Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.
(19-қисм)
Насронийлар хам салибий жангларини давом эттириш бўйича қохирани қўлга киритишни ва шиъалар, фотимийлар ва аббосийлар мазхабидаги хокимиятдан ташқаридагилар ва бошқа мусулмонлар тассарруфидаги мисрни ишғол қилишни қасд қилишган эди, уларнинг биз мусулмонларни орамиздаги мазхабий ихтилофларимиздан жуда хам яхши хабарлари бор, шунинг учун хам хар қандай йўл билан бўлса хам мана бу тафарруқдан ўзларини фойдасига суистефода қилишга харакат қилишади. Шу сабабли ўша замонда қохира томонга хамла қилишади ва йўл- йўлакай катта Балбис шахрини ишғол қилишади, улар мусулмонларни шахрини талон-тарож қилгач хаммани қатли ом қилишади ва қохирани атрофига етиб келишгач, шу ерда қохирадаги халқни қаршилигига дуч келишади.
Мана бу салибий кофирлар ишни шу даражага етказишадики, ўша даврдаги фотимий хоким аъзид нуриддин махмуддан ўзи билан аёлларини салибий кофирларни қўлидан нажот беришини сўрайди. Шу ерда сунний мазхабидаги нуриддин ўзини рўбарўсида иккита душманни кўради, бири ички тўртинчи даражали душманни химояси остидаги учинчи даражали душман бўлмиш ошкор кофирлар ва иккинчиси уни мазхабдошларига қарши асрлардан буён жанг олиб бораётган ва минглаб мусулмонларни ўлимига сабаб бўлган ахли қиблани бир фирқаси, лекин хар қандай холатда хам улар ахли қибла ва бу вазиятда бир мусулмон аслий кофирни қаршисида турибди; шу сабабли 548 йилда асадиддин ширкух ва уни акасини ўғли салохиддинни қўмондонлиги остидаги лашкарни мисрдаги шиъа мазхабидаги фотимий хукуматига ёрдам бериш учун жўнатади.
Салибий кофирлар учун кутилмаган холда шофеъийлар билан ханафийларни лашкари мисрдаги исмоилий ва фотимий шиъаларига ёрдам бериш учун қохирага яқинлашган пайтида, салибий кофирлар қохирани атрофидан қочиб кетишади ва ўзларини назорати остидаги шахарларга қайтишади.
Ширкух қохирага етиб келиши билан мисрдаги фотимий исмоилий ва шиъа мазхабидаги хоким “аъзид лидиниллах”,мусулмонларга нисбатан қилинган хиёнатни масъули ва салибий кофирларни миср томонга ва қохирани атрофига хидоят қилган “шофарни” ўлдиришга тарғиб қилади. Ширкух хам уни ўлдиради. Мисрни шиъа ва исмоилий хокими хам уни ўзини вазири деб тайинлайди, у хам бу мансабни қабул қилади, лекин икки ойдан сўнг ширкух вафот топади; ширкухни ўлимидан сўнг уни ёронларини ўртасида ўринбосарлик борасида ихтилоф вужудга келади, аммо “аъзид лидиниллах” салохиддинга тарафдорлик қилади ва вазирлик мансабини Салохиддин Айюбийга беради , Салохиддин хам исмоилий шиъаларининг хукуматидаги вазирлик мақомини қабул қилади.
Салохиддин Айюбийни вазирлигидан 19 йил ўтгач, ўша даврдаги хоким ўлим соатини яқинлашган ва умрини охирги кунларини ўтказаётган пайтида, уни ўринбосарлигини устида қудрат талабида жанг вужудга келади, жангни бир томонида тавошия исмли бир шахс бўлиб, у европадаги салибий кофирлари билан алоқада бўлади ва уларнинг қудрати ёрдамида хукуматни қўлга киритишни ва яна мусулмонларни аслий кофирларни қўл остига қўйишни қасд қилади. Бошқа бир томонда эса бундай хақоратга рози бўлмайдиган шиъа ва ахли суннат мусулмонлари туришади.
Ха, мана бу ўзгаришларни бир томонида шофеъий мазхабини ақидасига эга бўлган Салохиддин Айюбий ва аббосийларни яхлит хукумати бўлса, иккинчи томонда европадаги салибийларга нома ёзиб улардан мусулмонларни қувиб чиқариш бўйича ёрдам сўраган “фотимийлар хилофатини мутаваллийси” тавоший исмли шахс туради. Оқибатда эса номани олиб кетаётган киши қўлга тушади ва тавоший хам ўлдирилади. Суданлик қуллардан ташқари қасрдаги шиъа мазхабидаги ва мисрлик исмоилий бўлган одамлар хоин тавошийни ва салибий кофирларни ва мусулмонларни учинчи даражали душманини аббосийларнинг яхлит хукуматини тарафдори бўлган ахли суннат мазхабидаги мусулмонларга қарши химоя қилмайди.
Ва нихоят қамарий 567 йилни мухаррам ойида Салохиддин Айюбий қохирада аббосийларнинг исломий изтирорий бадал яхлит хукуматини номига хутба ўқийди. Шу тарзда нечанчи даражадаги изтирорий бадал хукумат 271 йилдан сўнг яна қайтадан каттароқ ва қудратлироқ изтирорий бадал хукуматга айланди. Бу ерда бир неча даража пастдаги исломий изтирорий бадал хукумат, юқорироқдаги исломий изтирорий бадал хукуматга айланади, у бизларни “нубувват манхажига асосланган хилофат” га, амал вахдатига, буйруқ вахдатига, буйруқ бериш вахдатига яқинлаштиради.
Бу ерда шу нарса мушаххаски, мисрни исмоилий хокимини талаби сабабли сунний мазхабидаги ширкух ва Салохиддин Айюбий мисрга кириб келишади ва Салохиддин аслий кофирларни дафъ қилиш нияти билан мисрдаги исмоилий шиъаларга ёрдам беради, мана бу хукуматни ўзини ўринбосари мавжуд бўлиб, у ўша даврдаги хокимни умрини охирги кунларигача тирик бўлган, лекин хиёнати ва салибий кофирларга нома ёзганлиги сабабли мансабини қўлдан бой беради ва ўлдирилади,натижада ўлими яқинлашиб қолган хокимга ўринбосар бўла олмайди.
(давоми бор……..)
