دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(2)

(2-қисм)

Ёки насронийлар:

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шундай насронийлар билан муттахид бўлган эдиларки: Ийсо алайхиссаломни аллохни ўғли дейишарди,

/ وَقَالَتِ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ (توبه/30)

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шундай насронийлар билан муттахид бўлган эдиларки: учталикка эътиқод қилишарди,

/ لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ ثَالِثُ ثَلَاثَةٍ (مائده/73)

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шундай насронийлар билан муттахид бўлган эдиларки: Ийсони худо дейишарди,

/ لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ (مائده/72)

Мушриклар ё секуляристлар хақида хам мана шу шаклда бўлган:

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шундай секуляристлар билан муттахид бўлган эдиларки: аллохни фарзанди бор деб эътиқод қилишарди,

/ وَقَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا (بقره/116) وَجَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبَادِهِ جُزْءاً (زخرف/15)

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шундай секуляристлар билан муттахид бўлган эдиларки: қуръонга ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам олиб келган нарсага эътиқод қилишмасди,

  / وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَا تَسْمَعُوا لِهَذَا الْقُرْآنِ وَالْغَوْا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ (فصلت/26)

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шундай секуляристлар билан муттахид бўлган эдиларки: аллохни шариатидаги қонунларни ўрнига ўзларини ўтмишдаги суннатларига чанг солишарди, худди шу ишни бугунги кундаги бизларни  махаллий секуляристлар хаёл ва хурофотларга тўла архаизм қолибидаги нарсаларни қилишаётганига ўхшайди,

 / وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا (بقره/170)

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шундай секуляристлар билан муттахид бўлган эдиларки: ахли китобни кофирлари билан бирга намозни ва ислом динини масхара қилишади, бугунги кунда хам хозирги секуляристларнинг намозни, рўзани, хажни, жиходни хатто мусулмонларни зохирдаги соқолини,хижобини ва ……….қандай масхара қилиб ташлаётганликларини  кўрмаяпмизми?

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا … (57) وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ اتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًا (مائده/58)

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шундай секуляристлар билан муттахид бўлган эдиларки: ўзларини ғайри шаръий жиноятлари ва амалларини ота-боболарини суннати деб санашарди ва аллох бизларга мана шунча фасодни қилишимизга амр қилди,дейишарди,

 وَإِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً قَالُوا وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءَنَا وَاللَّهُ أَمَرَنَا بِهَا قُلْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ (اعراف/28)

Мусулмонларни орасида хам бир гурух кишилар пайдо бўладики, қайчи билан қирқиб олиш ёки қуръон ва сахих суннатга мухолиф деб ташхис берилган – исломий мазхабни барча аиммалари мана бундай раъйларга мухолиф бўлишган –  ўтган уламоларни шоз раъйларини олиш билан кўнгилларини ўтиб кетганларни асарлари билан хурсанд қилишади ва сахих исломий манхажга қарши туриб олишган, улар бу ишлари билан гўёки: бизлар мана бу ахволлар билан бирга шу хато фикрларни кетиданмиз ва уларга иқтидо қиламиз, деяпганга ўхшайдилар:  

ادامه خواندن Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(2)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (2)

(2 –قیسم)

یاکِی نَصرانِیلَر:

• رسول الله صلی الله  علیه وسلم شوُندَی نَصرانِی لَر بِیلَن مُتَّحِد بُولگن اِیدِیلَرکِی: عِیسَی عَلَیهِ السَّلامنِی اَلله نِی اوُغلِی دِییِیشَردِی  / وَقَالَتِ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ (توبه/30)
• رسول الله صلی الله  علیه وسلم شوُندَی نَصرانِی لَر بِیلَن مُتَّحِد بُولگن اِیدِیلَرکِی: اوُچتَه لِیککَه اِعتِقاد قِیلِیشَردِی  / لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ ثَالِثُ ثَلَاثَةٍ (مائده/73)
• رسول الله صلی الله  علیه وسلم شوُندَی نَصرانِی لَر بِیلَن مُتَّحِد بُولگن اِیدِیلَرکِی: عِیسَی نِی خُدا دِییِیشَردِی  / لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ (مائده/72)

مُشرِکلَر یا سِکوُلارِیستلَر حَقِیدَه هَم مَنَه شُو شَکلدَه بُولگن:

• رسول الله صلی الله علیه وسلم شُوندَی سِکوُلارِیستلَر بِیلَن مُتَّحِد بُولگن اِیدِیلَرکِی: اَلله نِی فَرزَندِی بار دِیب اِعتِقاد قِیلِیشَردِی  / وَقَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا (بقره/116) وَجَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبَادِهِ جُزْءاً (زخرف/15)
• – رسول الله صلی الله علیه وسلم شُوندَی سِکوُلارِیستلَر بِیلَن مُتَّحِد بُولگن اِیدِیلَرکِی: قُرآنگه وَ رَسُول الله صلی الله علیه وسلَّم آلِیب کِیلگن نَرسَه گه اِعتِقاد قِیلِیشمَسدِی    / وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَا تَسْمَعُوا لِهَذَا الْقُرْآنِ وَالْغَوْا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ (فصلت/26)
• رسول الله صلی الله علیه وسلم شُوندَی سِکوُلارِیستلَر بِیلَن مُتَّحِد بُولگن اِیدِیلَرکِی: اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اوُرنِیگه اوُزلَرِینِی اوُتمِیشدَگِی سُنَّتلَرِیگه چَینگ سالِیشَردِی، حُوددِی شُو اِیشنِی بوُگوُنگِی کوُندَگِی بِیزلَرنِی مَحَلِّی سِکوُلارِیستلَر حَیال وَ خُرافاتلَرگه توُلَه اَرحَئِزم قالِیبِیدَگِی نَرسَه لَرنِی قِیلِیشَیاتگنِیگه اوُحشَیدِی  / وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا (بقره/170)
• رسول الله صلی الله علیه وسلم شُوندَی سِکوُلارِیستلَر بِیلَن مُتَّحِد بُولگن اِیدِیلَرکِی: اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِی بِیلَن بِیرگه نَمازنِی وَ اِسلام دِینِینِی مَسخَرَه قِیلِیشَدِی، بُوگوُنگِی کوُندَه هَم حاضِرگِی سِکوُلارِیستلَرنِینگ نَمازنِی، رُوزَه نِی، حَجنِی، جِهادنِی حَتّی مُسُلمانلَرنِی ظاهِردَگِی ساقالِینِی، حِجابِینِی وَ……قَندَی مَسخَرَه قِیلِیب تَشلَیاتگنلِیکلَرِینِی کوُرمَیَپمِیزمِی؟   / يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا … (57) وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ اتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًا (مائده/58)
• رسول الله صلی الله علیه وسلم شُوندَی سِکوُلارِیستلَر بِیلَن مُتَّحِد بُولگن اِیدِیلَرکِی: اوُزلَرِینِی غَیرِی شَرعِی جِنایَتلَرِی وَ عَمَللَرِینِی آتَه – بابالَرِینِی سُنَّتِی دِیب سَنَشَردِی وَ اَلله بِیزلَرگه مَنَه شوُنچَه فَسادنِی قِیلِیشِیمِیزگه اَمر قِیلَدِی، دِییِیشَردِی   / وَإِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً قَالُوا وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءَنَا وَاللَّهُ أَمَرَنَا بِهَا قُلْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ (اعراف/28)

مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَه هَم بِیر گوُرُوه کِیشِیلَر پَیدا بُولَدِیکِی، قَیچِی بِیلَن قِیرقِیب آلِیش یاکِی قُرآن وَ صَحِیح سُنَّتگه مُخالِف دِیب تَشخِیص بِیرِیلگن – اِسلامِی مَذهَبنِی بَرچَه اَئِمَّه لَرِی مَنَه بُوندَی رَعیلَرگه مُخالِف بوُلِیشگن – اوُتگن اوُلامالَرنِی شاذ رَعیلَرِینِی آلِیش بِیلَن کوُنگِیللَرِینِی اوُتِیب کِیتگنلَرنِی  اَثَرلَرِی بِیلَن حوُرسَند قِیلِیشَدِی وَ صَحِیح اِسلامِی مَنهَجگه قَرشِی توُرِیب آلِیشگن، اوُلَر بُو اییشلَرِی بِیلَن گوُیاکِی: بِیزلَر مَنَه بُو اَحواللَر بِیلَن بِیرگه شوُ خَطا فِکرلَرنِی کِیتِیدَنمِیز وَ اوُلَرگه اِقتِدا قِیلَمِیز، دِییَپگنگه اوُحشَیدِیلَر:   بَلْ قَالُوا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُهْتَدُونَ (22) … وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ (زخرف/ 23)

ادامه خواندن چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. ( 2)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (2)

(2 –قسمت)

یا نصرانی ها:

• رسول الله صلی الله علیه وسلم با نصرانی هائی متحد شده که : عیسی علیه السلام را پسر الله می دانند / وَقَالَتِ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ (توبه/30)
• رسول الله صلی الله علیه وسلم با نصرانی هائی متحد شده که: به تثلیث معتقد هستند / لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ ثَالِثُ ثَلَاثَةٍ (مائده/73)
• رسول الله صلی الله علیه وسلم با نصرانی هائی متحد شده که: عیسی را خدا می دانند / لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ (مائده/72)

در مورد مشرکین یا سکولاریستها هم به همین شکل بوده:

رسول الله صلی الله علیه وسلم با سکولاریستهائی هائی متحد شده که: معتقد بودند که الله فرزند دارد / وَقَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا (بقره/116) وَجَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبَادِهِ جُزْءاً (زخرف/15)

• رسول الله صلی الله علیه وسلم با سکولاریستهائی هائی متحد شده که: به قرآن و آنچه رسول الله صلی الله علیه وسلم آورده بود اعتقادی نداشتند / وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَا تَسْمَعُوا لِهَذَا الْقُرْآنِ وَالْغَوْا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ (فصلت/26)
• رسول الله صلی الله علیه وسلم با سکولاریستهائی هائی متحد شده که: به جای قانون شریعت الله به سنتهای گذشته ی خود چنگ می زدند. همان کاری که امروزه سکولاریستهای محلی ما در قالب باستان گرائی پر از اوهام و خرافات می خواهند انجامش دهند / وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا (بقره/170)
• رسول الله صلی الله علیه وسلم با سکولاریستهائی هائی متحد شده که: به همراه کفار اهل کتاب نماز و دین اسلام را مسخره می کنند، مگر ندیده ایم سکولاریستهای کنونی هم چگونه نماز و روزه و حج و جهاد و حتی ظاهر مسلمین مثل ریش و حجاب و… را به باد تمسخر می گیرند؟:  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا … (57) وَإِذَا نَادَيْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ اتَّخَذُوهَا هُزُوًا وَلَعِبًا (مائده/58)  
• رسول الله صلی الله علیه وسلم با سکولاریستهائی هائی متحد شده که: جرمها و اعمال غیر شرعی خودشان را سنت نیاکان می دانند و می گویند الله به ما امر کرده که اینهمه فساد کنیم :وَإِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً قَالُوا وَجَدْنَا عَلَيْهَا آبَاءَنَا وَاللَّهُ أَمَرَنَا بِهَا قُلْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاءِ أَتَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ (اعراف/28)

