دسته: шайх мужохид Абу Хамза хўромийни ўзбек тилидаги асарлари

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(37- қисм)

Ижтиход қилса бўладиган ўринларни хаммаси бой маъдан сифатида қуръон ва суннатда баён қилинган ва хар қандай замондаги хайъатлар ва улил амр шўролар кундалик масалаларга ва янги ўзгаришларга  муносиб равишда унинг майда қисматларини баён қилиб беради, худди Умарни замонидаги девонга ўхшаб атъамахум мин жуъни татбиқ қилиш ё қуръонни жамлаш учун эълон қилинган пайтда, қарор қабул қилинган, шўро бир мажлис ёки икки мажлис ёки бир неча мажлис томонидан бўлиши мумкин.  Ёки қуйидагича амр қилинган пайтида:

            اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى‌ …

وَإِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ:

Аслида ўзгармайдиган нарса умумий қонунлар бўлиб, хар қандай замон ва маконда унга амал қилишлик лозим ва зарурийдур, аммо йўллар ва адолатни ижро қилиш воситалари замон ва макондаги тараққиётга нисбатан ўзгарувчандур: масалан бир суд ёки икки суд ёки аслан мухокама қилиш шеваси қайси шева билан яхшироқ ва осонроқ амалга оширилади? Бунга ўхшаган ўринлар ерга нозил бўлган  темир маъданига ўхшайди ва инсонлар кундалик эхтиёжларига муносиб равишда ундан янги нарсаларни олишади ва кундалик эхтиёжларига жавоб беришади. Ундаги маъдан собитдур, аммо ундан вужудга келадиган нарсалар турли-хил  замон ва маконда хилма-хил бўлади.

Мана бундай ижтиход қилса бўладиган ўринларда улил амр шўроси қарор қабул қилади ва шўрога боғланган холда ягона раъй ва иттифоқли назар билан янги ишларни мусулмонларга эълон қилинади ва мухолиф кимсалар хам шўрони ва ижро қилувчи кучни вакили яъни рахбарни,амирал мўъмининни раъйига тобеъ бўлишади.

Очиқ кўриниб турганидек, аслий хукм мана бундай ўринларда собит бўлади, аммо мана бу ахкомларни ижро бўлиш шеваси турли-хил замон ва маконларда мусулмонларнинг эхтиёжларига ва мусулмонларнинг жамиятидаги тараққиётига муносиб холда ўзгарувчандур, ўзини замонини дардига еган, аммо хозирда мавжуд вазиятга ва мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига  жавоб бера олмайдиган  қадимий ижтиходни, эски тушунчани устида оёқ тираб туриб олишлик, бир томондан шариатни дастурларига хилоф равишда амал қилиш ва янгини ўрнига эскини қўйиб қўйиш хисобланади, бу иш мусулмонларнинг жамиятига зарба уришдан ташқари, агар онгли равишда қасддан қилинадиган бўлса, шахснинг  иймонига жуда кўп зарар келтиради.

   Мана бу суратда, оддий ва табиий холатда, қуръон ва сахих суннат ва шўрони вохид раъйидан ташқари бошқа нарса мусулмонлар учун хужжат бўла олмайди ва исломий харакатга ва исломий хукуматга боғлиқ ижроий ишлардаги мақбул шўронинг нотўғри аммо самимий раъйи шахснинг тўғри раъйидан кўра афзалроқдур. Шунингдек росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ухуд жангида мадинадан ташқарига чиқиш борасидаги шўрони қарорида, ўзларининг тўғри раъйига хилоф равишда шўронинг нотўғри раъйига таслим бўлган эдилар.

Улил амр шўроси ва уни вохид раъйи диндан ваа аллохни шариатидаги қонунлардан қилинган ижтиходдур, аммо вохид ижтиход ва вохид ижмоъ вохид жамоат учун бўлади.  аллох таоло мустазъафин кишиларга ердаги хилофатни ваъдасини берган пайтида, бу борада таъкидлаб мархамат қилади:

  وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَىٰ لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا ۚ (نور/55)

Бизлар учун жуда хам яхши ошкор ва равшан бўлган нарса шуки, бизлар хукумат қудратини касб қилиш заминасида қилишимиз керак бўлган амали солих  ва аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилишдаги ягона  замонатчи бошқа нарсалар эмас, фақат ва фақат шўро бўлади. Исломда фақат шўрони расман тан олинади, шўро ижроий вакилларни ё рахбар, амир ва халифани мушаххас қилиб беради ва умуман айтганда  шўрога итоат қилиш вожибдур, у худони қонунини ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни суннатларини  сатхида хисобланади. 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الأَمْرِ مِنْكُمْ .

Улил амр шўроси ижмоъи вохид билан бирга замонатчи ва вохид жамоатни ташкил бўлишини омили бўлишидан ташқари, мусулмонларнинг орасида комил вахдатни,бирдамликни сабабчиси хам хисобланади, у якка холдаги меъросий хукуматларни ташкил бўлишига энг катта монеъ хам бўлади. Улил амри минкум хам жамъ холатда келган, бир замондаги якка шахс маъносида эмас, балки жамиятни эхтиёжларидан,мушкилотларидан ва уларга боғлиқ масалалардан огох кишиларни  ва донишмандларни ўз ичига олади, улар ишлар  бўйича мутахассисдурлар, яъни улар  мутахассисликка эга ва мана шу иш учун танлаб олингандурлар. Олдин хам айтиб ўтилганидек улар ижроий ва бошқа кучларнинг  вакилларини мушаххас қилиб танлашади. Бу ерда бошқа шахслар ё мақом эмас,балки  шўро кимни амир ва рахбар бўлиши борасида қарор қабул қилади, агарчи танлаган ё танланган шахс жамиятдаги ўша замоннинг  энг солих кишиси бўлган тақдирда хам.

Али ибни Аби Толиб муовияга ёзган номасида айтадики: менга байъат берган одамлар Абу Бакрга,Умарга, Усмонга ўша пайтдаги шароитлар билан бирга байъат беришган эди. Демак  уларни (шўронинг катталарини) раъйини қабул қилмасликка хеч кимни  хаққи йўқ ва имомни таъйин қилиш шўросининг вазифаси мухожир ва ансорларни хаққидур, демак агар бир кишига иттифоқли назар бериб уни имом деб номлашган бўлса, худони ризосига сабаб бўлибди.  

 إِنَّمَا الشُّورَى لِلْمُهَاجِرِينَ وَ الْأَنْصَارِفَإِنِ اجْتَمَعُوا عَلَى رَجُلٍ وَ سَمَّوْهُ إِمَاماً كَانَ ذَلِكَ لِلَّهِ رِضًا

Мана шу шевага кўра шўро росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан сўнг  вахдатни ва жамоатни  хифз қилиш замонати билан ўзини вазифасини комил  сихат ва саломатликда бажариб келган ва нубувват манхажига асосланган исломий  хилофат ва  хукумат ўзини йўлида давом этган, тоинки ғайри исломий ва зидди исломий бўлган “бидъат” ва вайронгар бало мусулмонларни ўртасида тарқалди ва натижада нубувват манхажига асосланган хилофатни ва хукуматни ўрнига  меъросий, оилага чегараланган хукумат пайдо бўлди.

(давоми бор…….)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(36- қисм)

 «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ» وَ «آَمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

га ўхшаган катта стротегияларни сахих ва шаръий ижроси, хамда уни қандай татбиқ қилиниши, кайфияти хам бутунлай ўзига хос замон ва маконнинг шароитига тобеъ бўлади. Масалан жамиятдаги иқтисодий бошқарув хам бир илм бўлиб, мана бу илм хам кундан- кунга одамларни эхтиёжларига муносиб равишда ва жамиятдаги шароитга кўра ўзгарувчандур. Шунинг учун хам комилан хукуматий ва ижроий ва идорий жихатга эга бўлган бундай ахкомларни қандай татбиқ ва ижро қилиш равиши,шеваси бир замондан бошқа бир замонга ўтгач, унда ўзгаришлар содир бўлиши мумкин, махсусан ўша замондаги  шароитни назарда тутилган бўлиши мумкин. Шу сабабли хам олдинги ижро қилувчиларнинг ахкомларни қандай  татбиқ қилиши ва уни ижро қилиш равиши, кейинги ижро қилувчилар учун хужжат бўла олмайди.

Мисол тариқасида келтирилса, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Хайбардаги ерларни фатх қилувчиларни орасида тақсим қилганлар, аммо Умар ибни Хаттоб ўзини замонидаги мавжуд вазиятга муносиб равишда Ироқдаги ерларни тақсимлаб ташламади. Бу ишни хозиргича хеч ким қуръонга ва махсусан росулуллохни суннатларига мухолиф деб санаган эмас ва санамайди хам, ёки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам овора бўлган туяни ўз холича ташлаб қўйинглар деб мархамат қилганлар, Усмон ибни Афвон эса: сотилиб пули эгасига етказилсин,деганлар. Али ибни Аби Толибни маслахат деб билишича эса, овора холдаги туя ва моллар сақлаб турилади ва то эгаси топилгунича байтул молдан озиқлантирилади ва уни сақлаб туриш харажатини  байтул мол беради.    Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қасддан қилинмаган яъни хато сабабли содир бўлган қатл бўйича мархамат қилганларки, оқила ( эркакни яқинлари) дияни тўлашади ( чунки эркакни яқинлари мана бу эркакни  ёрдам берувчилари бўлишади), аммо Умар ибни Хаттобни даврига келиб оқила ахли девон бўлди ва ўзгарди. 

