий рахбари бўлмиш   росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ўзларига   байъат беришмаган, балки улар аллох таолога  байъат беришган, аллох таоло мана бу жамоатдан рози эканини очиқ- ойдин эълон қилади:

   لَقَدْ رَضِیَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِینَ إِذْ یُبَایِعُونَکَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِی قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّکِینَةَ عَلَیْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحاً قَرِیباً ‏(فتح/18)

(Эй мўъминлар), дархақиқат аллох мўъминлардан – улар дарахт остида сизга байъат қилаётган вақтларида – рози бўлди. Бас, у зот уларнинг дилларидаги нарса (садоқат ва вафо)ни билиб, уларга сакинат- ором оладиган кўпдан – кўп ўлжалар билан мукофотлади.

Ха, мусулмонлар мана бу ошкор фатхни қўлга киритгач, аллох таоло уларни яқин фатх бўлмиш хайбар фатхи, каттароғи макка – араб ярим оролидаги секуляр кофирларнинг пойтахти – фатхи билан мукофотлади. Арабистон ярим оролидаги секуляр кофирларнинг пойтахти фатх бўлгач, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг 9чи хижрий йилдаги хилма-хил қабилаларга нисбатан дипломатикаси кўзга кўринарли даражада ўсди. Худди шу йили 30 дан ортиқ хайъатлар ярим оролдаги турли- хил қабилалардан росулуллох саллаллоху алайхи васалламга байъат бериш учун келишди, уларнинг аксари насронийлар ва яхудийлар ва мажусийлардан иборат бўлган. Албатта уларни орасида  булардан ташқари мушрик ва секуляр қабилалар хам бор эди.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам кофирларни аллохни шариатидаги қонунларни йўлида хамрох қилиш учун – жангдан олдин ва кейин – турли- хил гурухлар билан олиб бориладиган  дипломатика ва сиёсий рафторда икки шевадан фойдаланган эдилар:

 1-Улардан бири музокара эди: ихтилофни хал қилиш учун энг тўғри йўллардан бири хисобланади. Биринчи ва иккинчи ақабада ясриблик секуляр одамларнинг вакиллари билан олиб борилган музокарага ўхшаш, ёки қурайш секулярларининг махсус элчиси бўлмиш Сухайл ибни Амр билан олиб борилган музокара, тарихий Худайбия сулхидаги қарордод ёки Сақиф (Тоиф)дан келган вакиллар билан олиб борилган музокара ва Хумайр подшохлигини элчилари билан олиб борилган музокара ва бундан бошқа 70 дан ортиқ хайъатларни вакиллари билан ўтказилган музокаралар мисол бўла олади.

2-Кофирлар  ва мухолифлар билан муомала қилиш бўйича росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фойдаланган иккинчи равиш, хукм қилиш ва қозилик бўлган. Бу равишда хар икки томон танлаган шахсга ихтилофни хал қилиш учун равиш ва йўлни кўрсатиш ихтиёри берилади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бани қурайза яхудийларини масаласи бўйича худди шу равишдан фойдаланганлар. Али ибни Аби Толиб хам саффайн жангида худди шу хукм чиқариш равишидан фойдаланган эдилар.

Бундан ташқари росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аслий кофирлар билан олиб борган дипломатикаларида элчиларни мухофизат қилишга алохида эътибор берганлар. Бу нарса ўша даврдаги бутун дунёнинг сиёсий  қудратга эга бўлган кишилари томонидан қабул қилинган эди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мусайламайи каззобни элчилари хақида мархамат қилган эдиларки: “ агар элчини ўлдирмаслик қонуни бўлмаганда, мен сизларни бўйнингизни узиб ташлаган бўлардим.”

Душман билан муомала қилиш бўйича росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг  ташқи сиёсатларидаги қирралардан яна бири, кофирларни ўртасида иттифоқдошларни жалб қилиш ва мухолиф кучларни майдалаш бўлган эди, бу усул билан мухолиф кучларнинг исломий хукуматнинг душманлари билан иттифоқдош бўлишларига тўсқинлик қилинган ва душманни кучларини азаматини майдалаб ташланган. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам кофирларни музокарага тортиб олиб келиш ва қарордод имзолаш учун хар қандай келишувлардан ва муштарак нуқталардан унумли  фойдаланганлар.