عده ای هم در میان مسلمین پیدا می شوند که یا با قیچی کاری یا گرفتن آراء شاذ علمای گذشته که مخالف قرآن و سنت صحیح تشخیص داده شده اند و کل ائمه ی مذاهب اسلامی با چنین آرائی مخالف بوده اند دلشان به چنین آثاری از گذشتگان خوش کرده اند و در برابر منهج صحیح اسلامی ایستاده اند انگار دارند می گویند ما با تمام این احوال دنباله رو این آراء اشتباه هستیم و به آنها اقدا می کنیم:  بَلْ قَالُوا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءَنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُهْتَدُونَ (22) … وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِمْ مُقْتَدُونَ (زخرف/ 23)

ادامه خواندن پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (2)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(2)

(1-қисм)

Бу ерда “иттиход”ни шаръий манбаълардаги жойгохи хақидаги бахсимизни бу қисмида умум одамлар махсусан исломий дипломатикадаги   “иттиход” ва “вахдат” дарсимиздан сўнг тўполонлар қилган бахоначи,қайсар биродарларимизни дастаси учун мана бу манхажий,илмий хақиқатни қуръон оятларидан бўлган мисол қолибида ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни амаллари кўринишида далиллар билан баён қилишни хохладим, бу иш билан ана ўша кишилар шояд фикр қилсалар деган умиддаман.   

 « وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ » (حشر/21)

Албатта бир мисолни ё далилни зикр қилишлик хақиқатга етиш йўлларини яна яқинроқ қилиши ва умумий матлабни қисқартириб тушунарли қилиши хам мумкин, аммо барибир:

 «وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ» (عنکبوت/43)

Уламолардан бошқалари уларни фахмлашмайди ва тушунишмайди,ибрат олиб фойдаланишмайди. Шундай экан келинглар мана бу “иттиход” масаласини олим мўъминларга,”саводли ва саводсизлар”га  янада тушунарлироқ бўлиши учун  росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сийратлари ва қуръон оятлари билан очиқ-ойдин қилиб изохлаб берсам. Аллохни изни билан.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

 الْأَنْبِيَاءُ إِخْوَةٌ مِنْ عَلَّاتٍ، وَأُمَّهَاتُهُمْ شَتَّى، وَدِينُهُمْ وَاحِدٌ. ^[1]

Пайғамбарлар битта хонадонни биродарларидирлар, уларни оналари жудо ва динлари ягона. Яъни:

« إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ»

Энди тарих давомида ўзгартиришлар ва бошқа мушаххас иллатлар сабабли яхуд ва насороларга ўхшаш хилма-хил шариатлар  сақланиб қолган, аммо улар хақиқий исломни ёнида ясама ,тарихи ўтиб кетган жинсга ўхшашади,улар ўзларини хаётларини давом эттиришади, улар юзлаб балки минглаб ўринларда пайғамбари хотам саллаллоху алайхи васалламни шариатлари билан фарқлари бор, аммо “тавхидга асосланган “вахдатни” қабул қилишмагандан сўнг росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ўзлари эга бўлган хукумат қудратини воситасида улар билан “итттиход”га кўра паймон тузадилар.

Сухбатимизни аввалида нихоятда мухим бир нуқтага диққат қилишимиз лозим, бу ерда бир гурух ё даста ё ахзоб ёки тарқоқ жамоатлар эмас, балки “исломий хукумат” махаллий кофир хокимият билан паймон тузади, мана бу паймонни тузиш чегараси шахсларга,тарқоқ гурухларга эмас, афзал “уч абзорни” бирини ихтиёрига берилган, чунки мана бу шахслар ва тарқоқ гурухлар гохида бу хақларни истинод қилиш билан ўзларининг бутун жахон секуляр кофирлари ва минтақадаги махаллий тоғутлар учун қилган  қинғир  харакатларини,хиёнатларини, сотқинликларини асослашга уринишади.    

« كَلِمَةُ حَقٍّ يُرَادُ بِهَا بَاطِلٌ»

Хар қандай суратда:

-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хукумат қудратини химояси остида шундай яхудийлар билан муттахид бўлган эдиларки: хислат жихатидан мўъминлар билан паймон бузувчи бўлишган эди

/ فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ

ادامه خواندن Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(2)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (2)

(1 –قیسم)

بُو یِیردَه “اِتِّحاد”نِی شَرعِی مَنبَعلَردَگِی جایگاهِی حَقِیدَگِی بَحثِیمِیزنِی بُو قِیسمِیدَه عُمُوم آدَملَر مَخصُوصا اِسلامِی دِپلامَتِیکَه دَگِی “اِتِّحاد” وَ “وَحدَت” دَرسِیمِیزدَن سُونگ توُپالانلَر قِیلگن بَهانَه چِی، قَیصَر بِرادَرلَرِیمِیزنِی دَستَه سِی اوُچُون مَنَه بُو مَنهَجِی، عِلمِی حَقِیقَتنِی قُرآن آیَتلَرِیدَن بُولگن مِثال قالِیبِیدَه وَ رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی عَمَللَرِی کوُرِینِیشِیدَه دَلِیللَر بِیلَن بَیان قِیلِیشنِی هاحلَدِیم، بُو اِیش بِیلَن اَنَه اوُشَه کِیشِیلَر شایَد فِکر قِیلسَه لَر دِیگن اوُمِیددَه مَن.   « وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ » (حشر/21) اَلبَتَّه بِیر مِثالنِی یا دَلِیلنِی ذِکر قِیلِیشلِیک حَقِیقَتگه یِیتِیش یوُللَرِینِی یَنَه یَقِینراق قِیلِیشِی وَ عُمُومِی مَطلَبنِی قِیسقَرتِیرِیب توُشوُنَرلِی قِیلِیشِی هَم مُومکِین، اَمّا بَرِیبِیر:  «وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ» (عنکبوت/43) اوُلامالَردَن باشقَه لَرِی اوُلَرنِی فَهملَشمَیدِی وَ توُشوُنِیشمَیدِی، عِبرَت آلِیب فایدَلَنِیشمَیدِی. شوُندَی اِیکَن کِیلِینگلَر مَنَه بُو “اِتِّحاد” مَسَلَه سِینِی  عالِم مُؤمِنلَرگه، “سَوادلِی وَ سَوادسِیزلَرگه” یَنَدَه توُشوُنَرلِیراق بُولِیشِی اوُچُون رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی سِیرَتلَرِی وَ قُرآن آیَتلَرِی بِیلَن آچِیق- آیدِین قِیلِیب اِیضاخلَب بِیرسَم. اَلله نِی عِذنِی بِیلَن.