Қуръонни мархамат қилишича:

وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ(انفال/60)

(Эй мўъминлар), улар учун имконингиз борича куч ва эгарланган отларни тайёрлаб қўйингизки, бу билан аллохнинг ва ўзларингизнинг душманларингизни хам улардан ташқари сизлар билмайдиган – аллох биладиган бошқа бировларни хам қўрқувга солурсизлар.

Энди хозирги замонни отлари бугунги кундаги харакатланувчи машиналар, танклар ва бошқа замонавий аслахалар хисобланади, камон ва ўқ отишни фазилати бобидаги хадислар хам, энг зебо шева билан хозирги замонда мавжуд энг замонавий харбий технологияга татбиқ қилиниши керак. Мана бу ўринларда ва бунга ўхшаган бошқа ўринларни хаммасида татбиқ қилинадиган нарсалар бир-биридан фарқ қилади, аммо мақсад ягона ва собит холича қолади.

Кўриб турганимиздек, хар бир шўрони ижтиходи ва ижмоъси хам ўзини замони учун хужжат бўла олади, бошқа замонларда  қабул бўлмайди. Мана бу жамиятнинг табиий харакатланиш йўли ва сабиқунал аввалунларнинг равиши бўлиб, биз хам уларга эхсон билан тобеъ бўлишга буюрилганмиз:

 وَالسَّابِقُونَ الأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسَانٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه/100)

Мухожир ва ансорларнинг биринчилари, пешқадамлари ва уларга чиройли амаллар билан эргашган зотлар-улардан аллох рози бўлди ва улар хам ундан рози бўлдилар. Яна ( аллох) улар учун остидан дарёлар оқиб турадиган, улар абадий қоладиган жаннатларни тайёрлаб қўйди. Мана шу буюк бахтдир.

Шўрога боғлиқ бўлган мана бу дастадаги ижтиходий ўринлардаги масала ва бу сўздан бўлган мақсад ва хадаф, хукумат суннати бўйича сабиқунал аввалуннинг тобеъ бўлиш  шеваси ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ижролари ва бизлардаги шўроларнинг муносиб суратда улардан табаият қилишларидур.

Мана бу мухтасар изохлар билан бизлар турли-хил ахкомларни навларига ва шўродаги вохид ижтиходларни жойгохига етиб келдик. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам одамларга уч хил хукмни ироя берганлар:

1-Мустақим қуръондан олиниб одамларга етказиладиган хукм.

2-Орада тартибсизликлар вужудга келмаслиги учун қуръондан у кишининг хос тафсирлари ва баёнлари орқали келган хукм бўлиб, бу борада росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан бошқа хеч ким буни тушуниб ета олмаган ва бизлар бунга собит суннат деймиз.

Бунга намоз ё хаж ва бошқа шунга ўхшаган ўринлар мисол бўла олади.

    وَمَن یُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُ الْهُدَى وَیَتَّبِعْ غَیْرَ سَبِیلِ الْمُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءتْ مَصِیراً ‏(نساء/115)

Ким хақ йўлни аниқ билганидан кейин пайғамбарга хилоф иш қилса ва мўъминларнинг йўлларидан бошқа йўлга эргашиб кетса, биз уни кетганича қўйиб берамиз. Сўнгра жаханнамга дохил қиламиз. Нақадар ёмон жой у!

3-Яна бир хукмни ёронларни ва шўрони ёрдамида ўзига хос замон ва макондаги ўринлар,шароитлар учун кундалик эхтиёжларга кўра чиқарганлар  ва уни вохид холатда мусулмонларни орасида эълон қилганлар.

وَشَاوِرْهُمْ فِی الأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَى اللّهِ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلِینَ ‏ (آل عمران/159)

Ва  ишларингизда уларга маслахат солинг! Энди (маслахат қилгач,  бирон ишни) қасд қилсангиз,  аллохга суянинг – таваккал қилинг! Албатта аллох ўзига суяниб иш қилгувчиларни севади.

Бунга бадрдаги жангни маконини ўзгартириш, ухуд жанги учун  мадинадан ташқарига чиқиш ёки ахзоб жангидаги хандақ ковлаш  мисол бўлади.

Энди росулуллох саллалллоху алайхи  васаалламни вафотларидан сўнг,  қуръон  хам  бор, қуръонни  ўзи томонидан хам   ахкомлар баён қилиб берилган ва бу борада ижтиходлар  қабул қилинмайди ва  хеч қандай  бошқа  сўзга ўрин  хам  йўқ, бундан ташқари  сахих  суннат хам бор, аммо қуръон  ва сахих  суннатдаги  қонунларни ўзига хос холатларда ва  янги кундалик эхтиёжларда, масалаларда татбиқ қилишлик, қуръон ва суннатдан фойдаланиш  билан янги  ижтиходлар вужудга келиши керак ва  инсон улардан  ижтиход қилиш қудратига эга.

(давоми бор………)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(35- қисм)   

Хўп, энди вохид шўрони нобуд бўлиши билан вохид ижмоъ хам йўқолгач, мажбурий холатда вохид жамоат хам нобуд бўлди ва уни ўрнига кичик ва катта юзлаб жамоатлар вужудга келди.

Очиқ кўриниб турганидек вохид жамоатни инқирози вохид ижмоъни инқирозига боғланади ва вохид ижмоъни нобуд бўлиш илдизи эса вохид умматни нобуд бўлишига етиб боради ва вохид умматни илдизи  хам вохид улил амр шўросини инқирозига боғланади ва вохид улил амр шўросининг инқирози хам нубувват манхажига асосланган исломий  хукуматни инқирозига боғлиқдур.

 Мана бу холатда очиқ ва равшан кўриниб турган нарса шуки, нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни ва мусулмонларнинг вохид улил амр шўросининг инқирози, ана ўшанча тафарруқни,залилликни, қолоқликни, бир жойда қотиб қолишни, умум  мусулмонларнинг моддий ва маънавий сустлигини ,ақидавий-ахлоқий ва рафторий  фасодларнинг  ривожланишини асосий иллати ва омили бўлади: 

لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ، عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ..

ислом дастаглари бирма-бир синдирилади, бу дастаглардан бири нобуд бўлган пайтида, одамлар уларни энг яқинига чанг солади, уларнинг аввали хукмни синдирилиши бўлиб ( нубувват манхажига асосланган хукмни бир четга суриб қўйишади) ва уларни охири намоздур. ( яъни намозни тарк қилишади.)

Очиқ ва ойдин кўриниб турганидек, нубувват манхажига асосланган мана бундай исломий хукуматга ва унга боғланган ташкилотларга янгидан  қайтиш билангина, яна бир бор вохид уммат ва вохид жамоат ташкил бўлади ва мусулмонлар мана шунча фасодларни дастидан нажот топишади ва аллох таоло улар учун таъйинлаб қўйган йўлга тушиб олишади ва

  كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنّاسِ

сифатига шомил бўлишади.

Исломий  хукуматни ва уни  қўл остидаги ташкилотларни қўлга  киритмасдан туриб 100 йиллар  давомида исломий хукуматни қўлга киритиш йўлидан  бошқа йўлдаги   ахлоқ дарслари,тазкия бериш, одамларни парвариши шариатда  талаб қилинган асосий  таъсирни бермайди. Биз бу  нарсаларни  асрлар давомида тажриба қилиб ўтдик, уни  янгидан   тажриба  қилишга  эхтиёжимиз  йўқ, албатта бизлар шу даражада тушунчага эга бўлсак керак,деб ўйлайман, яъни агарчи ахли суннат мавжуд бўлса хам – у  тахминан барча ахли қибла фирқаларини ўз ичига олади- аммо у  вохид шўросиз ва вохид умматсиз ва вохид ижмоъсиз ва вохид жамоатсиз хеч нарса эмас, на ахли жамоатлар мавжуд ва на ахли жамоат.

Вохид шўро эса турли-хил таъвилот ва тафсирларни, хилма-хил тарқоқ  ахзобларни ва гурухларни ўрнида нақш ўйнайди ва барча мусулмонларни устида вохид раъйни ироя беришни ва қарор қабул қилиш қудратини зиммасига олади.

Шўро қандай сатхда ташкил бўлишидан қатъий назар барча мусулмонларнинг иродасини кўрсатиб баён қилади ва уларни ўзини химояси остига олади, бундан сўнг ахзоблар ва тафсирлар ва турли-хил таъвилотларни сўзи биринчи ўринда турмайди, улар аста-секин ўзларини жойгохларини шўрога беришади ва улил амр шўроси ижтиход қилса бўладиган масалалар борасида ўзини вохид ижтиходини ироя беради ва уни вохид ижмоъси ва вохид раъйи қуръон ва сахих  суннатни қаторидан жой олади:

      يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا‏ (نساء/59).

Эй мўминлар, аллохга итоат қилингиз ва пайғамбарга хамда ўзларингиздан бўлган ( яъни мусулмон) хокимларга бўйинсинингиз! Бордию бирон нарса хақида талашиб қолсангиз, – агар хақиқатан аллохга ва охират кунига ишонсангиз – у нарсани аллохга ва пайғамбарига қайтарингиз! Мана шу яхшироқ ва чиройлироқ ечимдир.