(давоми бор……..)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(131- қисм)  

Мана бу холатда баъзилар мухолиф томон билан муомала қилишда асосни қуролли жангга боғлиқ дейишади, баъзилар эса асосни даъватга боғлаб қўйишади ва жиход хамиша даъватдан кейинги ўринда бўлган, дейишади, аммо асли хақиқат шуки, тарихга назар ташлайдиган бўлсак, даъват ва қуролли жангни асосини “қудратни меъзони” тайинлаган ва хозирда хам таъйинлайди.

Масалан агар мусулмонлар  эронни ё румни  ёки бошқа қабилаларни исломга даъват қилсалар ва улар қабул қилмаган тақдирда, агар мусулмонлар қудратга эга бўлмаганларида уларга қарши қуролли жанг қила олишармиди? Албатта йўқ. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қўшни давлат ва қабилаларга қачон нома орқали даъват қилганлар ва қачон қуролли жанг олиб борилди – бўлиб хам бир неча марта даъват қилинган эди – мана бу давлатлар ва қабилаларга қарши жанг қилиш Умар ибни Хаттобни ва Усмон ибни Афвонни даврига келиб муяссар бўлмадими? Бу яъни аслий таъйин қилувчи асосни  мусулмонларнинг “ харбий қудрати” ташкил қилади.

Мана шундай қудратни химояси остида росулуллох саллаллоху алайхи васаллам кофирлар билан қилган алоқаларида,дипломатикасида умумий ва собит, доимий  усулдан фойдаланган эдилар, у киши исломий хукуматнинг катта сиёсатидаги  чорчўпни шакллантирганлар. Усул қуйидагилар: 1- тавхид ва даъватни асли, 2- аллохни шариатидаги қонунларни аслий хокимияти, 3- амниятни таъминлашни асли,4- нафий сабилни ва иззатни ва исломий бошқарувни асли,5- ўзаро рафторни асли, 6- ахдга вафо қилиш ва қарордодларни,паймонларни хурмат қилишни асли.

 Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу усулларни риоят қилиш ва уларни назарга олиш билан бирга, ўзлари кофирлар билан  олиб борган дипломатикаларида тавхидни аслига ва нубувватни,муштарак нуқталарни  эълон қилишга суянганлар.

Барча мусулмон ва кофир инсонларнинг ўртасидаги муштарак  нуқталар

 «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآَمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

Очликни йўқотиш ва иқтисодий фаровонлик олиб келиш ва қўрқувни йўқотиб амниятни вужудга келтиришдур, жуда кўп инсонлар муқобил тарафни ақидасини назарга олмаган холда, мана бу муштарак нуқталарга диққатни қаратишади. Бундан ташқари ахли китобни кофирлари билан ўртада бошқа муштарак нуқталар мавжуд, аллох таоло мархамат қиладики:

قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَىٰ كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ (آل عمران/64)

Айтинг ( эй Мухаммад): “эй ахли китоб ( яъни яхудий ва насронийлар), бизга хам, сизга хам баб- баробар бўлган бир сўзга келингиз – ёлғиз аллохгагина ибодат қилайлик, унга хеч нарсани шерик қилмайлик ва бир- бировларимизни аллохдан ўзга худо қилиб олмайлик.” Агар улар ( яъни ахли китоблар) ушбу даъватдан юз ўгирсалар, у холда сизлар ( эй мўъминлар): “гувох бўлиинглар, биз мусулмонлар – ягона аллохга итоат қилгувчилармиз”, деб айтингиз!

Мана бу муштарак нуқталардан ташқари, аллох таоло ахли китобни кофирларига мушрикларга ва секуляристларга бермаган бир хуқуқни берган, шу сабабли хам кўриб турганимиздек мадинада ахли китобни яхудийлари билан паймон тузилган пайтида, ахли китобнинг мана бу кофирлари ички ақидавий ва ички гурухий мухториятни бир навидан бахраманд бўлишади, уларнинг мусулмонлар билан алоқалари хам бир-бирини хурмат қилишни аслига, бир-бирларига нисбатан хамла қилмасликка, исломий хукуматнинг душманлари билан паймон тузмасликка ва хамла содир бўлган холда хамкорлик қилишга кўра бино қилинган эди.