رَسُول الله صلی الله علیه وسلَّم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:  الْأَنْبِيَاءُ إِخْوَةٌ مِنْ عَلَّاتٍ، وَأُمَّهَاتُهُمْ شَتَّى، وَدِينُهُمْ وَاحِدٌ. ^[1]  پَیغَمبَرلَر بِیتتَه خانَداننِی بِرادَرلَرِیدِیرلَر، اوُلَرنِی آنَه لَرِی جُودا وَ دِینلَرِی یَگانَه. یَعنِی:  « إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ» اِیندِی تَرِیخ دَوامِیدَه اوُزگرتِیرِیشلَر وَ باشقَه مُشَخَّص عِللَتلَر سَبَبلِی یَهُود وَ نَصارالَرگه اوُحشَش هِیلمَه – هِیل شَرِیعَتلَر سَقلَنِیب قالگن، اَمّا اوُلَر حَقِیقِی اِسلامنِی یانِیدَه یَسَمَه، تَرِیخِی اوُتِیب کِیتگن جِنسگه اوُحشَشَدِی، اوُلَر اوُزلَرِینِی حَیاتلَرِینِی دَوام اِیتتِیرِیشَدِی، اوُلَر یوُزلَب بَلکِی مِینگلَب اوُرِینلَردَه پَیغَمبَرِی خاتَم صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی شَرِیعَتلَرِی بِیلَن فَرقلَرِی بار، اَمّا “تَوحِیدگه”  اَساسلَنگن “وَحدَت” نِی قَبُول قِیلِیشمَگندَن سُونگ رَسُول الله صلی الله علیه وسلم اوُزلَرِی اِیگه بُولگن حُکوُمَت قُدرَتِینِی واسِیطَه سِیدَه اوُلَر بِیلَن “اِتِّحاد” گه کوُرَه پَیمان توُزَدِیلَر.

صُحبَتِیمِیزنِی اَوَّلِیدَه نِهایَتدَه مُهِم بِیر نوُقطَه گه دِققَت قِیلِیشِیمِیز لازِم، بُو یِیردَه بِیر گوُرُوه یا دَستَه یا  اَحزاب یاکِی تَرقاق جَماعَتلَر اِیمَس، بَلکِی “اِسلامِی حُکوُمَت” مَحَلِّی کافِر حاکِمِیَت بِیلَن پَیمان توُزَدِی، مَنَه بُو پَیمان توُزِیش چِیگرَه سِی شَخصلَرگه ، تَرقاق گوُرُوهلَرگه اِیمَس، اَفضَل “اوُچ اَبزارنِی” بِیرِینِی اِیختِیارِیگه بِیرِیلگن، چُونکِی مَنَه بُو شَخصلَر وَ تَرقاق گوُرُوهلَر گاهِیدَه بُو حَقلَرنِی اِستِناد قِیلِیش بِیلَن اوُزلَرِینِینگ بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِی وَ مِنطَقَه دَگِی مَحَلِّی طاغوُتلَر اوُچُون قِیلگن قِینغِیر حَرَکَتلَرِینِی ، خِیانَتلَرِینِی، ساتقِینلِیکلَرِینِی اَساسلَشگه اوُرِینِیشَدِی. « كَلِمَةُ حَقٍّ يُرَادُ بِهَا بَاطِلٌ»

هَر قَندَی صُورَتدَه:

• رسول الله صلی الله علیه وسلم حُکوُمَت قُدرَتِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه شُوندَی یَهُودِیلَر بِیلَن مُتَّحِد بوُلگن اِیدِیلَرکِی: خِصلَت جِهَتِیدَن مُؤمِنلَر بِیلَن پَیمان بوُزُوچِی بُولِیشگن اِیدِی  / فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ
• رسول الله صلی الله علیه وسلم حُکوُمَت قُدرَتِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه شُوندَی یَهُودِیلَر بِیلَن مُتَّحِد بوُلگن اِیدِیلَرکِی:  اَلله نِی آیَتلَرِیگه کُفر کِیلتِیرِیشَردِی  / وَكُفْرِهِمْ بِآيَاتِ اللَّهِ
• رسول الله صلی الله علیه وسلم حُکوُمَت قُدرَتِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه شُوندَی یَهُودِیلَر بِیلَن مُتَّحِد بوُلگن اِیدِیلَرکِی:  پَیغَمبَرلَرنِی قاتِیلِی بوُلِیشگندِی  / وَقَتْلِهِمُ الْأَنْبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ
• رسول الله صلی الله علیه وسلم حُکوُمَت قُدرَتِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه شُوندَی یَهُودِیلَر بِیلَن مُتَّحِد بوُلگن اِیدِیلَرکِی:  مَریَم عَلَیهِ السَّلامگه هَم زِنا تُوحمَتِینِی نِسبَتلَشگن اِیدِی  / وَقَوْلِهِمْ عَلَى مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيمًا (نساء/156)
• رسول الله صلی الله علیه وسلم حُکوُمَت قُدرَتِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه شُوندَی یَهُودِیلَر بِیلَن مُتَّحِد بوُلگن اِیدِیلَرکِی:  نَصرانِی لَر بِیلَن بِیرگه بِیزلَر اَلله نِی فَرزَندلَرِیمِیز دِییِیشَردِی  / وَ قالَتِ الْیهُودُ وَ النَّصاری نَحْنُ أَبْناءُ اللّهِ (مائده/18)