Аллохга итоат қилишлик, яъни хукмни қуръондан олишлик ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламга итоат қилишлик, яъни хукмни сахих суннатдан олишлик ва улил амрга итоат қилишлик, яъни хукмни улил амр шўросини вохид ижмоъсидан олишлик демакдир. Мана шу шаклда улил амр шўросининг вохид ижмоъсига итоат қилишлик хам, аллохга ва росулига итоат қилишни қаторидан жой олади ва вожиб бўлади. Чунки аллохни ва росулини хукмини ижро қилиш ва татбиқ қилиш кайфияти, бутун жахондаги ва минтақадаги ички мавжуд вазиятга муносиб равишда мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига кўра, мана шу вохид шўрони канали ва уни вохид ижмоъсини йўли  орқали, муносиб ва мувофиқ  шева, хос шароит билан баён қилинади.

Худди шу ерда вохид ижмоъдан келиб чиққан мана бу вохид хукм барча мусулмонлар учун охирги хужжат бўлади ва хамма мусулмонлар вохид раъйдан фойдаланган ва бахра олган холда тафарруқдан ва бир неча даста бўлишдан нажот топишади ва яна янгидан вохид уммат ва вохид жамоат шаклланади, аллох таоло у хақида мархамат қиладики:   

کُنتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ (ال عمران /110)

шу пайтда мана бу вохид уммат  бошқа одамлар учун намуна бўлади:

   وَکَذَلِکَ جَعَلْنَاکُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِّتَکُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَیَکُونَ الرَّسُولُ عَلَیْکُمْ شَهِیداً(بقره /143)

бу вохид уммат аллохни ваъдаларини ўзига шомил қилиб олади:

 وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنکُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُم فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ الَّذِی ارْتَضَى لَهُمْ وَلَیُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً ‏(نور/55)

Аллох сизлардан иймон келтирган ва яхши амаллар қилган зотларга худди илгари ўтган ( иймон- эътиқодли) зотларни ( ер юзига) халифа- хукмрон қилганидек, уларни хам  ер юзида халифа қилишни ва улар учун ўзи рози бўлган (ислом) динини ғолиб- мустахкам қилишни хамда уларнинг (ахволини маккада кўрган) хавфу хатарларидан сўнг ( мадинада) тинчлик- хотиржамликка айлантириб қўйишни ваъда қилди.

Ха,улил амр шўроси хар қандай замонда хос шароитларда мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига кўра, аллохни шариатидаги қонунларни қандай татбиқ қилишни ва уни кайфиятини вохид раъй билан баён қилади. Мисол тариқасида келтирадиган бўлсак, жамиятни идора қилиш шеваси шўро асосида бўлиши кераклигини  яхши биламиз, энди мана бу шўролар сақифадан тортиб хозирги кунгача мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига кўра мураккаблашиб келган  ва ўша замонга боғлиқ ўзига хос ташкиллаштиришларга, тузатишларга эхтиёж пайдо бўлади, бўлмасам мусулмонларнинг кундалик эхтиёжларига жавоб бера олмай қолади.

(давоми бор…….)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(34- қисм)  

Бу ердаги умумий қоида шуки, ахли қиблага нисбатан яхши гумонда бўлишимиз ва қўлимиздан келганча мусулмонлар учун узр келтиришимиз керак, мана бу холатда мусулмонлар бир-бирларига яхши гумон  қилишлари ва яхши гумон қилишни усулларини таълим олишликка мажбурдурлар. Шунингдек бир-биримизни равшан фикр орқали хатоларимиз билан қабул қилишимиз керак, чунки бизларни хаммамиз хато қиламиз. шундай бўлгач бир-биримизга сабр-тоқат қилишимиз ва бир-биримизни манфаъатларимизни  риоят қилишимиз керак бўлади. Аммо мусулмонлар манфаъатда кучли ихтилофга ёки чуқур назарий ихтилофга ё хадафдаги очиқ ихтилофга эга  бўлган кишиларга вахдатни бахонаси билан шўроларида жой беришга мажбур эмаслар.  Балки шўро улар билан вақтинчалик ё маълум муддатгача бўлган паймонларни туза олади. Мусулмонларнинг  шўроси ва бу шўронинг вохид ижмоъсига тобеъ бўлиш ва мусулмонларнинг огохона,мақсадли вахдат масаласи  бошқа бир нарса ва бирлашиш масаласи бошқа бир нарса хисобланиди, уларни хар бири ўзига хос шароитларга эгадур.

 Мақсадли вахдат икки аслга ақидавий онгга, покланиш, тазкияга суянган бўлса, сўнгра ташкилотий ва тартибли тарбиятга асосланган бўлсагина кенг-қамровли,доимий қудратни манбаъси бўлишга қодир. Мақсадли вахдат мана шу йўлда харакат қилар экан, ўзининг ривожланиш,гуллаб- яшнаши бўйича табиий хаётини янада кўпроқ давом эттиради. “Вахдат” мана бундай харакатларни ва жараёнларни ўзини хифз қилиш ва кучлироқ қилиш учун  хатари камроқ бўлган йўллардан янада кўпроқ фойдаланишни хохласа, динни аста-секинлик билан ташкиллашган суратда ўрганиши керак ва  қуръон,суннатдаги “вахдат”нинг хаётий тарихидан  ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни вафотларидан кейинги “вахдат”нинг хаётий тарихидан  ва ғайри мусулмон бўлган бошқа миллатлардаги “вахдат”нинг хаётий тарихидан  ва “вахдат”нинг ўзини хаётий тарихидан керакли ишларни таълим олиб ўрганиши, қайтадан ўқиб чиқиши, ибрат олиши  лозим. Ха, вахдатга нисбатан худди бир тирик, нихоятда таъсир қилувчи  мавжудот сингари  қаралиши керак ва   турли-хил шароитларда ва хилма-хил жамиятлардаги вахдатни хаётини текшириб чиқилиши лозим, худди бир нутфа ва чақалоқни тирик ушлаб туриш учун қилинганидек, уни парвариши ва қувватланиши учун такомуллашиш йўлида мавжуд тажрибалардан фойдаланиш керак.

 Айтиб ўтганимиздек, нубувват манхажига асосланган хилофатни кўзга кўринган нишоналаридан бири хокимни ва хукумат ташкилотларини устидаги одамларнинг биргаликдаги назорати бўлса, яна бири шўро номли рукн ва қувватдур.

 Нубувват манхажига асосланган хилофат ўртадан кўтарилгач, биринчи бўлиб йўқолган нарса одамларнинг назорати бўлди, албатта бу нарса табиийдур. Чунки зўравон шохигарлик – мулкан аззан- ва мустабид – мулкан жабариян- хоким бўлгач, одамларда танқид қилиш ва мухолиф раъйни билдириш  журъати қолмайди, магар баъзи бир мустасно холатларда бўлган бўлиши мумкин, аммо шу холатларда хам аксаран улар чегаралаб қўйилган, уларга қарши рухий жанглар олиб борилган, хатто зиндонга ташланиб бостирилган ва баъзи ўринларда уларни қуролли жанг билан бостирилган. Буни кетидан ўз- ўзидан улил амр шўроси хам ёки умум одамларни истелохи билан айтганда бутун мусулмонларнинг ахли хал ва ақд муваххид шўроси хам нобуд бўлди. Вохид умматни ташкил қилган  мусулмонларнинг вохид  улил амр шўроси хам нобуд бўлгач, нобуд бўлган учинчи нарса вохид уммат бўлди ва ундан ўнлаб балки юзлаб майда ва катта умматлар вужудга келди ва хали- хануз хам улар кўпайиб боряпти.

Ижмоъйи вохид ундан келиб чиқадиган вохид уммат орадан йўқолгач, тўртинчи ўринда мусулмонларнинг вохид ижмоъси хам йўқолди ва вохид ижмоъ йўқолгач гурухларни орасидаги ва мазхабларни ичидаги,махаллий турли-хил юзлаб балки минглаб ижмоълар мусулмонларнинг умумий вохид ижмоъсини ўрнини эгаллаб олди.

Вохид ижмоъ мусулмонларнинг вохид жамоатини вужудга келиши ва хифз қилинишини замонатчиси хисобланади. Шунинг учун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мусулмонларни жамоатга қўшилишга буюрганлар ва хар қандай  жамоатдан узоқлашишни ва тафарруқ ижод қилишни маън қилганлар. 

   عَلَيْكُمْ بِالْجَمَاعَةِ وَإِيَّاكُمْ وَالْفُرْقَةَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ مَعَ الْوَاحِدِ وَهُوَ مِنْ الِاثْنَيْنِ أَبْعَدُ، مَنْ أَرَادَ بُحْبُوحَةَ الْجَنَّةِ فَلْيَلْزَمْ الْجَمَاعَةَ.

Сизлар учун жамоатга қўшилиш лозим ва зарурийдур, ва ундан жудо бўлишдан эхтиёт бўлингларки, шайтон танхо бир нафарга хамрох бўлади ва икки нафардан узоқроқдадур, жаннатни ўртасини хохлаган хар бир киши, албатта  жамоатга пойбанд бўлсин.