Аммо агар мусулмонлар аслий душманни қаршисида заиф харбий қудратга ва хукуматга эга бўлган изтирорий ва зарурат холатида бўлса, “уч абзорни” мушриклар ё секуляристлар билан паймон тузишига  сабаб бўладиган муштарак нуқталар 

«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآَمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

ва дунёвий манфаъатлар хисобланади.

– Муъаллафати қулубухумни насибаси хам мана бу изтирорий холатда дунёвий манфаъатларга боғлиқ бўлади. 

– Махаллий хокимиятларни аниқлаш хам исломни қабул қилишни баробарида  бир сиёсий имтиёз сифатида қўлланилади, бунга яман, ғассон,бахрайн ва бошқалар мисол бўлади, исломнинг бутун араб ярим оролида тарқалиши ва хатто рим ва эрон императорлигини чегарасигача  кенгайиши ,мана бу мухим тактикани ва аллохни шариатидаги қонунларда мавжуд  бошқа тактикаларни систематик суратда  ижро қилиш, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг муваффақиятларига далолат қилади.

Ўша замондаги илонни боши ва аслий душман хисобланган қурайш мушриклари ва секуляристлар борасида эса, аввало “босим ўтказиш” ва иқтисодий мухосара сиёсатига ва қурайш секуляристларининг иқтисодий манбаъларига зарба уришга ва имкон борича маккани атрофидаги кофирлардан иттифоқдошларни жазб қилишга эътибор қаратилган.

Хижрий бешинчи йилда росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг қудратлари янада кўпайган пайтда, дипломатика хам янада фаоллашади, мана бу мархалада улар касб қилинган харбий ва хукуматий қудратни химояси остида макка секуляристларига янада кўпроқ  босим ўтказиш учун хар-хил амаллардан фойдаланишган ва ўша пайтгача мадинадаги хокимиятни қабул қилмаган қабилалар билан алоқалар хам тезлашиб кетади.

  Мана шу ишлар сабабли, илгари қилични тили билан сухбатлашаётган ва доим жанг холатида бўлган ва ўша пайтгача бадр ва ухуд жангларини бошидан ўтказган қурайш секуляристлари, биринчи марта қилични тили билан сўзлашишни ўрнига  дипломатика тилидан фойдаланишга мажбур бўлади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мухайё қилинган қудратни ёрдамида  қурайш секуляр кофирларини мана бу вазиятга туширган эдилар; ва нихоят қурайшни кофирлари – яъни ўша замондаги америка ва хитой,россия, англия,франция ва германия кофирлари – худайбия сулхини таклиф қилишга мажбур бўлишади ва исломий хукуматни қудратини расман тан олишади.  Аллох таоло мана бу тараққиётни ва ошкор ғалабани фатх сурасида нозил қилиб мархамат қиладики:

  ‏إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا‏. (فتح /1)

Дархақиқат биз сизга очиқ- равшан фатх- ғалаба ато этдик.

Ха, мана бу дипломатикадан фойдаланиш ошкор фатхга боис бўлди, жуда кўп мусулмонлар мана бу ошкор фатхга сабаб бўлган муқаддамотларга эътибор беришмайди,балки  наср сураси нозил бўлган кейинги икки йил мобайнидаги  даврга назар ташлашади. Аллох таоло мана бу сулхдан, худайбия паймонидан  олдинги сиёсий қадамларни ғалаба деб билади:

 وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا (فتح/24)

У ( аллох) макканинг ичида (яъни худайбияда) сизларни устига ғолиб қилганидан кейин сизларнинг қўлларингизни улардан тўсган ( яъни ўрталарингизда сулх пайдо қилган) зотдир. Аллох қилаётган амалларингизни кўриб тургувчи бўлган зотдир.

(давоми бор………)