ادامه خواندن چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (2)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (2)

(1 –قسمت)

در اینجا جهت فهم و جذب بیشتر این بخش از بحث ما در مورد جایگاه «اتحاد» در منابع شرعی برای عموم، و بخصوص برای آن دسته از برادران لجباز و بهانه گیر ما که بعد از ارائه ی دیپلماسی «اتحاد» و «وحدت»اسلامی  گردوخاکهائی به پاکرده اند، دوست دارم این حقایق منهجی و علمی را با دلایلی در قالب مثال از آیات قرآن و عمل رسول الله صلی الله علیه وسلم قابل لمس و عینی کنم به امید اینکه کمی فکر کنند. « وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ » (حشر/21) البته با آنکه ذکر یک مثال یا دلیل می تواند راه رسیدن به حقایق را نزدیک کند و مطالب کلی را جزئی و تفهیم کند اما باز: «وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ» (عنکبوت/43) غیر از عالمها آنها را فهم نمی‌کنند و متوجّه نمی شوند وعبرت نمی گیرند و استفاده نمی کنند .‏ پس اجازه دهید این مساله ی «اتحاد» را با سیره ی رسول الله صلی الله علیه وسلم و آیات روشن قرآن توضیح دهیم تا برای مومنینِ عالمِ «باسواد و بی سواد» ملموس تر بشود. بإذن الله.

 رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: الْأَنْبِيَاءُ إِخْوَةٌ مِنْ عَلَّاتٍ، وَأُمَّهَاتُهُمْ شَتَّى، وَدِينُهُمْ وَاحِدٌ. ^[1]  پيامبران برادران یک خانواده هستند، و مادرانشان جداست و دينشان يکي است . یعنی :« إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللَّهِ الْإِسْلَامُ» حالا در طول تاریخ به دلیل تحریفات و علل مشخص دیگری، شریعتهای مختلفی چون یهود و نصارا باقی مانده اند که در کنار اسلام حقیقی همچون جنس تقلبی و تاریخ گذشته به حیات خود ادامه می دهند که در صدها و بلکه هزاران مورد با شریعت پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم فرق دارند اما زمانی که آنها حول «توحید» زیر بار «وحدت» نمی روند رسول الله صلی الله علیه وسلم با پشتوانه ی قدرت حکومتی که دارد با آنها پیمانهائی مبنی بر «اتحاد» می بندد.

در همین ابتدا باید به این نکته ی بسیار مهم دقت کنیم که یک «حکومت اسلامی» با حاکمیتهای محلی کفار پیمان بسته نه یک گروه یا دسته هائی از احزاب و جماعتهای متفرق، و انحصار این پیمان بستن ها تنها در اختیار یکی از «3ابزار» برتر است نه افراد و گروههای متفرقی که گاه می خواهند با استناد به این حقها، انحرافات حرکتی و حتی خیانت و مزدوری خود برای کفار سکولار جهانی و طاغوتهای منطقه ای و بومی را توجیه کنند که مصداق« كَلِمَةُ حَقٍّ يُرَادُ بِهَا بَاطِلٌ» شده اند.

 در هر صورت :       

ادامه خواندن پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (2)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(1)

(матлабни комил матни)

Бисмиллах валхамдулиллах

Аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки: 

«الوَحدةُ خيرٌ مِن جليسِ السُّوءِ، و الجَليسُ الصالِحُ خيرٌ مِنَ الوَحدةِ»[1]

“Ёмон хамрохдан кўра ёлғизлик яхшироқдир, солих хамрох эса ёлғизликдан яхшироқ.”

Ёки мархамат қиладиларки:

لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي الْوَحْدَةِ، ما سار راكبٌ بليلٍ أبدًا [2] یا « مَا سَارَ رَاكِبٌ بِلَيْلٍ وَحْدَهُ»[3]

” Агар одамлар ёлғиз сафарга чиқишни хатарларини билишганда, хеч ким кечаси ёлғиз сафарга чиқмас эди.”

Шундай бўлгач “вахдат” вохид маъносидаги масдардир, ёлғиз ва якка бўлиш; истелохда эса “вахдат” икки ёки бир неча иш ва турли-хил тарафлар бўйича бирлашиш ва ихтилофли барча ўринларни пок қилишдир. Аллох таоло мўъминларга қарата мархамат қиладики:

وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِیعاً وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْکُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَاناً (آل عمران/103)

Ва барчангиз аллохнинг арқонига (қуръонга) боғланингиз ва бўлинмангиз! Хамда аллохнинг сизларга берган неъматини эсланг: бир-бирингизга душман бўлган пайтларингизда дилларингизни ошно қилиб қўйди-ю, сизлар унинг неъмати сабаб биродарларга айландингиз.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

الْمُؤْمِنُ مَأْلَفَةٌ وَلا خَيْرَ فِيمَنْ لا يَأْلَفُ وَلا يُؤْلَفُ.[4]

Мўъмин киши мунисдир( улфат бўлади) ва сиз дўст бўла олмайдиган ва дўст бўлинмайдиган кишида яхшилик йўқдир.