Бошқа бир жойда очиқ-ойдин баён қиладики:

 الْجَمَاعَةُ رَحْمَةٌ، وَالْفُرْقَةُعَذَابٌ ”

Жамоат рахмат ва тафрақа азобдур.  Қуйидагилар эса вахдатга дастур беридаган оятлар хақидаги тафсир ва равшанлаштириш бўлиб, махсусан аллох таоло тафарруқни осмоний азоблар,зилзила хаддидаги азоблар жумласидан деб таништирган пайтида:

قُلْ هُوَ الْقَادِرُعَلَى أَن یَبْعَثَ عَلَیْکُمْ عَذَاباً مِّن فَوْقِکُمْ أَوْ مِن تَحْتِ أَرْجُلِکُمْ أَوْ یَلْبِسَکُمْ شِیَعاً وَیُذِیقَ بَعْضَکُم بَأْسَ بَعْضٍ انظُرْ کَیْفَ نُصَرِّفُ الآیَاتِ لَعَلَّهُمْ یَفْقَهُونَ ‏(انعام/65)

Айтинг: ” у сизларга устингиздан ё оёқларингиз остидан азоб юборишга, ёки сизларни гурух-гурух қилиб аралаштириб юбориб (жангу – жадалларда) айримларингизга айримларингизнинг зарарини тоттириб қўйишга қодир бўлган зотдир.” Қаранг, англаб етармикинлар, деб оятларимизни қандай баён қилмоқдамиз.

Дархақиқат ахли фахм бўлган кишилар шуни яхши билишадики, шубхасиз тафарруқ азоби тепадан ва оёқлар остидан нозил бўладиган азоблардан кўра хатарлироқдур, уни миқёси кенгроқ, шиддатлироқ, бузғунчироқ ва вахшатлироқ бўлади, хозирги кунда хам тепадан ёғдириладиган атом,химиявий, урониюмли, бир неча тоннали бомбалар хам чақмоқ,зилзилага ўхшаш  осмоний азоблардек амал қилади. Бундан ташқари тафарруқ азоби  мусулмонларни  бунчалик залил, беубухат қилганки, хар қандай кофир ўзи хохлаган жиноятини қилишга қўл уради, шу шаклда осмоний ва ердаги азобларни ўзига жамлаб олган, у йиллаб хатто асрлар давомида чўзилиши ва бир неча наслни нобуд қилиб ўзи билан олиб кетиши мумкин; бўлиб хам бир чақмоқ ё шиддатли ёмғир ё бир зилзила бир вақтни ўзида хос шахсларни ё хос бир наслни нобуд қилади ва кейинги наслга таъсир қилмайди.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(33- қисмат)

Энди вохид умматдаги  ислом  фуқахоларининг улил амр шўроси вохид ижмоъси билан вохид раъйни даъват ва таблиғ қилиш  учун ташкил қилади:

 وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ   (آل عمران/ 104)

Яъни умматни хаммаси одамларга бир раъйни етказишади, бир мубаллиғни раъйи бошқасиникидан фарқи бўлмайди, мана бу масжидда ё махаллада ё бу шахарда ё вилоятда ё давлатда бир нарсани етказиб, бошқа бир масжидда ё махаллада,шахарда,қишлоқда, минтақада бошқа бир нарсани етказилмайди. Хамма бир хил нарсани етказади ва одамлар хам турли-хил раъйлар сабабли саргардон,тарқоқ бўлиб кетишмайди.

Албатта бу вахдат ва шўро шундай бир воситаки, хамма ундан фойдалана олади. Масалан машина, тайёралар, танклар ва бошқа нарсаларга ўхшайди. Хар қандай киши вахдатга етиш ва қудратни кучайтириш ва қудратни сақлаб туриш учун бу шўродан фойдаланишга ва уни ўзини мақсадлари йўлида ишлатишга  қодир. Фақат мусулмонлар ва мустазъафин кишиларгина бу машинадан фойдана олади, тоғутлар ва золимлар бу хақдан махрумдурлар ва улар эшакни минишлари керак,деган нарса ботил тасаввур ва нотўғри ишдур. Аллох таоло  машина  хайдашликни мусулмонларни,мазлумларни хаққи қилиб бериб, бошқаларни ундан махрум қилган эмас. Шўро ва вахдат хам ананавий тарзда ўзгармас илохий суннатлардан ва қимматли,хал қилувчи абзорлардан бўлиб, мазлумлар махсусан ахли қибланинг мустазъафинлари хаммадан кўра хақлироқдурлар, асбобларини мухайё қилиш ва вахдатни касб қилиш хам мусулмонлар учун вожиброқ деб саналади.

Мана бу холатда вахдат ва муттахид бўлишлик, кучли ва буюк, ва  фаол  қудратни вужудга келишига боис бўлади, хар қандай замон ва маконда агар ўша замон ва маконни ривожланишига муносиб холда мана бу вахдатдан фойдаланиладиган бўлса, мусбат ё манфий бўлган буюк ўзларишларни вужудга келтиришга қодир.

 -Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни лашкари  ё Абу Бакр Сиддиқни лашкари ё Умар ибни Хаттобни лашкари ё Салохиддин Айюбийни лашкари ё Юсуф ибни Тошфинни ё Сайфиддин Қутузни лашкарига ўхшаш ижобий ўзгаришлар бунга мисол бўлади.

-Манфий ўзгаришларга хам чангизхон муғулни лашкари ё бугунги кундаги америка рахбарлигидаги бутун жахон секуляристларини иттифоқи, россия ва хитой,нато ва бошқалар мисол бўлади.

Хар қандай холатда хам, агар вахдат фикрий,ақидавий, ташкилотий,рахбарий иттиход учун шароитни мухайё қилса, у хамиша ўзгаришни манбаъси бўлиб қолади; чунки у қудратни манбаъсидур. У қудрат ва имконият қўли бўлиб, ундан ошкор ва пинхон кофир хам ва мусулмон хам фойдалана олади.

Хўп энди агар ахли қибла бўлган  шахс ё гурух ва жамоат, вахдатни ахамияти ва жойгохи хақида шу даражадаги шаръий даркни,билимни қўлга киритган бўлса ва                                           تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ و از دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ

га ўхшаган булғанишлардан узоқлашган бўлса, вахдатни мафхуми, мохияти  ва вазифасида  тадаббур ва чуқур фикрлаш билан шунчалик тушуниб етиши, дарк қилиши лозимки, баданга вахдатни мохиятини киргизиш орқали мўъмин, муваххид шахсни қонида, хўжайраларида  у жорий бўлиши ва ўзини таъсирини унинг  шахсият ва рафторида кўрсатиши керак. Ўзининг жиходий хаётида ва муборазасида вахдатни намойиш қилиб уни амалда кўрсатиб берган кишигина вахдатни иддао қила олади.

Шахсларни ва жамоатларни ва гурухларни,ахзобларни ва кичик шўроларни исломий вахдатни қаршисидаги муносабати ва мана бу муборак вахдатни юракдан,калом билан амалий химоя қилиш меъзони, шахс бу билан ўзини жанохларни ва жибхаларни бирига яқинлаштирадиган меъёр хисобланади. Ё аллохни йўлидаги мужохидлар жанохи ва жибхаси ёки бўлмасам тоғутни йўлидаги жангчиларни жибхаси ва жанохи бўлади, мана бу икковидан бошқа учинчи жанох мавжуд эмас:

   الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ (نساء/76)

шахснинг вахдатни баробаридаги амалий,забоний ва қалбий учталик муносабати, бу шахсда шундай бир сифатни вужудга келтира оладики, уни жанохлардан бирига тегишли эканини ёки аъмоли билан жанох ва жибхаларни бирига хизмат қилишини кўрсатиб беради.

Албатта аллохни шариатида қудратни ва ғалабани хифз қилиш  замонатини бера оладиган вахдат, иймоний ва огохона,мақсадли вахдатдур.  Исломий хукумат қудратини касб қилиш ва вохид  улил амр шўросини,вохид ижмоъни,вохид умматни,вохид жамоатни касб қилишга ўхшаган  мана бу вахдатни ташкил қилиш мақсадлари йўлида харакат қилишни хохламайдиган ва харакат қила олмайдиган манфаъатлари турли- хил бўлган шахслар ва гурухларнинг бир жойда жамланиши хато хисобланади.

Чунки улар мунофиқ ва секулярзадалар бўлиб, агар сиёсий вазият уларни муродларига кўра давом этса, улар мужохидларни ёнида қолишади ва сиёсий об-хаво, хамда тоғутий хокимни хавоси ўзгаргач ёки бошқа бир жойда уларга яхшироқ имтиёз берадиганлар пайдо бўлса, тезлик билан мужохидларни сафидан чиқиб  кетишади ва хатто уларни бир дастаси ислох талаб кишиларни қолибида ана ўша тоғутий тузумга киришади, яхшироқ имтиёзга эга бўлган бошқа бир даста эса мужохидларга қарши тоғутларни фойдасига ишлайдиган жибхаларга жойлашиб олишади. Улар томонидан алданиб қолган,сўнгра эса буни тушуниб етган  содиқ мусулмонлар дастаси ё яна қайтадан мужохидларни сафига қайтишади ё аксар холатда бошқалардан  узилган, ноумид шахсларга айланишади.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(32- қисм)

Мана бу холатда барча сабиқунал аввалун кишилар ва барча муборизлар учун тафарруқ,чегараланиб қолиш,жохилона хаёлпарастлик эшиклари ёпилган, уларнинг  бир-бирларини кучларидан,қудратларидан фойдаланишдан бошқа чоралари йўқ, хар бир диёрдаги сабиқунал аввалун бўлган кишиларнинг ёлғиз харакат қилишлари, булғанган кимсаларни сафларига тушиб қолишларига боис бўлади,

  ( قَوْمٌ يَهْدُونَ بِغَيْرِ هَدْيِي، تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ)

 ва натижада жохилий ташкилотлар ва аллохни шариатидаги қонунларнинг душманлари уларни жуда хам зарарли тарзда рахмсизлик билан ораларида хазм қилиб ташлашади.

