Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(15-қисм)
Бу шахс ўзини нафсига зарар етказади ва уни фожирлиги хам ўзига ё гурухига ва хизбига ё мазхабига етади, бошқа мусулмонларни устига юкланмайди, мана бу ишларни зарари бир фожирроқ амир ёки ташқи ошкор кофир ва муртадлар мусулмонларга етказиши мумкин бўлган зарардан кўра жуда хам камроқ хисобланади, мана бу зарурат холатида бу шахсни ё бу қавмни ўрнига қўйса бўладиган солих ўринбосар хам мавжуд бўлмаслиги мумкин. Мана бу фожир шахсга ё гурухга ва хизбга ва қавмга ва фожир мазхабга сабр-тоқат қилинишини далили шуки, уни фасоди уни ўзидан кўра фожирроқ кимсадан ё ошкор кофирдан,муртадлардан кўра мусулмонлар учун камроқдур, унга сабр-тоқат қилишни натижасида каттароқ фасодни дафъ қилинади.
Энди мана бу фожир шахс ё қавм ё хизб ё давлат уларнинг хамзабони бўладими ё мазхабдошими ё йўқми, буни фарқи йўқ, бу ердаги энг мухим нарса, у фожир бўлса хам мусулмон, уни нажодини ё уни мазхабини бизларга фарқи йўқ. Чунки баъзилар изтирорий холатда ўзини мазхабидаги фожир кишига сабр-тоқат қилишади, аммо бошқа мазхабникига тоқат қилишмайди.
Хатто баъзи биродарларимиз мана бундай изтирорий холатда, ана ўшанча мусулмонларнинг диёрлари насронийлар ва ташқи секуляр кофирлар, яхудлар, махаллий муртадлар томонидан ишғол қилинганига қарамасдан,ўзлари вужудга келтирган бахоналар билан, масалан сафларни гунохкорлардан,фожирлардан, фикри ва рафтори булғанган кимсалардан холи бўлишлиги , сафни пок бўлиши ва бошқалар сабабли мусулмонларни химоя қилишмайди ва муттахид душманга қарши мусулмонларнинг муттахид жибхасида иштирок этишмайди, мана буни ўзи хам бошқа бир қолибдаги, шаклдаги фикрий булғанишдур.
Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни хадисларига кўра равшан бўлган нарса шуки, мана бу изтирорий бадал хукуматлар хам катта суратда икки дастага “мулкан аззан” ва “мулкан жабарийян”га тақсим бўлишади. Мана бу икки навни хар бири хам аллохни шариатидаги мақсадларга ва хадафларга яқинроқ ё узоқроқ бўлишига қараб ўзини ичида турли-хил дасталарга ва хилма-хил кайфиятларга тақсим бўлади. Бирини зулми кўпроқ ва бошқасиники камроқ, бири исрофкор ва бошқаси эса ундай эмас, бирини кайфияти яхшироқ ва бошқасиники ундан баттарроқ, бирини холислиги кўпроқ ва бошқасиники эса камроқ, хулоса қилиб айтганда уларни хар бирини нуқсони бор ва улар яна қайтадан нубувват манхажига асосланган хилофатга айланмагунларича улардаги нуқсонлар, айблар бартараф бўлмайди.
Шу сабабли хам дуч келган мана бундай изтирорий холатда бу султонларнинг,шохларнинг мункар ишларига сабр қилиш керак бўлади:
مَنْ كَرِهَ مِنْ أَمِيرِهِ شَيْئًا (و فی روایه : من رَأَي من أَمِيرِهِ شيئا يَكْرَهُهُ) فَلْيَصْبِرْ عَلَيْهِ، فَإِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ خَرَجَ مِنَ السُّلْطَانِ شِبْرًا، فَمَاتَ عَلَيْهِ إِلَّا مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً
Бир киши агар хокимини ёмон кўрса ё унда ўзи ёмон кўрган нарсани кўрса, унга сабр-тоқат қилиши керак. Хар қандай киши ўзини султонидан бир қарич узоқлашса, жохилият ўлимида дунёдан кетибди. Шу нарса аниқки, мана бу хоким билан бир дастурхонда бўлганлиги ё уни хуник сифатларига рози бўлганлиги учун унга сабр-тоқат қилинмайди, балки бу бизларнинг изтирорий холатга тушиб қолганлигимиз ва бундан кўра яхшироқ бадалга эга эмаслигимиз сабабли, мана бу бадалдан яхшироғини қўлга киритмагунимизча сабр-тоқат қиламиз ва вазиятни бунданда баттарроқ ва фосидроқ қилмаймиз.
Ана ўша даврга етгунимизга қадар бизлар шуни айта оламизки, Умар ибни Абдулазизни хукумати мана бу тарафлар бўйича маъмун аббосийни хукуматидан яхшироқ ва Умар ибни Абдулазизни хукумати мана бу замина бўйича юқорироқ даражада туради ва маъмунни хукумати эса бу заминада баттарроқ даражада жойлашган.
Бир мусулмон кишининг аслий мақсади мана бу изтирорий бадал хукуматлар равишидан ўтиб яна қайтадан нубувват манхажига асосланган хилофатга айланиш ва бу изтирорий холатдан чиқиб кетишдур, аммо агар иккита изтирорий бадал хукуматдан бирини танлашга ва улардан бирини химоя қилишга мажбур бўлиб қолсак, хақга ва аллохни шариатидаги қонунларга ва нубувват манхажига асосланган хилофатга яқинроғини химоя қиламиз. Биз кайфияти яхшироғини ва бизларни олдинга олиб борадиганини ва нубувват манхажига асосланган хилофатга яқинроғини химоя қиламиз, кайфияти баттарроғини ва бизларни орқага тортадиганини ва бизларни нубувват манхажига асосланган хилофатдан узоқлаштирадиганидан четланамиз.
Мана бундай холатда агар иккита исломий изтирорий бадал хукуматни ўртасида “хукуматни кайфияти” бўйича жанг содир бўлса, бизларни орқага тортадигани ва нубувват манхажига асосланган хилофатга томон харакатимизга монеъ бўладигани ахли бағий хисобланади.
وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا ۖ فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَىٰ فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّىٰ تَفِيءَ إِلَىٰ أَمْرِ اللَّهِ ۚ فَإِن فَاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا ۖ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ(حجرات/9)
(эй мўъминлар), агар мўъминлардан бўлган икки тоифа (бир-бирлари билан) урушиб қолсалар дархол уларнинг ўртасини ўнглаб қўйинглар! Энди агар улардан бирови иккинчисининг устига тажовуз қилса, бас то (тажовузкор тоифа) аллохнинг амрига қайтгунича сизлар тажовуз қилган (тоифа) билан урушинглар! энди агар у (тоифа тажовузкорликдан) қайтса, сизлар дархол уларнинг ўртасини адолат билан ўнглаб қўйинглар. (Мудом) адолат қилинглар! Зеро аллох адолат қилгувчиларни суюр.
(давоми бор……..)