Бундан келиб чиқадиган бўлса, мўъминларни якдил ,бирдам қиладиган омил ақида неъмати ва исломий вохид қонунлар бўлади, у барча ғайри шаръий  фикрларни,сўзларни, рафторларни хазф қилиб қалбларни бирлаштиради,мунис қилади ва мана бу вохид қалб вохид дастур ва вохид хукм билан баданни бошқа аъзоларини ва мўъминларнинг жамиятини ижтимоъий биносини бошқаради. Шу сабабли хам гохида росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мўъминларни вохид жисмга ё вохид бинога ўхшатиб мархамат қилганларки:

 مَثَلُ الْمُؤْمِنِينَ فِي تَوَادِّهِمْ وَتَرَاحُمِهِمْ وَتَعَاطُفِهِمْ مَثَلُ الْجَسَدِ إِذَا اشْتَكَى مِنْهُ عُضْوٌ تَدَاعَى لَهُ سَائِرُ الْجَسَدِ بِالسَّهَرِ وَالْحُمَّى ^[5]

Мўъминларни шафқатдаги,дўстликдаги,мехрибонликдаги мисоли бир танадаги аъзоларга ўхшайди, улардан бир аъзо дард тортса бошқа аъзолар хам беқарор бўлади ва иссиғи кўтарилади ва ўзларини хамдардлигини изхор қилишади.

ادامه خواندن Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(1)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. ( 1)

(مطلبنی کامل متنی)

بِسمِ الله وَالحَمدُلله

اَمّا بَعَد: اَلسَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمُةُ الله وَ بَراکاتُه

رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:  «الوَحدةُ خيرٌ مِن جليسِ السُّوءِ، و الجَليسُ الصالِحُ خيرٌ مِنَ الوَحدةِ»[1]  “یامان هَمراهدَن کوُرَه یالغِیزلِیک یَحشِیراقدِیر، صالِح هَمراه اِیسَه یالغِیزلِیکدَن یَحشِیراق.”

 یاکِی مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:   لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي الْوَحْدَةِ، ما سار راكبٌ بليلٍ أبدًا [2] یا « مَا سَارَ رَاكِبٌ بِلَيْلٍ وَحْدَهُ»[3]  ” اَگر آدَملَر یالغِیز سَفَرگه چِیقِیشنِی خَطَرلَرِینِی بِیلِیشگندَه، هِیچ کِیم کِیچَه سِی یالغِیز سَفَرگه چِیقمَس اِیدِی.”

شُوندَی بُولگچ “وَحدَت” واحِد مَعناسِیدَگِی مَصدَردِیر، یالغِیز وَ یَککَه بُولِیش؛ اِصطِلاحدَه اِیسَه “وَحدَت” اِیککِی یاکِی بِیر نِیچَه اِیش وَ توُرلِی- هِیل طَرَفلَر بُویِیچَه بِیرلَشِیش وَ اِیختِلافلِی بَرچَه اوُرِینلَرنِی پاک قِیلِیشدِیر. اَلله تَعالی مُؤمِنلَرگه قَرَتَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِیعاً وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْکُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَاناً (آل عمران/103)  وَ بَرچَنگِیز اَلله نِینگ اَرقانِیگه (قُرآنگه) باغلَنِینگِیز وَ بوُلِینمَنگِیز! هَمدَه اَلله نِینگ سِیزلَرگه بِیرگن نِعمَتِینِی اِیسلَنگ: بِیر- بِیرِینگِیزگه دُشمَن بوُلگن پَیتلَرِینگِیزدَه دِیللَرِینگِیزنِی آشنا قِیلِیب قوُیَدِی- یُو، سِیزلَر اوُنِینگ نِعمَتِی سَبَب بِرادَرگه اَیلَندِینگِیز.

رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:  الْمُؤْمِنُ مَأْلَفَةٌ وَلا خَيْرَ فِيمَنْ لا يَأْلَفُ وَلا يُؤْلَفُ.[4]  مُؤمِن کِیشِی مُنِیسدِیر ( اوُلفَت بوُلَدِی) وَ سِیز دوُست بوُلَه آلمَیدِیگن وَ دُوست بُولِینمَیدِیگن کِیشِیدَه یَحشِیلِیک یُوقدِیر.

بوُندَن کِیلِیب چِیقَدِیگن بوُلسَه، مُؤمِنلَرنِی یَکدِیل، بِیردَم قِیلَدِیگن عامِل عَقِیدَه نِعمَتِی وَ اِسلامِی واحِد قانوُنلَر بُولَدِی، اوُ بَرچَه غَیرِی شَرعِی فِکرلَرنِی، سوُزلَرنِی، رَفتارلَرنِی خَذف قِیلِیب قَلبلَرنِی بِیرلَشتِیرَدِی، مُونِیس قِیلَدِی وَ مَنَه بُو واحِد قَلب واحِد دَستوُر وَ واحِد حُکم بِیلَن بَدَننِی باشقَه اَعضالَرِینِی وَ مُؤمِنلَرنِینگ جَمِیعَتِینِی اِجتِمائِی بِیناسِینِی باشقَرَدِی.

شُو سَبَبلِی هَم گاهِیدَه رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مُؤمِنلَرنِی واحِد جِسمگه  یا واحِد بِیناگه اوُحشَتِیب مَرحَمَت قِیلگنلَرکِی:   مَثَلُ الْمُؤْمِنِينَ فِي تَوَادِّهِمْ وَتَرَاحُمِهِمْ وَتَعَاطُفِهِمْ مَثَلُ الْجَسَدِ إِذَا اشْتَكَى مِنْهُ عُضْوٌ تَدَاعَى لَهُ سَائِرُ الْجَسَدِ بِالسَّهَرِ وَالْحُمَّى ^[5]  مُؤمِنلَرنِی شَفقَتدَگِی ، دُوستلِیکدَگِی، مِهرِبانلِیکدَگِی مِثالِی بِیر تَنَه دَگِی اَعضالَرگه اوُحشَیدِی، اوُلَردَن بِیر اَعضا دَرد تارتسَه باشقَه اَعضالَر هَم بِی قَرار بوُلَدِی وَ حَرارَتِی  کوُتَرِیلَدِی وَ اوُزلَرِینِی هَمدَردلِیکلَرِینِی اِظهار قِیلِیشَدِی.