Ёлғиз харакат қилиш бизлар учун захарли бўлиб, тафарруқ эса мушрикларни,секулярзадаларни сифатларидан хисобланади.   

وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ* مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ،

Буни баробарида эса огохона ва мақсадли вахдат, бизлар учун стротегия ва тактика хисобланади. У шу жихатдан тактика хисобланадики,

وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا (آل عمران/103)

қоидасига кўра мусулмонларнинг барча  яширин қудратини, кучини сафарбар қилиш ва ташкиллаштириш учун бир воситадур, бу бизлар учун огохона,мақсадли ва харакатли вахдат стротегияси  хам хисобланади, чунки у аллохни ва мусулмонларни  душманларини мусулмонларнинг  умумий сафарбарлиги ва барчани  қамраб олувчи  жиход орқали ўзини назарини ироя беради.    .یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ مَا لَکُمْ إِذَا قِیلَ لَکُمُ انفِرُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِیتُم بِالْحَیَاةِ الدُّنْیَا مِنَ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا فِی الآخِرَةِ إِلاَّ قَلِیلٌ ‏ (توبه/38)

Огохона, мақсадли ва харакатли вахдат томон қилинган бизларнинг барча тактикаларимиз ва стротегиямиз, қудратни касб қилиш учундир, чунки хужумчи ва босқинчи  секуляр жохилият, муртадлар ва уларнинг махаллий навкарлари харгиз “одоб” ва “илтимос” билан қирғин ва қуролли жангдан қўлларини тортишмайди, улар биз қўлимизни динимизнинг тўрт мафхумидан қўлимизни тиймагунимизча бу ишларини давом эттиришади: 

 وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ

Шу сабабли хам фақат “мусулмонларнинг умумий қудрати” билан “хужумчи душманнинг умумий қудрати” тўхтатилиб нобуд қилинади.

Қуръон тарихи хам ва башар томонидан ёзилган тарих хам, бундан бошқа равишни тажриба ва исбот  қилган эмас, яъни илтимос,дуо, йиғи ва зорланиш, маданиятли бўлиш, одоб билан сухбатлашиш, яхши кийиниш билан аллохнинг  хукмини жохилиятни, тоғутни  хукмини ўрнига қўя олмайди ва жохилият, тоғутлар ўзини ихтиёри билан бир четга чиқиб манфаъатларидан ва аллохни шариатидаги қонунларга қарши жанг қилишдан қўлларини тийишмайди. Очиқ кўриниб турганидек огохона ва мақсадли вахдат орқали қудратни касб қилишлик ягона чора бўлиб қолади, тафрақа эса вахдатнинг асосий, нобуд қилувчи, ўлдирувчи захари хисобланади, мана бу вахдат қудратнинг асосий булоғидур.  

 وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ ۖ وَاصْبِرُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ (انفال/46)

Ха,мақсадли ва огохона, харакатли вахдат “атиъуллоха ва росулах”  булоғидан келиб чиққан бўлиб, қудратни рухи бўлади, тафрақа эса зиллат,хорлик, мастлик,убухатсизликдур.

Мана бу холатда, огохона ва мақсадли,харакатли вахдат бир лойиха ва тарх бўлади, мана бу лойиха китобхоналарда ё китобларни ичида эмас, балки  мусулмонларнинг кундалик,хақиқий хаётларида амалга оширилади. Агар тафрақа солгувчилар ва бир жойга ўтириб олган  китобхоналардаги вайсақилар ўзларининг  калта фикрлари ва ўзларининг  хаёлпарастликлари билан тафарруқни асбобларини мухайё қиладиган бўлсалар, албатта танбех бўлишлари лозим ва агар мана бу ёлланма,қотиб қолган кимсаларга ва гохида эса ўзимизнинг жохил,мувозанатсиз, меъзонсиз биродарларимизга қарши танқид ва юмшоқ жангга кирамиз,дейиладиган бўлса, мана бу ишларни хаммаси мусулмонларнинг шўросини мухофизат қилиш ва мусулмонларнинг мақсадли,огохона вахдатларини мухофизат қилиш ва энг катта душманга қарши буюк қудратни касб қилиш учундур; аммо мана бу икки тоифа бизларни изтирорий ва дифоъ холатига солиб қўйишган ва юмшоқ жангни,гохида эса иссиқ жангни хам мусулмонларга мажбурлаб юклашган, натижада эса уларни дафъ қилишдан бошқа чора қолган эмас.

Бу ерда бизларнинг огохона,мақсадли вахдатимизни маъноси шўродаги турли-хил раъйларни йўқотиш ва хилма-хил ижтиходларни ироя беришни олдини олиш эмас, балки мақсадли,огохона вахдатдан бўлган манзур шундай бир харакатли вахдатки, мана бу мақсадли,харакатли вахдат шўронинг равиши сиёсатини вохид ва бир хил ижмоъ билан, хозирги ва келажак борасидаги  мубхам бўлмаган равшан эътиқодлар мажмуасини ва мубхам бўлмаган равшан стротегиялар мажмуасини жамиятдаги яққол воқеиятларга нисбатан муносабат билдириш  равишини очиқ,равшан холатда  кўрсатиб ироя беради.

Мусулмонларнинг вохид шўросини канали орқали вохид умматни ташкил қилиш  сари харакатланишга  ошкора уриниш ва турли-хил жамоатларни ўрнига вохид жамоатни ташкил қилиш,хамда бир қанча умматларни ўрнига вохид умматни ташкил қилишни воситасида аллох таоло мархамат қилган оятга шомил бўламиз:

  كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ…  (ال عمران / 110)

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(31- қисм)  

 “Мавжуд вазиятдаги” шароитда мусулмонларни аксари фаол эмаслар, улар жиход ва мубораза  майдонларидан узоқда юришибди ва аксар холда пулдор бўлишни ё ер,мулк ва уй жихозларини харид қилиш ва хилма-хил таомларни истемол қилиш, дам олиш саёхатларини  ва қизиқарли филмлар тамошо қилишни кетидан юришибди, дунё ошкора уларни ўзи билан машғул қилиб қўйган :  

  وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلاَّ لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَلَلدَّارُ الآخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ (أنعام/ 32)

Дунё мусулмонларни машғул қилиб қўйган бундай шароитда, мусулмонлар ўзларини диёрларида ёки бошқа диёрларда  ўтган тарихда яшаб ўтган мубориз хамдардлари  мавжуд бўлганига қарамасдан, улар  шунчалик материализм, индивидиализм,дунёни яхши кўришлик,ўлимдан нафратланиш ва дунёга кўнгил беришга ғарқ бўлиб кетишганки, бу нарсалардан юз ўгиришга, харакат қилишга қодир эмаслар ва уларнинг сони кўп бўлишига қарамасдан душман уларнинг  устида устун  бўлиб олган:

 يُوشِكُ الْأُمَمُ أَنْ تَدَاعَى عَلَيْكُمْ كَمَا تَدَاعَى الْأَكَلَةُ إِلَى قَصْعَتِهَا فَقَالَ قَائِلٌ وَمِنْ قِلَّةٍ نَحْنُ يَوْمَئِذٍ قَالَ بَلْ أَنْتُمْ يَوْمَئِذٍ كَثِيرٌ وَلَكِنَّكُمْ غُثَاءٌ كَغُثَاءِ السَّيْلِ وَلَيَنْزَعَنَّ اللَّهُ مِنْ صُدُورِ عَدُوِّكُمْ الْمَهَابَةَ مِنْكُمْ وَلَيَقْذِفَنَّ اللَّهُ فِي قُلُوبِكُمْ الْوَهْنَ فَقَالَ قَائِلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْوَهْنُ قَالَ حُبُّ الدُّنْيَا وَكَرَاهِيَةُ الْمَوْتِ

Тезда умматлар худди таомланувчилар косаларга хамла қилганидек сизларга хамла қилишади, бир киши айтдики: бунга сабаб бизларнинг сонимизни кам бўлганидами? Мархамат қилдиларки: йўқ,балки сизларни сонингиз кўп бўлади; аммо денгизни кўпигига ўхшайсизлар ва худованд душманингизни қалбидан сизларни хайбатингизни олиб қўяди ва сизларни қалбингизга сустликни жойлаб қўяди. Шунда бир киши айтдики: эй росулуллох бизларнинг сустлигимиз нимада? Мархамат қилдилар: дунёни яхши кўришлик ва ўлимни ёмон кўришликда.

Мана бундай вазиятга тушиб қолинган пайтда, мусулмонлар дунёни яхши кўришлари ва улар дунёга кўнгил қўйганликлари ва ўлимдан безорликлари ва хатто ўлимни, кейинги дунёни ё ўзларининг аслий хаётларини  унутишгани сабабли, мусулмонлар даста-даста бўлиб фирқаланиб кетишган,мана бундай вазиятга дучор бўлиб турибмиз, сабиқунал аввалунни иши фақат шаръий манбаъларни,мавжуд вазиятни тафсир қилиш ва назарийлаштириш эмас, балки мавжуд вазиятни ўзгартириш керак. Бизларни ишимиз фол очиш ва тамошо қилиб туриш эмас, балки ўзгариш учун лозим нарсаларни,шароитни хозирлашдан иборат, бизларни ишимиз ўзгаришни асбобларини хаёлда ва тўсатдан мухайё бўлиб қолишини кутиб ўтиришдан иборат эмас, балки лозим бўлган нарсаларни ва ўзгариш учун шароитни, огохона ва мақсадли вахдатни тайёрлашдан, хамда хақиқий қудратни касб қилишдан иборат.

Дунё уларни машғул қилиб қўйган ва ўзларининг қиёматдаги қадр-қийматларини унутишган мана бу мусулмонларга нисбатан, бизлар хар қандай харакатимизни, даъватимизни дариғ тутмаймиз, бизлар фақат ақидавий ва амалий таълимни бера оламиз ва бизлар мана бу ақидавий,махсусан амалий таълимлар орқали уларни баробаридаги  ўзимизнинг вазифамизни бажарамиз. Бизлар қудратни вужудга келтириш учун зарур бўлган бирликни,иттиходни аллохни шариатидаги қонунларга нисбатан хасис ва дунёга нисбатан эса қўли очиқ  бўлган  мана  мусулмонлардан тиланиб олмаслигимиз керак, тажрибалар шуни собит қилганки, мана бу дастадаги мусулмонлар ўзларининг сабиқунал аввалунларига хеч нарса беришга қодир эмаслар, улар кўпроқ томошабин бўлиб туришади холос, демак биз огохона,мақсадли вахдатни бу дастадагилардан тиланиб олмаслигимиз керак ва уларни рахм қилишларини, ачинишларини кутиб ўтирмаслигимиз лозим. Мана бу дастадаги мусулмонлар муғулларни замонида хам ва бошқа турли-хил даврларда хам, хозирда хам имтихондан ўтишга қодир бўлишмаган.

      Бизларнинг вазифамиз фақат ва фақат даъват ва набавий хужжатни иқома қилиш, чин кўнгилдан ачиниш ва уларга амалий таълимларни бериш ва бутун жахон улил амр шўросини ташкил қилиш томонга харакат қилиш ва нубувват манхажига асосланган  исломий хукуматни ташкил қилишдан иборат, бизлар уларнинг  амалларига масъул эмасмиз:

 فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ *  لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُسَيْطِرٍ (غاشیه/21-22)

Бас, (эй Мухаммад), сиз панд-насихат қилинг! Зотан, сиз фақат бир панд-насихат қилгувчидирсиз, холос. *** Сиз уларнинг устида зўровонлик билан хукм юргизгувчи эмассиз.

Биз улардан вахдатни ва бир йўлда бирга бўлишни тиланиб олмаймиз, ва хеч кимни миннати хам бизларга керак эмас, хар қандай киши аллохни калимасини олий қилиш ва вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилиш учун аллохни фармонига таслим бўлса, бу ишни ўзи  учун қилган ва уни фойдаси хам уни ўзини чўнтагига келиб тушади:

 وَمَن جَاهَدَ فَإِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ(عنکبوت/6)

Фақат дунёни ўзи билан машғул бўлиб қолган мусулмонларнинг мана бу дастаси, хар қандай жамиятда ва хар қандай ўзгаришда фақат томошабин бўлиб туришади ва қудратга таслим бўлишади. Мана бу кимсаларга бу қудратни ким ижро қилишини фарқи йўқ, энг мухими шуки, улар хаёлларида буни ўзларини нафига бўлишини орзу қилишади. Улар башарият тарихини  хеч қайси бир даврида асосий ўзгаришларни омили бўлишмаган, албатта улар сайловларда ўзларини назарларини сандиқларга солишга ва ададларни ўзгартиришга  қодирдурлар, аммо уларнинг жонлари ва дунёга тегишли нарсалари хатарга тушиб қоладиган жиходий ва амалий фаолиятларда энг кичик бир харакатни хам  қилишган эмас. Шу сабабли хам улар шариатгароларнинг олдинга қилган жараёнларига кичкина бўлса хам таъсир кўрсата олишмаган. Агар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни замонларида фақат уч нафарни дунё алдаб қўйиб табук жангида мунофиқлар билан бирга жангда қатнашмаган бўлсалар, хозирги кунда бир миллиярд мусулмон дунёга алданиб ўтирибди, улар  шариатгаро мужохидларни бир четга ташлаб қўйишган. Улар фақат узоқдан аксар холларда спутник каналларидан ва кофирларнинг бошқа ижтимоъий ахборот воситаларидан ва ташқи секуляр кофирларни,махаллий муртадларни,мунофиқларни,секулярзадаларни кўз-қараши билан  ўзларини мусулмон биродарларига,опа-сингилларига назар ташлашади.

Агар жиход йўлида ва нубувват манхажига асосланган хилофат сари такомуллашиш йўлида хато қилаётган ва хам яхши ва хам ёмон сифатларга эга бўлган

(قَوْمٌ يَهْدُونَ بِغَيْرِ هَدْيِي، تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ)

биродарларимизнинг дастасини мунофиқ ва секулярзадаларнинг

 دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ

дан иборат нихоятда катта галласига қўшсак ва уларнинг ташқи ишғолгар кофирлар ва махаллий муртадлар билан иссиқ ва махсусан рухий жанглардаги хамкорларини хам бунга изофа қилсак ва секулярзада мавжудотларни алдовларига алданиб қолган мусулмонларни сонини хам буни устига қўшсак, нихоятда хавотирга соладиган , хамда фожеали бир ададлар вужудга келади.

Мана бундай шароитда аллохга иймон келтиришдан сўнг бажариладиган энг катта вожибул айн ташқи секуляр соил душманни ва махаллий муртадларни дафъ қилишлик ва исломий бедор қилишдур, бу фақат ва фақат  хар бир қавмнинг андак сонли  сабиқунал аввалун кишиларига хос бўлган иш.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(30- қисм)

Мана бу холатда исломни рисолати ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сийратлари ва мусулмонларни ижмоъси ва ислом тарихининг рисолати очиқ ва равшан суратда қуйидаги нарсаларни бизларга етказмоқчи бўляпти: мужохидлар шўросининг вохид мажлиси, исломий изтирорий бадал хукумат ва нубувват манхажига асосланган хилофат, аллохнинг нусратини  нозил бўлиши ва мусулмонлар мана бу залилликлардан, пастликлардан нажот топишлари учун фақат  бир абзор холос, у мусулмонларни аллох тайёрлаб қўйган иззатга етказиб олиб боради, мана бу учталик абзоргина мусулмонларни “инсонлар учун чиқарилган умматнинг  энг яхшиси” га айлантиради ва фақатгина мана шу учталик  абзор мусулмонларни  бошқаларнинг  хидоятига гувох бўладиган даражага олиб чиқади,

 لِّتَكُونُواْ شُهَدَآءَ عَلَى ٱلنَّاسِ»

ва фақатгина мана бу уч абзор билан мусулмонлар ўзларининг амр ба маъруф ва нахий аз мункар фарзларини ва вазифаларини адо қилиш йўлида эканликларини иддао қила олишади, ва фақат ва фақат мана шу уч абзор билангина мусулмонлар Робиъ ибни Омир розиаллоху анхуга ўхшаб пўлатдек ирода ва ўзига бўлган ишонч билан : бизлар худони бандаларини инсонларнинг бандалигидан нажот бериб худони бандаси қилиш учун, хамда уларни дунёвий машаққатлардан нажот бериш ва уларга дунёвий осойишни хадя қилиш учун  келдик, шунингдек уларни динларнинг  ситамидан исломни адолати томон йўллаш учун келдик, бизлар илохий динни одамларга кўндаланг қиламиз, бу динни қабул қилган хар қандай кишини бизлар хам қабул қиламиз ва у билан биродар бўламиз ва уни ўзини,уни диёрини ўзларига топширамиз.  Аммо худовандни қабул қилишдан ва унга таслим бўлишдан бош тортган хар қандай кишига қарши жанг қиламиз, агар шахид бўлсак жаннатга кирамиз ё ғолиб бўламиз,  деб иддао қила олишади. 

Агар сиз мана бу “уч абзор”дан бирортаси орқали қудратни қўлга киритмаган бўлсангиз ва рустамга ё бошқаларга ўхшаган тоғутларни қаршисида Робиъ ибни Омир розиаллоху анхуни иддаосини қилсангиз ёки ўзингиз ва мухотобларингиз билан  латифа айтиб хазиллашиб турган бўлсангиз ёки росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг хидоятлари ва равишлари бўйича йўлни йўқотиб қўйган жохиллардан бўлсангиз, бу холда ташқи секуляр кофирларга ва махаллий муртадларга  ва мунофиқларга масхара бўлиб кулгига қоласиз холос.

Мана бу учта қудратманд абзорни изохи ва ундан фойдаланишни шаръий равишлари борасида қуйидагиларни айтиш лозим бўлади:

Нубувват манхажига асосланган хилофат ташкил бўлгач, бизлар дунёда бундан кўра юқорироқ турадиган идорий ва ижроий қудратга эга эмасмиз ва унга қарши қилинган мусулмонларнинг хар қандай жанги бағийлик хисобланади, энди мана бу мусулмонлар бир жойда хукуматга эга бўлишса хам ва муовияга ўхшаб Али ибни Аби Толиб билан жанг қилса ва ислом асосида хукм қилса хам, буни фарқи йўқми? Ёки йўқ, хаворижга ўхшаган жамоат ва гурух бўлиб мана бундай  хукуматга қарши жанг эълон қилишган бўлса. Хар қандай холатда улар ғайри шаръийхисобланишади. Хатто агар бир рахбар сайлангандан сўнг, бошқа бир жойда бошқа рахбарга байъат бериладиган бўлса, иккинчи байъат ботил бўлади ва хатто иккинчи рахбарни ўлдиришга дастур хам содир қилинган. Бу ерда муқобил тарафнинг тақвоси эътиборга олинмайди.