المؤمنونَ (یا در لفظ دیگری: الْمُسْلِمُونَ) كَرَجُلٍ واحِدٍ، إِنِ اشْتَكَى عَيْنُهُ اشْتَكَى كُلُّهُ وَإِنِ اشْتَكَى رَأْسُهُ اشْتَكَى كُلُّهُ.^[6]  مُسُلمانلَرنِی جَمِیعَتِی یا مُسُلمانلَر بِیر اِنساننِی بَدَنِیگه اوُحشَیدِی، اوُنِی کوُزِی آغرِیگن پَیتِیدَه بُوتُون بَدَن دَرد تارتَدِی وَ باشِی آغرِیگن وَقتِیدَه هَم بُوتوُن بَدَن دَرد تارتَدِی.  الْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا ثُمَّ شَبَّکَ بَینَ اَصابِعِهِ …^[7]  مُؤمِن کِیشِی باشقَه مُؤمِنگه نِسبَتاً مُستَحکَم بِیر بِینانِی بوُلَکلَرِیگه اوُحشَیدِی، اوُنِی بُولَکلَرِی وَ تُورلِی- هِیل قِیسمَتلَرِی بِیر- بِیرِی آرقَلِی مَحکَم بُولَه آلَدِی وَ اِیککِی قوُللَرِینِی بَرماقلَرِینِی بِیر- بِیرِیگه کِیرگِیزدِیلَر.

ادامه خواندن چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. ( 1)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (1)

(متن کامل مطلب)

بسم الله و الحمد لله

اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته

رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید:«الوَحدةُ خيرٌ مِن جليسِ السُّوءِ، و الجَليسُ الصالِحُ خيرٌ مِنَ الوَحدةِ»[1]تنهائی بهتر از همنشین بد است، و همنشین صالح بهتر از تنهائی است.

یا می فرماید: لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي الْوَحْدَةِ، ما سار راكبٌ بليلٍ أبدًا [2] یا « مَا سَارَ رَاكِبٌ بِلَيْلٍ وَحْدَهُ»[3] اگر مردم، خطرات تنها به سفر رفتن را می‌دانستند، هیچ کس به تنهایی در شب، مسافرت نمی‌کرد.

پس«وحدت» مصدری است به معنی واحد، تنهائی و یکی بودن؛ و در اصطلاح «وحدت» یعنی یکدلی و یکی  شدنِ دو یا چند امر و جانبِ مختلف، با کنار زدن و پاک کردن تمام موارد مورد اختلاف. الله تعالی خطاب به مومنین می فرماید: وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِیعاً وَلاَ تَفَرَّقُواْ (و همگی به رشته خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید) وَاذْکُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَاناً (آل عمران/103)  و نعمت خدا را بر خود به یاد آورید که بدان گاه که (برای همدیگر) دشمنانی بودید و خدا میان دلهایتان پیوند داد، پس برادرانی شدید. و رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید:الْمُؤْمِنُ مَأْلَفَةٌ وَلا خَيْرَ فِيمَنْ لا يَأْلَفُ وَلا يُؤْلَفُ.[4] مؤمن مونس است(مورد انس والفت است) و در کسی که انس نگیرد و به او انس گرفته نشود، خیری در او نیست.

در این صورت عامل یکدست کردن و وحدت بخش مومنین، نعمت عقاید و قوانین واحد اسلامی است که با دور ریختن و حذف تمام افکار، سخنان، قوانین و رفتارهای غیر شرعی، قلبها را یکی و مونس کرده، و این قلب واحد با دستور و حکمی واحد سایر اعضای بدن و ساختمان اجتماعی جامعه ی مومنین را مدیریت میکند. به همین دلیل رسول الله صلی الله علیه وسلم مومنین را گاه به جسم واحد یا ساختمان واحدی تشبیه می کند و می فرماید:

• مَثَلُ الْمُؤْمِنِينَ فِي تَوَادِّهِمْ وَتَرَاحُمِهِمْ وَتَعَاطُفِهِمْ مَثَلُ الْجَسَدِ (مثال مؤمنین در شفقت، دوستی و مهربانی مانند اعضای یک جسم هستند،) إِذَا اشْتَكَى مِنْهُ عُضْوٌ تَدَاعَى لَهُ سَائِرُ الْجَسَدِ بِالسَّهَرِ وَالْحُمَّى ^[5]زمانی که یک عضو آن به درد آمد سایر اعضا نیز بی قرار می شوند وتب می کنند و ابراز همدردی می کنند.
• المؤمنونَ (یا در لفظ دیگری: الْمُسْلِمُونَ) كَرَجُلٍ واحِدٍ،( جامعه مومنین یا مسلمانان مانند بدن يك انسان است كه) إِنِ اشْتَكَى عَيْنُهُ اشْتَكَى كُلُّهُ وَإِنِ اشْتَكَى رَأْسُهُ اشْتَكَى كُلُّهُ.^[6] هرگاه چشم او به درد آید تمام بدنش به درد می‌آید و وقتی سرش به در آید، تمام بدنش به درد مي آيد.
• الْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا (مؤمن نسبت به مؤمن مانند ارتباط اجزای یک ساختمان محکم است که آن اجزاء و قسمتهای مختلف آن وسیله استحکام و تقویت یکدیگر میشوند.) ثُمَّ شَبَّکَ بَینَ اَصابِعِهِ …^[7] و انگشتان دو دست را در هم فرو برد.