Энди агар нубувват манхажига асосланган хилофат бўлмаса ва исломий изтирорий бадал хукумат хам мавжуд бўладиган бўлса, бу хукуматга қарши  мужохидлар шўросининг қиёми шундай холатда жоиз бўладики, олдинги исломий изтирорий бадал хукуматдан кўра яхшироқ,қудратмандроқ ва сифати хам яхшироқ хукуматга айланган  бўлиши керак  ёки нубувват манхажига асосланган хилофатга айланиши керак бўлади, хатто исломий изтирорий бадал хукуматга ўхшаган бир хукумат бўлиши хам қабул қилинмайди.

Агар бир диёрда исломий бадал хукумат хам мавжуд бўлмаса ва танхо мужохидларни вохид шўроси бор бўладиган бўлса, бу шўрога қарши хар қандай қиём ғайри шаръий хисобланади, модомики бу қиём исломий изтирорий бадал хукуматни ташкил бўлишига сабаб бўлса ёки нубувват манхажига асосланган хилофатга боис бўлсагина жоиз бўлади.

Мана бу холатларни хаммасида шуни назарга олишимиз керакки, бизлар пистирмада ўтирган  секуляризм дини номли ва яхудлардан,махаллий муртадлардан иборат биринчи даражали душманга ва мажуслар,собеинларга ўхшаган иккинчи даражали душманга ва  насоро номли учинчи даражали душманга ва мунофиқлар,секулярзадалар номли тўртинчи даражали душманга эгамиз, ва хатто баъзи бир жохил мусулмонлар хам жохилона ўзларини бизларнинг соил душманимиз қилиб олишган. Демак пастдан юқорига қараб қилинадиган хар қандай харакат диққат билан текширилиши керак, хушёрлик ва зийраклик билан амалга оширилиши лозим, хар қандай шароитда ўзимизни ошкор ва пинхон душманларимизни кўрмасликка олмаслигимиз керак.

Бундан ташқари қуйидаги нуқталарга хам диққат билан эътибор беришимиз керак бўлади, нубувват манхажига асосланган хилофат мусулмонларнинг биринчи даражали махсули бўлади ва исломий бадал хукумат эса мусулмонларнинг изтирорий холатдаги  иккинчи даражали махсулидир ва мужохидларнинг шўро мажлиси хам мусулмонларнинг изтирорий холатдаги  учинчи даражали махсули бўлиб, у биринчи ва иккинчи даражали махсул мавжуд бўлмаганлиги сабабли вужудга келган.  Энди агар хар қандай киши ўзини истаги билан огохона мусулмонларнинг биринчи даражали махсулини иккинчи даражали махсулга ва мусулмонларнинг иккинчи даражали махсулини учинчи даражали махсулга айлантирадиган бўлса, шубхасиз у мусулмонларга жуда катта зарба берган бўлади. Агарчи у огох душман бўлмаса хам, огох душманларнинг мақсадлари йўлида мусулмонларнинг манфаъатларига қарши амал қилган хисобланади, бу бани умайянинг   нубувват манхажига асосланган хилофатни исломий бадал хукуматга айлантиришига  ўхшайди.

Бундан кўра фожеалироғи шуки, усмонийларга ўхшаган исломий изтирорий бадал хукумат ана ўшанча секуляр,кофир,тоғут хукуматларга айланадиган бўлса ва хатто мужохидларнинг муттахид шўросидан бебахра бўлган ана ўшанча исломий дасталарга ва гурухларга айланиб кетган бўлса ; ва ё хатто афғонистондаги шимолий бирлашган гурухларга ўхшаб ташқи секуляр кофирларни ва махаллий муртадларни ёрдамида толибоннинг исломий бадал хукуматини нобуд қилишса ва уни ўрнига бутун жахон секуляр кофирларини ва махаллий муртадларни хоким қилиб қўйишса, бундан кўра ёмонроқ ахмоқгарчилик, мусибат ва жиноят бўлиши мумкин эмас, чунки бу ишни ўзи ўнлаб балки минглаб жиноятларга сабаб бўлади. Баъзи бир жиходни тижоратчилари ва мунофиқлардан ва секулярзадалардан, муртадлардан  иборат дасталар мана бу шаклда мусулмонларнинг мавжуд вазияти билан савдо қилишган пайтда, мусулмонларни устига хавотирга соладиган вазият хоким бўлиб олади ва хар қандай жамиятдаги собиқунал аввалун учун жиходни шароитини ва олдинга сари харакатни  сезгир қилиб қўяди.

(давоми бор……….)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(29- қисм)  

Мана бу холатда бизлар душманларимизга қарши муқобила қилишимиз учун ва жиходимизни,муборазамизни олдинга суришимиз ва мақсадларимизга етишимиз учун учта мухим абзорга ва учта мухим каналга эхтиёжимиз бор:

1-Нубувват манхажига асосланган хилофат аввалги ва энг мухим абзор ва восита хисобланади.

2-Нубувват манхажига асосланган хилофат мавжуд бўлмаган пайтда исломий изтирорий бадал хукумат уни вазифасини бажаради.

 3-Мужохидларнинг вохид шўроси эса нубувват манхажига асосланган хилофат ва исломий изтирорий бадал хукумат мавжуд бўлмаган пайтда ўзини вазифасини бажаради.

Мана бу “уч абзордан” ташқари хамма вохид ижмоъга асосланган вохид раъйни ироя бериб вохид умматни ва вохид жамоатни  ташкил қилишади,мусулмонлар учун бундан бошқа аллох ваъда берган нусратни, ғалабани қўлга киритишга ёрдам берадиган  хеч қандай абзор мавжуд эмас, мана бу огохона,мақсадли, харакатли  “уч абзордан” бошқа нарсаларни хаммаси мусулмонларнинг  кучини бекорга кетишига,залилликка,сустликка, тафарруққа сабаб бўлади. 

 Вохид жамоатни ташкил қиладиган мана бу уч абзор мавжуд бўлмаса ёки сиз хам бу абзорларни бирини ташкил қилишда фаол бўлишга қодир бўлмаган бўлсангиз, залиллик ва пастлик, хақорат, нобуд бўлиш, мағлубиятдан бошқа нарсани келтирадиган адашган йўллардан узоқлашганингиз маъқул, яъни мана бу “уч абзордан” бири турли-хил холатда мусулмонларнинг вохид жамоатига намояндалик қилиб вужудга келгунича узоқлашиб турасиз: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Хузайфа розиаллоху анхунинг мусулмонлар дучор бўладиган иккита ёмонлик хақидаги саволига жавоб бериб, мусулмонларни орасидаги икки гурухга ишора қиладиларки:  

     «قَوْمٌ يَهْدُونَ بِغَيْرِ هَدْيِي، تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ»  و «دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ»

Хузайфа ибни Ямон розиаллоху анху айтадики: одамлар росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан яхшилик хақида сўрашарди; лекин мен ёмонлик хақида у кишидан сўрардим, чунки мабодо унга гирифтор бўлиб қолишдан қўрқардим.

مَخَافَةَ أَنْ يُدْرِكَنِي.

Арз қилдим: эй росули худо, бизлар жохилиятда ва ёмонликда бўлганмиз! Худованд бизларга яхшиликни жўнатди, мана бу яхшилик ва хидоятдан сўнг ёмонлик келадими? У киши  буни жавобига мархамат қилдилар: ха. Шунда айтдимки: мана бу ёмонликдан сўнг яхшилик келадими? Мархамат қилдилар: ха, лекин унда бир нав булғаниш бўлади. Арз қилдим: ундаги булғаниш нимада бўлади? Мархамат қилдилар: шундай бир қавм келадики, улар мени хидоятимдан (суннат ва дин) бошқа нарсага  одамларни йўллашади, уларни баъзи ишлари (маъруф ва баъзилари мункар) бўлади.

.قَوْمٌ يَهْدُونَ بِغَيْرِ هَدْيِي، تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ؛

шунда айтдимки: мана бу яхшиликдан сўнг ёмонлик келадими? Мархамат қилдилар: ха, жаханнамни дарвозаларида турадиган даъватчилар келишади,

  دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ

кимки уларни даъватини қабул қилса, уни жаханнамга ташлашади; арз қилдим: эй худони росули, уларни бизларга сифатлаб берасизми? Мархамат қилдилар: улар бизларни жинсимиздан бўлишади ва бизларни  тилимизда гаплашишади; айтдимки: агар уларга дучор бўлсам, мени нималарга буюрган бўлардингиз? Мархамат қилдилар: мусулмонларни жамоати ва имомларини лозим тут.

 تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ .

айтдимки: агар мусулмонларни жамоати ва имоми бўлмасачи?

 فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ جَمَاعَةٌ وَلَا إِمَامٌ ،

Мархамат қилдилар: бу холатда хамма гурухлардан ва фирқалардан четлан,  бир дарахтни танасини махкам ушлаб тур, сен то ўлиминг келгунича  мана шу холатда тургин.  

قَالَ فَاعْتَزِلْ تِلْكَ الْفِرَقَ كُلَّهَا وَلَوْ أَنْ تَعَضَّ بِأَصْلِ شَجَرَةٍ حَتَّى يُدْرِكَكَ الْمَوْتُ وَأَنْتَ عَلَى ذَلِكَ

бизлар бир неча йил мобайнида хар иккала гурухни кўрдик, улар ўзларини муборазаларида булғанишга эга эдилар ва оли саъуднинг муфтиларига ва дорул куфрларда сокин бўлган китобхона муфтиларига тақлид қилганликлари сабабли, жохиллик ва кина, ноўрин нафрат, шошқалоқлик ва бошқа нафсоний булғанишлар билан росулуллох саллаллоху алайхи васалламни шеваларидан бошқа жиход ва мубораза йўлидан юришган ва одамларни хам росулуллох саллаллоху алайхи васалламни шеваларидан бошқа нарсага йўллашади, улар хам яхши сифатларга ва хам мункар, ёмон сифатларга эгадурлар.

   قَوْمٌ يَهْدُونَ بِغَيْرِ هَدْيِي، تَعْرِفُ مِنْهُمْ وَتُنْكِرُ.

Бошқа бир даста эса  кўп сонли,тарқоқ ахзоблар ва мунофиқлар, секулярзадалар тўдасидан иборат, улар ошкора диний шиорлар ва оятларни нотўғри таъвил ва тафсир қилиш, хамда сўз  ўйини билан одамларни жаханнам сари даъват қилишади.

 دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ.

Ха, аллох таоло фақат мусулмонларнинг вохид жамоатини тан олади ва буни росулуллох саллаллоху алайхи васалламни хидоятларида деб билади ва ўзининг ғалабасини хам танхо мусулмонларнинг вохид жамоатига насиб қилади. Ва шуни хам яхши биламизки, мана бу вохид жамоат хам фақат учта канал орқали, яъни “уч абзор” нубувват манхажига асосланган хилофат, исломий изтирорий бадал хукумат ва мужохидларнинг вохид шўросини мажлиси орқали вужудга келади, бошқа канал орқали вохид жамоатни вужудга келтиришни имкони йўқ.

(давоми бор……..)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(28- қисм)

Аллох таоло шариатидаги қонунларни душманларига нисбатан қандай  муносабатда бўлиш бўйича, жиходга рухсат берилган биринчи оятни ўзидаёқ тезлик билан бу жангнинг дунёвий кўзга кўринган самарасига ишора қилади, нусрат ва ғалаба; ва мархамат қиладики:

أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ‏(حج/39)

Хужумга учраётган зотларга мазлум бўлганлари сабабли ( жанг қилиш) изни берилди. Албатта аллох уларни ғолиб қилишга қодирдир. Аллохнинг ўзини душманларини зўравонликка асосланган муносабатига нисбатан умумий қоидаси шундай бўлган. Ғалаба. Ва аллох таоло ғалабани душманнинг эмас,балки  мусулмонларнинг хаққи деб хисоблайди; у зотнинг ўзи душманларини қаршисидаги дўстларини қўллаб қувватлашни,ёрдам беришни ўзига вожиб қилган: 

 «وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِکَ رُسُلاً إِلَى قَوْمِهِمْ فَجَاؤُوهُم بِالْبَیِّنَاتِ فَانتَقَمْنَا مِنَ الَّذِینَ أَجْرَمُوا وَکَانَ حَقّاً عَلَیْنَا نَصْرُ الْمُؤْمِنِینَ» (روم/ ۴۷)

Аниқки, биз сизлан илгари хам пайғамбарларни ўз қавмларига  юборганмиз. Бас, улар (қавмларига) аниқ- равшан хужжатлар келтирганлар. Сўнг биз жиноят қилган кимсалардан интиқом олганмиз ва иймон келтирган зотларни ғолиб қилиш бизнинг зиммамиздаги хақ бўлган.

 «وَلَیَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ (حج/40)

Албатта аллох ўзига ( яъни динига) ёрдам берадиган зотларни ғолиб қилур. Шубхасиз, аллох кучли,қудратлидир.

«وَلَقَدْ سَبَقَتْ کَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِینَ -إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ – وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ» (صافات/ ۱۷۱-۱۷۳)

Аниқки, бизнинг пайғамбар бўлган бандаларимиз хақида: “шак-шубхасиз улар қўллаб- қувватлантиргувчилардир ва шак-шубхасиз бизнинг қўшинимиз (яъни пайғамбарлар ва уларга иймон келтирган кишилар) ғолиб бўлгувчидирлар”, деган сўзимиз ўтган – собит бўлгандир.

Аммо буни баробарида сизлар шундай ўтираверинглар ва кутиб туринглар,турмуш қурмаган холда бола нозил бўлишини ёки хали экмасдан туриб хосилни қўлга киритишни фикрида бўлинглар,деб мархамат қилмади, балки  мана бу мақсадларга етиш учун фойдаланиш лозим бўлган асбобларни қўйиб қўйди; бизлар асбобларга алданиб қолмаймиз ва асбобларни кўплиги хам бизларни ғурурлантириб юбормайди, балки мана бу асбобларни мухайё қилишлик орқали бизлар аллохга таваккал қиламиз ва аллохни қадарини кутамиз.  Бизлар турмуш қурамиз ва шундан сўнг болали бўлиш учун аллохга таваккал қиламиз.

 Бизлар асбобларни мухайё қилганимиздан сўнг дуо қиламиз:

 رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ  «فَآمَنَّا» رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ (آل عمران/193)

Парвардигоро, албатта биз: “парвардигорингизга иймон келтирингиз!”- деб иймонга чорлаган жарчи (Мухаммад алайхиссаломнинг нидоларини) эшитдигу иймон келтирдик. Парвардигоро, бизнинг гунохларимизни мағфират қил, қилган ёмонликларимизни (сахифайи аъмолимиздан) ўчиргил ва бизларни яхшилар билан бирга вафот топдиргил!

Бизлар дорини мухайё қиламиз ва ундан фойдаланамиз, шундан сўнг аллох таолодан бизларга саломатлигимизни қайтаришини сўраймиз. Шу тартибда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам инсонларни хаётини идора қилиш бўйича 3 нафардан кўпроқ кишиларнинг бир макондан бошқа бир маконга  сафарга чиққанларида “дастур вахдатига” ва “буйруқ вахдатига” ва “амал вахдатига” буюрганлар, у киши мархамат қилганларки:

  إِذَا خرج ثَلاثَةً فِي سَفَرٍ، فَلْيُؤَمِّرُوا أَحَدَهُمْ

“агар уч нафар сафарга чиқадиган бўлса, улар ўзларидан бир кишини амир қилиб танлашлари керак.” Яъни бу кичик мақсадга етиш учун кичик бир умматни ва кичик бир жамоатни вужудга келтириш деганидур. Энди жохилий жамиятдан исломий жамиятга сафар қилиш учун хам шубхасиз буйруқ вахдатига ва дастур вахдатига ва хамда амал вахдатига эхтиёж бор. Мана бу харакатларни ва сафарларни хаммасида вахдат мақсадга етиш йўлидаги  бир абзор хисобланади. Ундан кейин келадиган тузатишлар ва ташкиллаштиришлар мана бу онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатни қамраб олади.

Тузатишлар ва ташкиллаштиришлар ёнғоқни пўсти бўладиган бўлса, онгли ва мақсадли,харакатланувчи вахдат уни мағзи хисобланади, агар мана бу мағиз мавжуд бўлмайдиган бўлса, яъни ичи қоп-қора хеч нарсага ярамайдиган холда бўлса, мана бу ташкиллаштиришлар, тузатишлар яъни уни пўсти беарзиш, пуч бўлади, хатто бошқа жамоатлар ва ахзобларга жуда зарарли хам бўлади; чунки мана бу ташкилот ва пўст уларга шундай бир қудрат берадики, бу қудрат мусулмонларни вахдатига зарба урилишига ва ташкилотзадалик,ташкилотпарастлик, фирқасозлик ширки,хизбсозлик,мазхабсозлик,хамда “хар бир хизб ўзини олдидаги нарса билан хурсанд бўлиши” томонга харакат қилинишига боис бўлади.

Мана бундай зарарларни олдини олиш учун аллох таоло фақат вохид шўрони ва  вохид умматни ва вохид жамоатни расман тан олади ва ўзини қўллаб-қувватлашини хам кўп сонли умматларга ва тарқоқ жамоатларга эмас,балки  танхо мусулмонларни вохид жамоатига шомил қилади, бу яъни мусулмонларнинг мубораза қилиш  энергиясини марказлаштириш ва уларнинг мубораза ,жиход бўйича энергиясининг  бекорга сарф бўлишини олдини олиш  учун, ана ўшанча кўп сонли,кичик,тарқоқ ташкилотларни ўрнига  бирлашган,тартибли,вахдатгаро,огохона,мақсадли ташкилот сари харакат қилиш демакдир, бизлар барча кичик ташкилотларнинг  ёки барча кичик шўроларнинг бир ташкилотда ва бир катта шўрода   жамланишидаги мана бу мархалани, вохид улил амр шўроси ва вохид уммат ва вохид ижмоъ ва вохид жамоат томонга қўйилган аввалги қадам деб биламиз, буни қобилияти бир кичик қадам бўлиши хам мумкин ёки катта бир қадам бўлиши хам мумкин. Унинг кичик  қадами бир қанча жамоатлардан ташкил топган вохид шўрони исломий изтирорий бадал хукуматга айланиши бўлса, катта қадами нубувват манхажига асосланган хилофатга айланиши бўлади, бу ана ўша харакатларнинг  асл мақсади,хадафи хисобланади.

(давоми бор…….)