رَسُولُ اللَّه صلى الله عليه وسلم حتی در ریزترین مسائل مثل صفوف نماز هم مراقب بود که صفها به گونه ای نباشد که باعث اختلاف قلوب میان مومنین گردد و این جسم واحد و ساختمان واحد دچار بیماری و ترک خوردگی و کجی شود و می فرمود: اسْتَوُوا وَلا تَخْتَلِفُو؛ فَتَخْتَلِفَ قُلُوبُكُمْ،[8] راست وبرابربایستید وکج نایستید در آن صورت قلبهایتان اختلاف می کنند یا می فرماید: أقِيموا صفوفَكم، ثلاثًا،(در صفهایتان راست بایستید) واللهِ لَتُقِيمُنَّ صفوفَكم أو لَيُخالِفَنَّ اللهُ بينَ قلوبِكم[9] به خدا قسم یا صفهایتان را راست می کنید یا الله در قلبهایتان اختلاف می اندازد.

این امت واحدی است که با قانون و برنامه ی واحدی تشکیل شده و تمام افکار و برنامه ها و رفتارهائی که مخالف قانون شریعت الله تعالی بوده را دور ریخته و به این شکل در قانون و شریعت و دین الله تعالی خالص شده است «مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ»(بینه/5)؛ یک امت و یک الله که شریک پذیر نیستند: إِنَّ هَٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ (انبیاء/92) همانا اين، امت شماست، امتى يگانه، و من پروردگار شما هستم، پس تنها مرا عبادت کنید.

 پس « أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ» (زمر/3) و کسانی که مرتکب تولید اله های مختلفی در کنار الله تعالی می شوند مجرمینی هستند مثل کسانی که مرتکب تولید عبادتها و قوانین مختلف در کنار عبادت الله تعالی و تولید امتهای متفرق در کنار امت واحد شده اند. اللهِ واحد و امتِ واحد مثل بسیاری از امور دیگر تعدد را قبول نمی کنند و باید همچنان واحد بمانند. وَإِنَّ هَذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً (همانا اين، امت شماست، امتى يگانه،) وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ (مؤمنون/ 52) و من پروردگار همه شما هستم ، پس تنها  تقوای من را داشته باشید.

ادامه خواندن پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (1)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(1)

( 4- қисм)

Аллохга ва охират кунига ишонмайдиган, аллох ва унинг пайғамбари харом деган нарсани харом деб билмайдиган, хақ (яъни ислом) динига эътиқод қилмайдиган ахли китоблардан иборат бўлган кимсаларга қарши то улар хорланган (мағлуб) холларида ўз қўллари билан (зиммаларидаги) солиқни тўламагунларича жанг қилингиз!

Шундай экан диққат қилишимиз лозим, мажусларга ўхшаш ахли китоб ё шибхи ахли китобларга росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилганларидек ахли китобга қилинган муомаламиздек муносабатда бўлишимиз керак:

سُنُّوا بِهِمْ سُنَّةَ أَهْلِ الْكِتَابِ [1]

имоми шофеъийни айтишича росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бахрайнни мажусларидан жизъя олганлар:

 أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ- صلى الله عليه وسلم- أَخَذَ الْجِزْيَةَ مِنْ مَجُوسِ الْبَحْرَيْنِ؛

Улар мусулмонлар билан паймон эшиги орқали муомала қилишни бошлашади, дарвоқе мусулмонларни ичига  “вахдат” эмас балки  “иттиход” эшигидан кириб келишган.

“иттиход” ифтиъол бобидан бўлган масдар бўлиб бир нафардан кўпроқга далолат қилади, энди мана бу бир неча нафар омил ва бир қанча омилларни қабул қилиш таъсирида бирдамлик,якдилликга тарғиб бўлишади. Чунки ифтиъол боби мутоваъа ва таъсир қилиш маъносида келади.

Яъни хам ички омиллар ва ташқи истаклар ва хам ташқи омиллар мана бу келишувга ва “бирлашишга”  сабаб бўлган ва мана бу муттахид бўлишга  ташқи омиллар хам таъсир қилган. Худди шофеъий мазхабидаги  Салохиддин Айюбийни мисрдаги фотимия шиъалари билан тузган “иттиходига” ўхшаш, бу ерда салибий номли ташқи омил сабаб бўлган эди. Шайх Хисомиддин нақшбандий рохимахуллохни замонидаги ахли суннат курдларини шиъалар билан тузган иттиходига хам ташқи омил сабаб бўлган эди, яъни секуляр руслар ташқи омил сифатида эронни курдистонини бар қисмини ишғол қилиб олади ва шиъалар шофеъийлар билан бирга Санжархон рохимахуллохни фармони остида Мужохида ва ислом қўмондони Фотима Гулбохий рохимахуллохга ўхшаш мужохидлар билан муттахид бўлиб секуляр русларга қарши жиход қилишади ва ўша замонни энг катта секуляр қудратини шофеъий ва жаъфарий мужохидлари Санжархон фармони остида эронни шимолидаги пули манжилгача қувиб ташлашади.

 Мана бу суратда “иттиход” яъни: турли-хил нуқталарга эга  икки ё бир неча тарафнинг мана бу фарқларни сақлаб қолган холда ўртадаги муштарак жихатларни кучайтириш билан, омиллардан таъсирланган холатда, ўзларини ўрталарида келишувга, иттифоқга, бирликка, якдилликка  эришишдир.

(давоми бор…..)

ادامه خواندن Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(1)